چرا نخست وزیر می خواهد دوباره درباره برگزیت صحبت کند؟

برای سال‌ها، احساس می‌کرد که تنها چیزی که وست‌مینستر درباره آن صحبت کرده است.

من از زمان پیروزی در انتخابات محافظه کار در سال 2015، با وعده حزب در بیانیه خود در آن سال مبنی بر ارائه یک همه پرسی مستقیم در مورد عضویت ما در اتحادیه اروپا تا پایان سال 2017، یک صندلی کنار حلقه داشتم.

سپس مذاکرات دیوید کامرون، نخست وزیر وقت، با اتحادیه اروپا برای دستیابی به توافقی بهتر و سپس خود همه پرسی در روز پنجشنبه 23 ژوئن 2016 بود.

و به یاد خواهید آورد، این فقط شروع بود، با شروع سالها مشاجره. دو انتخابات سراسری در سال‌های 2017 و 2019 آمدند و رفتند و دو نخست‌وزیر پس از دیوید کامرون، نخست ترزا می و سپس بوریس جانسون، قبل از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در ساعت 23:00 روز جمعه، 31 ژانویه 2020، طول کشید.

شاید تعجبی ندارد که در آن نقطه، تقریبا صرف نظر از دیدگاه کسی در مورد موضوع، اشتهای صحبت در مورد چیز دیگری وجود داشت. هر چیز دیگری. احزاب سیاسی این حال و هوا را دریافت کردند و در حالی که غرایز دیرینه آنها در اتحادیه اروپا وجود داشت تا ببینند آیا شما سطح را خراشیده اید یا نه، کمترین تمایلی برای توضیح درباره آنها وجود داشت.

با روی کار آمدن اندی برنهام به عنوان نخست وزیر، علیرغم سخنانی که او تنها چند ماه قبل از ورود به داونینگ استریت گفت، این موضوع تغییر کرد.

او خوشحال است که مکررا به بحثی متمایل شده و ادعا می کند که زمان آن فرا رسیده است که "با این واقعیت روبرو شویم که برگزیت بیش از آنکه فایده داشته باشد ضرر داشته است" و "وضعیت موجود به اندازه کافی برای بریتانیا خوب نیست". او ابتدا این موضوع را در کنفرانس حزب کارگر ماه گذشته مطرح کرد و اکنون دوباره در مجلس عوام مطرح کرده است.

برنهام در حال تلاش برای ایجاد یک پرونده دو جانبه است.

نخست، در کوتاه مدت، او می خواهد روابط بریتانیا با اتحادیه اروپا را در نشستی در بروکسل در پایان ماه آینده "تعمیق" کند. او اصرار دارد که چنین عمیق‌سازی در چارچوب وعده‌ای است که حزب کارگر در آخرین انتخابات عمومی داده بود مبنی بر اینکه بریتانیا به اتحادیه گمرکی، بازار واحد و آزادی حرکت نه خواهد گفت.

که ما را به دومین عنصر پرونده او در میان مدت می رساند. حزب کارگر ممکن است در مانیفست انتخابات عمومی بعدی خود چه وعده دهد؟ نخست وزیر دو هفته پیش به من گفت که مانیفست می تواند نوید یک رفراندوم را بدهد.

در مجلس عوام، او به دنبال این بود که به شما اطمینان دهد، صرف نظر از دیدگاه شما در مورد برگزیت.

او گفت: "این کشور در دهه آینده باید بداند که به کجا می رود. هیچ فرضی در اینجا وجود ندارد و همانطور که گفتم، مردم بریتانیا رئیس هر تصمیمی خواهند بود."

منتقدان می گویند صبر کنید، رای دهندگان یک دهه پیش تصمیم گرفتند.

لرد فراست، وزیر سابق برگزیت و مذاکره کننده ارشد برگزیت در تلگراف، استدلال می کند: "آنها استدلال ها را سنجیدند و تصمیم گرفتند. کمترین چیزی که مدیون آنها هستند سیاستمدارانی است که مایل به دفاع از آن هستند."

تمرکز پنج هفته آینده، پیش از اجلاس سران بریتانیا و اتحادیه اروپا در بروکسل در جمعه 20 نوامبر، چیزی است که داونینگ استریت آن را به عنوان دستاوردهای کوتاه مدت در تحرک جوانان، غذا و نوشیدنی و انرژی می داند.

اندی برنهام امیدوار است استدلال کند که آنچه او به عنوان تعمیق منطقی و عملگرایانه روابط با بروکسل به تصویر می کشد می تواند به کاهش مهاجرت غیرقانونی و افزایش رشد اقتصادی کمک کند.

او سعی کرد رهبر محافظه‌کاران، کیمی بادنوک را به دلیل تلاش برای مخالفت با طرحی که فکر می‌کند می‌تواند به رشد کمک کند، تشویق کند. او استدلال می‌کرد که این خطر بازگرداندن بحث‌های دیروز با چشم‌انداز کمی برای موفقیت است.

او بدون اینکه بگوید چه کسی این پاسخ روشن را ارائه کرده است یا شواهدی برای شفافیت پیشنهادی چیست، مدعی شد: «من پاسخ روشنی داشتم که بله، وجود داشت.

در عوام، زبان او کمی نرمتر به نظر می رسید. او به نمایندگان مجلس گفت که «غیرقابل تصور» است که فکر کنیم روسیه تلاشی برای مداخله نکرده است. این بار یک نگاتیو مضاعف در مورد تلاش های ادعایی برای تداخل به کار گرفته شد.

مخالفان سیاسی او از قبل هجوم آورده بودند. نایجل فاراژ، رهبر اصلاحات بریتانیا، صریح بود و نخست وزیر را "دروغگو" خواند.

بوریس جانسون، نخست‌وزیر سابق، افزود که همان سوالی را که اندی برنهام در زمان تصدی وزیر امور خارجه مطرح کرد، پرسیده بود و آنها پاسخ دادند که هیچ مدرکی دال بر دخالت موفقیت‌آمیز روسیه یا هر قدرت دیگری در همه‌پرسی سال 2016 وجود ندارد.

تماشا کنید: نخست وزیر می گوید شواهد واضحی از دخالت روسیه در کمپین برگزیت 2016 وجود دارد

و بنابراین بحث در مورد تفاوت بین تلاش برای دخالت، تداخل و مداخله موفق از سر گرفته می شود.

اما نکته کلیدی این است: برای اولین بار از زمان خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، ما اکنون نخست وزیری داریم که مایل به بحث سرسختانه برگزیت است: آیا کار می کند، چگونه کار می کند، چگونه آن را بهبود می بخشد، و اگر ثابت شده است که شکست خورده است.

با انجام این کار، او امیدوار است بتواند از احساسات عمومی استفاده کند که نظرسنجی‌ها حاکی از این است که اکثریت این تصور را دارند که خروج از اتحادیه اروپا مشخص نشده است که بسیاری ممکن است امیدوار باشند. ، خارجی

علاوه بر این، او امیدوار است که اروپایی‌های طرفدار چپ را که ممکن است اخیرا از لیبرال دموکرات‌ها، احزاب سبز انگلیس و ولز و اسکاتلند، حزب ملی اسکاتلند و Plaid Cymru به سمت حزب کارگر حمایت کرده باشند، جذب کند. این منطق سیاسی از دیدگاه دولت است، حداقل در حال حاضر.

و در مورد اینکه همه اینها به کجا منتهی می شود - خوب، سوال خوبی است. در هفته‌ها، ماه‌ها و شاید سال‌های آینده، ممکن است در بحث‌های سیاسی ما جو بازگشت به آینده وجود داشته باشد. با از سرگیری گفتگو در مورد رابطه ما با نزدیکترین همسایگانمان، غرق آشنایی.

برنهام در اجلاس اتحادیه اروپا برای دستیابی به توافقات جدید پس از برگزیت تلاش می کند

نخست‌وزیر انگلیس می‌گوید تصور اینکه روسیه تلاشی برای دخالت در رای‌گیری برگزیت نکرده است غیرقابل تصور است

ده سال بعد، تأثیر اقتصادی برگزیت آشکارتر می شود