چه کسی بیمارستان ها و خانه های غزه را هدف قرار داد؟ - نظر

در یکی از محله‌های غزه، در کنار یک زمین بازی که با پول آنروا ساخته شده بود و پرچم حماس برافراشته شده بود، کیسه‌های برنج و آرد با علامت‌های سازمان ملل در یک استحکامات جنگی مانند کیسه‌های شن چیده شده بود. به گفته یکی از فرماندهان ارتش اسرائیل که در آنجا می‌جنگید، یک مجتمع آموزشی حماس و یک مهدکودک قرار داشت. در داخل مهدکودک، سربازان اسلحه و عکس‌هایی از کودکان کوچک با لباس‌های حماس پیدا کردند. یک چاه تونل در حیاط مهدکودک حفر شده بود. هنگامی که نیروهای اسرائیلی وارد شدند، دو مرد مسلح حماس از آن محور بیرون آمدند و با آرپی جی آنها را مورد اصابت قرار دادند.

پنج سرباز مجروح شدند. این همان جنگی بود که در آن اسرائیل در اتاق های خبر، در سازمان ملل و در لاهه متهم به گرسنگی دادن به غزه بود. در آن محوطه، غذا رسیده بود. حماس از آن برای پوشش استفاده کرد. صحنه از NAZA: داستان واقعی، پاسخ به نازا، مستند ساخته شده توسط گاردین توسط یووال آبراهام و راشل زور که جایزه ویژه هیئت داوران را در ونیز دریافت کرد، می آید. سه اسرائیلی در کمتر از دو هفته با پول خود ضد فیلم را ساختند: سرهنگ دوم.

(رز.) روی دانینو، وکیل و ذخیره، آریل اوربوخ، و کارگردان هاگی گاتمن. فیلمی که به سرعت ساخته شده، لبه های خشن دارد. اما سربازان و افسران ارتش اسرائیل را که در غزه جنگیده‌اند، جلوی دوربین می‌گذارد و گزارش‌های آن‌ها را با فیلم‌هایی از سلاح‌های حماس و زیرساخت‌های نظامی در بیمارستان‌ها، مساجد و مدارس پشتیبانی می‌کند. من ماه گذشته در اینجا نوشتم که چگونه نازا محاسبات خسارت جانبی قانونی اسرائیل را به عنوان چیزی شرورانه بازنگری کرد. این قطعه مربوط به نیمی از داستانی است که نادیده گرفته شده است. مستند گاردین این سوال را مطرح می کند که اسرائیل چگونه تصمیم به حمله گرفت؟

هرگز نمی پرسد که چه کسی تصمیم می گیرد هدف کجا باشد. جنگ علیه حماس پاسخ بر روی نقشه است، جایی که رهبران تروریستی که این جنگ های انتخابی را راه اندازی کردند سرانجام پیدا شدند. در 27 سپتامبر 2024، جت های اسرائیلی حسن نصرالله را در مقر حزب الله، پناهگاهی در زیر برج های آپارتمانی در حومه بیروت کشتند. او آن نقطه را انتخاب کرد که می دانست فیلم هر حمله به او چگونه خواهد بود. در 13 مه 2025، یک حمله اسرائیلی، محمد سنوار، رئیس نظامی حماس در غزه را به همراه فرمانده تیپ رفح، محمد شبانه، کشت.

سربازان بعدا این ترکیب را مستقیما زیر اورژانس بیمارستان اروپایی در خان یونس که توسط اتحادیه اروپا تأمین می شود، پیدا کردند. حماس مرکز فرماندهی خود را تحت آن اورژانس ساخت. او به برنامه ریزی ربودن گیلاد شالیت در سال 2006 کمک کرد، بخشی از الگوی 7 اکتبر. او در ساخت شبکه تونل رفح نقش اساسی داشت، جایی که حماس جنگجویان، سلاح ها و گروگان ها را در زیر شهری که بیش از یک میلیون آواره غزه را پناه داده بود، پنهان کرد. او آخرین ماه‌های زندگی‌اش را در زیر زمین، زیر یک بیمارستان گذراند و شرط‌بندی کرد اسرائیل او را پیدا نکند یا به ساختمان بالای سرش ضربه بزند.

اسرائیل او را پیدا کرد و به سمت پناهگاه نشانه رفت، نه بخش. وزارت بهداشت غزه همچنان از کشته شدن 28 نفر خبر داد. این سایت نگفت که چه کسی این پناهگاه را ساخته یا چه تعداد از کشته شدگان از عوامل حماس بودند و هرگز به سینوار یا شبانه اشاره نکرد. تلفات آن جنگجویانش را از غیرنظامیان متمایز نمی کند. برادر سینوار، یحیی، معمار تهاجم و قتل عام حماس در 7 اکتبر 2023، در 16 اکتبر 2024 در محله تل السلطان رفح، در داخل خانه ای خانوادگی که صاحب آن هفت ماه قبل از آن توسط ماس، اعدام شده بود، درگذشت. گلدبرگ پولین، کارمل گات، ادن یروشالمی،

اوری دانینو، الکس لوبانوف و آلموگ ساروسی در تونلی که شفت آن در داخل اتاق خواب کودکی در خانه خانواده دیگری باز می شود، دیوارهای آن با سفید برفی و میکی موس نقاشی شده است. یک بلوک آپارتمان، یک بیمارستان، خانه یک خانواده. هر کدام از قبل توسط مردانی انتخاب شده بودند که می دانستند اجساد همسایگانشان بهترین زره آنهاست. حماس گروگان های خود را با همان منطق زندانی کرد. نوآ آرگامانی، آلموگ میر جان، آندری کوزلوف و شلومی زیو در ژوئن 2024 از آپارتمان های خانوادگی در نصیرات در مرکز غزه نجات یافتند.

نوآ مارسیانو، 19 ساله، توسط یک پزشک وابسته به حماس در بیمارستان شیفا در شهر غزه به قتل رسید. شارون آلونی کونیو گفت که او و دوقلوهای سه ساله اش، اما و یولی، در بیمارستان خان یونس نگهداری می شوند. اجساد شانی لوک، آمیت بوسکیلا، ایتزاک گلرنتر و ران بنجامین از تونلی که از طریق چاله ای در داخل خانه ای در جبالیا به دست آمده بود، پیدا شدند. امیلی داماری پس از آزادی گفت که حماس او را در تأسیسات آنروا نگه داشته است. انتقاد از «نازا» گاردین از بینندگان می خواهد به 24 مصاحبه شونده ای که هرگز نام و چهره آنها را نمی بینند اعتماد کنند.

همه چیز در بالا بر اساس نام ها، تاریخ ها و آدرس هایی است که هر خبرنگاری می تواند بررسی کند. سابقه این که حماس رهبران و اسیران خود را در کجا قرار داده است به هیچ وجه نیازی به اعتماد ندارد. نازا با هر مرگ غیرنظامی و حتی هر محاسبه ای که برای جلوگیری از وقوع آن باشد، به عنوان یک ورودی در دفتر علیه اسرائیل برخورد می کند. هرگز کتاب های حماس را باز نمی کند. چه کسی شفت را در حیاط مهدکودک کنده است؟ در حالی که دیگران افترای گرسنگی را هل دادند، چه کسی کیسه های برنج سازمان ملل را در دیوار چید؟ فیلم هرگز نمی پرسد و مستندی که سؤالات واضحی را مطرح نمی کند، مستندسازی را متوقف کرده است. قوانین بین المللی مستلزم پرسیدن این سؤالات است.

حماس این جنگ را در 7 اکتبر انتخاب کرد، سپس استراتژی خود را بر اساس حذف خطی که قانون جنگ برای ترسیم وجود دارد، ساخت. این قانون جنگجویان را ملزم می کند که خود را از غیرنظامیان متمایز کنند و تظاهر به وضعیت غیرنظامی را به عنوان خیانت در نظر می گیرد. جنگجویان حماس پس از 7 اکتبر یونیفورم های خود را ذخیره کردند و با لباس های غیرنظامی جنگیدند، انتخابی که هیچ نظامی برای آسایش انجام نمی دهد. قانون استفاده از غیرنظامیان را برای محافظت از اهداف نظامی ممنوع کرده است. حماس میله‌هایی را در حیاط مهدکودک، سلاح‌ها در مدارس، موشک‌های ضد تانک را زیر فرش کودکان و یک مرکز فرماندهی در زیر اورژانس قرار داد.

طبق کنوانسیون چهارم ژنو، بیمارستانی که برای اعمال مضر برای طرف مقابل استفاده می شود، حفاظت خود را از دست می دهد. قوانین بین المللی گروه های مسلح را از استفاده از افراد زیر 18 سال در جنگ منع می کند و استفاده از کودکان زیر 15 سال را جنایت جنگی می داند. نازا: داستان واقعی کودکانی را نشان می‌دهد که در روز روشن برای جنگجویان حماس سلاح حمل می‌کنند. همین قانون اسرائیل را موظف می‌کند تا اهداف خود را تأیید کند، تلفات غیرنظامیان را قبل از هر حمله تخمین بزند، و هرگونه حمله‌ای را که آسیب مورد انتظار آن بیش از حد به نفع نظامی باشد، متوقف کند. نازا تبعیت قانونی اسرائیل را به عنوان اعتراف معرفی می کند.

و قانون طرفی را که پشت غیرنظامیان پنهان می شود مسئول آنچه بعد از آن است می داند. خسارات جانبی مستلزم وثیقه است، و حماس آن را با طراحی در آنجا قرار داده است. حماس جنگ خود را طوری بنا کرد که هر حمله اسرائیل اجساد غیرنظامی را ترک کند و هر تلفاتی به اتهام اسرائیل تبدیل شود. اما این استراتژی فقط با همدستان رسانه ای کار می کند.

آبراهام، زور و گاردین این کار را انجام دادند و ونیز برای آن جایزه به آنها اعطا کرد. میکا دانزیگ یکی از نویسندگان نظریات برای The Jerusalem Post و سایر نشریات یهودی، و همچنین یک وکیل، سرباز سابق ارتش اسرائیل و افسر سابق پلیس نیویورک است.