پرش به محتوای اصلی

چرا فرمانداران جمهوری خواه نیوانگلند در برابر موج آبی مقاومت کردند؟

نیویورک تایمز۱۴۰۵ آبان ۲۱, پنجشنبه، ساعت ۱۳:۳۲حدود 6 دقیقه مطالعه

رویکرد کم‌کلیدی که توسط فرماندار فیل اسکات از ورمونت و فرماندار کلی آیوت از نیوهمپشایر مدل‌سازی شده‌اند، ممکن است ارتباط جدیدی پیدا کند زیرا حزب آنها به دنبال بهبودی از یک تضعیف ملی است.

پیتر گالاگر، یک رای دهنده در لیبرال تاونشند، ویتین، سه شنبه گذشته در رای گیری، بیضی های دموکرات را پس از دموکرات پر کرد. اما وقتی نوبت به رقابت برای فرمانداری رسید، آقای گالاگر 67 ساله استثنای قابل توجهی را مرتکب شد: او به فرماندار فعلی، فیل اسکات، رئیس جمهوری خواه رای داد.

جوآن دیویس از پاتنی نیز همین‌طور بود، که گفت از شخصیت کم‌اهمیت آقای اسکات قدردانی می‌کند: "او یک فرد عادی است. نه دیوانه، نه ترسناک."

رای دهندگان ورمونت به حرکت موج آبی کمک کردند که کشور را حیرت زده کرد و دوجین جمهوری خواه را از مجلس قانونگذاری ایالت بیرون کرد و دموکرات ها را جایگزین آنها کرد که اکثریت فوق العاده را در هر دو مجلس به دست آوردند. اما به اندازه‌ای که آقای اسکات، یک میانه‌روی ملایم، گیر کرد و توانست رکورد ششمین دوره ریاست‌جمهوری را برای او به ارمغان بیاورد، در ایالتی که در سال ۲۰۲۴ با یکی از وسیع‌ترین حاشیه‌ها در کشور، کامالا هریس، معاون رئیس‌جمهور را بر رئیس‌جمهور ترامپ ترجیح داد.

موفقیت آقای اسکات در یک ایالت لیبرال نیوانگلند - و موفقیت فرماندار کلی آیوت، جمهوری خواه که هفته گذشته در همسایگی نیوهمپشایر دوباره انتخاب شد - بارقه امیدی را برای حزبی است که به تازگی با رد شدن مواجه شده است. به طرق مختلف، این دو فرماندار با گرایش به سویه قدیمی جمهوری خواهی، ادغام عمل گرایی مالی با رویکردی معتدل در مورد مسائل اجتماعی، جان سالم به در برده اند. به ویژه آقای اسکات نیز به صراحت خود را از رئیس جمهور ترامپ جدا کرده است.

آقای گالاگر در مورد آقای اسکات در حالی که هفته گذشته در خارج از یک سوپرمارکت در براتلبورو، ویرجینیا، مواد غذایی را داخل ماشینش می‌برد، گفت: «او تنها جمهوری‌خواه است که من تا به حال به او رای داده‌ام». من روشی را دوست دارم که او از راهرو عبور می کند و با مردم کار می کند - این بزرگترین چیز است.

هر دو فرماندار یک نمونه اولیه با ریشه های عمیق در نیوانگلند، منطقه ای که بیشتر برای لیبرالیسم شناخته شده است، مناسب هستند. در ماساچوست، رای دهندگان بارها به دنبال کنترل قانونگذاران لیبرال با انتخاب فرمانداران میانه رو جمهوری خواه مانند ویلیام ولد و چارلی بیکر بوده اند.

دانته اسکالا، استاد علوم سیاسی در دانشگاه نیوهمپشایر، گفت که نیوهمپشایر برای مدت‌ها به خاطر «یک نوع جمهوری‌خواه که ما را به حال خود رها می‌کند، با نوعی طعم آزادی‌خواهانه و تمرکز بر ردپای کوچک دولت» شهرت داشت.

او گفت که همانطور که حزب ملی جمهوری خواه در نیم قرن گذشته به سمت یک مدل جدید تغییر جهت داد و از رای دهندگان محافظه کار اجتماعی و مذهبی خواستار شد، نفوذ محافظه کاران مالی نیوانگلند کاهش یافت. اکنون، رویکرد معتدل و مصالحه جویانه که توسط آقای اسکات و خانم آیوت الگوبرداری شده است، ممکن است اهمیت ملی جدیدی پیدا کند.

خانم آیوت، که برای اولین بار در سال 2024 به عنوان فرماندار انتخاب شد، به نظر می رسد تا حدودی با نشان دادن خویشتن داری در مورد مسائل اجتماعی که جمهوری خواهان در جاهای دیگر به مبارزه بر سر آن رفته اند، تحمل کرده است. او امسال قانونی را وتو کرد که حمایت‌های تبعیض‌آمیز برای افراد ترنس‌جندر را لغو می‌کرد. و او به وعده مبارزات انتخاباتی خود مبنی بر کنار گذاشتن قوانین سقط جنین نسبتا مجاز نیوهمپشایر عمل کرده است.

دکتر اسکالا گفت: «او گفت که این مسائل را به عنوان فرماندار مطرح خواهد کرد و این کار را انجام داده است. "این یک سوال کلیدی برای حزب جمهوری خواه است که آیا آنها همچنان جنگ های فرهنگی و مسائل اجتماعی را در مرکز هویت آینده حزب قرار می دهند."

هم خانم آیوت و هم آقای اسکات امسال با چالش‌های جدی از جانب دموکرات‌هایی مواجه شدند که مبارزاتشان با تغییر روحیه ملی علیه مقامات فعلی شتاب غیرمنتظره‌ای پیدا کرد. خانم آیوت، 51 تا 47 درصد، پس از ضربه زدن به حریف خود، سیند وارمینگتون، به دلیل مدت کوتاهی که به عنوان یک لابی گر داروسازی داشت، برنده شد. در ورمونت، آقای اسکات با 52 تا 46 درصد برنده شد که نزدیک‌ترین رقابت از بین شش نفری است که او برای فرمانداری نامزد کرده است، در مقابل آماندا جانو، یک دموکرات مترقی.

نیوهمپشایر و ورمونت تنها ایالت های این کشور هستند که دوره فرمانداری آنها به جای چهار سال، دو سال است.

خانم جانو، در اولین نامزدی خود، 71 درصد آرا را در بزرگترین شهر ایالت، برلینگتون، به دست آورد. یکی از پیشنهادات اصلی او افزایش مالیات بر پردرآمدترین افراد ورمونت برای کمک به پرداخت هزینه های مراقبت های بهداشتی اولیه جهانی بود. آقای اسکات، که خواستار کاهش مالیات ها بود، با اختلاف مشابهی در سنگرهای سنتی جمهوری خواهان این ایالت: حاشیه غربی روستایی و شهرهایی در امتداد مرز شمالی دورافتاده آن، پیروز شد.

خانم جانو که پیشینه اش در اقتصاد است، استدلال کرد که مدل کاهشی آقای اسکات نتوانسته است مقرون به صرفه باشد، و پیشنهاد کرد که دولت به جای تکیه بر سرمایه گذاران خارجی، «اقتصاد خود را از پایین به بالا بسازد».

اما حتی برخی از رای دهندگان ورمونت که آرزوی تغییر را داشتند، به جای آن به چیزهای آشنا بازگشتند. میشل مورتیمر، یک پرستار ثبت‌نام شده و صاحب کسب‌وکار کوچک از ویلیامزویل، احساس می‌کرد که آقای اسکات به اندازه کافی طولانی خدمت کرده است. او سه مناظره را تماشا کرد، به این امید که متقاعد شود که خانم جانو برنامه محکمی برای مهار هزینه های مراقبت های بهداشتی دارد.

خانم مورتیمر، 56 ساله، که در نهایت به آقای اسکات رای داد، گفت: "من از او التماس می کردم که چیزی بگوید تا مرا وادار کند به او رای بدهم، اما او هیچ چیز مشخصی نداشت." «پاسخ‌های او نرم و لطیف بود.»

رای دهندگانی مانند آن ویلر 44 ساله از پوتنی که تا هفته گذشته هرگز به او رای نداده بودند، به آقای اسکات کمک کردند. خانم ویلر که در یک کارخانه کنترل کیفیت کار می کند، گفت که به دلیل ناامیدی از هزینه های بالای زندگی در ایالت به آقای اسکات رای داد. او به طور فزاینده ای معتقد است که "لیبرال های مترقی به ورمونت آسیب می رسانند، نه کمک می کنند."

او بیرون از خواربار فروشی در براتلبورو گفت: «ورمونت فقط برای ثروتمندان یا فقرا است. هیچ شغل یا مسکنی برای طبقه کارگر وجود ندارد. ماندن در اینجا سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود - من نمی‌خواهم دو یا سه شغل کار کنم تا زنده بمانم.»

آقای اسکات مدت‌هاست در مورد مقرون به صرفه بودن صحبت کرده است و او افزایش مالیات‌ها را به گردن مجلس قانونگذاری تحت کنترل دموکرات‌ها می‌اندازد. رای دهندگان دو سال پیش شورش کردند و دوجین دموکرات را در پی افزایش سرسام آور مالیات بر دارایی برکنار کردند. هفته گذشته، آنها بسیاری از همان دموکرات ها را دوباره به کار گرفتند.

پل دام، رئیس حزب جمهوری خواه ورمونت، گفت که درخواست دو حزبی فرماندار مربوط به روزهای اولیه او در دولت ایالتی است. آقای اسکات در سال 2010 به عنوان معاون فرماندار انتخاب شد و زیر نظر فرماندار پیتر شوملین، یک دموکرات، خدمت کرد.

شیوه‌ی کم‌توجه او و ریشه‌های او در یقه آبی، آقای اسکات را به یک انتخاب طبیعی برای رای‌دهندگان طبقه کارگر تبدیل کرد. علاقه آخر هفته او به مسابقات اتومبیل رانی و رکورد برنده شدن او در پیست مسابقه جاده تندر در Barre نیز همینطور بود.

آقای دام گفت: «در حالی که حزب دمکرات در حال تبدیل شدن به نخبگان بود، او با دموکرات های طبقه کارگر ارتباط برقرار می کرد و آن ائتلاف را می ساخت.

آقای اسکات همچنین اعلام کرد که در سال 2020 به رئیس جمهور بایدن و در سال 2024 به خانم هریس رای داد. اما او این کار را بدون نمایش انجام داد. جیسون مائولوچی، مدیر سیاستگذاری و مدیر کمپین او گفت: «او در برنامه های خبری کابلی شرکت نمی کند. "او برای دشمنی یا حمله از راه خود دست نمی کشد. مردم ورمونت برای آن ارزش قائل هستند."

(آقای اسکات برای این مقاله متعهد به مصاحبه نشد؛ خانم آیوت به درخواست ها برای اظهار نظر پاسخ نداد.)

نام تجاری آقای اسکات - قابلیت اطمینان غیرقابل چشم پوشی - هیجان انگیز نیست. اما او در طول مبارزات انتخاباتی به تصویر خود به‌عنوان «پدر فرماندار» متمایل شد و به رای‌دهندگان هشدار داد که دو سال آخر دولت ترامپ «به‌طور باورنکردنی آشفته» خواهد بود و از آنها پرسید: «چه کسی را می‌خواهید پشت فرمان باشد؟»

خانم جانو حتی زمانی که خواستار تغییر بود، آرامش وسوسه انگیز وضعیت موجود را تشخیص داد.

او روز چهارشنبه گفت: «فکر می‌کنم همه ما به شدت آسیب دیده‌ایم. "در این زمینه، من درک می کنم که چه چیزی احساس امنیت می کند."

جنا راسل گزارشگر اصلی است که نیوانگلند را برای روزنامه تایمز پوشش می دهد. او در نزدیکی بوستون مستقر است.

خواندن متن کامل در نیویورک تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Why New England’s Republican Governors Withstood the Blue Wave

The low-key approach modeled by Gov. Phil Scott of Vermont and Gov. Kelly Ayotte of New Hampshire may gain new relevance as their party looks to recover from a national drubbing.

همه‌ی اخبار جهان