چرا نخست وزیر بالاخره می تواند تعهد بازنشستگی سه گانه را کنار بگذارد؟

مصاحبه صبح یکشنبه نخست‌وزیر با بی‌بی‌سی، خرگوش‌ها را در مورد آینده سیاستی که زمانی از نظر سیاسی غیرقابل لمس می‌دانستند، به راه انداخت.

زمان‌بندی طرح جدید مراقبت اجتماعی نخست‌وزیر، پیشنهاداتی را برانگیخت که دولت می‌تواند پس از 16 سال قفل سه‌گانه مستمری دولتی را اعلام کند.

اندی برنهام تصمیمات سختی را برای تأمین مالی یک سرویس مراقبت ملی جدید به عنوان بخشی از مانیفست انتخابات عمومی بعدی حزب کارگر ارائه خواهد کرد و به دنبال مأموریتی برای ایجاد تغییرات در پارلمان بعدی است.

قفل سه گانه که در تئوری در پایان این مجلس منقضی می شود، به این معناست که حقوق بازنشستگان دولتی هر ماه آوریل حداقل 2.5 درصد یا مطابق با بالاترین قیمت ها یا درآمدها افزایش می یابد.

در اوایل این ماه، بی بی سی نیوز این سوال دقیق را در مورد تغییر قفل سه گانه در پارلمان بعدی از جان هیلی صدراعظم پرسید که پاسخ داد "نخست وزیر نیز مانند من گفته است که ما باید هزینه های رفاهی را کاهش دهیم".

این یک عدم انکار بود که منعکس کننده این واقعیت بود که نخست وزیر با توصیه هایی، از جمله برخی از اقتصاددانان مورد علاقه خود، محاصره شده است، مبنی بر اینکه لغو قفل سه گانه، یا حتی نشان دادن آن یک احتمال آینده است، فرصتی طلایی برای سیاست اقتصادی بریتانیا در یک لحظه دشوار در بازارهای اوراق قرضه برای همه کشورهایی که به شدت بدهکار هستند.

بریتانیا به طور خاص به عنوان مکانی در نظر گرفته می شود که در آن دولت های متوالی از تصمیم گیری های طولانی مدت طفره رفته اند. آیا این می تواند تلاش برنهام و هیلی برای تغییر این تصور باشد، حتی در بازارهای کمی وحشی برای استقراض دولت؟

سیاست پیچیده تر است. رهبران اصلاحات این سیاست را به عنوان یک خط شکاف بالقوه کلیدی با حزب کارگر می بینند.

بسیاری در وست مینستر به طور خصوصی موافق هستند که سیاست دوران آزبورن از نظر اقتصادی ناپایدار است، اما استدلال می کنند که از نظر سیاسی حذف آن غیرممکن است.

بسیاری از فعالان حقوق بازنشستگی به این واقعیت اشاره می‌کنند که حتی پس از افزایش، حقوق بازنشستگی دولتی بریتانیا بر اساس استانداردهای بین‌المللی سخاوتمندانه نیست، اگرچه سایر کشورها سیستم‌ها و نرخ‌های ارائه خصوصی بسیار متفاوتی دارند.

وزرای سابق خاطرنشان می‌کنند که پرداخت پیش‌فرض پس‌اندازهای نقدی بازنشستگی به سمت خدمات مراقبتی می‌تواند بحث را تغییر دهد.

این قفل 15.5 میلیارد پوند در سال هزینه دارد که برآوردهای اولیه از هزینه 2030 سه برابر شده است، به ویژه به دلیل نوسانات قیمت ها و درآمدها.

بازگشت به پیوند درآمد می تواند در دراز مدت ده ها میلیارد پوند در سال صرفه جویی کند.

این نوعی پس انداز است که به طور قابل قبولی می تواند نوعی از خدمات مراقبت ملی را تأمین کند، به طور بالقوه با پول نقد باقیمانده به عنوان یک حائل در یک دنیای بی ثبات.

از نظر سیاسی غیرقابل تصور تلقی می شد، اما به نظر می رسد دولت اکنون حداقل برای آینده به آن فکر می کند.