چه کسی پشت موج تهدیدات بمب گذاری و حملات سایبری اروپاست؟

تهدیدات بمب‌گذاری، پروازهای مختل شده و حملات سایبری به سیستم‌های تبرید سوپرمارکت‌ها نگرانی‌ها را در مورد کمپین گسترده‌تر بی‌ثباتی در سراسر اروپا افزایش داده است. در حالی که سوء ظن ها متوجه روسیه و ایران شده است، دو تحلیلگر هشدار می دهند که شواهد موجود هنوز مشخص نمی کند که آیا حوادث به هم مرتبط هستند، چه کسی مسئول است، یا اینکه آیا استراتژی ژئوپلیتیک بزرگتری در حال آشکار شدن است. مجموعه‌ای از حوادث امنیتی در سراسر اروپا، از تهدید بمب‌گذاری که پروازهای تجاری را هدف قرار می‌دهد تا حملات سایبری علیه سیستم‌های تبرید سوپرمارکت‌ها و تخلیه انبوه مدارس ایتالیا، در حال افزایش است.

سوالاتی در مورد آسیب پذیری این قاره در برابر اختلال در زیر آستانه جنگ های متعارف. روز چهارشنبه 11 نوامبر، بیش از 300 مدرسه در سرتاسر ایتالیا پس از توزیع ایمیل ناشناس هشدار مبنی بر مواد منفجره به حدود 6300 موسسه آموزشی تخلیه شدند. پیام‌های مشابهی به صدها مدرسه در اسکاتلند، ایرلند شمالی و جمهوری ایرلند رسید و مقامات را وادار به ارزیابی تهدیدها و تعیین اینکه آیا تخلیه‌های احتیاطی ضروری است یا خیر. جورجیا ملونی، نخست وزیر ایتالیا، گفت که بررسی های امنیتی اولیه هیچ نشانه ای پیدا نکرده است

ایجاد یک خطر ملموس با این وجود، گستردگی این هشدارها کلاس‌های درس و خانواده‌ها را در سراسر کشور مختل کرد و موجی از حوادث را گسترش داد که قبلا هوانوردی اروپا و سایر خدمات غیرنظامی را تحت تأثیر قرار داده بود. آخرین قسمت به دنبال تهدیدهای قبلی علیه مدارس ایتالیا در 19 اکتبر و 2 نوامبر است که طبق گزارش ها، تقریبا 280 موسسه پیام های تهدیدآمیز دریافت کردند.

بین 3 و 5 نوامبر، چندین پرواز اروپایی پس از هشدارهای ناشناس بمب، منحرف شدند، توسط هواپیماهای نظامی اسکورت شدند یا تحت بازرسی های امنیتی اضطراری قرار گرفتند. حوادث به نگرانی از جنگ هیبریدی توسط روسیه و ایران دامن می زند. این حوادث به نگرانی در مورد جنگ هیبریدی دامن زده است، استراتژی که معمولا با فعالیت های خصمانه هماهنگ با هدف تضعیف نهادها، اختلال در خدمات ضروری و تضعیف اعتماد عمومی بدون تحریک یک رویارویی آشکار نظامی مرتبط است.

با این حال، این سؤال که آیا این رویدادها بخشی از یک کمپین واحد را تشکیل می دهند، حل نشده باقی مانده است. دانیله گاروفالو، کارشناس اطلاعاتی متخصص در گروه‌های اسلام‌گرا، هشدار می‌دهد که ابعاد این حوادث با شواهدی مبنی بر دخالت دولت اشتباه گرفته نشود. گاروفالو به مدیا لاین گفت: «این واقعیت که پیام در مقیاس بزرگ ارسال شده است نشان‌دهنده تلاش هماهنگ در توزیع آن است، اما این به تنهایی دخالت دولت یا وجود یک کمپین جنگ ترکیبی را ثابت نمی‌کند. برای ارزیابی اینکه آیا یک کمپین هماهنگ در حال انجام است یا خیر، به شاخص های همگرا نیاز است: شباهت در t

او اضافه کرد که عبارت پیام‌ها و روش‌های توزیع، تکرار در طول زمان، پیوندهای بین زیرساخت‌های دیجیتال یا گروه‌های درگیر در انتشار پیام‌ها، هماهنگ‌سازی با سایر اقدامات، و تقویت عمدی ترس.» برای گاروفالو، سؤال اصلی این است که آیا حوادث هماهنگی عملیاتی را در میان کسانی که تهدیدات را ارسال می‌کنند نشان می‌دهد یا یک جهت استراتژیک را از یک سازمان اطلاع‌رسانی می‌کند. از آنجایی که اروپا با تنش های امنیتی همزمان مرتبط با جنگ روسیه در اوکراین و این کشور مواجه است، مهم است

رویارویی با ایران، اسرائیل و آمریکا. رویدادهای روزهای اخیر نشان می دهد که چگونه تهدیدهای نسبتا ارزان می توانند هزینه های عملیاتی و اقتصادی قابل توجهی را تحمیل کنند. در 5 نوامبر، یک پرواز Aer Lingus که از دوبلین به رم در حرکت بود، به دنبال هشدار بمب به یک پایگاه هوایی ارتش فرانسه تغییر مسیر داد. سایر پروازها شامل ایتالیا، لهستان، اسپانیا، بلغارستان و چندین پایتخت اروپایی تحت بررسی های امنیتی قرار گرفتند.

جت های جنگنده ایتالیایی نیز برای اسکورت یک هواپیمای فین ایر که از هلسینکی به رم در حال حرکت بود، تلاش کردند. تا پایان آن روز، نزدیک به 30 پرواز تحت تأثیر آخرین موج هشدارها قرار گرفتند. مقامات هیچ دستگاه انفجاری تایید شده ای را گزارش نکردند. به نظر می رسد که تهدیدهای مدرسه 11 نوامبر از الگوی مخرب مشابهی پیروی می کند و این بار محیط غیرنظامی حساس تری را تحت تأثیر قرار می دهد. ایمیلی که در ایتالیا منتشر شد توسط فردی به ظاهر امضا شده بود که خود را میخائیل آندروپوف، رهبر به اصطلاح ولایت میسوگینستان معرفی می کرد.

همین نام در تهدیداتی که چند روز پیش برای سازمان های رسانه ای در ایرلند و بلغارستان ارسال شده بود، دیده می شد. بازرسان مشخص نکرده اند که آیا هویت ادعا شده فرستنده منعکس کننده عاملان واقعی است یا خیر. گاروفالو توضیح داد: «هدف قرار دادن مدارس می‌تواند ترس، توجه رسانه‌ها و فشار بر مقامات را به حداکثر برساند، در حالی که شامل هزینه‌های نسبتا کم و ریسک‌های عملیاتی می‌شود. نیما باهلی، یک تحلیلگر سیاسی ایرانی-ایتالیایی، به طور مشابه این سوال را مطرح می کند که آیا روش های به کار رفته لزوما نشان دهنده عملیاتی است که توسط واحدهای اطلاعاتی دولتی یا سایبری پیشرفته انجام شده است. بسیاری از این حملات، w

حملاتی که امروزه در ایتالیا، رم، مدارس یا هواپیماها رخ می دهد، حملات بسیار ساده ای هستند. آنها حملاتی نیستند که نیاز به قابلیت های سایبری قابل توجهی داشته باشند، مانند حملاتی که روسیه یا چین در اختیار دارند. آنها همچنین می‌توانند توسط نهادها یا افراد بسیار کوچکی که علاقه‌مند به ایجاد موقعیتی با اختلال و آسیب گسترده هستند، انجام شوند.» باهلی استدلال می‌کند که پیچیدگی فنی محدود تهدیدها می‌تواند از توضیحات جایگزین پشتیبانی کند، از جمله اقدامات انجام شده توسط گروه‌های کوچکتر یا بازیگران داخلی به جای دولت‌های خارجی.

او گفت: "ما در شرایطی هستیم که نمی دانیم. همچنین ممکن است تعابیری در ارتباط با سیاست داخلی وجود داشته باشد، به دنبال تحولات و درگیری های مختلف در ایتالیا، فرانسه یا حتی آلمان. در این مرحله، من توضیح داخلی مربوط به نهادها یا سازمان هایی را که در این درگیری ها شرکت داشتند و با توجه به سادگی تهدیدها، نمی توانستند آنها را اجرا کنند، رد نمی کنم." ارزیابی او حدس و گمان است و توسط محققین ثابت نشده است. فراتر از حمل و نقل هوایی و آموزش، حملات به سیستم های تبرید تجاری بعد دیگری از اروپا را برجسته کرده است.

نگرانی های امنیتی فرانسه و دیگران حملات را به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و اسلام‌گرایان نسبت می‌دهند. حملات سایبری در 11 و 12 اکتبر سیستم‌های تبرید را در صدها سوپرمارکت فرانسوی مختل کرد و بنا بر گزارش‌ها کنترل دما را دستکاری کرد و خرده‌فروشان را مجبور به دور انداختن محصولات فاسد شدنی کرد. در 9 نوامبر، ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، علنا این حملات را به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران نسبت داد. پاریس روز بعد سفیر ایران را احضار کرد و هشدار داد که می تواند تحریم های اروپا و سایر اقدامات متقابل را دنبال کند.

تهران این اتهامات را رد کرد و آنها را بی اساس و خصمانه توصیف کرد. اتهامات فرانسه نشان دهنده تشدید دیپلماتیک قابل توجهی است. در 9 نوامبر، مرکز هماهنگی بحران سایبری فرانسه گزارشی 5 صفحه ای منتشر کرد که در آن شهید کاوه، یک واحد سایبری مرتبط با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را مسئول حملات اکتبر معرفی کرد.

این گزارش یافته های فنی را ارائه می کند که از انتساب فرانسه حمایت می کند، اگرچه تهران همچنان مسئولیت را رد می کند. باهلی این سوال را مطرح کرد که آیا شواهد در دسترس عموم برای اثبات دخالت ایران کافی است یا خیر. در حال حاضر، ما اطلاعات ارائه شده توسط فرانسوی ها را نداریم که توضیح دهد چرا آنها مستقیما ایران را متهم کردند.

امیدوارم وقتی تهران را به‌عنوان منبع معرفی کردند، شواهدی در دست داشته باشند که هنوز علنی نکرده‌اند، که به ما امکان می‌دهد وضعیت را واضح‌تر درک کنیم.» با این حال، آنچه آنها ذکر کردند - شناسنامه، خط فارسی یا سایر عناصر - در حال حاضر چندان ساده به نظر نمی‌رسد.

کسی که به سادگی می‌خواهد سوء ظن را از خود منحرف کند، در استفاده از VPN برای تغییر شناسه یا درج اسکریپت‌ها به زبان دیگر، مشکل خاصی نخواهد داشت.» باهلی بین عملیات سایبری علیه زیرساخت‌های استراتژیک، که در آن انگیزه‌های ژئوپلیتیکی ممکن است آشکارتر باشد، و حملات علیه سیستم‌های تجاری که می‌تواند شامل هزینه‌های جنایی یا مالی مناسب باشد، تمایز قائل می‌شود. این بازیگر نشان می دهد که می تواند به زیرساخت های تصفیه آب یا انرژی ضربه بزند، زیرا این تاثیر بسیار قوی خواهد داشت

او گفت: «با این وجود، او این سوال را مطرح می‌کند که آیا ایران از آغاز رویارویی دیگر با کشورهای اروپایی سود می‌برد.» «از این منظر، دلیلی وجود دارد که تهران می‌توانست برای ارسال سیگنالی به بریتانیا حمله‌ای انجام دهد. اما با توجه به آنچه که من می بینم و آنچه در حال حاضر می دانیم، چنین مناقشات مهمی بین تهران و پاریس وجود ندارد که خطر ایجاد یک مخالف دیگر در جبهه غرب را توجیه کند. موضع او در تضاد با ارزیابی دولت فرانسه است، در حالی که بر دشواری های تمایز ژئوپلیتی تاکید می کند.

خرابکاری از دیگر اشکال جرایم سایبری. روسیه همچنین در بحث های پیرامون این اختلالات ظاهر شده است، به ویژه به این دلیل که دولت های اروپایی بارها در مورد استفاده مسکو از تاکتیک های ترکیبی علیه کشورهای حامی اوکراین ابراز نگرانی کرده اند. امضای روسی که به تهدیدهای مدرسه پیوست شده است، بر این شبهات افزوده است. با این حال، هیچ ارتباط عمومی بین ایمیل ها و دولت روسیه شناسایی نشده است.

مسکو دست داشتن در فعالیت های گسترده تر بی ثبات کننده اروپا را رد کرده است. در حال حاضر، انتساب به روسیه ثابت نشده است. استفاده از نام روسی به عنوان امضا و ارجاع به یک گروه خودخوانده طرفدار روسیه، سرنخ های روایی هستند، نه مدرکی دال بر ارتباط با دولت روسیه.

گاروفالو گفت: «مقامات تهدیدها را به هیچ گروه یا دولتی نسبت نداده‌اند.» او افزود: «برای یک انتساب معتبر، شواهد فنی و اطلاعاتی همگرا مورد نیاز است: تجزیه و تحلیل ایمیل‌ها و زیرساخت‌های استفاده‌شده، ارتباط با عملیات‌های قبلی، هویت و روابط افراد مسئول، هرگونه تأمین مالی یا دستورالعمل‌های احتمالی، و شاخص‌های مربوط به کنترل دولتی یا حمایت‌های استراتژیک را مورد سؤال قرار می‌دهد.» تنش با کشورهای اروپایی در حالی که تلاش های دیپلماتیک شامل واشنگتن و ایالات متحده است

kraine همچنان مورد بحث است. وی گفت: "آیا روسیه در این لحظه منافع واقعی برای تحمیل دست ایتالیا دارد، زمانی که ایتالیا، هم از نظر نزدیک شدن به آمریکا و هم از نظر مشکلات اقتصادی داخلی، هنوز تمایلی به حمایت از اوکراین ندارد؟ من فکر نمی‌کنم اینطور باشد، در مورد منافع ایران یا چین هم همینطور است." امکان عملیات با پرچم کاذب تصویر را پیچیده تر می کند.

چنین عملیاتی متضمن ایجاد عمدی شاخص‌های گمراه‌کننده برای هدایت مسئولیت به سمت بازیگر دیگری است. باهلی گفت: «به نظر من ممکن است پرچم‌های دروغینی وجود داشته باشد که به تعویق انداختن سازش‌های احتمالی بین ایران و غرب یا سازش‌های احتمالی بین روسیه و غرب باشد». با این حال، وجود عناصر گمراه‌کننده در یک ایمیل تهدیدکننده نشان نمی‌دهد که یک عملیات پرچم اشتباه رخ داده است. ماتئو پیانتدوسی، وزیر کشور ایتالیا نیز به همین ترتیب روز چهارشنبه هشدار داد که زود است نتیجه گیری شود که این حوادث توسط یک ارگان مشترک هدایت شده است.

این تصمیم را به محققین واگذار می کند. او همچنین رفتار کپی را به عنوان یک توضیح احتمالی شناسایی کرد. بلاتکلیفی پیرامون حوادث اروپا در یک پس‌زمینه ژئوپلیتیکی گسترده‌تر آشکار می‌شود و احتمال رویارویی نظامی مجدد بین ایران، اسرائیل و ایالات متحده نگرانی‌ها را در مورد بی‌ثباتی بیشتر منطقه‌ای افزایش می‌دهد. باهلی هشدار داد که تهران ممکن است از قبل آماده رویارویی دیگری در صورت حمله باشد، زیرا از درگیری های قبلی درس گرفته است. فکر می‌کنم آنها احتمال حمله دیگری را رد نمی‌کنند، اما احتمالا آماده هستند

o به روشی مناسب پاسخ دهید. پاسخ آنها در برابر دارایی‌های منطقه‌ای ایالات متحده یا کشورهایی در منطقه که می‌توانند به نحوی از حمله حمایت کنند، تنظیم می‌شود. چنین تشدید، لایه دیگری از عدم اطمینان را به یک محیط بین‌المللی بی‌ثبات وارد می‌کند، اگرچه در حال حاضر هیچ مدرکی ارتباط مستقیمی بین تهدیدهای اروپایی و آمادگی برای تداوم خصومت‌ها در خاورمیانه نشان نمی‌دهد. از نظر فنی ساده اما کاربردی

مخل گاروفالو استدلال می کند که ایتالیا دارای ساختارهای امنیتی و سایبری است که قادر به پاسخگویی هستند، اما این حوادث جنبه متفاوتی از آمادگی ملی را آزمایش می کند. «نقطه آسیب‌پذیر سهولت ارتباط ناشناس است که می‌تواند تخلیه، بررسی‌های امنیتی و اختلالات را در میان تأسیسات گسترده مانند مدارس مجبور کند.

او افزود: «آزمایش واقعی آمادگی، توانایی تأیید گزارش‌ها، محافظت از افراد، جلوگیری از خطر حوادث کپی‌برداری و برقراری ارتباط سریع و مداوم، بدون کم‌اهمیت جلوه دادن تهدید یا دامن زدن به وحشت خواهد بود.» این تمایز برای اتحادیه اروپا مهم است که بستگی به ماهیت اتحادیه اروپا و ناتو دارد. «اتحادیه اروپا ابزارهایی برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات، هماهنگ کردن پاسخ‌ها، مقابله با دستکاری اطلاعات و حملات سایبری و اعمال محدودیت‌ها دارد.

گاروفالو توضیح داد: «ناتو می‌تواند ارزیابی‌های اطلاعاتی را به اشتراک بگذارد، به یک متحد کمک کند و انعطاف‌پذیری آن را تقویت کند. ماده 5 به طور خودکار توسط تهدید یا هشدار نادرست تحریک نمی شود. ائتلاف تصریح می‌کند که اقدامات ترکیبی می‌تواند منجر به بررسی فعال‌سازی آن، به صورت موردی، در صورت رسیدن به آستانه حمله مسلحانه شود."

رذایل، به فعالیت های اقتصادی آسیب می رساند یا اعتماد به نهادهای عمومی را از بین می برد. حوادث در حمل و نقل هوایی، زیرساخت های خرده فروشی و مدارس ممکن است در نهایت عاملان و انگیزه های متفاوتی داشته باشند. چیزی که آنها را تا کنون به هم مرتبط کرده است توانایی آنها برای ایجاد اختلال در زندگی عادی غیرنظامیان است و در عین حال بازرسان را با سؤالات دشوار در مورد انتساب مواجه می کند. با ادامه تنش های ژئوپلیتیکی در سراسر اروپای شرقی و خاورمیانه، چشم انداز عملیات های ترکیبی هماهنگ یک نگرانی جدی باقی مانده است.

با این حال، نه وقوع همزمان این رویدادها و نه پیامدهای مخرب آنها، یک استراتژی ژئوپلیتیک واحد را ایجاد نمی کند. گاروفالو در پایان گفت: «در کوتاه‌مدت، ملموس‌ترین خطر بی‌ثباتی در زیر آستانه درگیری‌های مسلحانه است: اختلالات، بی‌اعتمادی و قطبی‌سازی». برای اروپا، این خطر در حال حاضر وجود دارد، صرف نظر از اینکه آیا بازرسان در نهایت یک کشور خارجی، یک گروه داخلی، یا عاملان غیر مرتبط را در پشت آخرین تهدیدات شناسایی می‌کنند.