چرا صندوق بین المللی تنوع زیستی سازمان ملل تقریبا خالی است؟

کنفرانس تنوع زیستی سازمان ملل در ارمنستان تا 30 اکتبر ادامه خواهد داشت.

این یک شروع کند برای صندوقی است که به عنوان ویترینی برای تامین مالی نوآورانه در نظر گرفته شده است که شرکت هایی را که از استفاده از داده های ژنتیکی مشتق شده از طبیعت سود می برند، هزینه می کند.

چکه پول مشکلات موجود در بسیج پول برای تنوع زیستی را برجسته می کند.

از آنجایی که اجلاس حیاتی تنوع زیستی سازمان ملل متحد در ارمنستان تا 30 اکتبر برگزار می شود و در مورد آینده آن بحث می کند، در اینجا خلاصه ای از نحوه کار این صندوق و دلایل شروع ضعیف آن آورده شده است:

این صندوق که در COP16 در کالی، کلمبیا، در پایان سال 2024 به تصویب رسید، در فوریه 2025 شروع به کار کرد.

این پیشنهاد پرداخت 1% از سود سالانه شرکت های دارویی، آرایشی، بیوتکنولوژی یا شرکت های متخصص در اصلاح حیوانات و گیاهان یا 0.1% از گردش مالی آنها را پیشنهاد می کند.

در یک سند مقدماتی، طراحان آن امکان بازیابی یک میلیارد دلار در سال را با توجه به درآمد بخش‌های مربوطه ذکر کردند.

اطلاعات توالی دیجیتال (DSI) - داده‌های مشتق شده از منابع ژنتیکی مانند گیاهان، حیوانات، قارچ‌ها، ویروس‌ها و میکروارگانیسم‌ها در پایگاه‌های داده دیجیتالی آزادانه قابل دسترسی است.

شرکت ها از این میراث بیولوژیکی استفاده می کنند تا با توسعه دارو، کرم، بهبود یک گیاه کشاورزی و غیره، آن را به ارزش اقتصادی تبدیل کنند.

صندوق کالی بر این ایده استوار است که کسانی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم از این اطلاعات بهره مند می شوند، باید در ازای حمایت از تنوع زیستی و جوامع محلی که آن را حفظ می کنند، مشارکت کنند.

این صندوق از نظر قانونی الزام آور نیست، اما از ایالت ها دعوت می کند تا اقدامات اداری، سیاستی یا قانونی را برای تشویق شرکت ها به انجام آن اتخاذ کنند.

به گفته ژولیت لاندری از اندیشکده توسعه پایدار IDDRI مستقر در پاریس، مشکل اصلی این است که «مکانیسم هنوز به شدت به مشوق‌ها و مشارکت‌های داوطلبانه متکی است».

تا زمانی که این انگیزه ها به اندازه کافی قوی و ثابت در سراسر کشورها نباشد، یک شرکت ممکن است بپرسد که چرا باید در زمانی که رقبایش این کار را انجام نمی دهند، مشارکت کند.

پاخی داس، مشاور سیاست عمومی در سازمان غیردولتی Plant-for-the-Planet، گفت که در حال حاضر هیچ کشوری با قانون مشوق کمک به صندوق وجود ندارد، و همچنین هیچ کشوری وجود ندارد که چنین قانونی در حال بحث باشد.

فراتر از چالش جذب منابع کافی به آن، دیگری در استفاده واقعی از پول جمع آوری شده نهفته است.

Vishaish Uppal، مدیر WWF-India گفت: "مسدلی که به نظر می رسد شرکت ها در حال ایجاد آن هستند، اطمینان از وجود تدابیر امنیتی برای نحوه استفاده از بودجه آنها است."

شرکت‌ها همچنین می‌خواهند مطمئن شوند که گواهی‌های پذیرفته‌شده بین‌المللی Cali Fund - مستند دریافت پرداخت برای استفاده از منابع ژنتیکی - در سطح ملی نیز پذیرفته می‌شوند تا از پرداخت دوبار اجتناب کنند.

گیلرمه سینترا، مدیر سیاست نوآوری در فدراسیون بین‌المللی تولیدکنندگان و انجمن‌های دارویی گفت: «سطح مشارکت در صندوق کالی به جای عدم تعهد به تنوع زیستی، منعکس‌کننده سؤالات مداوم در مورد طراحی و اجرای مکانیسم است».

وی افزود: "مکانیسم فعلی با قوانین موجود همپوشانی دارد و بر فرضیات نادرست در مورد نحوه استفاده از داده ها در کشف داروها تکیه دارد."

چندین شرکت بزرگ لوازم آرایشی به درخواست های خبرگزاری فرانسه پاسخ ندادند.

لاندری از IDDRI گفت که مقدار اندک جمع آوری شده «به تنهایی برای تعیین موفقیت یا شکست مکانیسم کافی نیست».

وی افزود: «در سال‌های آینده، این سؤال مطرح خواهد شد که آیا دولت‌ها می‌توانند شرایط مناسبی را ایجاد کنند تا شرکت‌ها محصولات و خدمات را بر اساس اطلاعات توالی دیجیتال بازاریابی کنند، واقعا به این مکانیسم کمک کنند. خبرگزاری فرانسه