چشم انداز صنعت هواپیمایی: زمان بستن کمربند ایمنی است
1000 برتر: بخش هوانوردی ایرلند ممکن است در مسیر پر دست انداز باشد. Eoghan Corry می نویسد
سال 2026 که از پنجره جلو کابین خلبان دیده می شود برای خطوط هوایی ایرلند خوب به نظر می رسد. فرودگاه های این ایالت به تازگی رکورد 52.3 میلیون مسافر را جابجا کرده اند. سیاستمداران توافق کرده بودند که کلاه مسافران فرودگاه دوبلین برداشته شود. رشد سریع و نامحدود به برنامه پرواز دو خط هوایی سالم ما بازگشته بود (اگر شما سه خط هوایی که گاهی اوقات فراموش شده سومین شرکت بزرگ ما، Emerald) را حساب کنید.
شش ماه بعد همه چیز تغییر کرده است. جنگ در خاورمیانه بیشتر از آن چیزی است که قهرمانان آن روی آن شرط بندی کرده بودند. Aer Lingus از نظر صاحبانش بسیار کمتر براق به نظر می رسد. و سقف فرودگاه دوبلین، از طریق روند قانونی، به طور بالقوه با عدم قطعیت برس های جدید با موانع قانونی و مقرراتی در طول مدت زمان قانونی 28 هفته ای مواجه است.
با این حال، تأثیری حتی بیشتر از جنگ یا قیمت های بی ثبات سوخت بر تقاضا می گذارد، اعتماد مصرف کننده است که متزلزل شده است. مسافران دیرتر رزرو می کنند و در صورت رزرو هزینه کمتری می پردازند. نظرسنجیهای اخیر از اپراتورهایی مانند Clickandgo و Tui نشان میدهد که نزدیک به یک پنجم مسافران تابستانی پروازهای خود را کمتر از دو هفته قبل از پرواز رزرو کردهاند.
این برای مصرف کنندگان خوب است، اما برای خطوط هوایی بد و برای گردشگری ورودی بد است. در زمانی که هزینه های خطوط هوایی افزایش یافته است، بازده کاهش یافته است. در گردهمایی اخیر در کنگره خطوط هوایی جهان، یاتا، در برزیل، هر یک از اعضای هیئت مدیره اجرایی تقاضای مصرف کننده را به عنوان بزرگترین تهدیدی که صنعت با آن مواجه است انتخاب کرد.
مایکل اولری علنا گفته است که تقاضای نزدیک زیاد است، اما مشتریان برای رزرو خیلی دیر منتظر هستند. فروش متوالی 48 ساعت صندلی برای رایان ایر نشان می دهد که راه حل او برای حل این مشکل، مثل همیشه، تحریک فروش با قیمت است.
در اوایل این ماه، این شرکت هواپیمایی اعلام کرد که در مسیر افزایش بیش از 5 درصدی تعداد مسافران از آوریل تا اکتبر از 138 میلیون به 145 میلیون است. با این حال، همچنین اعلام کرد که هدف کل سال خود را از 216 میلیون به 214 میلیون مسافر در نتیجه افزایش قیمت سوخت کاهش داده است.
کلاه مسافری در حال رفتن است، اما از بین نرفته است، و مطمئنا فراموش نشده است. در حالی که محدودیت 32 میلیون نفری، که تقریبا دو دهه پیش اعمال شده بود، نادیده گرفته میشود، زیرا ما در انتظار فرآیند پس از قانونگذاری هستیم، و روند دادگاه با سرعتی سرد ادامه مییابد، فرودگاه دوبلین در حال جابجایی 38 میلیون مسافر در سال 2026 است. مجموع سالانه در حال حاضر 37.4 میلیون نفر است که آن را دوازدهمین فرودگاه بزرگ اروپا میکند.
این پیام را میفرستد که تاخیرهای سیاسی از نظر فرودگاه بیربط هستند، اما برای شرکتهای هواپیمایی مهم هستند، بهویژه وقتی نوبت به تصمیمگیری در مسیرهای جدید و مکان سرمایهگذاری هر یک از هواپیماهای گرانقیمتشان میرسد.
با توجه به قدرت و مشخصات گروههای لابی در ایرلند و جاهای دیگر که با حذف آن مخالفت میکنند، این قانون که به قانون امضا شده است، تقریبا به طور قطع در دادگاه به چالش کشیده خواهد شد. فرودگاه رسما از وزیر حمل و نقل دراگ اوبراین درخواست کرده است تا سقف را به 40 میلیون افزایش دهد زیرا در انتظار لغو این سقف است. در این میان، سایر شاخصها نشان میدهند که رشد ممکن است کند شود.
راهرو فرصت ها
هر سال، زمانی که خطوط هوایی برنامههای خود را برای تابستان پیش رو برنامهریزی میکنند، انتظار داریم فرودگاههای ایرلند نقش برجستهای در امضاهای جدید داشته باشند. برترینهای امسال، پایتخت آلبانی، تیرانا، و پیتسبورگ، در ایالات متحده بودند. در سال 2023، 52 مسیر جدید داشتیم. حتی در اعماق رکود مالی جهانی، در سال 2010، ما پنج مورد داشتیم. سال آینده یکی داریم. چشم انداز زیادی برای دیگران وجود ندارد مگر اینکه قیمت سوخت کاهش یابد.
ترانس آتلانتیک اخیرا یک راهرو فرصت بوده است. ایر کانادا مسیر ونکوور خود را زودتر در سال 2027 آغاز می کند. یونایتد، که پایگاهی در دنور دارد، ممکن است انتظار داشته باشد مسیر دوبلین-دنور را بر اساس تقاضایی که Aer Lingus ایجاد کرده است، در نظر بگیرد. دلتا در سیاتل موقعیت قوی دارد. با این حال، زمانی که قیمت سوخت بالا باشد، مقرون به صرفه راهاندازی مسیرهای طولانی مدت جذابیت کمتری دارد.
مسیرهای ساحل شرقی داستان متفاوتی دارند. خطوط هوایی آمریکایی ظرفیت خطوط هوایی ایرلند را تا کنون بیش از یک سوم افزایش داده اند که در فصل زمستان بیشتر موعد مقرر است. خطوط هوایی ایالات متحده که A321XLR متحول کننده بازی را تحویل می گیرند، وسوسه خواهند شد که به یک چرخش در ایرلند نگاه کنند.
بادهای مخالف
در حالی که بادهای مخالف وجود دارد، ایرلند تنها نیست. هوانوردی در همه جا سواری پر دست انداز بوده است. بهبودی پس از همه گیری برای صنعت کندتر و دردناک تر از حد انتظار بوده است. در اروپای مرکزی، پس از پایه گذاری این صنعت، حال و هوا تغییر کرد. رشد در برخی کشورها دیگر یک آرزو نیست و در برخی دیگر واقعا نامطلوب تلقی می شود. این چیزی بود که بحث در مورد سقف فرودگاه دوبلین را به سمت موضوعاتی سوق داد که بر اساس ظرفیت M50 هیچ ارتباطی با شرایط برنامه ریزی اولیه سال 2007 نداشتند.
در ایرلند در ابتدا به نظر می رسید که ما از این مشکلات مصون هستیم. در حالی که تعداد مسافران در جاهای دیگر تا حد زیادی بدون تغییر باقی ماند، رایان ایر شکوفا شد و Aer Lingus به شدت در اقیانوس اطلس شمالی رشد کرد و دوبلین را به یکی از قطبهای مهم هوانوردی اروپا تبدیل کرد.
دومین گروه بزرگ هواپیمایی اروپا، لوفت هانزا، هنوز 7 درصد از سطوح قبل از همه گیری عقب است. Air France/KLM کمی بیش از 1 درصد عقب است. در همین حال، رایان ایر 50 درصد جلوتر از سال 2019 قرار دارد.
فرودگاه ها سالی ترکیبی دارند، اما در نگاه اول، ایرلند چنین نیست. ارقام برای شش ماه اول نشان می دهد که پاریس، آمستردام، هیترو و فرانکفورت آپارتمان، و گاتویک در حال کاهش است. Stansted حدود 2 درصد، مادرید با 4.2 درصد، در حدود میانگین صنعت، و دوبلین با 6 درصد رشد دارند.
از لحاظ تاریخی، زمانی که تعداد مسافران فرودگاه افزایش مییابد، اقتصاد تمایل دارد با این رشد تقریبا یک درصد مطابقت داشته باشد
مانند بسیاری از عوامل قابل توجه در فرودگاه دوبلین در سال های اخیر، این به آن اندازه که به نظر می رسد نشانه رشد واضحی نیست. سه ماه اول شاهد رشد بیش از 11 درصدی بودیم زیرا این ارقام به دلیل محدودیت های مسافرتی زمستان 2024-2025 منحرف شده بود. به مدت شش ماه، سازمان هوانوردی ایرلند سقف مسافرتی دوبلین را با محدودیتهای پروازی اعمال کرد. از ماه مارس، رشد فرودگاه دوبلین 2.3 درصد بوده است.
مناطق نیز تصویر مشابهی را نشان میدهند: رشد 3.5 درصدی در دو فرودگاه بلفاست این واقعیت را پنهان میکند که آنها به سختی به سطح قبل از همهگیری بازگشتهاند، در مورد شهر بلفاست به طور جدی عقبتر هستند. کاهش 1.4 درصدی در کورک با رشد شانون پس از اینکه رایان ایر برخی از مسیرهای مونستر لهستانی خود را برای معامله بهتر تغییر داد، متعادل می شود. هوانوردی ایرلند به نصف میانگین صنعت رشد می کند.
زنجیره تامین
زنجیره تامین به اندازه سقف مسافر در جذب مشاغل جدید به دوبلین مانع بزرگی بوده است و مذاکرات در مورد خدمات سائوپائولو توسط خطوط هوایی LATAM را محدود کرده است. اما حتی تأخیر در تامین قطعات جدید و هواپیماهای جدید برای ایرلند خوب بوده است، البته به صورت دور برگردان. از آنجایی که هواپیماهای جدید در دسترس نیستند یا تحویل آنها کند است، سود در صنعت لیزینگ هوانوردی به رهبری سه اپراتور مستقر در دوبلین، AerCap و Avolon تولید داخل و SMBC که مقر آن در دوبلین است، افزایش یافته است.
شرکتهای لیزینگ مستقر در ایرلند دارای 10000 هواپیما هستند که 69 درصد از ناوگان اجارهای جهان را از نظر ارزش دارند. و این ارزش در حال افزایش است، زیرا خطوط هوایی نمی توانند هواپیمای جدیدی را که دارند سفارش دهند.
حتی فشارهای جدید بر روی هزینه های سوخت و عرضه ناشی از جنگ، مشکل دیگران بود. Ryanair با 80 درصد، Aer Lingus با 60 درصد و Emerald در سطوح مشابه وارد جنگ شدند. اما پوشش ریسک در سه ماهه کاهش می یابد و سوخت جدید باید با قیمت متورم خریداری شود.
بعدش چی؟ رایان ایر قول داده است که دو هواپیمای اضافی مستقر در دوبلین داشته باشد، در صورتی که کلاه مسافربری به طور قطع برداشته شود.
ما میتوانیم انتظار ادغام بیشتر در اروپا را داشته باشیم، با TAP در بلوک فروش، که احتمالا محدود به لوفتهانزا است، و SAS در گروه Air France/KLM ادغام میشود، مدیر اجرایی آن به ایر کانادا میرود. با احتساب روسیه، این بدان معناست که 70 درصد از کل مسافران هوایی اروپا در سال آینده تنها با هفت گروه هواپیمایی و حدود 18 درصد از آنها با رایان ایر پرواز خواهند کرد.
مصرف کنندگان در بازی تابستان 2026 برنده شدند و کرایه های خود را به طور متوسط 5 یورو ارزان تر از آنچه توسط خطوط هوایی پیش بینی شده بود دریافت کردند، اما احتمالا هزینه را با انتخاب مسیرها و فرکانس کمتری پرداخت خواهند کرد.
بخش گردشگری ورودی ایرلند گروگان احساسات مصرف کننده در ایالات متحده است. سفرهای خروجی از ایالات متحده در زمانی که انتظار می رفت رشد داشته باشد، حدود 2.2 درصد کاهش یافته است. در حالی که خطوط هوایی آمریکایی همچنان به مسیرهای ایرلندی علاقه مند هستند، نشانه ها حاکی از آن است که آنها به دنبال رشد در سال 2027 هستند، به سمت اسپانیا و حتی یونان.
شواهد نشان می دهد که اقتصاد ایرلند ارتباط نزدیکی با اتصال هوایی این ایالت دارد. از لحاظ تاریخی، زمانی که تعداد مسافران فرودگاه افزایش مییابد، اقتصاد تمایل دارد با این رشد تقریبا یک درصد مطابقت داشته باشد. وقتی آنها منقبض می شوند، اقتصاد تمایل به انقباض دارد.
رشد 2 درصدی صنعت هوانوردی رکودی محسوب می شود. ایرلند از طریق ترکیبی از عوامل، برخی تولید داخل و برخی وارداتی، مزایای خود را هدر داده و به طرز خطرناکی به این رقم نزدیک شده است. زمان پایین آوردن ماسک اکسیژن است.
متن اصلی (انگلیسی)
Airline industry outlook: Time to fasten the seat belts
Top 1000: Ireland’s aviation sector could be in for a bumpy ride writes Eoghan Corry