چهار مامور هوش مصنوعی اژدهای اندر ماینکرافت را کشته اند

امروز اخباری در مورد کارهایی که ماموران هوش مصنوعی انجام داده‌اند که نسبتا بی‌خطر بوده و/یا حداقل شامل هک کردن سیستم مراقبت‌های بهداشتی دولتی در کشور من نمی‌شود: شکست دادن Minecraft! و ببینید، من صادقانه می گویم: به عنوان کسی که به ماین کرافت اجازه ورود به زندگی من را نداده است، نمی توانم بگویم که کاملا آگاه بودم که "کتک زدن" کاری بود که می شد انجام داد. آیا این یک جعبه شنی وکسلی نیست که در آن می توان کارهای جالبی مانند ساختن هارد دیسک ها و معابد غول پیکر و غیره انجام داد؟

شاید جالب‌ترین جزئیاتی که از یک نگاه گذرا به خلاصه مقاله می‌آید این است که نمایندگان «مجموعا ۲۷۸۳ برنامه جاوا اسکریپت نوشتند». اگر فکر می‌کنید که چرا اصلا عوامل برنامه‌های جاوا اسکریپت را می‌نویسند، مقاله خواندنی جالبی است. پاسخ به سوال جاوا اسکریپت در این ادعا نهفته است که "طبق دانش ما، این اولین تکمیل مستقل سرتاسر Minecraft توسط عوامل هوش مصنوعی است که تنها با استفاده از کتابخانه استاندارد Mineflayer بدون دانه‌های از پیش شناسایی شده یا سایر ابزارهای خاص بازی نوشته شده توسط انسان به دست آمده است."

پس کتابخانه Mineflayer چیست؟ پاسخ در صفحه GitHub پروژه نهفته است: این یک "یک API جاوا اسکریپت قدرتمند، پایدار و سطح بالا [برای ایجاد ربات های Minecraft] است." به عبارت دیگر، عوامل به طور مستقیم شخصیت های درون بازی را کنترل نمی کردند. در عوض، آنها از Mineflayer برای اسکریپت اکشن ها استفاده کردند. همانطور که مقاله توضیح می دهد، "یک عامل به جای دیدن پیکسل ها یا فشار دادن کلیدها، با نوشتن و اجرای یک برنامه کوتاه جاوا اسکریپت عمل می کند، مانند راه رفتن به این مختصات و استخراج سنگ آهن در 16 بلوک، و با خواندن متنی که برمی گردد."

برای یک انسان، این احتمالا مانند یک روش غیرضروری پیچیده و تا حدودی معکوس برای نزدیک شدن به کار مورد نظر است. اما چیز جالبی در مورد آنچه در اینجا اتفاق افتاده است می گوید. همانطور که خود مقاله اشاره می کند، اینها عوامل کدگذاری همه منظوره هستند. چیزی که آنها در آن خوب هستند نوشتن کد است. به این ترتیب، این در نهایت کمتر در مورد [موسیقی دراماتیک] کشتن Ender Dragon و بیشتر در مورد توانایی عوامل برای انجام یک کار بزرگ و پیچیده کدنویسی است.

آن‌ها را ملزم می‌کرد تا وظایف را به گونه‌ای تقسیم کنند که بیشترین استفاده را از زمان خود داشته باشند، موفقیت‌ها و شکست‌ها را به اشتراک بگذارند، و غیره. این مقاله خاطرنشان می‌کند که این نوع توانایی‌ها دقیقا همان چیزی است که برای مقابله با وظایف مهندسی نرم‌افزار در مقیاس بزرگ مورد نیاز است: «مهندسی نرم‌افزار دنیای واقعی و وظایف سازمانی به همان هماهنگی افق طولانی و برنامه‌نویسی چندگانه نیاز دارند.»

به هر حال، خواندن این مقاله همان چیزی است که مسیری را که صنعت هوش مصنوعی در پیش گرفته است، با دزدی‌های وقیحانه و بدون مجازات IP و تلاش‌های بی‌پایانش برای جابجایی هوش مصنوعی در هر نرم‌افزار قابل تصوری، بسیار خسته‌کننده می‌کند. اگر به سادگی مقاله را به خودی خود در نظر بگیرید، برخی از پدیده های جذاب را مستند می کند. به عنوان مثال، بخش تحت عنوان رفتار اضطراری را در نظر بگیرید. محققان می‌نویسند: «هیچ چیز در دستورالعمل‌های عوامل نقش‌ها را ذکر نکرده است... فراتر از خطی که بازیکنان تصمیم می‌گیرند چگونه کار را به اشتراک بگذارند».

"در طول 229 پیامی که قبل از برد رد و بدل کردند، تیم بر روی تمرین‌هایی که از تیم‌های انسانی موثر آشنا بود، همگرا شد." این واقعا جالب است!

همچنین این واقعیت نیز وجود دارد که در حالی که ماموران در پایان موفق شدند، آنها اغلب یک مجموعه سلطنتی از چیزهایی می ساختند که انسان ها آن را ساده می دانستند: با بازی در حالت Easy، آنها با این وجود توانستند در مجموع 605 بار بمیرند، «بیشتر برای هیولاها». این روزنامه همچنین خاطرنشان می‌کند که «22 درصد از برنامه‌ها [که توسط عوامل نوشته شده بودند] با خطا به پایان رسیدند» و «نزدیک به 14 ساعت» طول کشید تا بفهمند چگونه رئیس نهایی را شکست دهند، که... خب، این مالنیا نیست، به این شکل گفته شود.

اما، البته، این را نمی‌توان بدون اینکه زمینه کلی‌تر این نوع وظایف، مقدمه‌ای برای خودکارسازی گسترده‌تر مشاغلی باشد که قبلا در اختیار انسان‌ها بود، خواند. این، البته، فوق‌العاده خواهد بود... اگر مزایای آن اتوماسیون به طور مساوی به اشتراک گذاشته می‌شد، به‌جای اینکه منحصرا به همان پیچیدگی‌هایی تعلق گیرد که تمام وقت خود را صرف این می‌کنند که به ما بگویند این فرآیند اجتناب‌ناپذیر است و همه ما باید آن را بکوبیم و کدنویسی را یاد بگیریم - اوه. صبر کن شاید نه، هی.