چشم‌نواز مثل خدابنده‌لوی این روزها؛ تلفیقی از عشق، کیفیت، خودشناسی و مسئولیت‌پذیری
شماره 77 پرسپولیس در این فصل روزهای درخشانی را سپری می‌کند و بارها به تیم مهدی تارتار یاری رسانده است.
به گزارش فوتبال 360، تیوی بیفوما، علی علیپور و اوستون اورونوف گل‌زنان پرسپولیس در مصاف با سپاهان بودند و ایگور سرگیف، بیفوما و محمدمهدی محبی نام خود را به عنوان پایه‌گذارهای این گل‌ها معرفی کردند. احتمالا همین نفرات بالاترین نمره‌ها را در سایت‌های آماری به خود اختصاص می‌دهند و در قامت ستاره‌های میدان ازشان یاد خواهد شد. با این وجود اگر بازی سرخ‌پوشان برابر رقیب پایین جدولی‌شان را تماشا کرده باشید بدون شک تحت تاثیر عملکرد حیرت‌انگیز محمد خدابنده‌لو قرار می‌گیرید.
خدابنده‌لو به هنگام گل نخست با یک توپ‌ربایی تیمش را در موقعیت ضد حمله قرار داد. او به سرعت و بدون اضافه‌کاری انتقال را در دستور کار خود قرار داد و سرگیف را صاحب توپ کرد. مهاجم ازبکستانی نیز تیوی بیفوما را به محوطه جریمه نفت رساند تا ستاره کنگویی-فرانسوی نتیجه را با ضربه‌ای دقیق یک بر صفر کند. اگر هوش بالای خدابنده‌لو در کنار قدرت بازی‌خوانی و سرعت عملش در شروع ضد حمله نبود، بدون شک این گل به ثبت نمی‌رسید.
هافبک 27 ساله پرسپولیس در دیگر دقایق حضورش در زمین نیز نمایشی کم‌نقص ارائه کرد. او در همان نیمه نخست مجددا با توپ‌ربایی‌ها و قطع توپ‌هایش، حملات تیم محمد نوری را با اختلال مواجه می‌کرد و پرسپولیس را در موقعیت هجوم قرار می‌داد. پاس پشت پای زیبای این بازیکن برای محبی می‌توانست تبدیل به یکی از زیباترین پاس گل‌های هفته شود. او در ادامه نیز با وینگر ملی‌پوش تیمش همکاری جالبی داشت ولی در لحظه پایانی و زمانی که می‌خواست سرگیف را با دروازه خالی مواجه کند، تعادلش را از دست داد. موقعیت مذکور نیز از توپ‌گیری شماره 77 آغاز شده بود.
خدابنده‌لو در ابتدای فصل یکی از مهم‌ترین تردیدهای ترکیب پرسپولیس را حول‌وحوش خود ایجاد کرده بود. خیلی‌ها بر این باور بودند که او نمی‌تواند نقش یک هافبک میانی و بازیکن پست شماره هشت را ایفا کند و به زودی از ترکیب اصلی خارج خواهد شد. با این حال محمد تمام معادلات را بر هم ریخت و به بهترین شکل از فرصتی که نصیبش شده بود استفاده کرد و تبدیل به مهره امین مهدی تارتار تبدیل شد. او در تمام دیدارهای این فصل فیکس بوده و در دوئل با استقلال خوزستان نیز گلی زیبا را به ثمر رساند. این بازیکن 27 ساله همچنین در جدال برابر ملوان پایه‌گذار گل زیبای تیوی بیفوما بود. حالا نه‌تنها کسی به فیکس بودن و بازی کردن خدابنده‌لو با ظن نگاه نمی‌کند، بلکه او را به عنوان یکی از بهترین مهره‌های تیم پذیرفته و نبودنش بدون شک به چشمش خواهد آمد.
محمد، ستاره نیست. او آن کسی نخواهد بود که بتواند تفاوت‌ها را رقم بزند و به تنهایی ورق را برگرداند. سن‌وسال او نیز به گونه‌ای نیست که بتوان یک مهره جوان قلمدادش کرد. با این اوصاف هر تیمی به بازیکنی با شناسنامه او احتیاج دارد. خدابنده‌لو نسبت به پیراهنی که بر تن کرده، علاقه‌ای خالص و بدون منفعت خاص دارد. او با کلمات بازی نمی‌کند و مخاطبانش را فریب نمی‌دهد. حال این علاقه حقیقی در کنار کیفیت مطلوب بازی‌اش، خروجی جالبی را به وجود آورده است. در درون زمین نیز با بازیکنی طرف هستیم که نسبت به توانایی خود آگاهی و اشراف کامل دارد و به همین خاطر کار عجیب و نامتعارفی انجام نمی‌دهد. بدون تکلف و پیچیدگی فوتبال بازی می‌کند و وظیفه‌ای که بر عهده‌اش گذاشته شده را به بهترین شکل پیاده می‌کند. خدابنده‌لو بدون تبختر و غرور در میدان حاضر می‌شود و مسئولیت‌پذیری‌اش مثال‌زدنی است. با تمام توانش در درگیری‌ها شرکت می‌کند، بی‌امان می‌دود و ارتباطش با هم‌تیمی‌ها در بالاترین کیفیت است. او در انتقال مثبت مهره‌ای زبده بوده و به هنگام بازگشت به دفاع نیز جزو اولین نفراتی است که در درگیری‌ها شرکت می‌کند. به نظر شما یک سرمربی از بازیکنش چه چیز بیش‌تری می‌تواند طلب کند؟ محمد در اوج بلوغ بازی‌گری خود، در تیم محبوبش، به بهترین شکل کار می‌کند و این لذت و حظ شخصی را تعمیم داده و هم‌تیمی‌ها و هواداران پرسپولیس را نیز در آن دخیل کرده است.