چگونه «آویزان به سیم» نجات جسورانه تله‌کابین پاکستان را به یک مهیج واقعی تبدیل کرد

در آگوست 2023، یک حادثه اضطراری دراماتیک تله‌کابین در باتاگرام در شمال پاکستان، مخاطبان را در سراسر جهان مجذوب خود کرد، زیرا تصاویری از نجات در حال وقوع در تلویزیون و رسانه‌های اجتماعی پخش شد. شش دانش آموز پس از پارگی کابل در ارتفاع 900 فوتی بالای یک دره آویزان ماندند و باعث شد تا یک امداد و نجات به اعصاب فولادی نیاز داشته باشد. اکنون، محمدعلی نقوی (نقطه عطف نتفلیکس، شوتایم شرم) این مصیبت دلخراش را به آویزان با سیم تبدیل کرده است، مستندی بلند که برای اولین بار در ساندنس به نمایش درآمد.

این فیلم اکنون نامزدی پاکستان برای بهترین فیلم بین‌المللی در اسکار 2027 است و اولین فیلم مستند این کشور در این بخش است. این فیلم به نویسندگی و تهیه کنندگی نقوی و بلال سامی با فیلمبرداری برندن مک گینتی ساخته شده است. داستان‌های مرتبط «رقابت شدید» سبک زندگی در رسانه‌های فیزیکی شامل نسخه ویژه Blu-Ray و DVD اخبار آزمایشی برند راسل: سه زن دیگر ادعای تجاوز می‌کنند -- «در محل کار به معنای واقعی کلمه مورد حمله قرار گرفتم»

Hanging by a Wire که توسط استودیوی EverWonder، گروه محتوای یونیورسال پیکچرز، تولیدات ذهنی لوئیس تروکس و رسانه خیابان 64 تهیه شده است، تصاویر شاهدان عینی، شهادت بازماندگان و بازسازی‌های سینمایی را شامل می‌شود که شامل بچه‌های مدرسه‌ای و امدادگران درگیر در داستان پر شور می‌شود. آبراموراما این فیلم را در ایالات متحده اکران خواهد کرد و یک پخش جریانی Paramount+ برای 28 اکتبر تنظیم شده است. Dogwoof در حال اکران در سینماها در بریتانیا است.

نقوی در مورد اینکه چرا مجبور شد این فیلم را بسازد، تصمیمش برای ساخت یک فیلم ترکیبی با روایت قهرمانانه اکشن، رویکرد محتاطانه و آگاهانه اش به افراد آسیب دیده و تسلیم شدن به اسکار، با THR صحبت کرد.

چرا تصمیم گرفتید این داستان را به عنوان یک مستند «کلاسیک» تعریف نکنید، بلکه بیشتر شبیه یک فیلم هیجان انگیز بقا است؟

چند دلیل برای آن وجود دارد. من این داستان را مانند بقیه پاکستان تجربه کردم، بسیاری در دیاسپورا و حتی افرادی که آن را در اخبار دنبال می کنند. این داستان در طول روز در حال شکسته شدن بود. ما داشتیم به‌روزرسانی‌ها را دریافت می‌کردیم، و اخبار با برخی از باورنکردنی‌ترین فیلم‌ها پر شده بود - و همه آن‌ها توسط خود جامعه گرفته شد. فیلم قهرمان ما که فیلم پهپادی است که با پسرها می بینید توسط این صاحب جواهرفروشی در جامعه گرفته شده است. او یک فیلمبردار نیست؛ او فقط یک پهپاد دارد و یک کانال یوتیوب راه اندازی می کند.

و تعداد زیادی شهروندخبرنگار شگفت انگیز دیگر وجود داشتند که کل وضعیت را در زمین پوشش می دادند. پسرهایی داخل تله کابین بودند که از اتفاقی که برایشان می افتاد فیلم می گرفتند. ما اکنون در چنین عصر متفاوتی زندگی می کنیم. حتی در این منطقه منزوی با این جمعیت بومی که بیشتر مورد غفلت دولت قرار گرفته است، جایی که آنها زیرساخت مناسبی ندارند، همه آنها فیس بوک و تیک تاک و اینستاگرام دارند. و آنها می دانستند که برای جلب توجه و نجات آنها باید از فیلم [استفاده و به اشتراک گذاری] استفاده کنند.

ارتش ابتدا با هلیکوپتر تلاش کرد و یک نفر را نجات داد، اما بعد دیگر دیر شد و شب شد. سپس [یکی از مردم محلی که به او لقب «دزد دریایی آسمان» داده بودند، به طرف دیگر رفت، قوانین را رعایت نکرد و بچه دیگری را نجات داد. و سپس یک پسر دیگر را آوردند. بنابراین مثل یک فیلم هالیوودی بود که جلوی چشمان شما اتفاق می افتاد. و با موفقیتی خیره کننده به پایان رسید.

بنابراین من در پایان آن متقاعد شدم که قبل از هر چیز باید یک فیلم باشد و باید یک فیلم هیجان انگیز باشد. می‌خواستم تماشاگر چیزی درونی احساس کند. 20 سال است که مستند می سازم. این هفتمین فیلم مستند من است.

و سپس، شاید یک سوال فرامتنی تر این باشد: من فکر می کنم یک قانون ناگفته وجود دارد که اگر شما به "جنوب جهانی" تعلق دارید، این انتظار وجود دارد که شما تروما انجام دهید، یا یک روایت پورن محور فقر وجود دارد، و من می خواستم عمدا آن را با تخصیص مجدد این موضوع واژگون کنم، من فکر می کنم که این جامعه هالیوود در شمال پاکستان تصمیم گرفتم آن را در کنوانسیون شمالی و قرار دادن آن تحت تاثیر قرار دهم. برانداز بنابراین من به تجربه درونی امتیاز دادم زیرا مسائل عدالت اجتماعی، مانند فقدان زیرساخت و تفاوت طبقاتی، ذاتی داستان هستند.

جامعه محلی برای خود ایستاده و داستان خود را برای ما تعریف می کند. آنها فقط افرادی هستند که کارها را انجام می دهند! آیا این بخشی از تمرکز بر توانمندسازی بود؟

بسیار زیاد، زیرا من فکر می‌کنم که در این نوع داستان‌ها و جوامع، نمادی از ناجی سفید وجود دارد. این پادزهر آن بود. این جامعه ای است که شاید چیز زیادی نداشته باشد، اما آنها شجاع بودند، و مقاوم بودند، و دور هم جمع می شدند - گاهی اوقات با هم دعوا می کردند، اما در نهایت همه این بچه ها را نجات دادند. در نهایت، این بود که روایت این افراد به‌عنوان قربانیان، به معنای واقعی کلمه، قهرمانان اکشن و با عاملیت کامل، دوباره چارچوب‌بندی شود. من فکر می کردم این چیزی است که عمیقا قانع کننده و چیز جدیدی است.

چیزی که می توانید در مورد مخاطبانی که برای آویزان با سیم در نظر داشتید به اشتراک بگذارید؟

کاری که می خواستم انجام دهم این بود که یک مستند برای مخاطبان فراتر از مستند بسازم. من می خواستم این برای تعداد بسیار بیشتری از مخاطبان قابل دسترسی باشد. بدیهی است که افرادی در جنوب آسیا و خاورمیانه هستند که داستان را بسیار دوست دارند، اما همچنین جامعه دیاسپورا را دوست دارند. اما حتی بیشتر از آن، واقعا مخاطب خاصی است که به فیلم‌های اکشن و هیجان‌انگیز، فیلم‌های اکشن و هیجان‌انگیز جریان اصلی علاقه دارد. من این فیلم را برای او ساختم زیرا این یک فیلم اکشن و هیجان انگیز است. اتفاقا فیلم واقعی دارد و اتفاقا مستند است.

تعجب می‌کنم که آیا این داستان را به عنوان داستانی می‌بینید که مردم دائما به عنوان دوران تاریک ما توصیف می‌کنند - زیرا نشان می‌دهد که کار با هم چه دستاوردهایی دارد؟

آره وقتی همه دست به دست هم دهیم می توانیم کوه ها را جابجا کنیم. در نهایت، این دقیقا همان چیزی است که این داستان جامعه درباره آن است. کجا بودی وقتی کل این داستان باز شد؟

من بین کراچی، پاکستان و لس آنجلس زندگی می کنم. من همیشه به این سو و آن سو می روم. در آن روز مشخص، من در حال تماشای آن در لس آنجلس بودم و بلافاصله با تهیه‌کننده و نویسنده همکارم بلال سامی تماس گرفتم و درگیر شدیم. در عرض چند هفته یا یک ماه، من تیمم را داشتم و برای نزدیک شدن به جامعه به آنجا رفتم.

نزدیکترین شهر حدود 40 کیلومتر دورتر است، اما شما باید از این جاده باستانی که بسیار خطرناک و خطرناک است بروید، زیرا واقعا توسعه نیافته است. دیوانه کننده بود ما در این مسیر بسیار باریک بودیم که اگر شش اینچ از آن منحرف شوید، می‌میرید. اما بعد به آنجا رسیدیم، و این منطقه زیباست. آنها جاده ندارند، اما این تله کابین ها را از مواد ماشین دست دوم ساخته اند. با استفاده از این تله کابین ها، رسیدن از یک قله به قله دیگر حدود یک دقیقه طول می کشد. در غیر این صورت باید از دره عبور کنید و این دو ساعت طول می کشد.

بنابراین واقعا آنها هر روز زندگی خود را به خطر می اندازند.

چگونه باعث شد که جامعه با کار روی فیلم موافقت کند؟

ما یک جلسه شورای قبیله ای با تمام جامعه داشتیم. اولین چیزی که به ما گفتند این بود: "اگر ما داستان خود را در شبکه های اجتماعی منتشر نمی کردیم و رسانه ها آن را نمی گرفتند، بچه های ما امروز زنده نبودند. بنابراین ما قدرت رسانه را درک می کنیم، اما به محض اینکه این اتفاق افتاد، همه رفتند. هیچکس اهمیتی نمی دهد و تله کابین ما هنوز به هم ریخته است. ما هنوز هیچ جاده ای نداریم و زیرساخت های ما یک مشکل است."

بنابراین آنها ارزش ساختن یک فیلم با من را درک کردند، زیرا این فیلم بیشتر از چرخه اخبار دوام می آورد، و در نهایت، آنها می خواستند داستان خود را به یک پلت فرم بزرگتر در سراسر جهان منتقل کنند. تمام فیلم هایی که من دارم، اکثر آنها، به جز تفریحاتی که در شب انجام می دادیم، از خود جامعه است. بنابراین به معنای واقعی کلمه چیزی است که آنها با تلفن یا پهپاد خود شلیک کرده اند. این بخشی از شهادت آنهاست. این بخشی از POV و شاهد بودن آنهاست و برای ساخت فیلم مستند بسیار ضروری است.

آن آرشیو آرشیو خبری نیست - آرشیو آنهاست - و آنها با کمال میل آن را به ما دادند.

چگونه تصمیم گرفتید چه زمانی از تفریحات استفاده کنید؟ من یک اصل راهنمای خلاقانه داشتم. من همیشه می‌خواستم به فیلم‌های بایگانی امتیاز بدهم، به جز زمانی که نیاز به پوشش خبری داشتم، زیرا فیلم کافی وجود نداشت، مخصوصا برای سکانس‌های شبانه. اما حتی این تفریحات نیز با فیلم‌های آرشیوی واقعی قطع می‌شوند، بنابراین به هم متصل می‌شوند. و تفریحات توسط خود افراد و افراد واقعی انجام می شد. بنابراین ما بازیگرانی را برای انجام آنها نیاوردیم. به عنوان مثال، پسرانی را که در یک تله کابین بازسازی شده در یک استودیو در لاهور، یک پا از زمین قرار دادند.

نظر شما در مورد تفریحات چه بود؟ من آنها را هدایت نکردم من از آنها [سوال] پرسیدم، آنها را تشویق کردم. ما در پایان سال 2023 شروع به فیلمبرداری برای برخی از فیلمبرداری های توسعه ای خود کردیم، و سپس یکی دو بار دیگر در سال 2024. اکثر فیلمبرداری ها همه در سال 2025 بود، اما در نوامبر سال 2025 بود، تقریبا دو سال پس از ملاقات با آنها، که از آنها خواستم این سرگرمی ها را انجام دهند. من نمی خواستم این کار را در زمانی انجام دهم که خیلی نزدیک به حادثه بود و فقط پس از اینکه رضایت صریح و برکت آنها را گرفتم، بنابراین آنها احساس راحتی کردند.

من آنها را ترغیب کردم و گفتم: "چرا به من نشان نمی دهید که بچه ها در این زمان چه می کردید؟" و آنها در واقع سوار تله کابین شدند و گفتند: "خب، من اینجا نشسته بودم و او آنجا نشسته بود" و غیره. و آنها زمان بسیار خوبی را با انجام این کار سپری کردند.

ما نمی‌خواستیم دوباره به بچه‌ها آسیب بزنیم یا چیزی شبیه به آن، و این کار با والدین آنها در استودیو نیز انجام شد. آنها همچنین مشاوره های خود را دریافت می کردند، نه درمان در ساختار غربی، بلکه از بزرگان جامعه که می خواستند با آنها صحبت کنند، مشاوره می گرفتند. این برای ما بسیار مهم بود تا مطمئن شویم که کسی در جامعه آنها با پسرها درگیر است.

من همچنین باید به برندان مک‌گینتی DP شگفت‌انگیز خود اعتبار بدهم، که واقعا کار خیره‌کننده‌ای انجام داد، و با سبک آرشیو موجود [با سرگرمی‌ها] مطابقت داشت تا یکپارچه به نظر برسد.

نقش بزرگ جامعه محلی در ساخت فیلم را چگونه توصیف می کنید؟ این واقعا یک تلاش جامعه بود. این انجمن با من این فیلم را نویسندگی کردند. صحنه هایی که باید بازآفرینی می کردیم با کارگردانی مشترک آنها انجام شد.

نقش های پارامونت و یونیورسال در فیلم چیست؟ Paramount+ آن را برای پخش در مناطق خاصی خریداری کرده است، و ما امیدواریم که در جاهای دیگر نیز نسخه بزرگتری داشته باشیم. ما واقعا خوش شانسیم که یکی از موارد نادری بود که استودیو یونیورسال سرمایه‌دار تولید مشترک ما بود - یک استودیوی هالیوودی که از فیلم ما حمایت می‌کرد.

برای ساخت این فیلم واقعا یک دهکده کامل طول کشید، اما، همانطور که در مورد بسیاری از فیلم‌های مستقل و مستند وجود دارد، یکی از اولین شرکای من در این فیلم استودیو Concordia، [تهیه‌کننده اجرایی] شرکت دیویس گوگنهایم بود. به این ترتیب بود که من ابتدا تامین مالی توسعه خود را شروع کردم و سپس شرکت مایندهاوس، لوئیس تروکس را راه اندازی کردم. زمانی که ما بیش از نیمی از تولید را پشت سر گذاشتیم، یونیورسال برای تکمیل تامین مالی وارد میدان شد.

آیا می‌دانید در آینده چه می‌کنید، و نظر شما در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر دنیای مستند چیست؟ با توجه به این فیلم، و به خصوص آنچه در حال حاضر در دنیای فیلم اتفاق می افتد، با هوش مصنوعی و همه چیز، فکر می کنم که به اندازه کافی جالب، میل به فیلم واقعی و چیزهای واقعی وجود دارد. و فیلم های مستند یکی از تنها مکان هایی هستند که واقعا می توانند زنده بمانند. من خیلی مشتاقم، به خصوص بعد از ساخت این فیلم، درباره مستند.

مرز بین مستند و داستان واقعا بیشتر و بیشتر ترکیب می شود و کمتر دودویی می شود، درست مانند مورد این داستان. این یک مستند هیجان انگیز یا مستند درام است، و بنابراین من می خواهم به کشف آن ادامه دهم. من عاشق فیلم های ژانر، به خصوص فیلم های هیجان انگیز و فاجعه هستم.

من در واقع دارم روی یک فیلم فاجعه‌آمیز دیگر کار می‌کنم که بسیار در این حوزه است و [رویداد واقعی] دیگری را بازسازی می‌کند. اما در آمریکا اتفاق می افتد و در دنیای دریانوردی، کشتی ها و کشتیرانی قرار دارد. بخشی از آن مستند است، تا حدی فیلمنامه. ما چند تصویربرداری انجام داده ایم، اما در مراحل اولیه توسعه آن هستیم.

چقدر جالب بود که شنیدیم «آویزان با سیم» توسط پاکستان به عنوان فیلم ارسالی برای بهترین فیلم بین‌المللی اسکار انتخاب شد؟

من فوق العاده مفتخرم ما در حال حاضر در بهترین مسیر فیلم مستند و همچنین برای بهترین فیلم بین المللی در حال اجرا هستیم. این یک افتخار بزرگ است زیرا این یک انتخاب تاریخی به عنوان اولین مستند کشور است که ارسال شده است. من واقعا از کمیته انتخاب آکادمی پاکستان برای انتخاب فیلم ما سپاسگزارم. امسال چند فیلم باورنکردنی از پاکستان پخش شد، بنابراین من واقعا مفتخرم که آنها فیلم ما را انتخاب کردند.