چه کسی به چه کسی پول می دهد؟ ماشین پول دایره ای پشت بوم (یا حباب) هوش مصنوعی
شرکتی را تصور کنید که تجهیزات را به شما می فروشد، پولی را در کسب و کار شما سرمایه گذاری می کند و سپس آنچه را که با آن می سازید اجاره می دهد. این تامین کننده، سرمایه گذار و مشتری شما به یکباره است.
توسط Ruipeng Liu، Sagarika Mishra، The Conversation
ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین
این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
شرکتی را تصور کنید که تجهیزات را به شما می فروشد، پولی را در کسب و کار شما سرمایه گذاری می کند و سپس آنچه را که با آن می سازید اجاره می دهد. این تامین کننده، سرمایه گذار و مشتری شما به یکباره است.
بسیاری از شرکتهای هوش مصنوعی (AI) از جمله مایکروسافت، آمازون، گوگل و انویدیا نسخهای از این روش غیرشفاف تامین مالی را اتخاذ کردهاند.
یک تامین کننده تراشه روی مشتری مانند سازنده مرکز داده سرمایه گذاری می کند، مشتری پول را برای تراشه های تامین کننده خرج می کند و هر دو شرکت رشد را گزارش می دهند.
یک تحلیل بانک مرکزی نشان داد که 55.2 درصد از سرمایه گذاری ها در شرکت های هوش مصنوعی از دیگر شرکت های هوش مصنوعی بوده است.
چیزی که برای سرمایه گذاران یا بازار روشن نیست این است که چه مقدار از این رونق هوش مصنوعی ناشی از تقاضای واقعی و کاربر نهایی است – و چه مقدار ممکن است حباب باشد.
انویدیا رو بگیر تراشهساز پیشرو در جهان در حال سرمایهگذاری روی OpenAI مالک ChatGPT است تا از مراکز داده پر از تراشههای انویدیا پشتیبانی کند.
این به OpenAI کمک می کند تا بهترین مشتری انویدیا باقی بماند، اما این سوال را نیز مطرح می کند: آیا سازنده تراشه بازار را حمایت می کند؟
در مجموع، انویدیا تنها در سال 2024 بیش از 50 معامله سرمایه گذاری مختلف در شرکت های هوش مصنوعی انجام داد.
برخی از این معاملات طی سالها انجام میشوند یا هنوز به پایان نمیرسند. اما این معاملات دایره ای به توسعه هوش مصنوعی کمک می کند تا سریعتر از آنچه که می تواند بدون تامین مالی Nvidia حرکت کند.
شرکت سازنده مرکز داده Firmus - که هفته گذشته از برنامه های خود برای عرضه در بورس اوراق بهادار استرالیا صرف نظر کرد - نمونه محلی را ارائه می دهد. انویدیا هر سه کلاه را برای Firmus بر سر میگذارد:
همین حلقه ریسک را متمرکز می کند. با عمل Nvidia به عنوان سرمایه گذار، تامین کننده و تامین کننده مالی در بخش هوش مصنوعی، مشکل در یک شرکت می تواند به سرعت به سایرین سرایت کند. همچنین ارزش گذاری ها را پیچیده می کند.
بانک مرکزی استرالیا در بررسی اخیر ثبات مالی خود هشدار داد که «جیبهایی» از شرکتهای با ریسک بالاتر، از جمله شرکتهایی که از ترتیبات مالی غیرشفاف یا دایرهای استفاده میکنند، وجود دارد، جایی که سازندگان تراشه به شرکتهایی که محصولاتشان را خریداری میکنند، کمک مالی میکنند.
RBA با هشدار در مورد احتمال ترکیدن حباب هوش مصنوعی، گفت: "یکی از محرک های احتمالی می تواند تغییر در احساسات به سمت رونق سرمایه گذاری در هوش مصنوعی باشد، که به طور فزاینده ای توسط انتظارات رشد سریع درآمد پایدار و چرخه تامین مالی بدهی که غیرشفاف تر و دایره ای تر می شود تقویت می شود."
نگرانی این است که تقریبا تمام سودهای موجود در بازار سهام ایالات متحده توسط شرکت های هوش مصنوعی هدایت شده است.
در وال استریت، سازندگان تراشه حدود 70 درصد از کل سود سال 2026 را برای S&P 500 به همراه داشته اند و انویدیا اکنون با حدود 8.06 درصد از شاخص، بزرگترین شرکت واحد این شاخص است.
این بازار را شکننده می کند. اگر سرمایه گذاران شروع به شک کنند که OpenAI و مشتریان مشابه می توانند از مشتریان درآمد کافی برای انجام تعهدات خود به دست آورند، انویدیا در دو جبهه ضربه می زند: اول، از طریق فروش کمتر مورد انتظار، و دوم، از طریق قرار گرفتن در معرض تامین مالی خود در برابر همان شرکت ها. این امر به دلیل وزن زیاد انویدیا در شاخص کلیدی، کل بازار را پایین می آورد.
استرالیایی ها نیز آن را احساس می کنند. تقریبا 90 درصد از خانوارها به دلیل سهام ایالات متحده که از طریق صندوق های بازنشستگی آنها نگهداری می شود، در معرض سهام هوش مصنوعی هستند.
هیچ کدام از اینها به این معنی نیست که رونق هوش مصنوعی جعلی است. موضوع زمان بندی است.
Nvidia، OpenAI و Firmus شرط میبندند که درآمد آتی کاربران و کسبوکارها به اندازهای سریع رشد خواهد کرد که هزینه ساخت مرکز داده عظیم امروزی را بپردازند. تا آن زمان، سرمایهگذاران، وام دهندگان و سرمایهگذاریهای شرکتها در یکدیگر شکاف تأمین مالی را پر میکنند.
مقایسه تاریخی با رونق مخابرات دهه 1990 وجود دارد. در چیزی که در آن زمان «اقتصاد جدید» نامیده می شد، سازندگان تجهیزاتی مانند سیسکو سیستمز به مشتریان برای خرید تجهیزات آنها کمک مالی می کردند. فیبر بیش از حد خیلی زود گذاشته شد و سرمایه گذاران با ترکیدن حباب بازار سهام به شدت ضرر کردند.
اما این فیبر چندین دهه دوام آورد. جدیدترین تراشه های هوش مصنوعی تنها چند سال عمر مفید دارند. اگر درآمد و تقاضای مورد انتظار کسب و کارها و مصرف کنندگان دیر برسد یا کمتر از پیش بینی ها باشد، سهامداران و صندوق های بازنشستگی متحمل زیان خواهند شد.
سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
متن اصلی (انگلیسی)
Who's paying whom? The circular money machine behind the AI boom (or bubble)
Imagine a company that sells you equipment, invests money in your business and then rents back what you build with it. It's your supplier, your investor and your customer all at once.