چرا کیم جونگ اون باید چهارمین نشست با دونالد ترامپ را بخواهد؟

تلاش دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا برای برگزاری چهارمین نشست با کیم جونگ اون، تاکنون از سوی رهبر کره شمالی رد شده است، که ممکن است برای رسیدن به آن سخت بازی کند. با این حال، بر اساس دهه‌ها تجزیه و تحلیل کره شمالی، شرکت در جلسات رودرروی بی‌شماری با کره‌شمالی - رسمی و غیررسمی - و بازدیدهای متعدد از کره شمالی، ما فکر می‌کنیم که برخی در پیونگ یانگ ممکن است بر این باورند که کشورشان می‌تواند از برگزاری چهارمین اجلاس سود زیادی ببرد، البته نه از نظر آنچه واشنگتن ممکن است فکر کند.

با توجه به تجربه کره شمالی و کیم، به ویژه سه اجلاس سران او در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ، و تحلیل پیونگ یانگ از سیاست خارجی فعلی رئیس جمهور، وزارت امور خارجه کره شمالی بر نکات زیر تاکید می کند که مورد قوی کیم جونگ اون برای چهارمین اجلاس است.

نخست، اشاره می‌کند که به دلیل سیاست‌های کیم در زمینه‌های نظامی و اقتصادی، با بهره‌گیری از تغییرات ژئوپلیتیک بین‌المللی، به‌ویژه روابط نزدیک پیونگ یانگ با روسیه و چین، در صورت انتخاب رئیس برای ادامه نشست، کره شمالی در موضع قدرت برای نشست قرار دارد. از سوی دیگر، آمریکا و ترامپ در موقعیت بسیار ضعیف تری نسبت به قبل قرار دارند. اعتماد بیش از حد رئیس جمهور و شخصیت نامنظم تقریبا به طور قطع منجر به اشتباهاتی می شود که موقعیت ایالات متحده را بیشتر تضعیف می کند.

و او درک نمی کند که نشست دیگری به نفع کره شمالی است، کره شمالی که اکنون در مخالفت با واشنگتن کار می کند. این وزارتخانه اضافه می کند که همانطور که کیم بارها گفته است، گذشته - اجلاس های قبلی در سنگاپور، هانوی و در منطقه غیرنظامی شده - از بین رفته است. در آن زمان، رئیس بر بهبود روابط با واشنگتن در ازای قرار دادن برنامه هسته‌ای خود روی میز و ایجاد فضا برای مدرنیزه کردن اقتصاد کره شمالی تمرکز کرد. اما امروز، نشست دیگری با حمایت از دوستانش - چین و به ویژه روسیه - موقعیت جهانی کره شمالی را بهبود خواهد بخشید.

نفوذ واشنگتن در خارج از کشور، و امیدوارم ترامپ را وادار به پذیرش زرادخانه هسته ای رو به رشد پیونگ یانگ کند. این وزارتخانه همچنین مشاهده خواهد کرد که بیش از هر زمان دیگری، گام‌های اشتباه ترامپ شرایط را برای ایجاد تنش در کره جنوبی و آمریکا آماده کرده است. اتحاد زمان در کنار پیونگ یانگ است درست مانند گذشته، اگر کیم تصمیم به ادامه کار بگیرد، زمان و محل برگزاری نشست جدید موضوعی خواهد بود که آمریکایی‌ها به طور قابل توجهی به این موضوع واکنش نشان می‌دهند.

در این مثال، کره شمالی ممکن است بر این باور باشد که نتیجه یک اجلاس به دلیل شخصیت ترامپ و ضعف سیاسی داخلی فزاینده او می تواند تأثیرگذارتر باشد. این وزارتخانه سیاست کیم جونگ اون در به تعویق انداختن تصمیم اجلاس سران برای استفاده از اشتیاق ترامپ برای دیدار و گرفتن امتیازات یکجانبه را که قبلا منجر به پیروزی شده است، تحسین می کند. رئیس جمهور یک کره جنوبی-آمریکا را کوتاه کرده است.

ورزش کنید و ابری روی بقیه آویزان بماند. ترامپ همچنین از پیگیری های طولانی مدت واشنگتن برای خلع سلاح هسته ای و پذیرش کره شمالی به عنوان یک قدرت هسته ای فاصله گرفته است. به نظر می رسد که این مزیت اضافی از راه اندازی یک بحث داخلی داشته است. وزارت امور خارجه به حمایت از خلع سلاح هسته ای ادامه می دهد و با موضع ترامپ در تضاد است و سیگنال های گیج کننده ای به متحدان ایالات متحده ارسال می کند.

با نگاهی به آینده، وزارت خارجه کره شمالی پیش‌بینی می‌کند که اگر جمهوری‌خواهان در انتخابات کنگره آتی نوامبر شکست بخورند، همانطور که انتظار می‌رفت، هیچ چیز ترامپ را از یک وضعیت بسیار ضعیف نجات نخواهد داد. در نتیجه، او ممکن است مشتاق باشد که امتیازات بیشتری بدهد تا هر نتیجه ای را - حتی صرفا برگزاری یک ملاقات با کیم - به عنوان یک پیروزی شخصی ترسیم کند. ارزیابی واقعی کره شمالی از رئیس جمهور ترامپ در حالی که رسانه های کره شمالی از انتقاد مستقیم از ترامپ اجتناب کرده اند و به روابط شخصی کیم با او ادامه می دهند، تحلیلگران وزارت خارجه احتمالا در خلوت خود معتقدند که مشکل او

اولین ویژگی های شخصیتی که در سال های 2018 و 2019 مشهود است، تنها بدتر شده است. اینها به نوبه خود فرصت هایی را برای دستیابی به توافقاتی فراهم می کند که بیشتر از استراتژی پیونگ یانگ حمایت می کند. آنها بر هفت خصیصه تأکید می کنند که بر عملکرد ترامپ در یک کره شمالی-ایالات متحده تأثیر می گذارد. قله اول اینکه او در 80 سالگی هفت سال از زمان برگزاری آخرین اجلاس بزرگتر است و از نظر جسمی و روحی افت کرده است. همانطور که معمولا سالمندان انجام می دهند، روزهای خوب و روزهای بد دارد. دوم، او نسبت به چاپلوسی واکنش خوبی نشان می دهد، بیش از همیشه.

ثالثا، ترامپ حتی در مواجهه با شکست‌های مکرر، نسبت به گذشته نظر بیشتری نسبت به خود و توانایی مذاکره‌اش دارد. چهارم، از آنجایی که او بیشتر به احساسات درونی‌اش تکیه می‌کند تا توصیه‌های تخصصی، ترامپ به صورت تکانشی عمل می‌کند. پنجم، او کنترل خود را بر واقعیت از دست می دهد. رسانه های آمریکایی اغلب به بسیاری از ادعاهای او می خندند. ششم، ترامپ در اجلاس سران با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه و شی جین پینگ چین، فرش قرمز پهن کرده است، علیرغم مخالفت آنها با منافع جهانی واشنگتن.

او به اشتباه معتقد است که چاپلوسی می تواند بر اختلافات سیاسی غلبه کند. شاید مهمتر از آن، مشاوران کیم به این نکته اشاره کنند که ترامپ تفکر استراتژیک را درک نمی کند. اجلاس های گذشته با کره شمالی نشان داده است که او تصویر وسیع تری را درک نمی کند. جنگ ایالات متحده با ایران بار دیگر بر کوته بینی او تأکید کرد. بعید است که او بفهمد که اهداف جدید شمال با گذشته متفاوت است و با منافع ایالات متحده مخالف است.

موضع مذاکره کننده آمریکا با توجه به این تحلیل از ترامپ، وزارت خارجه کره شمالی به این نتیجه می رسد که او یا مواضع استاندارد ایالات متحده را تکرار خواهد کرد یا در لحظه بدون مشاوره کارشناسان از سوی کارکنانش، موضع خود را مطرح خواهد کرد. ترامپ می داند که خلع سلاح هسته ای در برنامه نیست. در عوض، او ممکن است ایده انجماد هسته ای را مطرح کند. اگر این موضوع را مطرح کند، رئیس می تواند به سادگی اصرار خود را تکرار کند که پیونگ یانگ به یک بازدارنده قوی نیاز دارد.

از دیدگاه او، این عامل بازدارنده فقط برای حفظ امنیت کره شمالی نیست، بلکه یک الزام مطلق برای تعادل منطقه ای است، به ویژه با توجه به خطر فزاینده نظامی گری ژاپن. رئیس جمهور همچنین ممکن است پیشنهاد خود را که در نشست هانوی 2019 ارائه شده بود، برای توقف آزمایش بیشتر موشک های بالستیک بین قاره ای (ICBM) که می توانند به ایالات متحده برسند، تکرار کند. رئیس جمهور کره جنوبی، لی جائه میونگ، همین ایده را در نشست اخیر مجمع عمومی سازمان ملل مطرح کرد. این پیشنهاد شامل موشک‌های کوتاه‌بردی نمی‌شود که سئول و توکیو را هدف قرار می‌دهند.

در نتیجه، در کره جنوبی بحث انگیز خواهد بود و می تواند تنش های جدیدی را در روابط ایالات متحده با ژاپن ایجاد کند. این وزارتخانه پیشنهاد می‌کند که کیم می‌تواند به راحتی با چنین پیشنهادی مخالفت کند و اصرار کند که هرگونه تعلیق در پرتاب موشک‌های ICBM باید شامل سایر کشورهای دارای این موشک‌ها نیز شود. این موضع او در مورد اینکه کره شمالی اکنون یک قدرت جهانی است و نمی‌توان انتظار داشت که دیگر قدرت‌های هسته‌ای امتیازاتی بدهد، سازگار است.

و البته، نه ایالات متحده و نه سایرین پذیرای این ایده نخواهند بود، ترامپ احتمالا در ازای امتیازاتی، لغو تحریم‌ها را برای کره شمالی - یکی از محورهای نشست‌های گذشته - متوقف خواهد کرد. با این حال، این وزارتخانه به موفقیت پیونگ یانگ در اجتناب از این محدودیت ها با کمک مسکو و پکن و همچنین میلیاردها دلاری که کره شمالی از فعالیت های غیرقانونی سایبری به دست می آورد، اشاره می کند. در نتیجه، کیم نباید تحریم ها را کارتی ببیند که واشنگتن زمانی آن را تصور می کرد.

با این حال، برداشتن آنها می تواند ارزش سیاسی ثانویه ای برای کره شمالی داشته باشد و جایگاه بین المللی آن را تقویت کند و وضعیت آن را عادی تر کند. علاوه بر این، پیشنهاد لغو تحریم ها می تواند نتیجه معکوس داشته باشد و برای ایالات متحده مشکلاتی ایجاد کند. از آنجایی که لغو محدودیت ها با مقاومت شدید بریتانیا و فرانسه مواجه می شود، می تواند مشکلاتی را در بلوک غرب در شورای امنیت سازمان ملل ایجاد کند. در جبهه داخلی، دست‌وپنجه نرم کردن با تحریم‌ها باعث انتقاد از سوی حزب و مخالفان سیاسی ترامپ می‌شود.

در حالی که او اهمیتی نخواهد داد، چنین آشفتگی سیاستی ایالات متحده را بیشتر تضعیف می کند. درست مانند گذشته، رئیس جمهور احتمالا طرح های بزرگ، حتی دور از ذهن و دست نیافتنی برای مدرن کردن اقتصاد کره شمالی را به نمایش خواهد گذاشت. او اخیرا با پیشنهاد تبدیل غزه به یک کلان شهر ساحلی مدرن این کار را انجام داده است. موضع پیونگ یانگ کاملا واضح است - کمک های خارجی یک آب نبات مسموم است و باید بدون توجه به آن رد شود، مگر اینکه رئیس هیئت مدیره تصمیم دیگری بگیرد. در نهایت، می توان انتظار داشت که ترامپ تلاش کند در حمایت قوی کره شمالی از روسیه در جنگ با اوکراین مداخله کند.

با این حال، ناظران آمریکای این وزارتخانه متذکر می شوند که واشنگتن به طور مداوم تعهد رئیس جمهور به روابط جدید با مسکو را دست کم گرفته است. احتمالا تعداد کمی در کاخ سفید آخرین نامه کیم به پوتین را که در آن حمایت کامل از عملیات روسیه در اوکراین ابراز شده بود، خوانده اند. اینکه ترامپ چقدر سخت فشار خواهد آورد، با توجه به رویکرد زیگزاگی او به جنگ و امیدهایش برای رابطه بهتر با پوتین، یک سوال باز است.

استراتژی بالقوه کره شمالی وزارت امور خارجه استدلال خواهد کرد که دیدار ترامپ و کیم نشان دهنده یک فرصت طلایی برای تامین اهداف مهم است در حالی که تنها اقدامات تاکتیکی را انجام می دهد که به نظر می رسد امتیاز باشد. همچنین درها را به روی دستاوردهای استراتژیک قابل توجهی باز خواهد کرد. این مراحل زیر را توصیه می کند. رویکرد کلی کیم باید بیانیه‌های او را در سال گذشته نشان دهد که کره شمالی به دنبال «همزیستی مسالمت‌آمیز» است. این موضوع آمریکایی ها را مسحور کرده است.

با این حال، فرمول‌های بی‌معنی که قبلا توسط کشورهای دارای سلاح هسته‌ای استفاده می‌شد، مانند «جنگ هسته‌ای را نمی‌توان پیروز کرد و هرگز نباید در آن جنگید»، اهداف واقعی شمال را پوشش می‌دهد. بنابراین هر تعهدی برای "کار برای حل مسالمت آمیز اختلافات برجسته" وجود دارد. همه اینها برای ترامپ جذاب خواهد بود که مصمم به اعلام صلح در زمان خود و کسب جایزه نوبل است. در واقع، تأکید بر «همزیستی مسالمت آمیز» کره شمالی را در موقعیتی قرار می دهد که عملا به هر اقدامی که ایالات متحده در منطقه برمی دارد اعتراض کند که در تضاد با اظهارات واشنگتن در مورد تمایل به صلح است.

در حالی که دستیاران ترامپ مطمئنا پیش از موعد به او هشدار می دهند، این وزارتخانه توصیه می کند که کیم رئیس جمهور را تحت فشار قرار دهد تا فراتر از اظهارات عمومی تصادفی خود در مورد توانایی های هسته ای کره شمالی، آن را به صورت مکتوب، شاید در بیانیه نشست سران، بیان کند. هر گونه تصدیق زرادخانه هسته ای کره شمالی از این نشست، حتی فقط به صورت شفاهی، باعث ایجاد آشفتگی در سئول و توکیو خواهد شد. رئیس جمهور قطعا باید ترامپ را تشویق کند که تعهد نظامی آمریکا به کره جنوبی را کاهش دهد. او به دری باز فشار می آورد. ترامپ در گذشته به صراحت گفته است که مایل است آمریکا را بیشتر محدود کند.

فعالیت نظامی در شبه جزیره کره و اطراف آن. یکی از احتمالات پایان دادن به مشترک کره جنوبی و آمریکا است. تمرینات نظامی این وزارتخانه هشدار می دهد که مشخص نیست رئیس جمهور تا کجا پیش خواهد رفت. اما کارشناسان آن خاطرنشان می‌کنند که او همچنین سال‌ها است که پیوسته به دنبال عقب‌نشینی نیروهای آمریکایی در جنوب بوده است. در نهایت، دیپلمات‌های کره شمالی توصیه می‌کنند که کیم به طور جدی پذیرش هر پیشنهادی را که ترامپ برای به رسمیت شناختن جمهوری دموکراتیک خلق کره به عنوان یک کشور مستقل ارائه می‌کند، بررسی کند.

سفارتخانه ها در هر پایتخت می توانند به عنوان یک خط ارتباطی رسمی پس از دهه ها خصومت عمل کنند. در تئوری، آنها را می توان به عنوان گامی برای کاهش تنش ها و جلوگیری از جنگ تصادفی در نظر گرفت. آنها در عمل هیچ کدام را انجام نخواهند داد. اگر به رسمیت شناختن دیپلماتیک رخ دهد، ترامپ مدعی اعتبار برای برداشتن گام دیگری برای ایجاد صلح خواهد شد. با این حال، این اقدام هدف کره شمالی را برای نشان دادن اینکه این کشور یک بازیگر جهانی است تقویت می‌کند و هدفش را برای دستیابی به مقبولیت بین‌المللی به عنوان یک قدرت هسته‌ای بیشتر می‌کند.

خط آخر وزارت امور خارجه احتمالا به این نتیجه می رسد که چهارمین اجلاس به پیشبرد اهداف کیم جونگ اون کمک می کند، به ویژه با توجه به عملکرد ضعیف ترامپ در سیاست خارجی و نقص های شخصیتی. حتی اگر هیچ نتیجه مشخصی وجود نداشته باشد، این وزارتخانه استدلال خواهد کرد که اپتیک در موقعیت یابی کره شمالی برای آینده مهم خواهد بود. صرف یک نشست، جایگاه کیم را در خارج از کشور تقویت می کند.

اگر ترامپ بی حوصله دوباره مانند هانوی خارج شود، به جای اینکه باعث شرمساری رئیس جمهور شود، بر تصویر منفی واشنگتن تاکید می کند و مشکلاتی را با سئول و توکیو ایجاد می کند. صرف نظر از نتیجه، می توان از رفتار ترامپ پس از نشست برای پیشبرد اهداف پیونگ یانگ نیز بهره برد. او همچنان اصرار خواهد کرد که رابطه شخصی خوبی با کیم دارد. این به‌عنوان سپری مفید خواهد بود که برای کره شمالی زمان می‌دهد تا به تقویت نظامی برای باقی‌مانده دوره ریاست‌جمهوری رئیس‌جمهور ادامه دهد.

در نهایت، اگر گذشته راهنما باشد، وزارت خارجه به این نتیجه خواهد رسید که به احتمال زیاد ترامپ نامنظم هرگز به آنچه می گوید پایبند نخواهد بود. در نتیجه، هر توافقی ممکن است بیش از چند ماه دوام نیاورد. سپس کره شمالی قادر خواهد بود گام های سخت تری بردارد. به عنوان مثال، پس از اجلاس پانمونجوم در سال 2019، ترامپ به وعده خود مبنی بر لغو نشست مشترک کره جنوبی و آمریکا بازگشت. تمرین نظامی در نتیجه، پیونگ یانگ در مذاکرات بعدی آمریکا سنگ تمام گذاشت و به توقف آزمایش موشکی آن پایان داد.