چرا مهم است که از وصل کردن هارد اکسترنال آسیب دیده خودداری کنید

در برابر اصرار وصل کردن درایوی که به تازگی رها کرده اید مقاومت کنید تا ببینید مشکلی ندارد.

در ظاهر، هارد اکسترنال شما ممکن است مانند یک دستگاه محکم به نظر برسد. اما در زیر آن محفظه تعدادی از قطعات متحرک (گاهی از جمله شیشه) وجود دارد که با هم کار می کنند تا داده های شما را ذخیره کرده و در صورت درخواست آنها را بازیابی کنند. به عبارت دیگر، هارد اکسترنال شما شکننده تر از آن چیزی است که فکر می کنید. به همین دلیل مهم است که پس از سقوط یا آسیب های دیگر بلافاصله از وصل مجدد آن به برق خودداری کنید.

بر خلاف SSD های اکسترنال سریع تر، هارد دیسک های خارجی بیشتر در معرض آسیب هستند. بنابراین مهم‌تر است که با احتیاط از هارد دیسک‌ها استفاده کنید و بدانید پس از ضربه زدن چه کاری باید انجام دهید. برای ارائه چشم انداز، هدها و صفحات خواندن/نوشتن در یک هارد دیسک اکسترنال معمولی معمولا در فاصله چند نانومتری از یکدیگر کار می کنند - حتی یک قطره کوچک نیز می تواند این شکاف را برطرف کند. پس از ضربه، داده های شما احتمالا هنوز دست نخورده است. اما اگر آن را به این فکر کنید که مشکل بزرگی نیست، به طور قابل توجهی خطر از دست دادن دائمی داده ها را افزایش می دهید.

هارد دیسک های اکسترنال با چرخش بسیار سریع (5400 یا 7200 RPM) کار می کنند و این سرعت یکی از دلایل خطرناک بودن اتصال هارد دیسک آسیب دیده است: باعث می شود آسیب به سرعت پخش شود. به عنوان مثال، فرض کنید هدهای خواندن/نوشتن در هنگام سقوط به هم نخورده بودند. لحظه‌ای که درایو را دوباره وصل می‌کنید، سرها را به روی بشقاب‌ها (جایی که داده‌های شما ذخیره می‌شود) وادار می‌کند. این می تواند سطح مغناطیسی را خراش دهد و صفحات خراشیده شده برابر با از دست دادن دائمی اطلاعات است. بنابراین هر چه مدت زمان بیشتری به برق متصل باشد، اطلاعات بیشتری را از دست خواهید داد.

همچنین، زباله‌های ناشی از اولین خراش می‌توانند در چرخش گیر کرده و در اثر برخورد با سایر قسمت‌های سطح بشقاب درایو و آلودگی آن، آسیب بیشتری به بار آورند. و خطرات این اتفاق در صورتی که درایو هنگام سقوط کار می کرد، بیشتر می شود.

وصل کردن هارد دیسک آسیب دیده نه تنها تعمیر را پیچیده می کند، بلکه بازیابی اطلاعات را بسیار سخت تر می کند. تکنسین‌ها معمولا با تعویض قطعات آسیب‌دیده با قطعات اهداکننده، بازیابی داده‌ها را انجام می‌دهند، سپس داده‌ها را ذره ذره از روی پلاتر کپی می‌کنند. اما اگر درایو پس از جذب آسیب به برق وصل شود، هر چرخش باعث خراش بیشتر صفحات می شود و در نتیجه داده های از دست رفته و غیرقابل بازیافت بیشتری را به همراه خواهد داشت.

اگر هارد اکسترنال شما سقوط کرد یا آسیب جدی دید، بهتر است آن را به عنوان آسیب دیده تلقی کنید تا زمانی که خلاف آن را بدانید، به خصوص اگر در آن زمان کار می کرد. بخش مشکل، تایید ایمن سلامت درایو پس از سقوط است. مهمتر از همه، آن را به رایانه خود وصل نکنید و اگر هنوز وصل است فورا آن را جدا کنید. در مقابل میل به ضربه زدن، تکان دادن، باز کردن یا یخ زدن آن مقاومت کنید. هر یک از این اقدامات می تواند وضعیت هارد دیسک را در صورت آسیب دیدگی بدتر کند.

تنها راه واقعی برای ارزیابی ایمن وضعیت درایو پس از سقوط، ارزیابی حرفه ای است. اگر داده‌های داخل درایو برای شما مهم هستند و از آنها نسخه پشتیبان تهیه نمی‌شود، قبل از ریسک کردن، آن‌ها را به یک سرویس بازیابی داده‌های معتبر ببرید. اگر داده ها چندان مهم نیستند یا مایل به ریسک هستید، یک تست دقیق انجام دهید. درایو را به برق وصل کنید و هنگام چرخش آن به دقت گوش دهید. اگر صداهای غیرعادی مانند کلیک کردن، بیپ یا سنگ زنی شنیدید، یا درایو به طور مکرر راه اندازی مجدد شد، فورا آن را از برق بکشید.

اگر به طور معمول نصب می شود و کار می کند، قبل از اجرای ابزارهای تشخیصی، فورا مهمترین فایل های خود را از درایو کپی کنید. پس از اینکه فایل های مهم خود را ذخیره کردید، سلامت هارد دیسک را از طریق داده های SMART آن (نظارت سلامت داخلی درایو) با استفاده از ابزارهایی مانند CrystalDiskInfo بررسی کنید. اگر ابزار هشدارهایی مانند بخش‌های تخصیص مجدد یا معلق را برمی‌گرداند، درایو را غیرقابل اعتماد تلقی کنید و بقیه داده‌های خود را به مکان امن دیگری منتقل کنید.

به خاطر داشته باشید که برخی از محفظه‌های USB نمی‌توانند داده‌های SMART را گزارش کنند و گذراندن آزمایش‌ها تضمینی برای سلامت مداوم درایو نیست، اگرچه این نشانه خوبی است. در ادامه، تمرین عاداتی مانند حرکت نکردن درایو در حین کار و به خاطر سپردن درایوهای خارجی به درستی می تواند خطر آسیب دیدن درایو شما را کاهش دهد. و اگر قصد دارید یکی را بازنشسته کنید، درایو قدیمی را به درستی ذخیره کنید تا در بایگانی ایمن بماند.