چه اتفاقی افتاد که اسحاق هرتزوگ از 150 یهودی خواست تا مشکلات مردم خود را حل کنند
این که عده زیادی برای فعالیت اجباری کم کردن موها ماندند، که اغلب اوقات در مجالس این چنینی در مراسمی دلخراش و پراکنده شرکت می کردند، نشانه تشویق کننده بود.
پس از یک شام جشن با حضور آیزاک هرتزوگ، رئیسجمهور اسرائیل، اکثر مهمانان کنفرانس پایانی ابتکار صدای مردم (VOP) او در بوداپست عجله ای نداشتند تا آن را یک شب بنامند و به رقصیدن با موسیقی پاپ اسرائیلی ادامه دادند. این که عده زیادی برای فعالیت اجباری کم کردن موها ماندند، که اغلب اوقات در مجالس این چنینی در مراسمی دلخراش و پراکنده شرکت می کردند، نشانه تشویق کننده بود.
چیزهای زیادی برای رها شدن وجود داشت: 18 ماه دست و پنجه نرم کردن با برخی از تفرقه انگیزترین مشکلات جهان یهود، با جنگ که در طول مسیر کار آنها را مختل کرد. هرتزوگ این ابتکار را در بحبوحه اختلافات تلخ اسرائیل بر سر اصلاحات قضایی تصور کرد، اما راه اندازی آن در 7 اکتبر به تعویق افتاد. VOP با مشارکت آژانس یهود و سازمان جهانی صهیونیسم، از بنیاد آزریلی، بنیاد خانواده ویلف و بنیاد پاتریک و لینا درهی بودجه دریافت می کند.
بخشی از سرمایهگذاری شبکهای جهانی، بخشی نسخه یهودی «مخزن کوسه»، VOP 150 عضو شورا را که به طور مساوی از اسرائیل، آمریکای شمالی و سایر نقاط جهان جمعآوری میکردند، به 10 گروه کاری تقسیم کرد که وظیفه ارائه راهحلهایی را برای پنج چالش اصلی داشتند: یهودیستیزی، قطبیسازی، هویت و میراث یهودی، روابط اسرائیل و دیاسپورا و ماههای توسعه یافته بین گروههای یهودی و غیر یهودی. 38 طرح، که بیش از 20 طرح به مرحله اثبات مفهوم رسیده اند و 21 طرح کمک هزینه تا سقف 20000 دلار دریافت کرده اند. در فینال سه روزه در بوداپست ماه گذشته، عضو شورا
همکاران پروژه هایی از ابزارهای هوش مصنوعی طراحی شده برای پل زدن شکاف های جمعی تا برنامه های کاوش هویت یهودی از طریق مدیتیشن و حرکت ارائه کردند. با این حال، تنها 89 نفر از 150 عضو اصلی شورا در کنفرانس بوداپست شرکت کردند. این کنفرانس به دلیل جنگ با ایران به تعویق افتاده بود و عدهای نتوانستند در آن شرکت کنند، در حالی که برخی دیگر در طول راه از شرکت خارج شده بودند.
برگزارکنندگان یک کمیته اخلاقی ایجاد کرده بودند و کسانی را که تعهدات مشارکت خود را انجام نداده بودند ممنوع کردند. یکی از اعضای شورا از آمریکای شمالی که خواست نامش فاش نشود، گفت که گروه کاری 15 نفره آنها پس از گردهمایی افتتاحیه در حیفا در مارس 2025 به 9 نفر کاهش یافته است.
یا همانطور که عضو شورا به طنز گفت، اگر دو یهودی سه نظر داشته باشند، وقتی 150 نفر را گرد هم می آورید چه اتفاقی می افتد؟ یکی از شروط پذیرش: به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان دولت قوم یهود، سازمان دهندگان گفتند که یک الگوریتم به انتخاب اعضای شورا با توجه به سن، جنسیت، وابستگی مذهبی، پیشینه حرفه ای و سایر ویژگی ها کمک می کند، با هدف گردآوری گروهی که منعکس کننده بخش بسیار گسترده تری از زندگی یهودیان نسبت به انجمن های مرسوم رهبری جمعی است. یکی از معدود شرایط پذیرش، به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان دولت قوم یهود بود.
اما این به سختی تنشهای ایدئولوژیک را از بین برد، به طوری که برخی از شرکتکنندگان چپگرا در اختلافات بر سر اقدامات اسرائیل در غزه احساس سکوت کردند، در حالی که شرکتکنندگان حریدی مخالف تلقی ارزشهای کثرتگرایانه بودند. شیرل داگان لوی، مدیر عامل صدای مردم، گفت که هدف این بود که «رهبری سخاوتمندانه» را پرورش دهیم، تا حدی از طریق آنچه که او آن را «گوش دادن رادیکال» به افرادی با دیدگاههای مخالف میخواند. «این سخت است.
شما باید آنجا بنشینید و از شنیدن احساس ناراحتی کنید، اما میدانید، من از این چه چیزی میتوانم یاد بگیرم؟» او گفت. در یک جلسه در کنفرانس بوداپست، راشل گلدبرگ پولین، پسرش هرش در اسارت حماس به قتل رسید، در مورد دشواری تعامل با افرادی صحبت کرد که دیدگاه هایشان عمیقا ناراحت کننده است. این چیزی است که واقعا انسان بودن در مورد آن است: دست و پنجه نرم کردن، مبارزه و مبارزه با نحوه انجام این کار.
چگونه خداپرستی را در فردی که در مقابل خود داریم می بینیم که چیزهایی را که هضم می کنیم متنفر است می گوید؟ چگونه کار می کند؟» او گفت. Aleeza Ben Shalom، ستاره "همسان سازی یهودی" نتفلیکس، گفت که روابط ایجاد شده بین اعضای شورا بزرگترین دستاورد این طرح بود. او گفت: "قوی ترین چیز در مورد این شبکه ای است که ما ایجاد کردیم."
این احساسی بود که توسط رانیت بودای هیمن، مدیر عامل Meitarim، یک شبکه اسرائیلی از مدارس دینی-سکولار یکپارچه، به اشتراک گذاشته شد که با اعضای شورا در پروژه Mitzion Tetze Torah، پروژه ای که انسجام اجتماعی را در میان دانش آموزان اسرائیلی ترویج می کند، همکاری کرد. مواد آموزشی آن که به 50 مدرسه ارسال شده است، شامل بازی هایی است که کودکان را با ارزش های یهودی و دموکراتیک آشنا می کند.
یکی از دیگر اعضای گروهش، جرمی لیبلر، رئیس فدراسیون صهیونیستی استرالیا، از بودای هیمن دعوت کرد تا در کنفرانس معلمان یهودی در ملبورن سخنرانی کند، فرصتی که به گفته او بدون شورا هرگز به وجود نمی آمد. نام پروژه، به عبری «از صهیون، تورات خواهد رفت»، منعکس کننده این باور این گروه بود که اختلافاتی که بر جوامع یهودی در سرتاسر جهان تأثیر می گذارد باید ابتدا در اسرائیل بررسی شود. بودای هیمن گفت: «قطب بندی از اسرائیل شروع می شود و بر جهان تأثیر می گذارد. همه موافق نیستند.
سایر اعضای گروه کاری گستردهتر او استدلال کردند که هر جامعه یهودی با تقسیمبندیهای خاص خود مواجه است و ابتکار عمل جداگانهای را توسعه داد. هرتزوگ، که کنفرانس را با یک سفر دولتی به مجارستان ترکیب کرد، گفت که اسرائیل باید با دقت بیشتری به صحبتهای یهودیان دیاسپورا گوش دهد و به خبرنگاران در حاشیه کنفرانس گفت که "هر کاری که ما در اسرائیل انجام دهیم یا بگوییم بر یهودیان سراسر جهان تأثیر میگذارد." یووال دیوید، فیلمساز و فعال LGBTQ، بخشی از یک گروه کاری بود که بر روابط بین یهودیان و غیر یهودیان متمرکز بود. او گفت: «اینجا بودن به معنای همراهی با انجام دهندگان است.
آنها فقط در مورد آنچه که باید انجام شود صحبت نمی کنند، بلکه اقدام می کنند. آنها انگیزه دارند و به دیگران انگیزه می دهند. این اتحاد قبلا گردهمایی هایی را در لس آنجلس و تل آویو ترتیب داده است، دیپلمات ها، کارآفرینان و رهبران جامعه را گرد هم می آورد تا همکاری در کسب و کار، فناوری و آموزش را بررسی کنند. "همه به شدت مشغول هستند...اما کاملا ارزشش را دارد" اما هماهنگی گروه های کاری در سراسر قاره ها کار کوچکی نبود.
مصاحبهها با اعضای شورا و تسهیلگران، مشکلات برنامهریزی جلسات طولانی و گاهی هفتگی زوم را در مناطق زمانی آشکار کرد، بهویژه زمانی که اعضا بهصورت داوطلبانه در کنار درخواست تعهدات حرفهای شرکت میکردند. بودای هیمن گفت: «همه به شدت مشغول هستند. "اما این بسیار مهم است، بنابراین من احساس می کنم چاره ای وجود ندارد. کاملا ارزشش را دارد." حداقل برای یکی از شرکت کنندگان، پیگیری پروژه به معنای رها کردن کار روزانه اش بود.
جاشوا بوچالتر سمت خود را در یک شرکت نرمافزاری اسرائیلی رها کرد تا روی OneBayit تمرکز کند، یک پلتفرم غیرانتفاعی که اسرائیلیهایی را که به خارج از کشور سفر میکنند با خانوادههای یهودی که مایل به میزبانی آنها برای وعدههای غذایی شبات و تعطیلات هستند، مرتبط میکند. برخی از اعضای شورا شکایت داشتند که گردهمایی افتتاحیه در حیفا تحت سلطه سخنرانی ها و ارائه ها بوده است و زمان کافی برای شبکه سازی و همکاری عملی باقی نمی ماند.
بن شالوم گفت که برگزارکنندگان این بازخورد را جدی گرفته اند و به طور قابل توجهی فرصت ها را برای اعضا برای تعامل در کنفرانس بوداپست افزایش داده اند. شکایات دیگر اساسی تر بود. چند تن از اعضای شورا این سوال را مطرح کردند که آیا آنها برای اعمال رهبری یا مشارکت در یک فرآیند کاملا مدیریت شده که در آن سازمان دهندگان در نهایت تعیین می کردند که کدام ایده می تواند ادامه یابد، استخدام شده اند. ناامیدی شامل رد پیشنهادهایی بود که اعضا امیدوار به پیگیری آن بودند.
یکی از اعضا که خواست نامش فاش نشود، گفت که انتظارات هرگز به اندازه کافی توضیح داده نشده است. عضو شورا گفت: «قوانین بازی به ما گفته نشد. ما از ابتدا پرسیدیم که هدف چیست و به ما گفته شد: برو آن را بفهم.
اما او استدلال میکرد که پروژهها تنها معیار موفقیت نیستند. او گفت: «لازم نیست برای عضویت در شورای عالی ابتکار عمل کنید.» یک مدیر سابق فناوری، داگان لوی این تجربه را با راهاندازی یک استارتآپ مقایسه کرد، جایی که انتظار آزمون و خطا وجود دارد. او گفت: "ما شکست هایی داشتیم، اما من به آنها افتخار می کنم."
«آزمایش میکنی، میروی، رشد میکنی.» نیت لونی، کهنهکار ارتش ایالات متحده تراجنسیتی و مدیر امنیت جامعه و متعلق به فدراسیونهای یهودی آمریکای شمالی، از جمله کسانی بود که روی یک ابتکار عمل نمیکردند، اما عدم اطمینانی که سایر شرکتکنندگان را ناامید کرد، دقیقا همان چیزی بود که برای او جذاب بود.
آنها از همان ابتدا به صراحت گفتند که دارند آن را کشف میکنند و این واقعیت که آنها به این شکل به آن نزدیک میشوند در مقابل اینکه میگویند «ما دقیقا میدانیم چه کاری انجام میدهیم»، من را بیشتر علاقه مند کرد». این برنامه به 16 ماه کوتاه شده است و چهار ماه اول آن به ایجاد روابط قبل از رای دادن اعضا در مورد چالش هایی که باید رسیدگی کنند اختصاص داده شده است.
گروه های کاری سه نتیجه ممکن خواهند داشت: راه اندازی یک ابتکار جدید، سازماندهی یک کمپین یا توسعه پیشنهادی برای یک سازمان موجود برای اجرا. برگزارکنندگان همچنین گفتند که برای بهبود نحوه رسیدگی به بحثها و اختلافات ایدئولوژیک کار میکنند. لونی گفت که او همچنان سرمایهگذاری کرده است، زیرا معتقد است که ابتکار به کجا میرود، علیرغم برخی دستاندازها. "اما این باعث می شود شما در مسیر شروع کنید."
متن اصلی (انگلیسی)
What happened when Isaac Herzog asked 150 Jews to solve their people’s problems
That so many stayed for the obligatory let-your-hair-down activity, so often a cringe-inducing, sparsely attended affair at gatherings like these, was an encouraging sign.