چرا ما سخنرانی جایزه Annalena Baerbock را مختل کردیم

هنگامی که در اواخر اوت، بنیاد داگ هامارسکیولد اعلام کرد که آنالنا بائربوک، وزیر امور خارجه سابق آلمان، مدال آور سال 2026 آن است، ما شگفت زده شدیم. ناهماهنگی شناختی شگفت‌انگیز بود، حتی اگر پس از سال‌ها ریاکاری بی‌عیب در قدرتمندترین نهادهای جهان، به آن عادت کرده بودیم.

با توجه به صفحه اصلی این بنیاد، این مدال به فردی اعطا می‌شود که «از طریق دستاوردهای ارزشمند در سیاست یا تحقیق به جهانی عادلانه‌تر، صلح‌آمیزتر و پایدارتر از نظر زیست‌محیطی کمک کند».

انگیزه ای که برای انتخاب باربوک به عنوان دارنده مدال داگ هامارسکیولد در سال 2026 فراهم شد، برای ما طنز به نظر می رسید. او به عنوان یک "طرفدار قوی نظم بین المللی مبتنی بر قوانین" توصیف می شود، اگرچه اقدامات او کاملا نشان می دهد که او چگونه مخالف آن است.

به محض اینکه دانشگاه اوپسالا شروع به تبلیغ مراسم در محوطه دانشگاه کرد، تصمیم گرفتیم برای اعتراض برنامه ریزی کنیم. بارباک باید بداند که از او استقبال نمی‌شود، که موضع دانشگاه منعکس کننده موضع دانشجویانش نیست.

ما وارد رویداد شدیم که به گروه‌هایی تقسیم شدیم و سمینار Baerbock را چهار بار قطع کردیم. او با هر وقفه به طور فزاینده ای ناامید می شد. او سعی کرد به استدلال گروه اول با جست و جوی نامنسجم در مورد ادعای شلیک نادرست موشک فلسطینی پاسخ دهد. اما ما بر سر یک موشک بحث نکردیم. ما از حمایت بی عذرخواهی او از نقض وحشتناک قوانین بین المللی انتقاد می کردیم.

باربوک به عنوان وزیر امور خارجه بارها حمایت قاطع خود را از کشور اسرائیل به عنوان یک قدرت اشغالگر اعلام کرد و اعلام کرد که امنیت اسرائیل نیز "به نفع دولت آلمان" است. او به عنوان وزیر خارجه آلمان، مسئولیت خود را دفاع از "امنیت" اسرائیل خواند - چیزی که او آن را "غیرقابل مذاکره برای آلمان" می‌دانست.

او در مورد حمایت از ادعاهای اسرائیل مبنی بر اینکه این رژیم حق دارد مدارس، بیمارستان ها و دیگر مؤسسات غیرنظامی را هدف قرار دهد، هیچ ابایی نداشت، زیرا حضور ادعایی نیروهای مقاومت، وضعیت حفاظت شده آنها را از بین برده است.

علیرغم اینکه دیوان بین المللی دادگستری اقدامات موقت علیه اسرائیل را با هدف تشویق جامعه بین المللی به اقدام علیه نسل کشی غزه و علیرغم صدور حکم بازداشت از سوی دادگاه کیفری بین المللی برای رهبران اسرائیلی به اتهام جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت، این مواضع را حفظ کرده است. در عوض، Baerbock انتخاب کرد که آتش را به آتش بکشد.

برای همه این تلاش‌ها، او به عنوان رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد "پاداش" دریافت کرد. او حتی در آن نقش - در قلب نهادی که قرار است حقوق بین‌الملل را حفظ کند - حاضر نشد آنچه در غزه اتفاق می‌افتد را نسل‌کشی بنامد. این در حالی است که گزارش‌های متعدد، از جمله توسط کارشناسان سازمان ملل، دقیقا همان چیزی است که کشتار جمعی است.

این که دانشگاه اوپسالا سخنرانی بائرباک را با همکاری سازماندهی کرد، تعجب آور نیست. دانشگاه همچنان از اجرای ساده ترین اقدامات علیه یک قدرت اشغالگر که آشکارا نسل کشی می کند خودداری می کند.

در سال 2022، مدیریت دانشگاه هیچ تردیدی در پایان دادن به همکاری با مؤسسات روسی پس از حمله روسیه به اوکراین نشان نداد. با گذشت سه سال از نسل‌کشی غزه و تشدید پاک‌سازی قومی در کرانه باختری اشغالی، علیرغم درخواست‌های مکرر دانشجویان و اساتید، چنین اقدامی علیه نهادهای اسرائیلی انجام نداده است.

با این حال ما از این فرصت عالی برای نشان دادن اینکه چرا مقاومت رادیکال ضروری است سپاسگزاریم. سال‌هاست که اعتراضات علیه نسل‌کشی در فلسطین از قوانین تعریف‌شده توسط صاحبان قدرت تبعیت می‌کند، بدون هیچ اثری. فلسطینی ها در حالی کشته شده اند که مراکز آموزش عالی از پذیرفتن مسئولیت خودداری می کنند و دیپلمات ها چیزی جز کلمات توخالی به زبان نمی آورند.

اگر آنها به صداها در چارچوب تنظیم شده خود گوش ندهند، ما چاره ای جز مختل کردن تلاش های روزمره آنها برای پنهان کردن همدستی خود نمی بینیم.

ما به خاطر روش‌هایمان مورد انتقاد قرار می‌گیریم زیرا آنها «بیش از حد» هستند. اما برای ما نسل کشی خیلی زیاد است. مخالفت مؤدبانه و شنیدن صدای کسانی که به ارتش های نسل کشی بمب می فروشند، چیزی است که ما را به این نقطه از انفعال مرگبار رسانده است.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به نویسندگان است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.