پرش به محتوای اصلی

چه کسی می تواند آینده برزیل را انتخاب کند؟

آناتولی۱۴۰۵ مهر ۱۳, دوشنبه، ساعت ۱۹:۰۶حدود 4 دقیقه مطالعه

شرکای برزیل باید بدانند که همکاری هیچ حقی برای دیکته کردن جهت گیری سیاسی برزیل را قائل نیست. این انتخاب به برزیلی ها تعلق دارد، از جمله حق آنها برای ناامید کردن واشنگتن، تل آویو یا هر پایتخت دیگری.

رای دهندگان برزیل هشدارهایی داده اند که نه برازیلیا و نه پایتخت های خارجی نمی توانند نادیده بگیرند. برتری سناتور فلاویو بولسونارو در دور اول نسبت به رئیس جمهور لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا نشان دهنده ناامیدی از هزینه زندگی، ناامنی، بدهی ها و نهادها، به ویژه دادگاه عالی است. حمایت های خارجی در این کمپین به چشم می خورد، اما نارضایتی برزیلی ها بود. دفاع از حاکمیت نمی تواند ناتوانی در حکومت را توجیه کند.

قدرتمندترین حریف لولا رکورد خودش است. اردوگاه سیاسی او از سال 2003 تقریبا 16 سال با یک وقفه کوتاه، ریاست جمهوری را بر عهده داشته است. نمی تواند به طور نامحدود خود را به عنوان پاسخی برای مشکلاتی که در زیر نظرش ادامه داشت نشان دهد. دستاوردهای قبلی همچنان مرتبط هستند، اما حافظه سیاسی قبض سوپرمارکت امروز را پرداخت نمی کند. مشکل این است که رای دهندگان را متقاعد می کند که رهبری آشنا می تواند آینده ای متفاوت ایجاد کند. تنها با استناد به دستاوردهای گذشته نمی توان بر فرسودگی سیاسی غلبه کرد.

با این حال، ناامیدی داخلی به دولت‌های خارجی این حق را نمی‌دهد که وفاداری‌های برزیل را دوباره تنظیم کنند. تأیید ویدیویی بنیامین نتانیاهو، حضور خاویر مایلی در مراسم راه اندازی کمپین انتخاباتی بولسونارو و استقبال دونالد ترامپ از این نامزد، ترجیحات صریح را آشکار کرد. تماشاگران ریاست جمهوری به تنهایی چیزی را ثابت نمی کند. ترامپ همچنین با لولا ملاقات کرد. با این حال، این ژست ها با هم این سوال را ایجاد می کنند که دیپلماسی به کجا ختم می شود و حمایت سیاسی کجا آغاز می شود.

فشار اقتصادی دفاع از این مرز را سخت تر می کند. واشنگتن برای تعرفه ها و محدودیت های ویزا توجیهات تجاری و دیپلماتیک ارائه کرد. با این حال اصطلاحات رسمی پیامدهای سیاسی را پاک نمی کند. ترامپ به طور علنی تعرفه های قبلی را به رفتار با رئیس جمهور سابق ژایر بولسونارو مرتبط دانست، در حالی که اعضای خانواده بولسونارو مدعی شدند که فشار آمریکا را بسیج کرده اند. کشوری که در معرض مجازات اقتصادی قرار می‌گیرد، نمی‌تواند انتظار داشته باشد که کسانی که آن را تحمیل می‌کنند، ناظرانی بی‌علاقه باشند.

در 2 اکتبر، دو روز قبل از رای گیری دور اول، ایالات متحده خدمات کنسولی حضوری را به حالت تعلیق درآورد و استرالیا سفارت خود را به دلیل نگرانی های امنیتی تعطیل کرد. پلیس برزیل گزارش داد که هیچ مدرک مشخصی از طرح حمله پیدا نکرده است. این قسمت به گمانه زنی های آنلاین در مورد کودتا دامن زد، اگرچه ادعاها درباره هشدار رسمی کودتا نادرست بود. مقاصد هر چه باشد، چنین اقداماتی خطر تقویت روایت بی ثباتی را در یک لحظه حساس سیاسی دارد.

مسئله بزرگتر درک واشنگتن از نیمکره است. احیای دکترین مونرو توسط ترامپ یادآور یک سردرگمی تاریخی مداوم است: این باور که حذف قدرت های خارجی به ایالات متحده اقتدار بر همسایگانش می دهد. استقلال آمریکای لاتین برای مبادله قیمومیت اروپایی با استحقاق آمریکایی برای اطاعت به دست نیامد. جغرافیا علایق و مسئولیت های مشترک ایجاد می کند. سلسله مراتبی از حاکمیت ایجاد نمی کند.

از این منظر، فشار بر برزیل نیز جاه طلبی واشنگتن برای کاهش نفوذ چین را افزایش می دهد. بازارها، زیرساخت‌ها و مواد معدنی حیاتی برزیل، از جمله خاک‌های کمیاب، مشارکت‌های این کشور را از نظر استراتژیک مهم می‌سازد. لولا از حق کشور برای حفظ این مشارکت ها بدون کسب مجوز دفاع کرده است. کاستی های دولت او هر چه باشد، این اصل در خدمت منافع ملی پایدار است. دیپلماسی برزیل باید رقابت بین‌المللی را به فرصت‌های توسعه تبدیل کند و در عین حال در برابر تقاضا برای وفاداری انحصاری مقاومت کند.

برزیل نیاز به دسترسی به منابع رقابتی سرمایه گذاری، فناوری و بازارها و آزادی مذاکره دارد.

تغییر دولت ممکن است به طور قانونی اولویت های دیپلماتیک را تغییر دهد. نباید آینده کشور را در گرو ترجیحات رهبران خارجی قرار دهد. ثروت معدنی باید زیربنای توسعه برزیل باشد. هم‌سویی که امکانات تجاری و دیپلماتیک را محدود می‌کند، مدت‌ها پس از محو شدن تشویق‌ها در راهپیمایی‌های تبلیغاتی، هزینه‌هایی را به همراه دارد.

دخالت اسرائیل منطق سیاسی مشخصی دارد. تأیید نتانیاهو با رأی دهندگان انجیلی و محافظه کار که اسرائیل برای آنها اهمیت مذهبی و تمدنی دارد، طنین انداز می شود. در فوریه 2024، وزیر امور خارجه اسرائیل، لولا را شخص نامطلوب اعلام کرد، پس از آنکه لولا اقدامات اسرائیل در غزه را با هولوکاست مقایسه کرد. انتقال سفارت بولسونارو به اورشلیم که وعده داده بود یک تغییر دیپلماتیک خواهد بود.

روابط برزیل در سراسر جهان عرب هم از نظر تجاری و هم از نظر دیپلماتیک اهمیت دارد. زمانی که تمایل حزبی به اصل سازماندهی سیاست خارجی آن تبدیل شود، کشوری که می خواهد در میان اختلافات منطقه ای صحبت کند، اعتبار خود را تضعیف می کند. دوستی با اسرائیل نیازی به کنار گذاشتن قضاوت مستقل در مورد رفتار نادرست دولت این کشور ندارد.

گروه کشورهای بریکس، یک پلتفرم اساسی برای جاه طلبی های جهانی برزیل، آزمون دیگری را ارائه می کند. تمایل بولسونارو برای بررسی خروج، مستلزم بررسی دقیق است، اما ساختار اقتصادی برزیل آزادی ایدئولوژیک را محدود می کند. چین، عضو همکار، عمیقا در تجارت و تولید جا افتاده است و حوزه های داخلی با نفوذ از حفظ این روابط حمایت می کنند. به نظر می رسد تنزل رتبه سیاسی مشارکت، محتمل تر از عقب نشینی است: تعهد کمتر به گروه بندی و جاه طلبی کمتر برای سازماندهی جنوب جهانی.

هیچ‌کدام از این‌ها مسئولیت لولا را در قبال ناامیدی‌هایی که منجر به رای می‌شود، از بین نمی‌برد. همچنین حمایت داخلی بولسونارو فشار خارجی را از نظر سیاسی بی گناه نمی کند. یک حساب کاربری جدی باید هر دو را تصدیق کند.

دور دوم انتخابات آینده 25 اکتبر پاسخ هایی را می طلبد که نه حمایت های خارجی و نه سخنرانی های مربوط به حاکمیت نمی توانند ارائه دهند. لولا باید توضیح دهد که چه چیزی تغییر خواهد کرد. بولسونارو، که حرفه سیاسی نامشخص او نیز با بحث و جدل خدشه دار شده است، باید توضیح دهد که همسویی بیشتر چه هزینه ای دارد. شرکای برزیل باید بدانند که همکاری هیچ حقی برای دیکته کردن جهت گیری سیاسی برزیل را قائل نیست. این انتخاب به برزیلی ها تعلق دارد، از جمله حق آنها برای ناامید کردن واشنگتن، تل آویو یا هر پایتخت دیگری.

هر کسی که برنده شود، یک مأموریت موقت برای اداره یک کشور مستقل دریافت خواهد کرد، نه مجوزی برای سپردن آینده آن در دستان دیگری.

*نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده خط مشی تحریریه آنادولو نیست.

خواندن متن کامل در آناتولیبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Who gets to choose Brazil's future?

Brazil's partners must recognize that cooperation confers no right to dictate Brazil's political direction. The choice belongs to Brazilians, including their right to disappoint Washington, Tel Aviv, or any other capital.

همه‌ی اخبار سلامت