چرا والاس شاون اسرائیلی ها را به نازی ها تشبیه کرد؟

در آخر هفته گذشته، یک ویدیوی یک دقیقه‌ای اسفناک در فید X من ظاهر شد. در آن، والاس شاون، بازیگر و نمایشنامه‌نویس بی‌درنگ، که بیشتر به خاطر بازی در نقش ویزینی در فیلم کلاسیک «عروس شاهزاده خانم» محصول 1987 مشهور است، سخنی نفرت‌انگیز را ارائه می‌کند که با رفتار پدربزرگ و لحن‌های آرامش رد شده است. او می گوید،

اسرائیلی‌ها به قلمرو دیگران حمله کردند، خانه‌های مردم را گرفتند و بسیاری از کارهایی را که نازی‌ها با یهودیان کردند، انجام دادند. شما نمی توانید بدتر از آنچه آنها انجام می دهند باشید. آنها کارهای بدی انجام می دهند که به همان بزرگی کاری است که نازی ها انجام دادند. و از برخی جهات، بدتر است، زیرا آنها به نوعی به آن افتخار می کنند. هیتلر این نجابت را داشت که سعی کند آن را مخفی نگه دارد. به دلایلی، هیتلر نمی خواست مردم بدانند که او این کارها را با یهودیان انجام می دهد. این یک راز بود. اسرائیلی ها تقریبا به آن افتخار می کنند و آن را پنهان نمی کنند. و از نظر شیطانی شیطانی است.

تحلیل شاون از وضعیت اسرائیل و غزه یک وارونگی اخلاقی از حقیقت است. تنها طرفی که در این درگیری مرتکب اقدامی با نیت نسل کشی شد، حماس بود. این حماس بود که اعضایش در 7 اکتبر 2023 خشم وحشیانه خود را به اسرائیل ثبت کردند، قتل عام غیرنظامیان یهودی خانه به خانه آنها به طرز وحشتناکی رفتار نازی ها را در هشت دهه قبل از آن تداعی می کرد. این حماس بود که شهوت سیری ناپذیرش برای خون یهودی تنها با زور اسلحه مسدود شد. و این حماس است که به کشتار مردم بی گناه - فلسطینی ها و اسرائیلی ها - می بالد.

ویدیوی Shawn که از مصاحبه سال 2025 با پادکست کتی هالپر گرفته شده است، در زمانی که لفاظی‌هایی که اسرائیل را به «نسل‌کشی» متهم می‌کنند در اوج خود قرار گرفته است. نماینده رو خانا، نامزد احتمالی دموکرات ریاست جمهوری؛ سناتور برنی سندرز از ورمونت؛ و دموکرات‌های جوان آمریکا تنها برخی از صداهای چپ هستند که اسرائیل را به «جنایت جنایت» متهم کرده‌اند. برجسته شدن ناگهانی این ادعای کاملا بی‌اساس، و شیوه‌ای که افراد زیادی آن را مطرح می‌کنند، میزان رادیکال شدن مترقی‌ها را از زمان حام 2023 نشان می‌دهد.

به عنوان حمله

[جیمز لوفلر: نفرتی که سیاست آمریکا را شکست]

شاون یکی از اعضای قدیمی صدای یهودی برای صلح است، یک سازمان ضد صهیونیستی که «همه» خشونت های 7 اکتبر و در دهه های قبل را به «آپارتاید و اشغال اسرائیل و همدستی ایالات متحده در این ظلم» نسبت می دهد. تعداد فزاینده ای از افراد مشهور، که تعدادی از آنها یهودی هستند، نظرات مشابهی را بیان کرده اند. پخش مجدد ویدیوی شاون با انتشار مصاحبه GQ با آدام برودی، بازیگر نقش یک خاخام در سریال Nobody Wants This که فصل سوم آن ماه آینده منتشر می شود، در نتفلیکس اتفاق افتاد.

برودی که در آستانه انتخابات میان دوره ای برای نامزدهای دموکرات تلاش می کرد، در مورد غزه سوال شد. او پاسخ داد: "من را زمین بگذارید تا فکر می کنم این یک نسل کشی است." (او همچنین گفت که اگرچه قبلا به طور علنی در مورد این موضوع صحبت نکرده بود، "من به طور خصوصی در مورد آن صحبت کرده ام.")

تمایل به اعلام جنگ در غزه به عنوان نسل کشی به آزمونی در سمت چپ تبدیل شده است و احتمالا عامل مهمی در انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری 2028 دموکرات ها خواهد بود. هدف از این ادعا اثبات حقایق در مورد یک درگیری بدون شک وحشتناک نیست، بلکه افزایش خطرات در تلاش چندین دهه برای مشروعیت‌زدایی از دولت یهود است.

اقدامات اسرائیل در غزه فاقد dolus specialis است - اصطلاح حقوقی برای «نیت خاص»، که، طبق سابقه‌ای که توسط دادگاه بین‌المللی که نسل‌کشی رواندا را بررسی می‌کند، به این معنی است که مرتکب «برای نابودی کلی یا جزئی یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی» اقدام کرده است. لفاظی افراطی برخی از رهبران سیاسی اسرائیل هر چه باشد، اسرائیل سعی نکرده است از برتری نظامی فراوان خود برای نابودی مردم فلسطین استفاده کند.

اگر مایل بود این کار را انجام دهد، نیروهای زمینی را به غزه نمی فرستاد و صدها تلفات را متحمل نمی شد. همچنین با سازمان بهداشت جهانی برای واکسینه کردن کودکان فلسطینی در برابر فلج اطفال پس از شیوع بیماری همکاری نمی کرد. برخی از منتقدان دولت یهود از زمان تأسیس آن، در سال 1948، آن را به نسل کشی متهم کرده اند. برخی دیگر تنها چند روز پس از پاسخ نظامی به حمله حماس این اتهام را مطرح کردند - گویی هیچ کاری از سوی اسرائیلی‌ها جز تسلیم کشورشان مجاز نیست.

در اوایل مصاحبه، هالپر از شاون - پسر ویلیام شاون، سردبیر افسانه‌ای نیویورکر - به عنوان یک "لیبرال در حال بهبودی" یاد می‌کند، اصطلاحی که معمولا برای اشاره به یک محافظه‌کار مسن‌تر به کار می‌رود که با حسرت به گذشته جوان‌تر و چپ‌گرای خود نگاه می‌کند. اما شاون، که این برچسب را می‌پذیرد، مخالفت خود با اسرائیل را در رد گسترده‌تر لیبرالیسم قرار می‌دهد - همان سنتی که به یهودیان اجازه داده تا به دستاوردهای زیادی در آمریکا برسند.

او به هالپر می‌گوید که تا سن 40 سالگی، شاون یک «مرکز لیبرال نسبتا معمولی آمریکایی» بود. اساسا من به نیت خیر آمریکایی ها اعتقاد داشتم و به سیستم قانون اساسی دموکراتیک آمریکا اعتقاد داشتم و فکر می کردم بسیاری از دموکرات ها افراد خوبی هستند. دیدگاه‌های شاون شروع به تغییر کرد، اما زمانی که متوجه شد «ایالات متحده تلاش کرد تا جنبش‌هایی را برای آزادی بیشتر در کشورهای دیگر جهان سرکوب کند، هدف آن سود بردن به طبقه ممتاز کشور خودم بود، و من عضوی از آن طبقه بودم.

بنابراین من در واقع به شدت علیه خودم و افرادی مانند من مخالفت کردم و مطمئنا یک دوره تهوع شدید و نفرت از خود را پشت سر گذاشتم.

ظهور سیاسی شاون در سال‌های اولیه دولت ریگان اتفاق افتاد و دیدگاه‌های او در مورد بی‌عدالتی ایالات متحده با زمان زندگی‌اش در آمریکای مرکزی تثبیت شد. شاون در سال 1991 در مصاحبه ای با لس آنجلس تایمز از مارکسیست-لنینیست های تحت حمایت شوروی که در آن زمان آن کشور را اداره می کردند، گفت: "من دوست داشتم در نیکاراگوئه تحت حکومت ساندینیست ها باشم."

من شخصا بر اساس این احساس که شاید بتوان کارها را بهتر انجام داد، احساس رضایت عمیقی در آنجا داشتم.» ساندینیست ها در یک انتخابات دموکراتیک به طور مسالمت آمیز برکنار شدند اما در سال 2007 تحت رهبری دانیل اورتگا به قدرت بازگشتند که انتخابات امسال را لغو کرد و اپوزیسیون را از شرکت در انتخابات آینده منع کرد. اگر شاون اورتگا را به خاطر این اقدامات ظالمانه واقعی مورد انتقاد قرار داده است، هیچ سابقه عمومی از آن وجود ندارد.

[دیوید فروم: یهودستیزی در حال تبدیل شدن به جریان اصلی است]

بخشی از چیزی که در مصاحبه هالپر با شاون بسیار دلخراش است این است که مردی با چنین ذائقه زیبایی شناختی و با چنین رفتاری انسانی، همانطور که در تصویر تحسین شده او در سال 1981، شام من با آندره، نشان داده شد، می تواند چنین سیاست وحشیانه و سازش ناپذیری را بپذیرد. شاون که در انتقال انگیزه ها و احساسات انسانی در اجراهایش بسیار ظریف است، مانوی و در سیاست خود حداکثرگرا است.

بر اساس متن مصاحبه هالپر، او در مورد اقدامات اسرائیل در غزه گفت: "اگر نمی بینید که انجام این کارها با انسان های دیگر شیطانی است، پس در جهان متفاوت از من هستید." "من نمی دانم چگونه با شما ارتباط برقرار کنم." هیچ انگیزه قابل دفاعی برای اسرائیلی ها وجود ندارد. آنها با لذتی جهنمی در "کشتن بیگناهان" و "بمباران کردن بیمارستان ها" هدایت می شوند. این تصور که یهودیان ممکن است ادعای یکسانی نسبت به این سرزمین داشته باشند، یا اینکه زمین باید بین دو قوم تقسیم شود، برای شاون ناخوشایند است.

او می گوید، رئیس جمهور وودرو ویلسون «اشتباه کرد که گفت هر مردمی باید دولت خود را داشته باشد». این ایده که هر قومی باید دولت خاص خود را داشته باشد، چندان عالی نیست.» با این حال، مخالفت احتمالی شاون با دولت مبتنی بر قومیت استثنایی عجیب برای فلسطینی‌ها ایجاد می‌کند که او از حق تعیین سرنوشتشان حمایت می‌کند.

اگر کسی این گزاره را بپذیرد که اسرائیلی‌ها مانند نازی‌ها عمل می‌کنند، راهی برای اجتناب از حداقل توجیه نسبی 7 اکتبر وجود ندارد. شاون به هالپر گفت: «حتی در صحبت درباره حمله وحشتناک 7 اکتبر به اسرائیلی‌ها، کمی پوچ است که وانمود کنیم که این کار از هیچ‌جا ناشی شده است». در عین حال، او تاکید می‌کند که «در موقعیتی نیست که فلسطینی‌ها را قضاوت کند» و «هر چه زمان می‌گذرد بیشتر یک صلح‌طلب است». شاون و هالپر به همدلی گسترده خود افتخار می کنند، اما این همدلی به اسرائیلی ها نمی رسد. هالپر به شاون می گوید: «من نفرت زیادی در قلبم دارم.

او گفت: "به نظر من بد به نظر نمی رسد، اما من فکر می کنم بر اساس طرف دیگر عشق است. دلیل اینکه من از افرادی که از آنها متنفرم متنفرم این است که مردمی را دوست دارم که می کشند، ظلم می کنند، معلول می کنند، شکنجه می کنند."

نزدیک بینی اخلاقی شاون زمانی کاملا نمایان می شود که او یهودیان دیگر و نه یهودی ستیزان را به خاطر یهودستیزی سرزنش می کند. او به هالپر می گوید: «آنچه نتانیاهو انجام داده است برای یهودیان به طرز غیرقابل تصوری وحشتناک است، و بیایید امیدوار باشیم که هیچ کس اسرائیلی ها یا نتانیاهو را با یهودیان، من و شما، مرتبط نکند. "امیدوارم هیچ کس مرا به خاطر کاری که انجام می دهند سرزنش نکند. اما عزیزم." تعداد کمی از چپ‌ها نژادپرستی ضد سیاه‌پوستان را به خاطر رفتار دولت‌های آفریقایی مقصر می‌دانند و بسیاری به شدت علیه افزایش جنایات نفرت ضد آسیایی در ماه‌های اولیه همه‌گیری ویروس کرونا، که منشأ آن در چین بود، صحبت کردند.

اما یهودیانی که به نظر آنها رفتار بدی دارند، می توانند مسئول حملات به سایر یهودیان باشند.

شاون در سال 2009 زمانی که به یک روزنامه یهودی بریتانیایی گفت: «به نظر من این وحشتناک است که یهودیان - به ویژه توسط نسل جوانی که تاریخ را نمی‌دانند - به‌عنوان قربانیانی که نسبت به کاری که انجام می‌دهند بسیار خودپسند هستند، دیده می‌شوند، وحشتناک است. این موقعیتی است که یهودیان قبل از ایجاد اسرائیل در آن قرار داشتند: بدون تابعیت و در رحمت قدرتمندان. یهودی ستیزان در طول تاریخ ترجیح داده اند یهودیان را در مقابل ستمگران خود خمیده ببینند.

شاون حق ابراز «نفرت از خود» را دارد، اما دلیلی وجود ندارد که بقیه یهودیان جهان خود را تابع این دیدگاه کنند.

هر آنچه که شاون را به بیان اظهاراتش در سال گذشته تشویق کرد، در زمانی که یهودی ستیزی در آمریکا شکوفا شده است، دوباره ظاهر شده است. این که نظرات او در زمان بیان آن‌ها مورد توجه کمی قرار گرفت، نشان می‌دهد که اتهامات گاه به گاه نسل‌کشی تا چه حد عادی شده بود، و دانش تاریخ تا چه حد کم ارزش شده بود. امروزه، چنین فحش‌هایی چنان تند گفته می‌شود که گویی آیتم‌های موجود در یک منو هستند، که به‌خوبی آشفتگی اخلاقی دوران ما را در بر می‌گیرد.