چه زمانی ارزش استفاده از کامپیوتر دوچرخه بر روی گوشی هوشمند را دارد؟

تلفن شما ممکن است تمام چیزی باشد که تا زمانی که عمر باتری، ناوبری یا شرایط نامساعد مزاحم شود.

بیشتر چیزی که یک دوچرخه‌سوار معمولی از رایانه دوچرخه می‌خواهد را می‌توان با گوشی هوشمند انجام داد. آن را روی دسته ایمن نصب کنید تا مسیرهای گام به گام را به شما ارائه دهد، سواری را ثبت کنید و سرعت، مسافت و زمان سپری شده شما را نمایش دهد. اگر فقط در حال رفت و آمد هستید یا گاه به گاه سفرهای آخر هفته را انجام می دهید، سخت است که خود را متقاعد کنید که باید صفحه نمایش دیگری برای فرمان خود بخرید.

ساعت هوشمند تناسب اندام این تصمیم را دشوارتر می کند. اپل واچ می‌تواند ضربان قلب و فعالیت دوچرخه‌سواری را ردیابی کند، به سنسورهای سرعت بلوتوث، آهنگ و قدرت متصل شود و تمرین را در آیفون از طریق یک Live Activity تمام صفحه نمایش دهد. این بدان معناست که رایانه دوچرخه باید مشکلی را که واقعا دارید برطرف کند. برای بسیاری از سوارکاران، این کار را نمی کند.

این تلفن دارای یک مزیت هزینه آشکار است زیرا قبلا هزینه آن را پرداخت کرده اید. یک پایه خوب بسیار ارزان‌تر از یک کامپیوتر دوچرخه‌سواری اختصاصی است و می‌توان از برنامه‌ها برای ناوبری و ضبط سواری GPS استفاده کرد.

Google Maps مسیرهای دوچرخه را در مناطقی که آنها را پشتیبانی می کند ارائه می دهد، اما اگر به جایی می روید که دریافت آن عالی نیست، یک چیز آزاردهنده وجود دارد: مسیرهای دوچرخه سواری به صورت آفلاین کار نمی کنند، حتی اگر نقشه منطقه را دانلود کرده باشید. برنامه‌هایی مانند Komoot و Ride with GPS وجود دارند که می‌توانند ناوبری دوچرخه‌سواری آفلاین را انجام دهند، اما برخی از ویژگی‌ها ممکن است نیاز به اشتراک یا خرید نقشه داشته باشند.

یک تلفن قدیمی مجهز به GPS نیز می تواند به عنوان یک کامپیوتر دوچرخه خوب عمل کند. آن را با مسیرها از طریق Wi-Fi پر کنید و تلفن اصلی خود را در مکانی امن تر بگذارید، زیرا ضبط GPS و ناوبری بارگیری شده به سیم کارت فعال نیاز ندارد.

یک ساعت هوشمند با جمع‌آوری ضربان قلب و سایر معیارهای تناسب اندام در حین ورزش، تصویر را کامل می‌کند و تلفن نیز نقشه را مدیریت می‌کند. حتی بحث عمر باتری در سفرهای طولانی گاه به گاه زمانی که یک پاوربانک کوچک را در یک کیسه می اندازید، کمتر عاملی می شود.

هنوز سازش هایی وجود دارد. راننده روزانه شما برای مقابله با باران، تابش مستقیم نور خورشید، تصادفات و هر چیز دیگری که جاده یا مسیر در انبار دارد، کنار گذاشته می شود. همچنین باتری را مصرف می کند که ممکن است برای تماس ها یا مواقع اضطراری به آن نیاز داشته باشید. و اگر مسیرهای منظمی را برای یک سرویس تناسب اندام آپلود می کنید، تنظیمات حریم خصوصی آن را بررسی کنید قبل از اینکه هر روز صبح نقشه بسیار دقیقی از جایی که خانه را ترک می کنید منتشر کنید.

سخت افزار اختصاصی از نظر عمر باتری از گوشی پیشی می گیرد. رایانه‌های دوچرخه امروزی می‌توانند GPS و مسیریابی را اجرا کنند در حالی که صفحه نمایش را برای ساعت‌های زیادی بدون دست زدن به باتری تلفن شما قابل مشاهده نگه می‌دارند. این برای دوچرخه سواران استقامتی، دوچرخه سواران و هر کسی که به طور منظم نصف روز را در زین می گذراند، اهمیت بیشتری دارد.

سخت افزارهای هدفمند نیز زمانی که هوا بد می شود امتیاز کسب می کنند. رایانه‌های دوچرخه حول پایه‌های ایمن و مقاومت در برابر آب ساخته شده‌اند و بسیاری از آنها دارای کنترل‌هایی هستند که می‌توانند حتی در باران، گل یا دستکش کار کنند. برای سواران جدی، می‌توان آن‌ها را با قدرت سنج، تسمه‌های ضربان قلب، سنسورهای سرعت، رادار رو به عقب و موارد دیگر از طریق بلوتوث یا ANT+ جفت کرد.

این بدان معنا نیست که گوشی هوشمند درجه دو است. صفحه نمایش بزرگتر آن گاهی اوقات برای بررسی نقشه، مکان یابی رستوران یا تغییر برنامه در اواسط سواری بهتر است. برخی از ویژگی‌های ایمنی رایانه دوچرخه نیز همچنان به یک تلفن جفت برای داده‌ها نیاز دارند، بنابراین تصور نکنید که وقتی رایانه دوچرخه می‌گیرید، گوشی خود را در خانه رها می‌کنید.

سوال بهتر این است که آیا این مزاحمت ها به اندازه کافی برای توجیه دستگاه دیگری اتفاق می افتد یا خیر. اگر پایه تلفن، ساعت هوشمند و پاوربانک گاه به گاه شما را بدون سر و صدا می‌رساند، پول خود را نگه دارید. هنگامی که حفظ باتری تلفن، ناوبری تمام روز، کنترل‌های هوای مرطوب یا پشتیبانی اختصاصی حسگر دیگر مشکلات فرضی نیستند، رایانه دوچرخه جای خود را بر روی فرمان باز می‌کند.