چرا من به "شماره زدن" برای بازنشستگی اعتراض دارم

وقتی کسی می‌گوید که به دلیل اینکه «شماره‌اش را زده است» بازنشسته می‌شود، زنگ‌های هشدار من به صدا در می‌آیند زیرا اغلب این سیگنالی است که برنامه بازنشستگی آن‌طور که باید جامع‌نگر یا ریسک‌پذیر نیست.

تقسیم شماره بر مبلغ برداشت برنامه ریزی شده نقطه شروع خوبی برای ارزیابی اینکه آیا برنامه شما در مسیر درستی قرار دارد یا خیر - برای مثال، اگر 10 سال یا بیشتر از بازنشستگی می گذرد. اما اگر نزدیک‌تر می‌شوید، ارزشش را دارد که یک طرح جامع‌تر ایجاد کنید. خود را در نظر بگیرید:

1. مخارج بازنشستگی در مقابل هزینه در حین کار

2. درآمد غیر پورتفولیوی، مانند تامین اجتماعی، مستمری، یا درآمد کاری

3. نرخ هزینه برنامه ریزی شده و موقعیت سبد

اگر ادعای شما مبنی بر اینکه به اندازه کافی برای بازنشستگی دارید، مبتنی بر یک متغیر واحد است - ارزش پورتفولیوی شما - این نشانه شما برای توسعه یک برنامه جامع است.

ریسک همچنین بر بیزاری انعکاسی من از "به عدد زدن" تأثیر می گذارد، به خصوص اگر کسی به شماره خود در بازار سهام برسد. سهام بیشتر از کاهش قیمت بالا می رود، و زمانی که سبد سهام شما قوی به نظر می رسد بهتر است از حالت پس انداز به حالت خرج کنید. به طور متناقض، اگر قصد دارید با سهام سنگین بازنشسته شوید، در واقع بهتر است پس از سقوط بازار بازنشسته شوید تا اینکه با قیمت بالا بیرون بروید.

ارزش گذاری دلیل اصلی است. با وجود اینکه پرتفوی شما پرتر شده است، در معرض خطر توالی، احتمال زیان های بزرگ پرتفوی در ابتدای بازنشستگی نیز قرار دارد. در تحقیق ما در مورد نرخ های مخارج مطمئن، متوجه شدیم که تقریبا دو سوم از پرتفوی تمام سهامی که در پنج سال اول بازنشستگی ضرر کرده بودند، قبل از سال 30 بدون پول بودند.

این بدان معنا نیست که بازنشستگان جدید و بازنشستگان بالقوه باید تصور کنند که چشم‌اندازشان امروز وخیم است، فقط به این دلیل که ارزش سهام بالاست. همانطور که امی آرنوت در این مقاله اشاره کرد، "دهه های از دست رفته" برای سهام، مانند آنچه در دهه 2000 غالب شد، بسیار نادر بوده است. علاوه بر این، سرمایه‌گذاران می‌توانند با ساخت مکملی از دارایی‌های مطمئن (نقد و اوراق قرضه) برنامه‌های خود را انعطاف‌پذیرتر کنند و در صورتی که پرتفوی‌هایشان زیان دید، کمتر هزینه کنند.

در واقع، بهترین کاری که بازنشستگان بالقوه می توانند انجام دهند اگر فکر می کنند به تعدادشان رسیده اند، قفل کردن بخشی از سود خود در دارایی های امن تر است، مانند اوراق بهادار محافظت شده از تورم خزانه.

مهم‌ترین اعتراض من به «به عدد زدن» این است که نشان می‌دهد تصمیم‌گیری در مورد زمان بازنشستگی حول محور پول و اعداد است. البته، تمکن مالی به طور جدایی ناپذیری به اینکه آیا شما می توانید به طور منطقی بازنشسته شوید، مرتبط است. و اگر کار شما یک کار بد است یا فقط خسته هستید، به هر طریقی روی کار کردن اعداد در اسرع وقت تمرکز کنید.

اما همه چیز به اعداد و ارقام نیست. همانطور که ماریا برونو، رئیس تحقیقات برنامه ریزی ثروت ایالات متحده برای Vanguard، در کتاب من "چگونه بازنشسته شویم" به اشتراک می گذارد، شما باید بتوانید به "سه دارایی" پاسخ دهید. آیا به اندازه کافی دارید؟ (این پول است.) آیا به اندازه کافی خورده اید؟ (آیا کارتان را تمام کرده اید، یا به این دلیل که خشمگین هستید یا بهتر از آن، به این دلیل که به هر چیزی که امیدوار بودید رسیده اید؟)

آخرین "داشتن" مهمترین است: آیا به اندازه کافی خواهید داشت؟ آیا می دانید "به" چه چیزی بازنشسته می شوید و آیا شما را برآورده می کند؟ موفق ترین بازنشستگان به این سوالات بیشتر از مسائل مالی اهمیت می دهند.

این مقاله توسط مورنینگ استار در اختیار آسوشیتدپرس قرار گرفته است. برای محتوای بازنشستگی بیشتر، به https://www.morningstar.com/retirement بروید.

https://www.morningstar.com/retirement/retirement-planning-real-life-with-christine-benz

بهترین نمونه های سرمایه گذاری ما برای پس انداز و بازنشستگان

https://www.morningstar.com/portfolios/best-investment-portfolio-examples-savers-retirees

https://www.morningstar.com/funds/tips-look-tempting-should-you-buy