چقدر سر و صدا را تحمل کنیم؟ لندن و کپنهاگ پاسخ های متفاوتی دارند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

ترافیک، قطار، زندگی شبانه—در شهرها در همه جا، صدای پس زمینه تقریبا ثابتی وجود دارد که اکثر مردم به سادگی به آن عادت می کنند.

اما تحقیقات نشان می دهد که این صدای پس زمینه می تواند بر خواب و سطح استرس شما تأثیر بگذارد و حتی خطر بیماری قلبی و فشار خون بالا را افزایش دهد.

در واقع، سر و صدا در حال حاضر دومین خطر بزرگ سلامت محیط زیست در اروپا پس از آلودگی هوا محسوب می شود. از هر پنج نفری که در شهرهای اروپایی زندگی می کنند، یک نفر در معرض سطوح مضر صدای محیطی قرار دارد.

من مطالعه می کنم که صدا چگونه شهرها را شکل می دهد، از جمله اینکه چگونه سر و صدای محیطی بر سلامت و زندگی روزمره تأثیر می گذارد. این موضوع دانمارک و انگلیس را به مقایسه جالبی تبدیل می‌کند، زیرا علیرغم مواجهه با چالش‌های مشابه، هر کشور انتخاب‌های متفاوتی در مورد میزان سروصدا به عنوان بخشی از زندگی شهری داشته است.

برای مثال هر دو پایتخت را در نظر بگیرید. لندن با وسعت تقریبا 13 برابر کپنهاگ، شهری بسیار شلوغ تر و پر سر و صداتر است، بنابراین ممکن است انتظار داشته باشید که مشکل نویز بسیار بزرگتری داشته باشد. اما واقعیت جزئی تر است.

لندن و کپنهاگ به عنوان بزرگترین شهرها در کشورهای مربوطه خود، سر و صدای قابل توجهی از جاده های شلوغ، راه آهن و فرودگاه ها را تجربه می کنند.

اما در حالی که کپنهاگ می تواند از بیرون مانند یک شهر ساکت تر به نظر برسد که مشخصه آن دوچرخه سواری و محله های کم ارتفاع است، اشتباه است که آن را آرام جلوه دهیم.

در واقع، در سراسر دانمارک، آژانس حفاظت از محیط زیست دانمارک دریافته است که تقریبا از هر سه خانه، یک خانه در معرض صدای ترافیک جاده ای بالاتر از دستورالعمل ملی 58 دسی بل (dB) است.

سطح نویز 58 دسی بل تقریبا با یک مکالمه معمولی یا صدای پس زمینه در یک دفتر آرام قابل مقایسه است. در حالی که به اندازه کافی بلند نیست که به شنوایی آسیب برساند، قرار گرفتن در معرض طولانی مدت، به ویژه در خانه، می تواند خواب را مختل کند و خطر ابتلا به برخی مشکلات سلامتی را افزایش دهد، به همین دلیل است که از آن به عنوان یک دستورالعمل برنامه ریزی استفاده می شود.

به طور کلی، حدود 16٪ از جمعیت دانمارک - تقریبا 918,000 نفر - در معرض صدای حمل و نقل بالاتر از حد توصیه شده قرار دارند که بیشتر آن ناشی از ترافیک جاده ای است.

انگلیس از آستانه متفاوتی استفاده می کند و مقایسه مستقیم را دشوار می کند. با این حال، حدود 40 درصد از بزرگسالان در انگلستان در معرض صدای طولانی مدت ترافیک جاده ای بالای 50 دسی بل هستند.

با این حال، بزرگترین تفاوت بین دانمارک و انگلیس فقط در میزان پر سر و صدا بودن شهرها نیست، بلکه میزان صدای قابل قبول تعیین می شود.

دانمارک سر و صدا را هم به عنوان یک موضوع برنامه ریزی و هم به عنوان یک نگرانی بهداشت عمومی در نظر می گیرد و مسئولیت آن بین دولت و جامعه مشترک است. محدودیت های نویز برای تصمیم گیری در مورد محل ساخت خانه ها استفاده می شود.

در انگلستان، هیچ آستانه ملی معادلی وجود ندارد که به عنوان برشی برای توسعه بیشتر عمل کند. درعوض، تصمیمات برنامه ریزی به صورت موردی گرفته می شود و صدا را در برابر نیازهای مسکن و رشد اقتصادی متعادل می کند.

این رویکرد به مقامات محلی انعطاف بیشتری می‌دهد، اما می‌تواند به این معنا باشد که مردم در نهایت در مناطقی زندگی می‌کنند که طبق دستورالعمل‌های دانمارکی بیش از حد پر سر و صدا در نظر گرفته می‌شوند.

و این بدان معناست که آیا افراد می توانند با پنجره های باز بخوابند، اینکه آیا کودکان مکان های آرامی برای بازی دارند یا اینکه آیا فضای سبز واقعا احساس بازسازی می کند، می تواند از منطقه ای به منطقه دیگر بسیار متفاوت باشد.

دانمارک و انگلیس هر دو نویز ترافیک را ترسیم می کنند و محله هایی را که بدترین آسیب را دیده اند شناسایی می کنند.

با این حال، رویکرد دانمارک بر کاهش قرار گرفتن در معرض از طریق اقداماتی مانند محدودیت‌های سرعت کمتر، موانع صوتی و عایق‌بندی بهتر تأکید بیشتری دارد، در حالی که انگلستان به برنامه‌ریزان محلی انعطاف‌پذیری بیشتری برای متعادل کردن صدا در برابر اولویت‌های رقیب مانند مسکن و رشد اقتصادی می‌دهد.

اما آیا واقعا باید سر و صدا را فقط به عنوان یک پیامد اجتناب ناپذیر شهرهای مدرن، یا بیشتر به عنوان یک خطر برای سلامت عمومی که می توان در اطراف طراحی کرد، تلقی کرد؟

در واقع، همانطور که مقایسه بین انگلستان و دانمارک نشان می دهد، سر و صدای شهری صرفا یک ویژگی اجتناب ناپذیر زندگی مدرن نیست. برنامه ریزان شهری می توانند نحوه طراحی خیابان ها، ساختمان ها و محله ها را در اطراف صدا انتخاب کنند.

با افزایش جمعیت و متراکم شدن شهرها، چنین انتخاب هایی اهمیت فزاینده ای پیدا خواهند کرد. پس سوال این نیست که آیا شهرها پر سر و صدا خواهند بود یا خیر، بلکه این است که باید انتظار داشت مردم با چه میزان سر و صدایی زندگی کنند.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.