چه کسی جانشین زلنسکی می شود؟ کهنه سربازان جنگ اوکراین برای زندگی سیاسی آماده می شوند

پس از نزدیک به پنج سال جنگ تمام عیار با روسیه، برخی از شناخته شده ترین چهره ها در اوکراین متعلق به فرماندهان نظامی آن است.

آنها با استخدام پوسترهای نصب شده بر روی بیلبوردهای تبلیغاتی در سراسر زمین، گزارش های خبری در مورد وضعیت میدان نبرد و برای افراد کم سن تر، درخواست کمک های مالی برای کمک به واحدهای خود در خرید وسایل نقلیه، هواپیماهای بدون سرنشین و سایر تجهیزات آشنا هستند.

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که اعتماد عمومی به نیروهای مسلح در آغاز تهاجم همه جانبه روسیه در فوریه 2022 از استراتوسفر به استراتوسفر تبدیل شد و آنها به وضوح محبوب‌ترین نهاد در اوکراین باقی می‌مانند – در حالی که تنها نظامیان ارشد فعلی یا سابق می‌توانند به طور مداوم با رتبه‌بندی رئیس جمهور ولدیمیر زلنسکی برابری کنند.

احترام و قدردانی سراسری برای خدمات دوران جنگ را با یک حوزه طبیعی بزرگ و رو به رشد ترکیب کنید - اوکراین حدود یک میلیون نفر در ارتش خود دارد و جامعه کهنه سربازان و خانواده های آنها در سال های آینده به شش میلیون نفر می رسد - و پتانسیل سیاسی آینده سربازان برجسته مشخص می شود.

دیمیترو فیناشین، خلبان سابق هواپیماهای بدون سرنشین و تک‌تیرانداز گارد ملی اوکراین که اکنون مشاور وزیر کشور در امور کهنه‌سربازان است، می‌گوید: «فکر می‌کنم این امر اجتناب‌ناپذیر است که جانبازان بخشی از نخبگان سیاسی آینده شوند.

او هشدار می دهد: "بعضی افراد خوبی خواهند بود. برخی نه." صرفا خدمت کردن در ارتش شما را به یک فرد خوب تبدیل نمی‌کند. راه‌های کاملا متفاوتی برای خدمت و مبارزه وجود دارد... رأی‌دهندگان باید انتقادی فکر کنند و ببینند که یک فرد چگونه زندگی کرده است.» بر اساس قانون نظامی اوکراین، انتخابات در زمان جنگ ممنوع است، اما نظرسنجی ها اغلب افکار عمومی را ارزیابی می کنند.

موسسه بین المللی جامعه شناسی کیف در ماه ژوئن دریافت که ژنرال والری زالوژنی، که نیروهای اوکراین را در آغاز جنگ تمام عیار رهبری می کرد، مورد اعتمادترین شخصیت این کشور بود.

او در نظرسنجی بالاتر از زلنسکی، که جایگزین او به عنوان فرمانده کل قوا شد و در فوریه 2024 او را به عنوان سفیر به لندن فرستاد، در میان تنش بر سر محبوبیت ژنرال و جاه طلبی های احتمالی در سیاست، انتخاب شد.

ژنرال کایریلو بودانوف حتی پس از اینکه زلنسکی او را از کرسی ارشد سرویس اطلاعات نظامی اوکراین کنار زد و او را رئیس ستاد خود کرد، در آن چه که برخی تحلیلگران آن را تلاشی برای خنثی کردن رقیب احتمالی دیگر می‌دانستند، رتبه بالایی داشت.

از دیگر چهره‌های نظامی مورد نظرسنجی می‌توان به سرگرد رابرت برودی، فرمانده نیروهای پهپادی نوآور اوکراین، و سرتیپ آندری بیلتسکی، که رهبری به اصطلاح گروه‌بندی نیروهای مرکز در جبهه شرقی را بر عهده داشت، اشاره کرد.

همزمان با آغاز مذاکرات صلح روسیه و اوکراین، ایالات متحده به دنبال «پایان نهایی» درگیری است

بیلتسکی در سال 2014 به پارلمان انتخاب شد و پنج سال بعد کرسی خود را از دست داد، اما هیچ یک از شخصیت های نظامی دیگر در این نظرسنجی تمایلات سیاسی خود را فاش نکردند.

داستان بقای فیناشین رویای یک مدیر کمپین خواهد بود.

در ماه مه 2022، او و دو رفیق گارد ملی توسط یک واحد روسی در نزدیکی سولدار در شرق اوکراین در کمین قرار گرفتند.

یکی کشته و دیگری مجروح شد و فیناشین سعی کرد مجروح را از میان مزرعه گندم تا زانو بپوشاند. او می‌گوید: «مسلسل‌گر دشمن می‌دانست که ما جایی در میدان هستیم و فقط به آن گلوله می‌پاشید.

یکی به دست راست فیناشین ضربه زد، اما انگشت اشاره اش را قطع کرد. دیگری کلاه خود را سوراخ کرد، اما فقط یک خراش روی سرش باقی ماند. سپس گلوله سوم به شانه چپ او اصابت کرد و استخوان ها را شکست و در سینه اش فرو رفت.

رفیق مجروحش برای گرفتن کمک خزیدن دور شد. او جان سالم به در برد اما نتوانست راه خود را به فیناشین که گمان می رفت مرده است بیابد.

او دو روز را در جنگل‌ها و مزارع نزدیک مواضع دشمن گذراند، به سختی قادر به استفاده از هر یک از دست‌هایش بود و مکررا از از دست دادن خون شدید بیهوش می‌شد: "توهمات یکی از بدترین چیزهایی بود که تجربه کردم. و سرما."

یکی دیگر از واحدهای اوکراینی به طور تصادفی با فیناشین برخورد کرد و او را به بیمارستان رساند و در آنجا بازوی چپ و انگشت آسیب دیده اش قطع شد. او 28 روز بعد خود را ترخیص کرد. در اکتبر 2022، زلنسکی عنوان قهرمان اوکراین را به او اعطا کرد که بالاترین افتخار این کشور است.

اوکراین اکنون بیش از دو میلیون سرباز کهنه سرباز و حدود 100000 مجروح قطع عضو در زمان جنگ دارد.

فیناشین (32) مشکلاتی را که ممکن است به دلیل صدمات جسمی، بوروکراسی یا جستجوی هدف در یک زندگی غیرنظامی که ممکن است پیش پا افتاده باشد، فهرست می کند.

او در میان 15 سرباز فعلی و سابقی بود که در بهار امسال اولین گروه از برنامه رهبری کهنه سربازان اوکراینی را در دانشگاه ییل تشکیل دادند.

فیناشین درباره آینده خود می گوید: «من خودم را به عنوان یک نماینده مجلس نمی بینم. اما فکر می‌کنم در خدمت دولت، جایی در یک سازمان دولتی، کار خواهم کرد.» دوره یک هفته ای در ییل، که توسط بنیاد همنام میلیاردر اوکراینی ویکتور پینچوک ایجاد شد، اولین باری نبود که یولیان پیلی پی در ایالات متحده حضور داشت.

هفت سال پیش، او از دوره آموزشی افسران دریایی ایالات متحده در کوانتیکو، ویرجینیا فارغ التحصیل شد، که به او کمک کرد تا زمانی که تهاجم کامل روسیه آغاز شد، یک گروه از تفنگداران دریایی اوکراینی مستقر در شمال ماریوپول را فرماندهی کند.

Pylypei (31) می گوید: "من چیزی از سیستم ایالات متحده گرفتم، چیزی از سیستم ما، و یک استاندارد ترکیبی برای آماده کردن تفنگداران دریایی خود ایجاد کردم."

همه می‌دانستند چه باید بکنند و هیچ‌کس شکایتی نکرد... حتی زمانی که به سختی هیچ آذوقه یا مهماتی برایمان باقی نمانده بود و همه چیز را با هم تقسیم می‌کردیم. شرکت من مانند یک بدنه بود که از بسیاری از قطعات کوچک ساخته شده بود. من واقعا به این افتخار می‌کنم.»

هنگامی که نیروهای مسکو کنترل خود را بر ماریوپل محکم کردند، واحد Pylypei محاصره شد و سعی کرد از خطوط دشمن عبور کند. آنها در آوریل 2022 در کمین نیروهای ویژه روسی قرار گرفتند و پیلی پی اسارت دو سال و نیم را آغاز کرد.

او بین زندان‌های سرزمین‌های اشغالی و روسیه منتقل شد و مورد ضرب و شتم شدید، شوک الکتریکی و شکنجه‌های روانی قرار گرفت. او قبل از اینکه در سپتامبر 2024 در تبادل زندانیان به خانه فرستاده شود، شاهد مرگ سایر سربازان اوکراینی بر اثر بدرفتاری بود.

پیلیپی امسال ارتش را ترک کرد و به امید سفیر شدن در حال یادگیری زبان عربی است.

او می گوید: "من می خواهم در امور جهانی برای اوکراین کار کنم... و البته به نوعی با ارتش مرتبط خواهد شد. این پیشینه من است، من 13 سال از عمرم را صرف آن کردم. بنابراین دیپلماسی و همکاری نظامی خواهد بود."

من از اوکراین و به ویژه اسیران جنگی اوکراینی دفاع خواهم کرد. در حالی که همرزمان شما هنوز در زندان هستند، شما نمی توانید احساس خوبی داشته باشید، زیرا دقیقا می دانید که آنها چه می گذرند. من برای آنها می جنگم تا زمانی که همه آنها به خانه برگردند." هلیب استریژکو در یگان دیگری از همان گردان پیلیپی - تفنگداران تفنگدار 1 جدا - و همچنین در حال دفاع از ماریوپل بود که حمله هوایی نزدیک بود او را بکشد. با شکستگی لگن و جراحات جدی دیگر، روس ها 17 روز بعد او را در یک معاوضه اسیران تحویل دادند و او بهبودی طولانی خود را در وطن خود آغاز کرد.

او اکنون یکی از مدافعان برجسته همتایان کهنه سرباز است و تا زمانی که در ماه ژوئیه جانشین وی شد، به نخست وزیر سابق یولیا سویردنکو در مورد مسائل مربوط به کهنه سربازان مشاوره می داد.

استریژکو (30 ساله) که مدیر امور کهنه سربازان در یک شرکت بزرگ رسانه ای کیف است، می گوید: «اینجاست که من آینده ام را می بینم.

این موضوع می تواند در تجارت یا سیاست باشد، اما این موضوع مهم است – من می خواهم خودم را وقف آن کنم.» وقتی روسیه سرانجام به تهاجم خود پایان داد و اوکراین می‌تواند رهبران جدیدی را انتخاب کند، تجربه و دیدگاه برخی کهنه‌سربازان ممکن است بسیار ارزشمند باشد: آنها بدترین‌ها را دیده‌اند، جان سالم به در برده‌اند و خود را متعهد به بازسازی اوکراینی بهتر کرده‌اند.

استریژکو می گوید: "به عنوان یک نیروی دریایی، به تحمل مشکلات عادت کردم، زیرا آنها موقتی هستند. زمانی در ماریوپل محاصره شده گیر افتادم، اما گذشت. سپس از نظر فیزیکی نابود شدم و در اسارت بودم، اما این نیز گذشت."

همان‌طور که مادربزرگم می‌گفت، هیچ‌وقت چیزها آنقدر بد نبوده‌اند که چیز خوبی به بار نیاوردند.»

آیا ترامپ می تواند میانجی صلح در اوکراین باشد؟ سوالات کلیدی پیش از مذاکرات ابوظبی