چرا "کشاورزی عمودی" راه حلی برای سیستم غذایی ما نیست

توسط ریچارد بلومفیلد، ایوان باونس، تونی وایس، گفتگو

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

این برج ها و انبارهای چند طبقه مملو از محصولات تازه که زیر نور مصنوعی می درخشند، ممکن است مانند آینده غذا به نظر برسند. کارخانه‌های کارخانه‌های عمودی که معمولا به عنوان مزارع عمودی شناخته می‌شوند، به‌عنوان مقاوم در برابر آب و هوا، صرفه‌جویی در زمین و شکل مثبت توسعه شهری تبلیغ می‌شوند و به طور یکسان از دولت‌ها و سرمایه‌های مخاطره‌آمیز سرمایه‌گذاری می‌کنند.

آنچه ما از آن به عنوان کارخانه های عمودی گیاهان یاد می کنیم، ساختمان ها یا انبارهای کاملا محصور هستند که در آن نور مصنوعی، سیم کشی، لوله کشی، بسترهای مهندسی شده و سیستم های کنترل آب و هوا جایگزین خورشید، خاک و فصول می شوند. این سیستم ها عمدتا به سمت تولید سبزیجات برگدار و انواع توت ها هستند.

اخیرا به ادعاهای مطرح شده در مورد کارخانه های کارخانه عمودی نگاه دقیق تری داشته ایم. ما ادعاهای مطرح شده توسط توسعه دهندگان مزرعه عمودی پیشرو کانادایی و نحوه پوشش آن ادعاها در رسانه های خبری اصلی کانادا را بررسی کردیم.

ما استدلال می کنیم که کارخانه های کارخانه عمودی راه حلی برای مشکلات کشاورزی صنعتی نیستند. در عوض، آنها ادامه مشکل ساز منطق متناقض آن را نشان می دهند.

کارخانه های کارخانه عمودی به طور گسترده ای به عنوان یک پاسخ پایدار به بحران های فزاینده محیطی و چالش های امنیت غذایی آینده تبلیغ می شوند. آنها همچنین به دلیل استفاده از آب کمتر و زمین کمتر تبلیغ می شوند.

با این حال، آنها اغلب به مقادیر زیادی انرژی و زیرساخت دیجیتال گسترده نیاز دارند که تولید را نظارت و کنترل می کند، در حالی که جایگزین عملکردهایی می شود که در غیر این صورت توسط فرآیندهای اکولوژیکی و دانش کشاورز ارائه می شود.

رشد گیاهان در یک ساختمان مهر و موم شده به معنای جایگزینی انرژی آزاد نور خورشید با LED های پرقدرت و سیستم های دما و تهویه است که به صورت شبانه روزی کار می کنند. علاوه بر این، تجهیزاتی مانند روشنایی، سیم‌کشی، لوله‌ها و ریزتراشه‌ها باید مرتبا تعویض شوند زیرا خراب می‌شوند یا قدیمی می‌شوند. نتیجه یک سیستم تولید با مواد و انرژی بسیار بیشتر از آنچه به طور معمول منتقل می شود است.

محدودیت مهم کارخانه های عمودی گیاهان این است که نمی توانند محصولات اصلی را پرورش دهند. در عوض، بسیاری بر روی اقلام پر حاشیه مانند کاهو، میکروگرین و انواع توت ها تمرکز می کنند.

این قیمت‌های بالا در واحد حجم برای پرداخت هزینه‌های هنگفت انرژی و زیرساخت مربوط به کارخانه‌های کارخانه مورد نیاز است. در واقع، چندین ورشکستگی پرمخاطب در سال های اخیر این صنعت را با مشکل مواجه کرده است.

انواع محصولات تازه‌ای که رشد می‌کنند اغلب غذاهای محدودی هستند که برای مصرف‌کنندگان کم‌درآمد بسیار گران هستند. بنابراین ادعاها مبنی بر اینکه کارخانه های کارخانه عمودی می توانند به رفع ناامنی غذایی در آینده کمک کنند گمراه کننده است.

این واقعیت که سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، سبزی های برگدار را در آمار گرسنگی جهانی لحاظ نمی کند، گویا است.

غذای کافی در سطح جهان برای تغذیه جمعیت تولید می شود، اما اولویت بندی توزیع همچنان یک مشکل است.

پس چرا این سیستم ها همچنان به جلب حمایت سرمایه گذاران و سیاست گذاران ادامه می دهند؟

بخشی از پاسخ در چیزی نهفته است که شارون استین و ایوان باونس آن را "سیاست تداوم" می نامند. آنها از این برای توصیف مبارزه بر سر آنچه جوامع معاصر به دنبال حفظ بی ثباتی عمیق محیطی هستند، آنچه که آنها مایلند برای رسیدن به این اهداف انجام دهند و اینکه چه کسی هزینه ها را متحمل می شود، استفاده می کنند.

در سیستم غذایی، سیاست تداوم در تلاش برای حفظ انتظارات موجود از فراوانی قابل مشاهده است، حتی زمانی که شرایط اکولوژیکی و شدت منابع که آنها را ممکن می‌سازد نامطمئن‌تر می‌شوند.

کانادایی‌ها به قفسه‌های سوپرمارکت‌هایی که در تمام طول سال با محصولات تازه عرضه می‌شوند، عادت کرده‌اند. کارخانه‌های کارخانه‌های عمودی قول می‌دهند به جای تطبیق سیستم‌های غذایی و الگوهای مصرف با محدودیت‌های زیست‌محیطی، این انتظار را حفظ کنند.

کارخانه های کارخانه عمودی نمونه بارز سیاست تداوم هستند. هدف ما این است که سرمایه‌گذاری‌های تکنولوژیکی و مادی عظیمی بسیج می‌شوند تا این انتظار را حفظ کنند که نسخه خاصی از زمان حال می‌تواند در آینده‌ای به طور فزاینده‌ای ناپایدار پایدار بماند.

طرفداران کارخانه های گیاهی عمودی استدلال می کنند که آنها رشد را ارتقا می دهند و عادات مصرف را بدون قربانی حفظ می کنند. این یک طرح فروش قانع کننده است. برای دولت‌ها، آنها وعده راه‌حل‌های شیک و با فناوری پیشرفته را می‌دهند که می‌تواند منابع عمومی را به سمت سیستم‌های سوداگرانه هدایت کند، در حالی که جایگزین‌های غذایی سالم و مبتنی بر جامعه نادیده گرفته می‌شوند.

کارخانه‌های کارخانه‌های عمودی بودجه‌های انرژی و منابع گسترده‌ای دارند - به عنوان مثال، 4.4 کیلووات ساعت به ازای هر کیلوگرم کاهوی تولید شده. آنها همچنین توجه، فضای سیاستگذاری و تخیل را در اختیار دارند.

یکی از خطرات بزرگ در این نوع واکنش سرمایه‌بر این است که توجه را از راه‌حل‌های بهتر و امکان‌پذیرتر، مانند نیاز فوری به بهبود دسترسی به زمین برای کشاورزان جدید، دور می‌کند. کارخانه‌های کارخانه عمودی نیز دانش و نیروی کار کشاورزی را با سیستم‌های خودکار جایگزین می‌کنند.

به طور خلاصه، تلاش برای حفظ چیزها به همان شکلی که هستند می‌تواند آینده‌های احتمالی دیگر را از بین ببرد. کارخانه‌های عمودی کارخانه‌های عمودی، به‌جای اینکه بپرسند چگونه سیستم‌های غذایی ممکن است از نظر زیست‌محیطی، منصفانه‌تر و انعطاف‌پذیرتر شوند، این سؤال را با عبارات محدود طرح می‌کنند: چگونه فناوری می‌تواند به ما اجازه دهد تا انتظارات فعلی خود را از فراوانی برآورده کنیم؟

این بدان معنا نیست که فناوری کارخانه کارخانه عمودی هرگز نمی تواند مفید باشد. در شمال کانادا، در مقیاس‌های نسبتا کوچک (مثلا در داخل کانتینرهای حمل‌ونقل) و با استفاده از انرژی خورشیدی به جای سوخت دیزل، می‌توان سبزی‌های تازه را به روش‌هایی تولید کرد که منطقی اقتصادی و زیست‌محیطی داشته باشد و وابستگی به حمل و نقل از راه دور را کاهش داد. با این حال، ادعاهای گسترده تر در مورد کارخانه های گیاهی نمی تواند به طور قابل اعتمادی به امنیت غذایی استناد کند یا به عنوان پاسخی به آسیب های کشاورزی صنعتی مطرح شود.

اگر دولت‌ها در مورد ساختن یک سیستم غذایی بهتر جدی هستند، باید از تعقیب خیال‌پردازی‌های تکنولوژیک دست بردارند و از جایگزین‌های پایه‌دارتر حمایت کنند. این به معنای سرمایه‌گذاری بر روی کشاورزان، دسترسی به زمین و دانش مبتنی بر مکان است تا برج‌های سرمایه‌بردار و متریال از سبزیجات برگی و توت‌ها.

چالش این نیست که تصمیم بگیریم کدام فناوری‌ها می‌توانند سیستم غذایی موجود را حفظ کنند، بلکه این است که بپرسیم چه چیزی ارزش پیشبرد دارد، چه چیزی باید تغییر کند و انتخاب‌های ما آینده چه کسانی را ممکن می‌سازد.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.