چرا ممکن است نخواهید به دو کابل اترنت بپیوندید (و در عوض چه کاری باید انجام دهید)

کابل های طولانی تر یا سوئیچ شبکه می تواند شما را از دردسرهای زیادی نجات دهد.

میز خود را چند فوت حرکت دهید و ممکن است متوجه شوید که کابل اترنت کاملا خوب که زمانی به راحتی رایانه شما را متصل می کرد اکنون بسیار کوتاه است. اگر یک کابل اترنت دوم در نزدیکی شما باشد، یک کوپلر کوچک RJ45 به شما این امکان را می دهد که آنها را با کمی تلاش به یکدیگر متصل کنید. نیازی به یافتن پریز برق، خواندن راهنمای راه اندازی یا حتی دریافت گواهینامه حرفه ای شبکه نیست. یک جفت با کیفیت نیز نباید سرعت اتصال اینترنت شما را کاهش دهد.

اما آن آداپتور کوچک اتصال دیگری را اضافه می کند که باید بررسی کنید که آیا شبکه شروع به کار می کند یا خیر. برای راه‌اندازی دائمی، یک کابل طولانی‌تر معمولا ساده‌تر است، اما اگر قبلا کابل را روت کرده‌اید و درگاه‌های سیمی بیشتری را در انتهای دیگر می‌خواهید، سوئیچ شبکه بسیار منطقی‌تر است.

یک کوپلر اترنت به همان سادگی است که سخت افزار شبکه می تواند باشد: دو سوکت RJ45 که به هم متصل هستند. قدرت سیگنال را افزایش نمی دهد یا پیوند اترنت جداگانه ایجاد نمی کند. با اتصال دهنده های خوب، یک کوپلر کاملا خوب کار می کند. اتصال اضافی یک نقطه شکست بالقوه است، به خصوص اگر آداپتور ضعیف ساخته شده باشد یا مستعد ضربه باشد.

اتصال نامناسب ممکن است منجر به حذف گاه به گاه، خطاهای انتقال یا کاهش سرعت پیوند به 100 مگابیت در ثانیه به جای 1 گیگابیت در ثانیه شود. اگر چنین است، قبل از اینکه یک بعدازظهر را صرف راه اندازی مجدد روتر خود کنید و با ارائه دهنده اینترنت خود تماس بگیرید، از یک کابل با کیفیت بدون کوپلر استفاده کنید.

محدودیت دیگر طول کابل اترنت است. حد استاندارد کانال اترنت مسی 328 فوت (100 متر) شامل پچ کورد است، بنابراین اتصال دو کابل 200 فوتی از این حد فراتر می رود. کوپلر قرار نیست آن را بازنشانی کند.

trueCABLE ترکیب های مختلفی از کابل ها و کوپلرهای Cat6 و Cat6A را با تستر کابل Fluke DSX-8000 آزمایش کرد. تنظیمات با سه کوپلر به طور کلی انجام می شود، اگرچه یکی از آنها یک پاس حاشیه ای به دست آورده است (از لحاظ فنی یک شکست). پیکربندی با چهار جفت ناموفق بود. این یک نقطه شکست جهانی نیست، زیرا آزمایش ها بر روی کابل ها و کوپلرهای خاص انجام شده است. این نشان می‌دهد که چرا افزودن پیوستن بیشتر از حد لازم ایده بدی است.

اگر از یک رایانه شخصی یا کنسول استفاده می کنید، شاید با یک کابل اترنت شروع کنید که به اندازه کافی طولانی باشد. اتصال اضافی را حذف می کنید و برای سخت افزار بیشتر نیازی به پریز نخواهید داشت. همچنین، هنگام چرخاندن آن در اطراف مبلمان به جای محکم کردن آن در پشت میز، اطمینان حاصل کنید که کمی شل می‌کنید. به طور معمول، اتصال گیگابیتی را می توان با کابل Cat5e یا Cat6 خوب به دست آورد. حتی یک کابل Cat8 گران قیمت نیز به طور جادویی مسیر ضعیف سیم را برطرف نمی کند.

جایگزینی کابل موجود یک پیشنهاد متفاوت است. بعد از گذراندن نیمی از بعدازظهر برای مسیریابی کابل اترنت به مرکز سرگرمی خود، ممکن است اکنون یک تلویزیون، کنسول و جعبه جریان در انتظار پورت ها داشته باشید. در اینجا، یک سوئیچ شبکه کوچک مدیریت نشده منطقی است. کابل ورودی را به یک پورت و دستگاه ها را به پورت های دیگر وصل کنید. یک مدل پنج پورت چهار پورت را برای دستگاه‌های اضافی در دسترس قرار می‌دهد زیرا یکی برای اتصال به روتر استفاده می‌شود.

اگر در حال نصب دوربین امنیتی یا اکسس پوینت بی‌سیم هستید، یک نکته دیگر را باید به آن توجه کنید: یک سوئیچ استاندارد غیر PoE، برق را از طریق اترنت به دستگاه‌های متصل تامین نمی‌کند. برای دستگاه هایی که به چنین پشتیبانی نیاز دارند، به یک سوئیچ یا انژکتور با قابلیت PoE نیاز دارید.