چه می شد اگر می توانستیم آلزایمر را قبل از شروع آن متوقف کنیم؟

ماریتزا کیلیبرتو، 57 ساله، بیش از یک دهه است که تحت درمان های ضد آمیلوئید بوده است. آیا آنها می توانند از ابتلای او به زوال عقل جلوگیری کنند؟ هانا لاتام برای BI ماریتزا کیلیبرتو که در گوایاما، شهری با نام مستعار "شهر جادوگران" در پورتوریکو بزرگ شد، شایعاتی را شنید که خانواده اش نفرین شده اند.

او به نفرین اعتقادی نداشت، و این ایده را رد کرد که هر کسی ممکن است شایسته بیمار شود، اما معتقد بود چیزی در مغز بستگانش کمین کرده است - یک "هیولا خفته و غول پیکر" که منتظر ظهور است.

اول، برای مادربزرگش بود که با کارهای روزمره دست و پنجه نرم می کرد. سپس مادرش که شروع به تکرار همان سؤالات بارها و بارها کرد. سرانجام، مادر، دو خاله و یک عمویش بر اثر یک نوع نادر و ارثی بیماری آلزایمر زودرس به دلیل یک جهش ژنتیکی فوت کردند.

کیلیبرتو می دانست که او می تواند نفر بعدی باشد.

او اکنون 57 ساله است و از سنی گذشته است که بستگانش شروع به تجربه زوال شناختی کردند. و برای بیش از یک دهه، او یک درمان خارق العاده را امتحان می کند، به این امید که ذهن خود را دست نخورده نگه دارد. کیلیبرتو یک مدیر مدرسه بازنشسته است که به سه زبان صحبت می کند. هانا لاتام برای BI هر دو هفته یک بار، یک پرستار به خانه او می آید تا یک داروی آزمایشی آلزایمر را به صورت داخل وریدی تجویز کند، فرآیندی که حدود سه ساعت طول می کشد. این یک روال درمانی مادام العمر با عوارض جانبی بالقوه جدی، از جمله احتمال خونریزی مغزی است.

این تکنیک که هنوز در دست بررسی است، نیازمند تعهد بزرگ افرادی است که هیچ نشانه‌ای از زوال ظاهری ندارند. او میگرن، اضطراب و سال ها نظارت پزشکی را تحمل کرده است، همه به این امید که بتواند از بیماری ای که خانواده اش را برای نسل ها مبتلا کرده است جلوگیری کند.

کیلیبرتو بخشی از گروه کوچکی از افرادی است که به دانشمندان کمک می کنند تا یک احتمال تحریک آمیز را کشف کنند: اگر آلزایمر قبل از شروع علائم متوقف شود، چه می شود؟

بیش از 50 سال و میلیاردها دلار برای تحقیقات آلزایمر ریخته شده است و هنوز هیچ درمان عالی وجود ندارد. حتی بهترین داروها فقط فواید کمی دارند و پیشرفت بیماری را کند می کنند. اکنون محققان در حال آزمایش هستند که آیا همان درمان‌ها می‌توانند با پاک کردن پلاک آمیلوئیدی که به نظر می‌رسد آلزایمر را تحریک می‌کند، از بیدار شدن «هیولای زوال عقل» جلوگیری کنند.

کیلیبرتو هنوز نمی داند که آیا این داروها موثر هستند یا خیر. پزشکان او هم همینطور. با این حال، پیامدها بسیار زیاد است، و نه فقط برای افرادی مانند او که دارای استعداد ژنتیکی هستند. چندین کارآزمایی بالینی جدید و غیر متعارف در حال آزمایش درمان های پیشگیرانه در افرادی هستند که هنوز هیچ علامتی ندارند اما به نظر می رسد تغییرات مرتبط با آلزایمر را در مغز خود دارند.

تحقیقات جدید یک سوال وجودی را مطرح می‌کند: اگر یک درمان بتواند خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد - یا از بین ببرد، چقدر خطر ابتلا به آن را دارید؟ هر دو هفته یکبار، Ciliberto برای انفوزیون داخل وریدی داروهای ضد آمیلوئید می نشیند. کل فرآیند، که شامل رساندن مایع سرد به دمای اتاق است، حدود سه ساعت طول می کشد. هانا لاتام برای BI دانشمندان در حال تغییر از درمان به پیشگیری هستند

بیش از 120 سال است که پزشکان سعی کرده اند بیماری آلزایمر را پس از ظاهر شدن علائم با موفقیت درمان کنند.

بهترین کاری که پزشکان می‌توانستند انجام دهند تجویز داروهایی بود که به مدیریت موقت علائم کمک می‌کردند، مانند داروهای ضد افسردگی برای تحریک یا داروهای تقویت‌کننده انتقال‌دهنده عصبی برای سردرگمی. سپس، چند سال پیش، پزشکان شروع به تجویز نسل جدیدی از درمان‌ها کردند که برای حمله به خود بیماری با از بین بردن پلاک‌های آمیلوئیدی که مغز را مسدود می‌کنند، طراحی شده‌اند.

اولین مورد، Aduhelm، در سال 2021 در مرحله حدس و گمان مورد تایید FDA قرار گرفت و بعدا پس از نتایج ناامیدکننده از بازار خارج شد. دو داروی پاک‌کننده آمیلوئید جدیدتر از آن زمان با استفاده از تکنیک مشابه اما با داده‌های بالینی قوی‌تر تأیید شده‌اند.

کارشناسان هنوز در مورد مفید بودن این درمان ها تردید دارند. تجزیه و تحلیل مستقل اخیر از شواهد موجود منتشر شده در استاندارد طلایی Cochrane Review، بحث های داغی را در این زمینه ایجاد کرد، زمانی که نشان داد اثرات کاهش دهنده زوال عقل این درمان های ضد آمیلوئید جدید در بهترین حالت "بی اهمیت" است، در حالی که همچنان خطر خونریزی های مغزی بالقوه کشنده را افزایش می دهد.

با این حال، اگر داروها به دلیل اینکه در زمان نامناسبی تجویز می شدند، خوب کار نمی کردند، چه؟ زمانی که افراد مبتلا به آلزایمر اولین نشانه‌های از دست دادن حافظه را نشان می‌دهند، فراموش می‌کنند کلید خود را کجا گذاشته‌اند، قرار ملاقات را از دست می‌دهند یا در حین انجام کارهای روزمره گیج می‌شوند، دهه‌هاست که مغزشان بی‌صدا در حال تغییر است. دانشمندان در حال بررسی این موضوع هستند که آیا دلیل واقعی اینکه داروهای پاک کننده آمیلوئید هنوز خیلی خوب کار نکرده اند این است که خیلی دیر به مردم داده می شود.

کیلیبرتو و 39 نفر دیگر مانند او جزو اولین بیمارانی هستند که به آزمایش این نظریه کمک کردند. و پزشکان می گویند که پس از یک دهه نظارت، داده های آنها امیدوارکننده به نظر می رسد.

دکتر راندال بیتمن، متخصص مغز و اعصاب که کارآزمایی بالینی DIAN را که کیلیبرتو بخشی از آن در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس است، اداره می‌کند، گفت: «وقتی به آن‌ها نگاه می‌کنید، هرچه فرد در زمان شروع کارآزمایی درمانی زودتر بوده باشد، وضعیت بهتری داشته است. "این یک فلش است. می گوید: زودتر برو. زودتر برو!" دکتر

رندال بیتمن کارآزمایی شبکه آلزایمر غالبا ارثی (DIAN) را که هم کیلیبرتو و هم هاینریشز در WashU Medicine در آن حضور دارند، هدایت می کند. مت میلر/ دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن او گفت: هنوز خیلی زود است که مطمئن شویم، اما تا سال 2030، اگر نتایج همچنان پابرجا باشد، "این مدرک غیرقابل انکاری خواهد بود که می توانیم شروع زوال عقل را به تاخیر بیندازیم."

کیلیبرتو زندگی خود را با مصرف این دارو دوباره شکل داده است. اول، او این کار را بی سر و صدا انجام داد، در حالی که هنوز یک مدیر مدرسه دولتی شلوغ، یک مادر و یک دانش آموز در حال اتمام مدرک دکترا بود. او که اکنون بازنشسته شده است، درمان‌های دوبار در ماه را با برنامه‌ای کم‌تنش‌تر اما همیشه پرمشغله انجام می‌دهد.

آیا این می تواند برای بقیه ما کار کند؟

ژنتیک کیلیبرتو او را به یک کاندیدای واضح برای درمان پیشگیرانه تبدیل می کند. برای اکثر مردم، محاسبه ساده تر است.

آزمایش‌های خون جدید می‌تواند نشان دهد که آیا آمیلوئید در مغز شما تجمع می‌یابد، اما این به تنهایی به این معنی نیست که شما دچار زوال عقل خواهید شد. همچنین وجود نشانگرهای ژنتیکی مانند APOE4 که با خطر بالاتر ابتلا به آلزایمر مرتبط است، وجود ندارد.

این امر داروسازان را از کاوش در استفاده مجدد از داروهای موجود خود برای آزمایش اینکه آیا می توان از آنها به عنوان درمان های پیشگیرانه استفاده کرد، متوقف نکرد. هم Eli Lilly و هم Eisai، دو شرکت دارویی با درمان‌های ضد آمیلوئید در بازار، تزریقات خود را روی افرادی آزمایش می‌کنند که هیچ نشانه ظاهری زوال عقل ندارند، اما سطح بالایی از آمیلوئید در مغزشان وجود دارد. نتایج اولیه برای الی لیلی در سال 2027 و برای ایسای در سال 2028 انتظار می رود.

اگر کارساز باشد، آلزایمر – بیماری که مدت‌ها به عنوان یک حرکت آهسته، دلخراش و اجتناب‌ناپذیر به سوی مرگ در نظر گرفته می‌شد – می‌تواند در دسته بیماری‌های مزمن و قابل کنترل مرتبط با سن، مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا، دیابت یا آرتریت قرار گیرد. انجام این یک قمار بزرگ است، اما اگر این شرط به نتیجه برسد، تحول آفرین خواهد بود، بیماری که از هر 9 آمریکایی بالای 65 سال، 1 نفر را مبتلا می کند.

لوری رایان، عصب‌روان‌شناس، رئیس بخش مداخلات بالینی و تشخیص در مؤسسه ملی پیری، گفت: «هیچ‌کس اهمیتی نمی‌دهد که واقعا چقدر آمیلوئید در مغز شما وجود دارد. "تو اهمیت می دهی که زوال عقل بگیری، درست است؟ این واقعا چیزی است که ما می خواهیم متوقف کنیم."

ریچارد آیزاکسون، متخصص مغز و اعصاب، که برای چندین دهه بر درمان و پیشگیری از آلزایمر تمرکز کرده است، شک دارد. او گفت که هیچ راهی برای درمان آلزایمر وجود ندارد.

ایزاکسون که در هیچ یک از این کارآزمایی‌های ضد آمیلوئید شرکت نداشت، گفت: «در فرد مناسب، در دوز مناسب، و برای مدت زمان مناسب استفاده می‌شود، من معتقدم که داروهای ضد آمیلوئید می‌تواند یک درمان افزودنی واقعا مهم برای افرادی باشد که در معرض خطر ابتلا به زوال عقل هستند.

به عنوان یک پزشک، او هم هیجان زده است و هم در مورد اینکه این درمان ها به کجا می روند، بسیار محتاط است. او در طول پنج سال گذشته دیده است که برخی از بیماران در مصرف این داروهای جدید چقدر خوب عمل می‌کنند، اما همچنین بیمارانی را دیده است که دارای پلاک‌های آمیلوئیدی زیادی هستند که هیچ‌گاه علائم زوال عقل را بروز نمی‌دهند، در حالی که در موارد دیگر، "شما می‌توانید همه چیز را درست انجام دهید" و با این حال "این داروها به آنها کمک نمی‌کنند."

او می‌گوید: «من به ضرب المثل قدیمی برمی‌گردم: زمانی که یک فرد مبتلا به آلزایمر را دیدی، یک فرد مبتلا به آلزایمر را دیدی.

برای برخی از بیماران، این کارآزمایی آنها را به برنامه ریزی امیدوار کرده است در ابتدا، داروی ضد آمیلوئید باعث میگرن در کیلیبرتو شد و او در مورد قرار ملاقات هایش مضطرب می شد. حالا، او می‌گوید، مثل "هیچی" است. هانا لاتام برای BI کیلیبرتو مطمئن است که این استراتژی برای او کار می کند. او گفت که مشاوره های منظمی با یک متخصص مغز و اعصاب و روانشناس مستقل دارد و داده های مغز او را ردیابی می کند. او به این اطمینان نیاز دارد، سیل اطلاعاتی که نشان می دهد کاری که انجام می دهد، و انرژی و استرسی که به خود گرفته است، واقعا ارزشش را دارد.

او می داند که سبک زندگی نیز نقش دارد. او که در حال حاضر به سه زبان مسلط است، به مدرسه بازگشته است، مدرک کارشناسی ارشد خود را در الهیات دریافت می کند و برای رسیدن به آرزوی مادام العمر تلاش می کند: تبدیل شدن به یک خدمتگزار در کلیسای خود.

او می‌گوید: «فقط نمی‌خواهم استرس ناشی از نوع شغل پرتقاضا را که قبلا داشتم، زیرا می‌دانم که استرس به من کمکی نمی‌کرد.»

مانند Ciliberto، جیک هاینریشز زندگی خود را بر اساس این ایده که داروهای پاک کننده آمیلوئید که او بیش از یک دهه مصرف می‌کرده، کار می‌کنند، بازسازی کرده است. آنها او را متقاعد کرده اند که تبدیل به چیزی شود که هرگز فکرش را نمی کرد: یک پدر. جیک هاینریش یک برق‌کار تئاتر در برادوی است. مارکوس مادوکس برای BI پدر هاینریش زمانی که هنوز پسر بچه بود دچار آلزایمر شد و در ۱۴ سالگی مرده بود. برادر بزرگترش دیوید چند سال پیش در سن ۴۹ سالگی بر اثر آلزایمر درگذشت. او می‌دانست که اگر قرار است به این بیماری مبتلا شود، نمی‌خواست این درد را به نسل دیگری بدهد.

هاینریش اکنون 52 سال دارد، سه سال از برادرش که بر اثر آلزایمر درگذشت، سه سال بزرگتر است و هیچ نشانه ای از زوال شناختی نشان نمی دهد.

راشل چاوکین، تهیه‌کننده برادوی، همسرش پس از رها کردن پسرشان در تمرین فوتبال گفت: «در موارد جیک و سایر افراد، آنها متوجه می‌شوند که آلزایمر یک بیماری مزمن - به طور بالقوه - به جای یک بیماری کشنده است. "این در مورد پیشگیری خواهد بود، نه در مورد درمان."

این تغییر مفهومی، از درماندگی به توانمندسازی، تغییری است که هاینریش برای پدر شدن به آن نیاز داشت.

هاینریش می‌گوید: «ما تصمیم گرفتیم که این کاری است که می‌توانیم با آینده خود انجام دهیم: خانواده بسازیم و در ترس انتقال بخشی از ژن من به فرزندم زندگی نکنیم.» "در زندگی من، بچه من تجسم فیزیکی امید من است." هاینریش در نوجوانی پدرش را بر اثر آلزایمر از دست داد. مارکوس مادوکس برای BI هر سال، هاینریش به دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس می رود تا پیشرفت خود را بررسی کند، با سه روز اسکن مغز، خون گیری، یک سوراخ کمری دردناک برای ضربه زدن به مایع مغزی نخاعی، که می تواند تجمع پروتئین های مرتبط با آلزایمر، از جمله آمیلوئید را نشان دهد.

او همچنین برای آزمایش حافظه خود برای چند مصاحبه می نشیند.

چاوکین در حالی که از پشت میز قهوه به او نگاه می کرد و آخرین دیدار آنها را به یاد می آورد گفت: "خوب کردی."

او با لبخند گفت: "خوب انجام دادم." "اما من تقلب کردم."

هاینریش گفت که از تکنیکی به نام "قصر حافظه" برای به خاطر سپردن برخی از جزئیات امتحان ذهنی خود استفاده کرده است. استراتژی تجسم می تواند ابزاری برای کمک به حافظه و یادآوری باشد، اما مستلزم ایجاد یک فضای فیزیکی تصوری برای قرار دادن اشیا یا حقایقی است که باید در ذهن خود به خاطر بسپارید. مطمئنا این تکنیکی نیست که افراد مبتلا به زوال عقل در آن خیلی خوب عمل کنند.

در حال حاضر، مشتریان ثروتمند پزشکان خود را برای دسترسی زودهنگام به این داروها تحت فشار قرار داده‌اند، روند نخبه‌ای که بیتمن گفت از آن آگاه است، اگرچه اصرار دارد که در آن شرکت نمی‌کند. این نه تنها یک اصل اخلاقی است که او را از تجویز پیشگیرانه داروها باز می دارد، بلکه یک اصل علمی نیز هست.

بیتمن می‌داند که هیچ راهی برای تعیین دقیق اینکه کدام بیماران با سطوح بالای آمیلوئید به آلزایمر مبتلا می‌شوند وجود ندارد. با آلزایمر خانوادگی، پیشرفت بیماری امری مسلم است. برای بقیه ما، این احتمال وجود دارد که شما دارویی با عوارض جانبی واقعی و جدی مصرف کنید و هیچ عوارض جانبی نداشته باشید.

ایزاکسون در مورد استفاده پیشگیرانه از داروهای ضد آمیلوئید گفت: «من آماده انجام این کار نیستم. هاینریش فکر نمی کرد که هرگز بخواهد بچه دار شود، اما حضور در دادگاه نظر او را تغییر داد. مارکوس مادوکس برای BI درست مثل نشستن در اسپا است

نتایج آزمایشات اولیه باعث تشویق سیلبرتو شده است، به خصوص زمانی که او به بچه هایش فکر می کند، که اکنون حرفه خود را شروع کرده اند و به سر می برند. او گفت: "این علم، اکنون بیش از هر زمان دیگری، آینده ای بسیار امیدوارکننده را پیش بینی می کند."

دو بار در ماه، او یک مهمانی کوچک چای برگزار می کند. او کلوچه ها و چای گرم ایرلندی می آورد و فقط یک مهمان ویژه را به اتاق نشیمن خود دعوت می کند. این پرستار او است که انفوزیون IV از درمان ضد آمیلوئید را که امیدوار است از ذهنش محافظت کند، ارائه خواهد کرد. کل فرآیند حدود سه ساعت طول می کشد، از جمله زمان برای گرم کردن دمنوش، مصرف داروهای ضد تهوع و وصل کردن آن به بازوی او. اغلب در وسط مهمانی چرت می زند.

صرف چای به سیلبرت کمک می کند آرام بماند. او قبلا میگرن می گرفت و در مورد قرار ملاقات ها اضطراب داشت. او گفت: "الان چیزی نیست. درست مثل نشستن در یک اسپا است."

هاینریش در بروکلین، هر دو هفته یک بار در را به روی یک پرستار باز می کند تا داروی خود را تجویز کند. این کمی شبیه استقبال از یک دوست قدیمی است که اتفاقا در همسایگی بوده است.

هاینریش گفت: "او هم سن من است و ما خیلی خوب با هم کنار می آییم و با هم می نشینیم." وقتی پسر خردسالش تعجب می‌کند که چه اتفاقی می‌افتد، پاسخ‌ها ساده است: پزشکان مغز پدر را مطالعه می‌کنند، و دادا مقداری دارو دریافت می‌کند. او به برادر بزرگترش دیوید فکر می کند که در سال 2019 بر اثر آلزایمر درگذشت و تنها چهار سال از او بزرگتر بود.

او گفت: «تفاوت در نتیجه آن چهار سال همه چیز بوده است. این به من یک خانواده داد. این به من امید داد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید