چه اتفاقی برای لباس ورزشی می افتد که هرگز پوشیده نمی شود؟

برای یک ورزشکار نخبه، کشیدن لباس المپیک می تواند پاداش سال ها فداکاری باشد. اما برخی از این لباس ها هرگز از بسته بندی خارج نمی شوند.

درون انباری در سواحل جنوبی انگلستان، جعبه‌هایی با لباس‌های بکر Team GB از پاریس 2024 و میلان کورتینا 2026 انباشته شده است. کت‌های ورزشی، ژاکت‌ها، هودی‌ها و تی‌شرت‌ها دست نخورده قرار دارند. از جمله لباس هایی است که برای مراسم افتتاحیه المپیک ساخته شده است. همه اش نپوشیده است.

محدودیت های تجاری می تواند جابجایی موجودی مازاد را در مقیاس دشوار کند.

اکنون یک مشارکت جدید به این معنی است که صدها مورد از لباس‌های مازاد Team GB و کالاهای فروخته نشده از طریق یک پلتفرم تخصصی مجددا فروخته می‌شوند و درآمد حاصل از آن از بازوی خیریه انجمن المپیک بریتانیا (BOA)، بنیاد تیم GB پشتیبانی می‌شود.

عرضه اولیه شامل 700 مورد از پاریس 2024 خواهد بود.

این یکی از راه‌هایی است که می‌توان به لباس‌های ورزشی جانی دوباره داد. اما چرا این مازاد وجود دارد و چرا پوشیدن لباس‌های کاملا قابل استفاده بسیار دشوار است؟

BOA تنها سازمانی نیست که با کیت اضافی سر و کار دارد - ورزش نخبه به طور کلی با هدر رفتن کیت مبارزه می کند.

5thread، یک شرکت مشاوره متخصص در زمینه پایداری، تخمین می‌زند که سالانه بیش از 100000 مورد از کیت‌های ورزشی در محل دفن زباله بریتانیا قرار می‌گیرد.

Joanna Czutkowna، مدیر 5thread و محقق دکترا در پوشاک ورزشی و اقتصاد دایره ای، می گوید: «این یک مسئله بزرگ و همچنین یک موضوع پیچیده است.

"بسیاری از این کیت قبل از اینکه بدانند کدام ورزشکار قرار است در ورزش یا رویداد تکمیل شود خریداری می شود. بنابراین مقدار زیادی موجودی اضافی در زمان سفارش تولید می شود.

"همچنین، انواع قراردادهایی که برای این کار می گیرید، چیزی به نام ارزش در نوع دارند، بنابراین یک قرارداد معامله ای نیست. تقریبا انگیزه ای برای دریافت محصول رایگان وجود دارد."

Czutkowna به جای ترتیبات تیم GB، تمرینات را در سراسر ورزش نخبه توصیف می کند.

الزامات عملکرد نیز تلاش ها برای کاهش ضایعات را پیچیده می کند. ورزشکاران به لباس هایی نیاز دارند که برای کمک به آنها در رقابت طراحی شده باشد، بنابراین کاهش مقدار یا تغییر مواد همیشه ساده نیست.

اندازه گیری کل مازاد دشوار است. کیت می تواند در انبارها یا گاراژهای ورزشکاران بدون ورود به جریان زباله که در آنجا قابل شمارش باشد، باقی بماند.

این موضوع در سراسر ورزش، از باشگاه ها گرفته تا کشورها گسترش می یابد.

سازمان فوتبال اروپا یوفا تخمین می زند که تا 60 درصد از لباس های تیم های حرفه ای، خارجی در پایان فصل دور ریخته می شود، اگرچه این رقم به طور مستقل تأیید نشده است.

موانع مربوط به وضعیت لباس نیست.

Czutkowna می‌گوید: «قراردادها می‌توانند استفاده مجدد را ممنوع کنند زیرا نمی‌خواهند آن را در بازار عرضه کنند یا ممکن است نوآوری خاصی وجود داشته باشد که بخواهند جلوی آن را بگیرند.

آدام استیونز، یکی از بنیانگذاران Kitround، پلتفرم فروش مجدد تخصصی که با تیم GB در میان سایرین کار می کند، می گوید که قراردادهای حمایت مالی و عرضه از نظر مالی برای ورزش مهم هستند، اما راه هایی برای احترام به آنها وجود دارد و در عین حال امکان استفاده مجدد از لباس وجود دارد.

او می‌گوید: «مردم بسیار زیادی وجود دارند، هر ورزشی که انجام می‌دهند، از هر تیمی که طرفدارشان هستند، به سادگی توانایی خرید محصولات جدید را ندارند.

تمرین بادبادک سوار بریتانیایی لیلی یانگ در سواحل ویموث

برای لیلی یانگ، کایت سوار بریتانیایی که قصد دارد در المپیک 2028 لس آنجلس حضور داشته باشد، فشار برای یافتن یک مزیت رقابتی خود می تواند مازاد ایجاد کند.

ورزشکارانی که برای مسابقات قهرمانی بزرگ آماده می شوند می خواهند چیزی را به شانس واگذار نکنند.

"این بدان معنی است که ما نیز با ضایعات زیادی روبرو می شویم، چیزهای زیادی در جایی که شما مانند آن هستید، "این اساسا کاملا جدید است، اما به اندازه کافی خوب نیست که شاید برنده شوید".

تغییر در حامیان مالی همچنین باعث می‌شود ورزشکاران لباس‌هایی را که دیگر نمی‌توانند بپوشند، به همراه داشته باشند.

ورزشکاران جوان و سایر ورزشکاران تی شرت هایی را به اعضای جوان تر تیم و تیم های جوانان داده اند. لباس‌های مرطوب و سایر تجهیزات را نیز می‌توان در جایی که مناسب باقی می‌ماند، منتقل کرد.

اما تجهیزاتی که دیگر نیازهای یک ورزشکار نخبه را برآورده نمی کند می تواند به شخص دیگری کمک کند شروع کند و سازمان های بیشتری مانند Sail GP و Royal Yachting Association از پلت فرم های تخصصی برای فروش کیت های نخبه دست دوم به مردم با قیمت های بسیار پایین تر استفاده می کنند.

یانگ می گوید: «ما می دانیم که یکی از موانع اصلی ورود، هزینه است.

برای Czutkowna، سازمان‌ها باید بیشتر فکر کنند که محصولاتشان تا چه زمانی می‌توانند مفید باقی بمانند - و چه کسانی می‌توانند از آنها سود ببرند.

او می گوید: «بسیاری از اینها به عقل سلیم برمی گردد. "این یک نوع هدر دادن است، نمی خواهم."

جن روس، مدیر عامل بنیاد تیم جی‌بی، می‌گوید سفارش‌دهی دقیق‌تر می‌شود و مقدار باقی‌مانده در حال کاهش است.

تیم GB همچنین در حال بررسی تولید برخی لباس‌ها بدون تاریخ یا نام‌های خاص رویداد است، بنابراین می‌توان از آن در بیش از یک دوره المپیک استفاده کرد. همچنین در حال بررسی فرصت‌هایی برای ورزشکاران برای بازگرداندن لباس‌هایی است که دیگر نیازی ندارند.

او این پیشنهاد را رد می کند که لباس های اضافی قبلا بدون استفاده جمع شده است.

او می‌گوید: "لزوما نشستن گرد و غبار در انبار نیست. همیشه راهی برای خروج پیدا می‌شود."

شراکت با کیتروند مسیر دیگری را ایجاد می کند که فروش آن از بنیاد تیم جی بی حمایت می کند.

هدف یک اقتصاد دایره ای برای کیت است: استفاده از لباس و تجهیزات از طریق استفاده مجدد، تعمیر و فروش مجدد.

برای استیونز، اصل پیدا کردن کیت خانه دیگر ساده است.

"یک کیت برای پوشیدن ساخته شده است. برای این ساخته شده است که در زمین، روی آب، در استخر باشد، و باید دوباره آنجا باشد.

"این واقعا چیزی است که زیربنای همه چیز است - اطمینان حاصل کنید که این کیت به محل دفن زباله نمی رود و می تواند زندگی دوم داشته باشد."