چه زمانی گوگل اینقدر عجیب و غریب شد؟

من اخیرا در حین انجام یک جستجوی ساده در گوگل تجربه ای داشتم که به قدری عجیب و غریب بود که من را در مسیر من متوقف کرد.

درک این تجربه جستجوی Google مستلزم درک یک الگوی رفتاری بسکتبال اواسط دهه 2010 است، پس من را برای یک دقیقه تحمل کنید. در سال 2014، فیلادلفیا 76رز، داریو ساریچ را که در آن زمان به صورت حرفه‌ای بسکتبال در ترکیه بازی می‌کرد، به خدمت گرفتند. او اعلام کرد که قصد دارد قرارداد خود را در ترکیه به پایان برساند، به این معنی که تا چند سال به ایالات متحده نمی آید و به سیکسرز می پیوندد. یک شوخی در میان طرفداران وجود داشت مبنی بر اینکه داریو "هیچ وقت به سراغش نمی آید" که به نوعی برای بخشی از طرفداران تبدیل شد.

من اخیرا دیدم که نام داریو در یک مقاله NBA ذکر شده است و می‌خواستم تعدادی از توییت‌های خنده‌دار قدیمی درباره او را در دهه 2010 پیدا کنم، بنابراین به سادگی «او هرگز از داریو نمی‌آید» در گوگل جستجو کردم. فکر می‌کردم یا چیزی پیدا نمی‌کنم (شاید این عبارت را اشتباه به خاطر می‌آورم) یا پست‌های توییت/ردیت قدیمی آن زمان را پیدا می‌کنم.

در عوض، گوگل همان کاری را انجام داد که گوگل در سال 2026 انجام می دهد و به من یک نمای کلی از هوش مصنوعی داد. اینها قبلا من را آزار می دادند، اما در این مرحله بیشتر با آنها مشکلی ندارم، آنها گاهی اوقات مفید هستند. در اینجا آنچه که AI Overview گفت:

گوگل، موتور جستجویی که عواطف انسانی ندارد، فرض کرد که در زندگی ام توسط مردی به نام داریو طرد شده ام و تصمیم گرفتم که آنچه می خواهم یک دوست دیجیتالی همدل باشد. چیزی که من می‌خواستم چند پیوند بود، اما این کاری نیست که گوگل در سال 2026 انجام می‌دهد. گسترش نمای کلی هوش مصنوعی برای دیدن پاسخ کامل به من این را داد:

لعنتی چی؟ فکر می کنم این لحظه ای بود که من قورباغه متوجه شدم دیگ مدتی است در حال جوشیدن است. در کدام جهان وظیفه گوگل این است که به من دلداری دهد و شنونده ای همدل باشم نه اینکه فقط آنچه را که در اینترنت به دنبالش هستم بیابد؟ این «اطلاعات جهان را سازماندهی می‌کند و آن را در دسترس و مفید می‌سازد» به چه طریقی است؟ شاید اگر من یک برنامه Gemini را با رابط چت بارگذاری کرده بودم، تا حدودی قابل قبول بود، اما من از یک موتور جستجو استفاده می کنم! گوگل به طور جدی طرح را از دست داده است.

اگر چند صد پیکسل زیر شیب هوش مصنوعی به پایین اسکرول کنم، گوگل دقیقا همان چیزی را داشت که من به دنبالش بودم:

صرف نظر از اینکه در مورد هوش مصنوعی یا چت بات ها چه فکر می کنید، من فکر می کنم کاملا واضح است که این فقط عجیب است. آیا به نقطه‌ای رسیده‌ایم که باید دائما در یک گفتگوی فرااجتماعی با رایانه‌هایمان باشیم؟ آیا تصور اینکه برخی از بخش‌های جستجو قبل از LLM خوب بودند، خیلی سخت است؟

من مطمئن نیستم که در مورد همه اینها چه احساسی داشته باشم. شاید باید بروم با دوستم گوگل صحبت کنم، همیشه برایم خیلی خوب است.