چگونه استارت آپ اسرائیلی XTEND از یک شرکت بازی سازی به رهبر جنگ پهپادی تبدیل شد؟

در سال 2018، در حالی که حماس هزاران بادبادک و بادکنک آتش زا را از مرز غزه پرتاب کرد، ارتش اسرائیل تانک، تفنگ و هواپیماهای جنگنده داشت، اما هیچ چیز معقولی برای جلوگیری از سوزاندن بادبادک نداشت. روبی لیانی، بنیانگذار آن زمان لیگ FPV Racing اسرائیل و یکی از بنیانگذاران یک استارتاپ بازی های واقعیت مجازی، این موضوع را متفاوت دید: «بیایید بادکنک ها را پاپ کنیم». او وسایل خود را جمع کرد، بدون درخواست اجازه به سمت جنوب رانندگی کرد و به سربازان نشان داد که پهپادهای مسابقه ای او چه کاری می توانند انجام دهند. سه هفته بعد، او اولین قرارداد دفاعی خود را امضا کرد.

در این قسمت از پادکست دفاعی و فناوری The Jerusalem Post، لیانی به آنا آهرونهایم ویراستار و روزنامه‌نگار می‌گوید که چگونه این شروع بداهه به XTEND تبدیل شد، اکنون یکی از فعال‌ترین شرکت‌های رباتیک خودمختار جهان، با نقشی در برنامه تسلط هواپیماهای بدون سرنشین ایالات متحده و کارخانه‌ای در لتونی. او همچنین به نوعی ناامیدی اعتراف می کند: XTEND در سال 2018 متوجه شد که پهپادها چه کاری می توانند در میدان نبرد انجام دهند، سال ها قبل از اینکه جنگ در اوکراین برای دیگران آشکار شود. دیدگاه لیانی فراتر از سخت افزار است.

او میدان نبرد امروز را با انقلاب گوشی‌های هوشمند مقایسه می‌کند: هواپیماهای بدون سرنشین به اندازه تلفن‌ها ارزان و رایج می‌شوند و ارزش واقعی در سیستم عامل و «اپ استور» است که آنها را به هم متصل می‌کند. پلتفرم XTEND XTEND برای هماهنگ کردن ربات‌های بسیاری از تولیدکنندگان و در عین حال که انسان‌ها را به‌طور قاطعانه مسئول نگه می‌دارد، طراحی شده است. فرماندهان هدفی مانند "جستجوی اتاق" را بیان می کنند و ماشین پرواز را کنترل می کند. آیا هوش مصنوعی محدودیت هایی دارد؟ لیانی در مورد محدودیت های هوش مصنوعی صریح است.

او توضیح می‌دهد که مدل‌های آموزش‌دیده رزمی یاد می‌گیرند که درها و پنجره‌ها را تشخیص دهند، اما پس از یک عملیات ممکن است دیگر این درها و پنجره‌ها وجود نداشته باشند. او استدلال می‌کند که هیچ الگوریتمی متوجه نمی‌شود که یک سرباز از طریق دوربین پهپاد چه کرد: سیگاری روی میز، هنوز دود در داخل ساختمانی که قرار بود وارد ساختمان شوند. مکالمه همچنین به آنچه سه سال از 7 اکتبر به شرکت آموخته است، از جمله نحوه ادامه دادن تحویل به جنگنده زمانی که 40٪ از کارکنان شما به طور ناگهانی برای رزرو فراخوانده می‌شوند، اشاره می‌کند.

لیانی توضیح می‌دهد که چرا اسرائیل در زمینه خودمختاری پشت سر آمریکا نیست، چرا ارتش‌های غربی رویکرد بداهه اوکراین را تقلید نمی‌کنند، و چرا یک کارخانه پهپاد مدرن باید بتواند هم «لامبورگینی و هم دوچرخه» بسازد. با وجود یک میلیون پهپاد در سال روی میز و نزدیک به یک میلیون اپراتور برای پرواز با آنها، لیانی این موضوع را مطرح می کند که استقلال دیگر اختیاری نیست.