چرا کارشناسان از والدین می خواهند که بچه ها را برای اعدام احتمالی پخش زنده آماده کنند

لوری کلمن، آسوشیتدپرس لوری کلمن، آسوشیتدپرس

ربکا بون، آسوشیتدپرس ربکا بون، آسوشیتدپرس

این مقاله در مورد سیاست، مجازات اعدام یا اینکه آیا تیرانداز فورت هود به دلیل جنایاتش شایسته اعدام در ملاء عام است نیست.

در عوض، بر چالش بی‌سابقه والدین برای رسیدگی به چشم‌انداز تقریبا قطعی متمرکز شده است که در صورت اجرای برنامه‌های دولت ترامپ برای پخش زنده این رویداد، کودکان از اعدام 3 دسامبر توسط جوخه تیراندازی نیدال مالک حسن در آمریکا می‌شنوند یا می‌بینند.

این خطر فراتر از خود پخش است، زیرا تاریخ نشان می دهد که ویدیوهای گرافیکی از این رویداد می توانند بریده شوند، کپی شوند و به فیدهای اجتماعی کودکان منتقل شوند، حتی اگر پخش اصلی محدود باشد.

کارشناسان پیشنهاد می‌کنند که بزرگسالانی که به کودکان اهمیت می‌دهند، با کنار گذاشتن مسائل مربوط به سیاست و سیاست‌های عمومی - مانند انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در 3 نوامبر و بحث بر سر مجازات اعدام، شروع کنند. به جای آن، روی این موضوع تمرکز کنید که چگونه شاهد مرگ یک نفر توسط جوخه تیراندازی ممکن است بین بینندگان جوان فرود بیاید - و بهترین روش برای اطمینان و محافظت از آنها.

اطلاعات نادرست و نادرست به کودکان نیز می رسد. برای والدین مهم است که با آنها اعتبار داشته باشند، به ویژه به این دلیل که سؤال واقعی و ناگفته آنها ممکن است این باشد: آیا ما ایمن هستیم؟ برخی از حقایق اساسی در مورد پرونده را در دست داشته باشید و آنها را با ملایمت بیان کنید.

با توجه به Common Sense Media که به والدین در زمینه سرگرمی و فناوری مشاوره می دهد، «وقتی برای جمع آوری اطلاعات دقیق و به روز و ارزیابی نیازهای فرزندتان وقت گذاشتید، داشتن موقعیت، به اشتراک گذاشتن ارزش های خانواده و بحث درباره مسائل با کودکی که بالقوه غرق شده است، آسان تر خواهد بود».

ترامپ اعدام حسن را با تیراندازی در 3 دسامبر در فورت هود تایید کرد. چند روز بعد، پنتاگون اعلام کرد که این رویداد به صورت زنده پخش خواهد شد.

پیت هگزت، وزیر دفاع، به صدای واقعی آمریکا، یک رسانه محافظه‌کار گفت: «مردم باید بفهمند که عواقب جدی برای این نوع چیزها وجود دارد.

تماشا کنید: ونس می‌گوید که قرار نیست پخش زنده اعدام تیرانداز فورت هود را تماشا کند.

حسن، روانپزشک ارتش، در سال 2009 زمانی که به داخل ساختمان پزشکی که در آن سربازان در حال معاینه بودند وارد شد و با یک تفنگ لیزری تیراندازی کرد، به کشتن 13 نفر در آنجا محکوم شد. او گفت که این تلاشی برای جلوگیری از رفتن آنها به افغانستان و کشتن هموطنان مسلمانش بود. او تقریبا هیچ تلاشی برای دفاع از خود در دادگاه انجام نداد. ارتش ایالات متحده از سال 1961 تاکنون مجازات اعدام را اجرا نکرده است.

آخرین اعدام عمومی به رسمیت شناخته شده در 14 اوت 1936 انجام شد. کنتاکی، آخرین ایالتی که به آنها اجازه داد، این عمل را در سال 1938 غیرقانونی اعلام کرد.

همچنین، کارشناسان پیشنهاد می‌کنند که والدین باید از نحوه اجرای پخش زنده به‌روز باشند. بسیاری از سؤالات بی پاسخ ماندند، مانند اینکه آیا لحظه مرگ و عواقب آن نشان داده می شود، آیا محدودیت سنی اعمال می شود، و آیا تاخیر پخش یا آستانه ای برای توقف فید وجود خواهد داشت.

در مورد فناوری مربوطه مطلع شوید. در حالی که دولت اغلب از YouTube برای پخش جریان‌های زنده خود، از جمله موارد تعبیه‌شده در وب‌سایت‌های دولتی، استفاده می‌کند، YouTube محتوای «خشونت‌آمیز یا خشن» و «با هدف شوکه کردن یا منزجر کردن بینندگان» را ممنوع می‌کند و به پخش مستقیم که نشان می‌دهد شخصی اسلحه گرمی را در دست دارد، دست می‌دهد یا حمل می‌کند، اجازه نمی‌دهد.

YouTube در موارد منتخبی برای محتوایی که فکر می‌کند در زمینه آموزشی، مستند، علمی یا هنری است یا به‌عنوان مصلحت عمومی است، استثنا قائل می‌شود. در چنین مواردی، محتوا ممکن است دارای محدودیت سنی باشد. این شرکت فورا به یک درخواست برای اظهار نظر در مورد نحوه ارتباط سیاست هایش با اجرا پاسخ نداد.

اما خطر برای کودکان فراتر از پخش زنده و قرار گرفتن در معرض غیرمنتظره در رسانه های اجتماعی در قالب الگوهای رفتاری، به عنوان مثال.

مشخص نیست که آیا دولت ترامپ در تصمیم گیری های خود کودکان را در نظر می گیرد یا خیر. ایمیل‌هایی که طی دو روز از سخنگویان کاخ سفید می‌خواستند نظر رئیس‌جمهور و ملانیا ترامپ، بانوی اول آمریکا، درباره احتمال اینکه کودکان اعدام را ببینند، بی پاسخ ماند. ترامپ گفت که به زودی درباره برنامه پخش زنده این رویداد تصمیم گیری خواهد کرد.

کارشناسان موافق هستند، از انگور قدیمی گرفته تا رسانه های اجتماعی، اخبار وحشتناک راهی برای دسترسی به کودکان در سن مدرسه دارد. آنها پیشنهاد می کنند که نیاز آنها به آرامش و راهنمایی متناسب با سن را در نظر بگیرید.

جیل مورفی، مدیر ارشد محتوای در Common Sense Media گفت: «در مورد بچه‌های کوچک، والدین باید آن را کوتاه نگه دارند و روی اطمینان خاطر در توضیح رویدادها تمرکز کنند. به آنها اطمینان دهید که ایمن هستند. در مورد نوجوانان، ابتدا صادقانه از آنچه شنیده اند بپرسید، سپس بپرسید که آیا نیاز به تماشای آن دارند یا خیر.

دکتر دیوید روزنبرگ، رئیس روانپزشکی و علوم اعصاب رفتاری در دانشکده پزشکی دانشگاه ایالتی وین در میشیگان، به یاد داشته باشید که شما والدین فرزندتان هستید، نه دوست او - و بیش از حد توضیح ندهید. به سؤالاتی که کودکان می پرسند پاسخ دهید، و از اعمال اختیارات والدین، به عنوان مثال، محدود کردن یا ممنوع کردن دسترسی کودک به فیلم نترسید.

روزنبرگ گفت: "اشکال ندارد که بگوییم، "من همه پاسخ ها را ندارم. اما این چیزی است که ما می دانیم، شما ایمن هستید، شما ایمن هستید، این همان چیزی است که ما معتقدیم."

او افزود: «جایی که والدین دچار مشکل می شوند زمانی است که بیش از حد صحبت می کنند و معمولا این کار را به دلیل مضطرب بودن و ناامنی بودن انجام می دهند. "چیزی که باعث می شود کودک یا نوجوانی احساس امنیت کند، این است که آیا می توانم روی والدینم حساب کنم که در موقعیت های چالش برانگیز آرام باشند و اطلاعات لازم را به من بدهند؟"

یکی از پزشکان گفت که انتخاب تماشای فیلم، لزوما نشان‌دهنده آمادگی روان‌شناختی کودک برای انجام این کار نیست.

تیموتی لساکا، روانپزشک منطقه پیتسبورگ، به مجموعه‌ای از مطالعات اشاره کرد که نشان می‌دهد تماشای مکرر فیلم‌هایی مانند بمب‌گذاری‌های ماراتن بوستون، حداقل بخشی از ویدیوی سربریدن داعش و بمب‌گذاری اوکلاهاما سیتی می‌تواند با استرس پس از سانحه، اگر نه PTSD، در بزرگسالان و کودکان مرتبط باشد. او استدلال می کند که علنی کردن اعدام حسن یک موضوع پزشکی و بهداشت عمومی است.

Lesaca در KevinMD.com، یک نشریه آنلاین توسط پزشکان، نوشت: «اضطراب مداوم، مشکلات خواب یا مشکلات زندگی روزمره باید جدی گرفته شود.

روزنبرگ گفت، افرادی که بیشتر در معرض خطر اثرات منفی طولانی مدت هستند، افرادی هستند که قبلا افسردگی یا اضطراب بالینی داشته اند یا قبلا در معرض سایر موقعیت های آسیب زا قرار گرفته اند. به این دلیل که قرار گرفتن مکرر در معرض تروما می تواند باعث آسیب تجمعی شود.

روزنبرگ گفت، بخشی از مغز که مسئولیت تصمیم گیری های اجرایی، تنظیم عاطفی، تکانشگری و همدلی را بر عهده دارد، تا حدود 24 سالگی به پایان نمی رسد، بنابراین والدین باید گفتگوهای فعالانه ای را حتی با فرزندان بزرگتر خود که ممکن است در دانشگاه دور هستند یا به تنهایی زندگی می کنند، داشته باشند.

ما باید حداقل در این شرایط کمک کنیم تا رهبر باشیم، تصمیم گیرنده باشیم و حداقل به آنها کمک کنیم تا تصمیمات آگاهانه بگیرند.»

کیتلین هوامانی، روزنامه‌نگار آسوشیتدپرس، مشارکت داشت.

از روزنامه نگاری قابل اعتماد و گفتگوی مدنی حمایت کنید.