چه تعداد آمریکایی از 65 سال گذشته کار می کنند؟ روند بازنشستگی و مشارکت نیروی کار

حدود یک نفر از هر پنج آمریکایی 65 ساله یا بالاتر هنوز کار می کند، نشان دادن بازنشستگی اغلب شامل برخی از مشاغل مداوم است.

بسیاری از کارگران مسن‌تر به سمت نقش‌های پاره وقت تغییر می‌کنند، با سهم بسیار بالاتری از کاهش ساعات کار نسبت به سنین 55 تا 64 سال.

پس از دهه‌ها کاهش، سهم افرادی که در مراحل بعدی زندگی کار می‌کنند، از دهه 1990 با کاهش مختصری همه‌گیر روند صعودی داشته است.

بازنشستگی همیشه به معنای کناره گیری از کار برای همیشه نیست. برای بسیاری از آمریکایی‌ها، خط بین کار و بازنشستگی انعطاف‌پذیرتر از گذشته است - و این تغییر در داده‌ها نمایان می‌شود.

با توجه به اداره آمار کار، سهم قابل توجهی از آمریکایی های مسن تر در نیروی کار باقی می مانند. در سال 2024، تقریبا 20 درصد از افراد 65 ساله و بالاتر یا شاغل بودند یا فعالانه به دنبال کار بودند.

این شامل هر دو نقش تمام وقت و پاره وقت است. حدود 12 درصد از آمریکایی های 65 ساله یا بالاتر به صورت تمام وقت کار می کنند، در حالی که بیش از 7 درصد به صورت پاره وقت کار می کنند.

در میان کسانی که کار می کنند، این ترکیب به طور قابل توجهی به سمت ساعات کوتاه تر تغییر می کند. بیش از یک سوم کارگران 65 ساله و بالاتر (38.3٪) به صورت پاره وقت کار می کنند، در حالی که تنها یک نفر از هر هفت کارگر 55 تا 64 ساله (14.2٪) کار می کنند.

داده ها همچنین نشان می دهد که مردان بیشتر از زنان در زندگی خود به کار ادامه می دهند. در سال 2024، 23.4 درصد از مردان 65 سال و بالاتر، در مقایسه با 16.2 درصد از زنان، در نیروی کار بودند.

آمریکایی‌های بیشتری در آینده در زندگی خود کار می‌کنند، چه بر اساس انتخاب یا ضرورت. این تغییر برنامه ریزی برای درآمد، پس انداز و انعطاف پذیری در دوران بازنشستگی را مهم می کند.

کار کردن در مراحل بعدی زندگی ممکن است روند رو به رشدی به نظر برسد، اما داده ها داستان پیچیده تری را بیان می کنند. در واقع، سهم بیشتری از آمریکایی‌های مسن‌تر در دهه‌های پس از جنگ جهانی دوم نسبت به امروز کار می‌کردند.

اما مشارکت نیروی کار در میان افراد 65 سال و بالاتر به طور پیوسته در نیمه دوم قرن بیستم کاهش یافت و در دهه های 1980 و 1990 به پایین ترین حد خود رسید، زمانی که تنها حدود 11 تا 12 درصد هنوز کار می کردند.

از آن زمان، این روند معکوس شد. مشارکت مجددا در اواخر دهه 1990 شروع به صعود کرد و برای سالها افزایش یافت. در حالی که بیماری همه گیر برای مدت کوتاهی این مسیر صعودی را قطع کرد، از آن زمان این سهم صعود خود را از سر گرفته است که منعکس کننده طول عمر طولانی تر، تغییر الگوهای کاری و فشارهای مالی است که برخی از آمریکایی ها را در نیروی کار نگه می دارد.

برای بسیاری از آمریکایی ها، بازنشستگی در حال تبدیل شدن به یک نقطه پایانی ثابت و بیشتر یک مرحله گذار است. برخی به جای توقف کامل کار، انتخاب می کنند – یا نیاز دارند – در برخی از ظرفیت ها در نیروی کار بمانند.

این تغییر نشان دهنده ترکیبی از عوامل است. برخی از افراد مسن برای تکمیل پس‌انداز یا ادامه دادن هزینه‌های فزاینده به کار خود ادامه می‌دهند، در حالی که برخی دیگر برای ارتباط اجتماعی، هدف یا حرکت تدریجی به سمت بازنشستگی از طریق کار پاره‌وقت در کار می‌مانند.

این روندها با هم به رویکردی انعطاف‌پذیرتر برای برنامه‌ریزی بازنشستگی اشاره می‌کنند. درآمد ممکن است از ترکیبی از منابع حاصل شود - از جمله تامین اجتماعی، پس‌انداز، و برای برخی، ادامه کار - که برنامه‌ریزی برای ثبات مالی و سازگاری در طول زمان را مهم می‌سازد.