چه کسی می تواند جایگزین زلنسکی شود: 4 رقیب در حالی که ترامپ خواستار تغییر است

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا خواستار انتخاب یک رهبر جدید در اوکراین شده است و پرسش‌های تازه‌ای را در مورد آینده سیاسی رئیس‌جمهور کنونی ولودیمیر زلنسکی و زمان برگزاری رأی‌گیری بعدی در کیف مطرح کرده است.

ترامپ روز شنبه با تکرار فشارهای قبلی خود برای برگزاری انتخاباتی که قانون اساسی کشور در زمان جنگ آن را ممنوع کرده است، گفت: «فکر می‌کنم وقت آن رسیده که اوکراین یک رئیس‌جمهور جدید داشته باشد».

اظهارات ترامپ پس از آن بیان شد که زلنسکی از توافق جدیدی انتقاد کرد که به آمریکا اجازه می دهد پس از جنگ آمریکا با ایران به میلیون ها تن گازوئیل روسیه دسترسی پیدا کند – و مسدود کردن آبراه حیاتی تنگه هرمز توسط تهران – باعث افزایش قیمت سوخت و تحت فشار قرار دادن بخش هایی از جمعیت ایالات متحده در آستانه انتخابات میان دوره ای شد.

زلنسکی این توافق را "کاملا وحشتناک" و هدیه ای به ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه خواند.

حملات مداوم پهپادهای اوکراینی، سایت‌های نفت و گاز روسیه را هدف قرار داده است تا کرملین را از درآمدهای نفتی حیاتی که برای حمایت از جنگش علیه اوکراین استفاده می‌شود، قطع کند. مسکو حملات خود را به نیروگاه های اوکراین انجام داده و جریان برق و گرمایش را از جمله در پایتخت اوکراین قطع کرده است.

ترامپ سپس از «آتش‌بس انرژی» بین روسیه و اوکراین در روز یکشنبه خبر نداد و گفت هر دو طرف توافق کرده‌اند که «فورا» حملات به تأسیسات انرژی را متوقف کنند.

روسیه اظهار نظری نکرده است و اوکراین - با ابراز تعجب از این بیانیه - گفت تا زمانی که مسکو به آن عمل کند، به توافق پایبند خواهد بود. آندری سای بیها، وزیر امور خارجه اوکراین گفت: روسیه بلافاصله پس از اعلام آتش‌بس انرژی را نقض کرد.

در همین حال، زلنسکی روز یکشنبه گفت اگر روسیه با «آتش بس کامل» 60 روزه موافقت کند، مقامات اوکراین انتخابات را سازماندهی خواهند کرد.

قانون اوکراین انتخابات را در حالی ممنوع می کند که این کشور تحت حکومت نظامی قرار دارد، که از زمان آغاز تهاجم گسترده روسیه به همسایه خود در فوریه 2022 برقرار است.

مقامات اوکراینی همچنین می گویند که برگزاری انتخابات امن در حالی که تحت حمله روسیه است بسیار دشوار خواهد بود.

دوران ریاست جمهوری زلنسکی قرار بود در ماه مه 2024 به پایان برسد. روسیه زلنسکی را نامشروع معرفی کرده است، در حالی که ترامپ رهبر اوکراین را به "استفاده از جنگ" برای اجتناب از انتخابات متهم کرده است.

زلنسکی محبوبیت خود را حفظ کرده بود، اما نظرسنجی موسسه بین المللی جامعه شناسی کیف که در اوایل ماه جاری منتشر شد، نشان داد که اکثریت اوکراینی ها اکنون معتقدند که رهبر فعلی نباید برای دومین دوره ریاست جمهوری خود را نامزد کند—که نسبت به 46 درصد در اواخر سال 2025 افزایش یافته است. همین نظرسنجی نشان داد که 71 درصد با برگزاری هم اکنون انتخابات مخالف بودند.

رهبری زلنسکی به رسوایی‌های فسادی که حلقه نزدیک او را تحت تأثیر قرار داده است، آلوده شده است و برکناری وزیر دفاع سابق میخائیلو فدوروف روزها اعتراضات را برانگیخت.

اما چه کسی می تواند در کاندیداتوری هفتمین رئیس جمهور اوکراین باشد؟

زالوژنی، فرمانده سابق ارتش اوکراین که سفیر فعلی اوکراین در بریتانیا است، به طور گسترده به عنوان رقیب اصلی زلنسکی در نظر گرفته می شود.

بر اساس تحقیقات منتشر شده توسط موسسه تحقیقاتی اوکراین، ریتینگ گروپ، در روز پنجشنبه، زله نسکی و زالوژنی دو نامزد احتمالی هستند که بیشترین آرا را در انتخابات ریاست جمهوری فرضی به دست خواهند آورد.

بر اساس این داده ها، نزدیک به 23 درصد از پاسخ دهندگان به رهبر فعلی اوکراین رای می دهند، در حالی که بیش از یک پنجم شرکت کنندگان در نظرسنجی از ژنرال ارشد سابق حمایت می کنند.

اما 64 درصد از پاسخ دهندگان گفتند که به زالوژنی اعتماد دارند، در حالی که 53 درصد گفتند که در مورد زلنسکی همین احساس را دارند.

علیرغم گمانه زنی های گسترده، زالوژنی از تایید علنی شدن نامزدی ریاست جمهوری در انتخابات آینده خودداری کرده است.

بودانوف به عنوان رئیس آژانس اطلاعات نظامی GUR اوکراین به شهرت رسید و به سرعت به دلیل نگاه خیره ناپذیر خود و به عنوان یکی از آرزومندانه ترین اهداف ترور روسیه شناخته شد.

بودانوف گفته است که چندین بار مورد هدف روسیه قرار گرفته است و کیف گفته است که همسر بودانوف، ماریانا، در اواخر سال 2023 با فلزات سنگین مسموم شده است.

ژنرال از آغاز سال 2026 به عنوان رئیس ستاد زلنسکی خدمت کرده است. او نگفته است که در انتخابات شرکت خواهد کرد و از سوالات مستقیم در مورد هرگونه جاه طلبی ریاست جمهوری چشم پوشی کرده است.

طبق داده های گروه رتبه بندی، حدود 53 درصد از مردم اوکراین به بودانوف اعتماد دارند - همان درصدی که زلنسکی تضمین می کند. حدود 6.7 درصد از پاسخ دهندگان در این نظرسنجی گفتند که در دور اول انتخابات آینده به بودانوف رای خواهند داد.

فدوروف که تنها 35 سال سن دارد، سال ها به عنوان تزار هواپیماهای بدون سرنشین و معاون نخست وزیر اوکراین سپری کرد تا اینکه در ژانویه 2026 وزیر دفاع شد.

تنها شش ماه بعد، او از سمت خود اخراج شد و در بحبوحه اختلاف میان زلنسکی، فدوروف، و ژنرال الکساندر سیرسکی، فرمانده وقت اوکراین، از سمت خود اخراج شد. اعتراضات علیه اخراج فدوروف در چندین شهر اوکراین آغاز شد و فدوروف بعدا خواستار برگزاری انتخابات در زمان جنگ در اوکراین شد - اقدامی که به عنوان بزرگترین چالش برای حاکمیت زلنسکی از زمان شروع تهاجم گسترده روسیه تلقی می شود.

حدود 38 درصد از پاسخ دهندگان به نظرسنجی گروه ریتینگ گفتند که به فدوروف اعتماد دارند و حدود 7.6 درصد گفتند که در دور اول انتخابات به وزیر دفاع سابق رای خواهند داد.

پوروشنکو بین سال‌های 2014 تا 2019 به‌عنوان رئیس‌جمهور اوکراین خدمت کرد، در پی الحاق کریمه به روسیه از کیف و مسکو که به جدایی‌طلبان در شرق اوکراین در مناطق دونتسک و لوهانسک که مجموعا به عنوان دونباس شناخته می‌شوند، فشار آورد.

او همچنان در سال 2026 یک قانونگذار مخالف دولت اوکراین است.

پوروشنکو در دور دوم انتخابات که زلنسکی را به قدرت رساند در سال 2019 شکست خورد. در آن زمان، زلنسکی هرگز سمت سیاسی نداشت و کارشناسان گفتند که مردم اوکراین از شرایط بد اقتصادی و فساد خسته شده بودند.

پوروشنکو در سال 2014 پس از برکناری رئیس جمهور سابق اوکراین، ویکتور یانوکوویچ، با اعتراضاتی که به انقلاب میدان این کشور تبدیل شد، انتخاب شد.

پس از موفقیت اولیه و محبوبیت در میان مردم اوکراین، محبوبیت او کاهش یافت زیرا پوروشنکو برای مقابله با فساد، تسلط الیگارشی ها و تأثیر جنگ با روسیه تلاش می کرد.

در اواخر سال 2021، پوروشنکو توسط مقامات اوکراینی به خیانت و کمک به تامین مالی نیروهای جدایی طلب در شرق اوکراین متهم شد، اما او این اتهامات را رد کرد و افزود که این اتهامات دارای انگیزه سیاسی هستند.

در ژانویه 2022، درست چند هفته قبل از شروع تهاجم گسترده روسیه، پوروشنکو در دادگاه کیف حاضر شد و گفت امیدوار است نام خود را پاک کند. زلنسکی در فوریه 202 5 تحریم هایی را علیه پوروشنکو اعمال کرد، از جمله آزاد کردن دارایی های وی، به دلایلی که مقامات اوکراینی آن را "امنیت ملی" نامیدند.

پوروشنکو که یکی از ثروتمندترین افراد اوکراین است، به دنبال نزدیک‌تر کردن اوکراین به اروپا بود و از زمانی که دفتر ریاست جمهوری را ترک کرد، یکی از مخالفان برجسته او بود.