چرا World Athletics دوندگان نخبه و تفریحی را به هم نزدیک می کند؟

سباستین کو این هفته زمانی که گفت هیچ دلیلی برای توضیح اینکه چرا پیشنهاد لندن برای میزبانی مسابقات جهانی دو و میدانی 2029 شکست خورده است، چیزی از خود ارائه نکرد. تصمیم اعطای این رویداد به نایروبی، برای اولین بار برای کنیا و در واقع هر کشور آفریقایی، برخی از مردم را متعجب کرده بود که آیا این باید یک شگفتی بزرگ تلقی شود.

خوب، بله و نه.

برای کو، که وارد آخرین سال ریاست‌جمهوری دو و میدانی جهان شد، نقشی که از سال 2015 بر عهده داشت، پیشنهاد لندن بدون شک برخی از رشته‌ها را به خود جلب کرد. به خصوص با توجه به این واقعیت در نقش قبلی، او به مغز متفکر پیشنهاد موفقیت آمیز لندن برای المپیک 2012 کمک کرد. که اکثر مردم موافقند که به خوبی از بین رفت.

نایروبی بر نامزدهای رقیب لندن و رم پیروز شد، در حالی که مونیخ، همچنین در مناقصه، قهرمانی سال 2031 را دریافت کرد. کو گفت: شورای جهانی دوومیدانی 26 عضوی باید تمام 214 فدراسیون عضو را در هنگام اعلام انتخاب ترجیحی خود در صبح سه شنبه گذشته در نظر بگیرد.

او گفت: "آنچه می توانم به شما بگویم این است که بله، البته، ما ماهیت تاریخی و پیشگامانه برگزاری مسابقات جهانی دو و میدانی به آفریقا را می بینیم، اما این به تنهایی مبنای تصمیم گیری نیست." "این در سراسر بودجه ساخته شده است، آن را از طریق تضمین های مالی دولت ساخته شده است، آن را در سراسر پتانسیل رشد ورزش ساخته شده است."

به اندازه کافی منصفانه است، اما یک عنصر از پیشنهاد لندن وجود داشت که در آن شکست نخورد. این مناقصه که یک سرمایه گذاری مشترک بین دو و میدانی بریتانیا، رویدادهای ماراتون لندن و شرکت گریت ران است، برنامه هایی را برای برگزاری یک سری رویدادهای دویدن با مشارکت انبوه در سراسر مسابقات جهانی 2029، از جمله ماراتن، برجسته کرده بود. این به دوندگان به اصطلاح تفریحی این شانس را می داد تا برخی از تجربیات را با نخبگان دویدن به اشتراک بگذارند.

دو و میدانی جهانی قبلا این را به یک استراتژی اصلی در تلاش خود برای به حداکثر رساندن پتانسیل رشد دویدن در جاده، در سطح مشارکت و تماشاگر تبدیل کرده است. آنها معتقدند این رویکرد می تواند باعث افزایش علاقه و درآمد در سراسر ورزش شود. به عبارت دیگر، هیئت حاکمه بین المللی فاصله بین دوندگان نخبه و تفریحی را از بین می برد.

به همین دلیل است که مسابقات جهانی دوی جاده ای آخر هفته در کپنهاگ شامل سه مسافت برای مردان و زنان - مایل، 5 کیلومتر و نیم ماراتن - با مجموع ورود به کل کمی بیش از 65000 دونده است. به بیان دقیق، تنها 496 نفر از آن‌ها را می‌توان نخبه در نظر گرفت که ورود بین‌المللی را تشکیل می‌دهند، در حالی که بقیه می‌توانند اساسا خودشان تصمیم بگیرند که در چه سطحی هستند.

"آیا می خواهید پشت خط شروع یک قهرمانی واقعی جهانی قرار بگیرید؟" از وب سایت رویداد می پرسد. ما شهر، جمعیت شگفت‌انگیز، و سه مسیر برای قهرمانان داریم. و شما می‌توانید بخشی از آن باشید!» با شروع مایل و 5 کیلومتر روز شنبه، مسابقات نخبگان برای مردان و زنان یک دقیقه بعد با شروع شرکت گسترده، با حضور 10000 دونده در مایل و 20000 در 5 کیلومتر دنبال می شود. به طور مشابه با نیمه ماراتن یکشنبه، مسابقه نخبگان با 35000 دونده دنبال می‌شود (تمام این مکان‌ها با قرعه‌کشی تعیین شده و ماه‌ها پیش فروخته شد).

اشتهای آشکاری برای همه اینها وجود دارد. نه تنها به دلیل پایتخت دانمارک که برخی از دوره های دویدن سریع و جذاب را نیز ارائه می دهد. در 5 کیلومتر نخبگان مردان، یاکوب اینگبریگتسن، قهرمان المپیک 5000 متر از نروژ و قهرمان المپیک 10،000 متر، جیمی گرسیه از فرانسه، در میان دیگران حضور دارند، بنابراین برای بسیاری از دوندگان تفریحی در کپنهاگ، این فرصتی است که به درستی اندازه گیری کنند.

World Athletics همچنین گفته است که رویداد آخر هفته کپنهاگ "فرصتی عالی برای میزبانان ارائه می دهد تا از تقاضای بالای غالب و درآمدهای مرتبط با مشارکت انبوه برای تقویت نمایه مسابقات جاده ای خود در سطح جهانی استفاده کنند". روز جمعه، کو آن را به عنوان "نمایش فوق العاده انسانیت در دویدن" توصیف کرد.

بسیاری از رویدادهای جاده‌ای برای سال‌ها از این رویکرد استفاده می‌کنند. همه ماراتن‌های شهرهای بزرگ طبیعتا از همان نخبگان و شروع مشارکت گسترده برخوردارند. این شامل ماراتن دوبلین است که از سال 2003 به عنوان مسابقات قهرمانی ماراتن ملی نیز دو برابر شده است.

دوبلین نیمه ماراتن یکشنبه ایرلندی لایف دوبلین در پارک فونیکس، که در ماه می گذشته 8000 شرکت خود را در زمان رکورد فروخت، امسال نیز به عنوان مسابقه قهرمانی دوبلین دو برابر شده است. این رویداد در ابتدا در سال 2002 به عنوان بخشی از یک سری شمارش معکوس برای ماراتن دوبلین برگزار شد، در زمانی که این رویداد هنوز برای تعداد زیادی از دوندگان نخبه و تفریحی درگیر بود. دیگر نه. ماراتن لندن در سال آینده همچنین برنامه‌هایی را برای یک رویداد دو روزه در ماه آوریل اعلام کرده است که در مجموع به حدود 100000 دونده اجازه می‌دهد و مردان و زنان نخبه در روزهای جداگانه شروع می‌کنند.

این به عنوان یک رویداد یکبار نامیده می شود، اگرچه ممکن است الگویی برای همه ماراتن های شهرهای بزرگ باشد.

بخشی از لذت ماراتن لندن در اوایل امسال، که رکورد 59830 دونده را به خود جلب کرد، این بود که همه شرکت کنندگان می توانستند بگویند در مسابقه ای شرکت کردند که برای اولین بار شاهد شکسته شدن سد دو ساعته بود. Sabastian Sawe از کنیا در زمان 1:59:30 به پایان رسید.

دو و میدانی جهانی همچنین اعلام کرده است که پس از مسابقات قهرمانی جهانی 2029 در نایروبی، ماراتن مسابقات قهرمانی خود را از سال 2030 خواهد داشت. آتن به عنوان اولین شهر میزبان در دوره اصلی ماراتن در نظر گرفته می شود، دوباره با یک مسابقه شرکت گسترده برای همراهی با خود قهرمانی.

با این حال، کو کاملا آگاه است که چرا تصمیم برای اعطای مسابقات قهرمانی نایروبی برای برخی غافلگیرکننده بود. خصوصا با توجه به اینکه این موضوع در شرایطی رخ داده است که در دهه گذشته رکورد بد دوپینگ کنیا رخ داده است، به طوری که 318 ورزشکار آنها از زمان تأسیس واحد صداقت دو و میدانی در سال 2017 محروم شده اند.

او همچنین می‌داند که نایروبی چالش متفاوتی را برای دوندگان مسافت ایجاد می‌کند، با توجه به اینکه شهر در ارتفاع 1612 متری و تقریبا یک مایلی ارتفاع قرار دارد. هنوز مشخص نیست که آیا برنامه‌ای برای برگزاری یک رویداد دویدن با مشارکت انبوه در حوالی نایروبی 2029 وجود دارد یا خیر، اما به من اعتماد کنید، در آن ارتفاع بالا، بهتر است فقط به نخبگان واگذار شود.