چگونه افزایش نرخ کوین وارش اقتصاد 2 سرعته ایالات متحده را با هوش مصنوعی و مسکن در قطب ها آشکار کرد.

از وام‌های مسکن گرفته تا وام‌های خودرو گرفته تا کارت‌های اعتباری، وام‌گیری حتی گران‌تر می‌شود.

اما تصمیم فدرال رزرو در 16 سپتامبر 2026 برای افزایش نرخ بهره پایه خود نیز یک معضل گیج کننده فزاینده را برجسته کرد: می تواند قیمت پول را در سراسر اقتصاد افزایش دهد، اما نمی تواند تعیین کند که کدام بخش ها بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند.

این بدان معناست که افزایش نرخ ممکن است بخش‌های ضعیف‌تر اقتصاد مانند مسکن را کندتر کند، در حالی که به سختی بر قوی‌ترین بخش، یعنی سرمایه‌گذاری بی‌وقفه در هوش مصنوعی تأثیر بگذارد.

کمیته سیاستگذاری فدرال رزرو در بیانیه خود که به اتفاق آرا جمع بندی می کند، اعلام کرد که نرخ معیار خود را یک چهارم درصد افزایش می دهد به طوری که اکنون در محدوده هدف جدید 3.75٪ تا 4٪ قرار دارد. تورم را همچنان «بالا» توصیف کرد و اشاره کرد که سایر شاخص‌های اقتصادی، از بهره‌وری گرفته تا سرمایه‌گذاری و مخارج داخلی، قوی هستند.

به عنوان یک محقق امور مالی عمومی، من معتقدم فدرال رزرو با توجه به تعهدش به حفظ اعتبار مبارزه با تورم، احتمالا گزینه کمی جز افزایش نرخ‌ها داشته است. بازارها از قبل انتظار این افزایش را داشتند، و اگر فدرال رزرو موفق نمی شد، ممکن بود نرخ های بهره بلندمدت را بالاتر از این هم در میان نگرانی هایی که کمتر به آن هدف نزدیک شود، افزایش می داد.

اما اقدام فدرال رزرو همچنین تأکید می کند که ایالات متحده به طور فزاینده ای شبیه اقتصادی است که با دو سرعت بسیار متفاوت حرکت می کند. سرمایه گذاری در هوش مصنوعی – چه از طریق مراکز داده، ظرفیت محاسباتی یا زیرساخت های مرتبط – رونق گرفته است، در حالی که دیگر انواع سرمایه گذاری را از بین می برد.

در همین حال، بازار مسکن به دلیل نرخ‌های بالای وام مسکن و کاهش قیمت‌دهی در حال فروپاشی است، در حالی که مصرف‌کنندگان کارت‌های اعتباری و بدهی خودروهای گران‌تری را به همراه دارند.

بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک و سنتی نیز در تنگنا قرار دارند، زیرا با هزینه‌های مالی بسیار بالاتری نسبت به چندین سال پیش روبرو هستند. این هزینه ها منعکس کننده افزایش بازده بدهی بلندمدت دولت ایالات متحده است که ماه هاست به دلیل ترکیبی از عوامل افزایش یافته است: نگرانی های طولانی مدت تورم به دلیل افزایش بدهی دولت ایالات متحده، خطرات ژئوپلیتیکی باعث افزایش هزینه های انرژی و تقاضای تامین مالی مداوم برای هوش مصنوعی.

در 14 سپتامبر، بازدهی خزانه داری 10 ساله برای اولین بار از سال 2023 از 5 درصد گذشت.

یک هدف تورمی گریزان

زمانی که فدرال رزرو نرخ بهره کوتاه مدت را افزایش می دهد، با گران شدن وام و جذاب تر کردن پس انداز، فعالیت های اقتصادی را کاهش می دهد.

این مکانیسم به‌ویژه زمانی که مصرف‌کنندگان در حال تصمیم‌گیری برای تامین مالی خانه، خرید خودرو یا پرداخت بدهی اضافی هستند، خوب عمل می‌کند. همچنین هنگامی که بازده مورد انتظار فقط کمی بالاتر از هزینه های تامین مالی آنها باشد، کسب و کارها را از سرمایه گذاری منع می کند. با کاهش تقاضا، کسب‌وکارها فضای کمتری برای افزایش قیمت‌ها دارند و فشارهای تورمی کاهش می‌یابد.

در این مورد، فدرال رزرو حرکت خود را با ذکر تورم "بالا" و یادآوری اینکه "از بازگشت به موقع" به هدف خود برای تورم سالانه 2% حمایت خواهد کرد، توجیه کرد. همچنین پیشنهاد می‌کند که اقتصاد می‌تواند انقباضات را جذب کند و فعالیت اقتصادی را «با سرعتی قوی در حال گسترش» توصیف کرد.

این تصمیم با اظهارات اخیر کوین وارش رئیس فدرال رزرو مطابقت دارد که بازگرداندن ثبات قیمت برای اعتبار فدرال رزرو ضروری است. در یک سخنرانی کلیدی در ماه آگوست، او بر تعهد خود برای بازگرداندن تورم سالانه به 2 درصد تأکید کرد، هدفی که او آن را «هدف ثابت و ثابت» نامید – که نتیجه‌ای از اظهارات مبهم‌تر او در جولای بود.

اما در ماه‌های اخیر، داده‌های اقتصادی نشان می‌دهد که هدف سالانه 2 درصد مبهم باقی مانده است. قیمت مصرف کننده در ماه اوت 0.4 درصد و نسبت به سال گذشته 3.4 درصد افزایش یافته است. در همین حال، جنگ با ایران قیمت نفت را به بالای 100 دلار در هر بشکه رسانده است و منبع جدیدی برای فشار تورمی از طریق هزینه‌های بنزین، گازوئیل، حمل و نقل و تولید ایجاد کرده است.

در عین حال، بازار کار متزلزل نیست. اقتصاد در ماه اوت 162000 شغل ایجاد کرد، در حالی که نرخ بیکاری در 4.1٪ باقی ماند. یکی از نگرانی های قابل توجه تداوم بیکاری طولانی مدت با وجود اعداد تیتر قوی است. بیش از یک چهارم آمریکایی های بیکار در حال حاضر حداقل شش ماه است که بیکار بوده اند.

در مجموع، این اعداد حاکی از آن است که با توجه به اینکه اقتصاد به سمت رکود نمی رود، فضایی برای فدرال رزرو برای افزایش نرخ بهره وجود دارد. بنابراین سرمایه گذاران انتظار داشتند که نرخ بهره فدرال رزرو افزایش یابد.

ضربه اقتصادی نابرابر

با این حال، سیاست پولی سخت‌تر خطری را به همراه دارد: به طور نامتناسبی بر بخش‌هایی می‌افتد که در حال حاضر با مشکل مواجه هستند و به نرخ‌های بهره بسیار حساس هستند، در حالی که تأثیر کمتری بر یکی از قوی‌ترین منابع تقاضای اقتصاد - چرخه سرمایه‌گذاری رونق هوش مصنوعی دارد.

مسکن روشن ترین مثال را ارائه می دهد. نرخ بالای دائمی وام مسکن، اثر "قفل" را برای صاحبان خانه های فعلی تقویت می کند. میلیون‌ها صاحب خانه زمانی که نرخ وام مسکن 3 یا 4 درصد بود، خانه‌هایشان را تأمین مالی کردند، بنابراین آنها در جای خود می‌مانند و انگیزه کمی برای فروش خانه‌شان و خرید خانه‌ای با نرخ‌های بسیار بالاتر دارند.

نرخ‌های وام مسکن عمدتا تحت تأثیر عوامل بلندمدت از جمله بازدهی خزانه‌داری، انتظارات تورمی و انتظارات بازار در مورد مسیر آینده نرخ‌های بهره قرار می‌گیرند. اما تصمیم فدرال رزرو هنوز مهم است. بازارها به طور فزاینده ای انتظار دارند که افزایش امروز با افزایش های بیشتری دنبال شود، که نشان دهنده این است که تورم را یک ریسک پایدارتر می بیند و بر نرخ های بهره بلندمدت فشار صعودی وارد می کند.

این انتظار نرخ‌های وام مسکن را بالا نگه می‌دارد - احتمالا منجر به فروش کمتر خانه، تحرک کمتر و ادامه باد مخالف برای خریداران احتمالی می‌شود. همچنین احتمالا اجاره را برای خریداران بالقوه ای که قیمت آنها از خرید خارج می شود، جذاب تر می کند.

بازار مسکن ایالات متحده همچنان در حال رکود است و نرخ وام مسکن نزدیک به 7٪ است. AP Photo/ جنی کین

نرخ‌های بالاتر برای طولانی‌تر نیز نحوه پس‌انداز مصرف‌کنندگان را تغییر می‌دهد.

زمانی که نرخ بهره نزدیک به صفر بود، تقریبا هیچ درآمدی از دارایی های مطمئن نداشتند. امروزه، اوراق بهادار خزانه‌داری، صندوق‌های بازار پول و سایر دارایی‌های نسبتا مطمئن بازدهی قابل‌توجهی ارائه می‌کنند. بنابراین، نرخ‌های بالاتر انگیزه‌ها را در کل اقتصاد از وام‌گیری و خرج کردن به سمت پس‌انداز تغییر می‌دهد.

با این حال، با توجه به تورم مصرف کنندگان و کاهش فزاینده پس انداز خود، این تأثیر ممکن است کمتر مشخص شود.

قند هوش مصنوعی بالاست

وقتی صحبت از رونق سرمایه گذاری در هوش مصنوعی می شود، تصویر متفاوتی است. وارش در ماه آگوست اشاره کرد که بیش از نیمی از رشد هزینه های سرمایه اخیر را می توان به توسعه هوش مصنوعی نسبت داد.

شرکت‌هایی که میلیاردها دلار برای زیرساخت‌های محاسباتی خرج می‌کنند، این کار را انجام می‌دهند، زیرا انتظار بازگشت بالقوه عظیمی از هوش مصنوعی دارند. اگر بازده مورد انتظار سرمایه گذاری فوق العاده بالا باشد، افزایش اندک در هزینه های استقراض ممکن است تغییر چندانی در تصمیمات سرمایه گذاری آنها نداشته باشد. این در تضاد شدید با یک خریدار بالقوه است که از نرخ های وام مسکن نزدیک به 7 درصد شوک دریافت می کند.

دولت فدرال به نوبه خود با تعدیل کندتر مواجه است. افزایش نرخ بهره فدرال رزرو بلافاصله نرخ بهره تمام بدهی های معوق فدرال را افزایش نمی دهد. اکثر اسناد خزانه داری و اوراق قرضه تا زمان سررسید دارای نرخ های ثابت هستند. اما همانطور که وزارت خزانه داری بدهی جدید صادر می کند و اوراق بهادار سررسید را مجددا تامین مالی می کند، نرخ های بالاتر امروز به تدریج به هزینه بالاتر بهره فدرال فردا تبدیل می شود. این افزایش در هزینه های بهره دلیل اصلی است که برخی از اقتصاددانان زنگ خطر را در مورد بدهی ملی به صدا در می آورند که اخیرا به بیش از 40 تریلیون دلار رسیده است.

در واقع، اقتصاد ایالات متحده با واقعیتی روبرو است که در آن نرخ های کوتاه مدت و بلندمدت برای مدت طولانی تری بالاتر می مانند. دولت فدرال، خانوارها و کسب و کارها همگی در حال تطبیق با محیط استقراضی هستند که به طور قابل توجهی متفاوت از محیطی است که در بیشتر دهه گذشته حاکم بود.

جان دبلیو دایموند، مدیر مرکز امور مالی عمومی در موسسه بیکر، دانشگاه رایس

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد