چه زمانی ارزش خرید کارت صدا برای کامپیوتر شما را دارد؟

اکثر مردم نیازی به خرید کارت صدا ندارند، اما موارد استفاده خاص می توانند از اضافه کردن کارت صدا سود ببرند.

سال‌ها پیش، در دهه‌های 80 و 90، یک کارت صدای اختصاصی برای هر گیمر یا موسیقی‌دان رایانه شخصی ضروری بود. سخت‌افزار داخلی دستگاه شما به صدای بلپ و بلوپ یا در بهترین حالت برخی از ترفندهای پیچیده برای حذف نمونه‌های با رزولوشن پایین محدود می‌شد. فقط داشتن موزیک و افکت هایی که به گوش شما نمی خورد یک پیشرفت بزرگ بود. در آن زمان دیگر به اندازه یک کارت گرافیک سه بعدی امروزی به فکر حذف کارت صدا نیستید.

همانطور که احتمالا متوجه شده اید، به نظر می رسد کارت های صوتی اختصاصی از رادار خارج شده اند. آنها هنوز یک چیز هستند، با این حال حتی به نظر می رسد که حتی پادشاه سابق صدای رایانه شخصی، Creative، آنها را به یک نمایش فرعی تنزل داده است. این ممکن است عجیب به نظر برسد، با توجه به اینکه از برخی جهات، صدا بیش از همیشه اهمیت دارد. معمول است که رسانه ها برای فرمت های صوتی فضایی مانند Dolby Atmos ترکیب شوند که "اشیاء" صدا را در فضای سه بعدی قرار می دهد. همچنین فشاری برای صدای بدون افت در فیلم و موسیقی وجود دارد. همانطور که صاحبان سینمای خانگی تأیید می کنند، هر یک از این موارد می توانند مطالبات جدی را برای خطوط لوله ایجاد کنند.

پس با ایستادن در بیرون، ممکن است به طور قابل درک گیج شوید. آیا کارت صدا همچنان کیفیت صدا را به طور معناداری بهبود می بخشد؟ آیا هنگام ساخت یا ارتقاء یک رایانه شخصی باید یکی را در نظر بگیرید؟ پاسخ سریع این است که اکثر خریداران می توانند با خیال راحت یکی را رد کنند، اگرچه مواردی وجود دارد که یک رابط صوتی جداگانه اجباری است.

فناوری صوتی رایانه‌های شخصی دیگر مانند دهه 80 یک فکر قبلی نیست. بدیهی است که هر کسی که یک رایانه شخصی ویندوزی - یا یک ماشین مک یا لینوکس را باز کند - تقریبا بلافاصله موسیقی، بازی یا ویدیو پخش می کند. این به معنای ادغام سخت افزار لازم برای پردازش ورودی ها، خروجی ها و کدک ها است. راه‌های مختلفی برای دستیابی به آن وجود دارد، اما پیشرفت‌ها در اندازه‌های قالب و طراحی تراشه به‌طور کلی به این معنی است که آنچه که زمانی به یک کارت کامل نیاز داشت، می‌تواند در یک تراشه روی مادربرد شما فشرده شود.

اگر تا به حال مرجع صوتی مرموز Realtek را در مدیریت دستگاه ویندوز دیده اید، این همان چیپ است که ما در مورد آن صحبت می کنیم. تراشه‌سازان دیگری نیز وجود دارند، اما Realtek به طرز شگفت‌آوری در رایانه‌های شخصی ویندوز رایج است.

کارت‌های صدا نیز برای ورودی‌های میکروفون و خروجی‌های بلندگوی 3.5 میلی‌متری حیاتی بودند، اما نه بیشتر. آن‌ها نیز در مادربردها ادغام شده‌اند و در بسیاری از شرایط، نامربوط شده‌اند. صدای با کیفیت بالا (از جمله بدون تلفات) را می توان به راحتی از طریق USB 3.x، DisplayPort، Wi-Fi یا HDMI تحویل داد. هنگامی که فشرده سازی بیشتر و تاخیر کمی قابل قبول است، بلوتوث وجود دارد. یک جریان 24 بیتی و 192 کیلوهرتزی Dolby Atmos در Dolby TrueHD بدون اتلاف تنها حدود 18 مگابیت در ثانیه مصرف می کند، کسری از پهنای باند 5 گیگابیت بر ثانیه USB 3.0 قابل استفاده است، اصلا USB4 یا Wi-Fi 7 مهم نیست.

گویی این کافی نبود، انگیزه‌های مرتبط با تجارت و طراحی وجود دارد تا سخت‌افزار صوتی را از کیس رایانه شخصی خود خارج کنید. شماره یک فضا است. لپ تاپ ها و رایانه های شخصی دستی بدیهی است که فضای کمی برای شروع دارند، به خصوص با رقابت بی پایان برای نازک تر کردن و سبک تر کردن دستگاه ها. در رایانه‌های شخصی برج رومیزی، بسیاری از موارد ممکن است توسط یک کارت گرافیک غول‌پیکر و سیستم‌های خنک‌کننده آن پر شده باشد. هر کارت اضافی فقط مصرف برق را افزایش می دهد و جریان هوا را محدود می کند.

برای صدای حرفه ای، داخل رایانه شخصی نیز مکانی نسبتا غیر دوستانه است، زیرا همه اجزای اطراف به طور بالقوه می توانند تداخل سیگنال ایجاد کنند. همانطور که فروش مداوم کارت های صوتی داخلی به آن اشاره می کند، می توان محافظ کافی را ارائه داد. اما برای نتایج بهینه و رابط های راحت تر، منطقی است که اکثر تجهیزات صوتی حرفه ای را روی میز خود نگه دارید.

با توجه به بیشتر صداهای سطح مصرف کننده، تنها منطقه ای که کارت های صدا در آن برتری دارند، در کنار رابط های صوتی حرفه ای است. این تنظیمات از وفاداری بالاتری نسبت به تراشه‌های یکپارچه پشتیبانی می‌کنند، که ممکن است برای مسترینگ و تولید مورد نیاز باشد. و همانطور که قبلا اشاره کردیم، آنها کنترل های راحت تری را با خطر کمتر تداخل فعال می کنند. اگر قرار است میکروفون، پدال، گیتار و کیبورد را به طور منظم به رایانه شخصی خود متصل کنید، مضحک خواهد بود که آن ورودی ها و دستگیره های آنها را در حالت باز قرار ندهید.

یک جنبه برای کارت های صوتی مدرن وجود دارد که هم حرفه ای ها و هم خبره های رسانه می توانند به طور بالقوه از آن بهره مند شوند: تقویت هدفون. مادربرد شما ممکن است قدرت کار با هدفون های امپدانس بالا را نداشته باشد، که دقت بیشتری را برای کسانی که به آن نیاز دارند یا به سادگی از آن لذت می برند ارائه می دهد. و با یک افزونه خارجی، می‌توانید هدفون‌های پیشرفته را در عرض چند ثانیه از دستگاهی به دستگاه دیگر تغییر دهید.

اصل ماجرا این است که اگر فقط سعی می کنید به موسیقی گوش دهید یا بازی کنید، هیچ انگیزه واقعی برای پرهیز از کارت صدا وجود ندارد. با مجموعه مناسب بلندگوها یا هدفون‌ها، معمولا هیچ چیزی مانع از دریافت صدای فضایی یا بدون تلفات از تجهیزات داخلی رایانه شخصی شما نمی‌شود. فقط افراد خالص یا افرادی که قصد دارند هانس زیمر یا Aphex Twin بعدی باشند، هستند که باید فناوری خود را ارتقا دهند.