چگونه اوکراین از SpaceX برای فرار از ایلان ماسک استفاده می کند

در بیشتر ماه اکتبر، ارتش اوکراین خود را با یک دست از پشت بسته در حال جنگ می دید. محدودیت‌ها در شبکه‌های Starlink و Starshield ایلان ماسک، ارتباطات میدان نبرد را مختل کرد و برخی از موثرترین پهپادهای رهگیر کیف را عملا در برابر حملات روسیه بی‌استفاده کرد.

کیف یک درس دردناک اما ارزشمند آموخته است: اتکا به یک ارائه دهنده تجاری واحد، هر چند توانا یا ظاهرا دوستانه، آسیب پذیری بالقوه فاجعه باری را تشکیل می دهد. فناوری SpaceX یک عنصر کلیدی در تلاش جنگی اوکراین است که زیربنای همه چیز از هماهنگی خط مقدم تا جنگ هواپیماهای بدون سرنشین و دفاع هوایی است. ماسک معتقد است که کیف بدون آن سقوط خواهد کرد.

اکنون، اوکراین و متحدان اروپایی آن از فناوری خود برای راه اندازی تلاش های فرار خود استفاده می کنند.

در 27 اکتبر، شرکت فناوری دفاعی اوکراین HIMERA و GomSpace دانمارکی اعلام کردند که OBRIA NANO را با موفقیت آزمایش کرده‌اند، اولین ماهواره‌ای که قرار است یک شبکه ارتباطی مستقل اوکراینی پیرامون آن ساخته شود. این ماهواره در اول اکتبر با موشک فالکون 9 اسپیس ایکس پرتاب شد.

OBRIA NANO و صورت فلکی کی‌یف به دنبال آن ممکن است هرگز با مقیاس Starlink رقابت نکنند، اما رویدادهای ماه گذشته رئیس‌جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی و همتایان اروپایی‌اش چاره‌ای جز تلاش برای یافتن جایگزین باقی نمی‌گذارد.

بدون شک استارلینک یک دستاورد تکنولوژیکی خارق العاده است. صورت فلکی ماسک اتصالات اینترنتی قابل اعتمادی را به اعماق جنگل‌های بارانی آمازون آورده است، به مخالفان ایرانی کمک کرده تا قطعی‌های ارتباطی تهران را دور بزنند و برای سربازان اوکراینی راه حیاتی در مبارزه وجودی خود علیه مهاجمان روسی فراهم کرده است.

جایی در طول مسیر، SpaceX چیزی را ایجاد کرد که به انحصار آن نوع ارتباطات ماهواره‌ای متحرک و کم تأخیر که ارتش‌های مدرن به طور فزاینده‌ای نیاز دارند، نزدیک می‌شود.

مجتمع نظامی-صنعتی آمریکا سابقه طولانی در بهره‌برداری از برتری فناوری خود برای ایجاد نفوذ بر دولت‌های متحد با ارائه سخت‌افزار نظامی، بعلاوه قطعات یدکی و تعمیر و نگهداری مورد نیاز برای ادامه فعالیت دارد، اما ارتباطات ماهواره‌ای تجاری عصر جدیدی از وابستگی را آغاز کرده‌اند.

بر خلاف تانک یا گلوله توپ، اتصال ماهواره ای یک سرویس به طور مداوم ارائه می شود. مالک آن کنترل فنی نهایی را در مورد مکان، زمان و نحوه عملکرد آن حفظ می کند. یک ارتش ممکن است ترمینال را خریداری کند، اما این لزوما به این معنی نیست که شبکه را کنترل می کند.

برای سال ها، این مشکل به نظر نمی رسید. چرا یک شرکت موفق با انکار خدمات به مشتریان پولی، به ویژه متحدانی که با رقیب دیرینه آمریکایی می جنگند، قراردادهای سودآور دولتی را به خطر می اندازد؟

تغییر روابط بین آتلانتیک توسط دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، ایرادات این محاسبه را آشکار کرده است. دولت او چندین نسل از مفروضات مربوط به تعهدات آمریکا در قبال امنیت اروپا را تغییر داده و کمک نظامی ایالات متحده را کاملا مشروط کرده است.

بحث استارلینک سطح عدم قطعیت را افزایش داده است. درست همانطور که اپراتورهای هواپیماهای بدون سرنشین اوکراینی متوجه شدند تجهیزات آنها به درستی کار نمی‌کند، دولت‌هایی که میلیاردها دلار برای دفاع اوکراین سرمایه‌گذاری کرده‌اند، با وحشت شاهد بی‌استفاده شدن پهپادهای رهگیر آنها توسط یک اتصال ماهواره‌ای دریچه گاز بودند که نمی‌توانستند کنترل کنند.

سؤالات در مورد اینکه دقیقا چه کسی محدودیت‌های Starlink و Starshield را در اوکراین مجاز کرده است، باقی می‌ماند، اما نتیجه یکسان است - قابلیت‌های نظامی حیاتی متحدان اکنون در برابر تصمیمات اتخاذ شده توسط شرکت‌های خصوصی که رابطه آنها با کاخ سفید تقریبا کاملا به وضعیت روابط آنها با مردی در دفتر بیضی بستگی دارد آسیب‌پذیر است.

اروپا علاوه بر تعداد انگشت شماری از شبکه های کوچک نظامی ملی متشکل از اعداد تک رقمی ماهواره، تنها یک جایگزین در مقیاس بزرگ برای Starlink دارد: OneWeb یوتلست.

این عملیات فرانسوی-بریتانیایی دارای مجموعه ای از بیش از 600 ماهواره است. فضاپیمای OneWeb در حدود 1200 کیلومتری زمین می چرخد ​​که بیش از دو برابر بیشتر از سخت افزار ماسک است و اتصال و پهنای باند بسیار ایمن را تضمین می کند.

اما OneWeb برای دنیایی طراحی نشده است که در آن سربازان بتوانند هواپیماهای بدون سرنشین را در یک بازار آنلاین سفارش دهند و آنها را به خط مقدم تحویل دهند، درست همانطور که شما ممکن است لوازم خانگی را از آمازون تا درب ورودی خود سفارش دهید. در همین حال، SpaceX به یک سرباز اجازه می‌دهد یک پایانه ماهواره‌ای بخرد که به اندازه کافی در کوله پشتی قرار بگیرد، آن را در عرض چند دقیقه تنظیم کند و بلافاصله به جنگ برود.

بلندپروازانه ترین تلاش اتحادیه اروپا برای ایجاد یک جایگزین، IRIS² است، یک صورت فلکی ارتباطات ماهواره ای مستقل که طراحی شده است تا به پایتخت های اروپایی و دوستانه و ارتش آنها اتصال ایمن را با نوعی سرویس قابل حمل و انعطاف پذیر که Starlink را ضروری کرده است، ارائه دهد.

با وجود میلیاردها یورو سرمایه گذاری، این برنامه سال ها تا آنلاین شدن فاصله دارد. بودجه آن همچنان با بالون افزایش می یابد زیرا الزامات اضافی در طراحی گنجانده شده است، و انتظار نمی رود اولین ماهواره ها تا سال 2029 پرتاب شوند. اگر مجموعه کامل 348 ماهواره به صورت آنلاین عملیاتی نشود، هنوز کسری از تعداد واحدهایی را تشکیل می دهند که SpaceX قبلا بالای سر ما پرواز کرده است.

این امر راه را برای شرکت های خصوصی که محصولات سفارشی را ارائه می دهند، البته در مقیاس بسیار کوچکتر، باز می کند.

HIMERA و GomSpace امیدوارند OBRIA در نهایت شبکه ارتباطی مستقل خود را در اختیار اوکراین قرار دهد، در حالی که ICEYE فنلاند و نوکیا در 22 اکتبر قراردادی را با وزارت دفاع اوکراین برای کشف یک صورت فلکی جداگانه امضا کردند. شرکت‌های فنلاندی انتظار دارند اولین ماهواره‌ها از برنامه‌های ارتباطی گسترده‌ترشان در سال ۲۰۲۸ پرتاب شوند.

این پروژه‌ها مطمئنا می‌توانند به تنوع بخشیدن به زیرساخت‌های ارتباطی کمک کنند، اما این ما را به وابستگی بعدی می‌رساند - در واقع فرستادن ماهواره‌ها به فضا.

اروپا دارای قابلیت پرتاب موشک با آریان 6 و وگا سی است و استارت آپ های مختلفی با وسایل پرتاب جدید برای آزمایش ظهور کرده اند. اما این صنعت از فرکانس، مقیاس و اقتصاد SpaceX بسیار عقب است. مؤسسه امور بین‌الملل و امنیت آلمان وابستگی به ارائه‌دهندگان پرتاب آمریکایی را به عنوان یک مانع اساسی برای استقلال فضایی اروپا شناسایی کرده است.

بنابراین، برای رهایی از Starlink، اروپا یک بار دیگر به خالق آن روی آورده است. در 2 اکتبر، یوتلست اعلام کرد که 32 ماهواره اول در برنامه نوسازی OneWeb خود برای پرتاب بر روی موشک SpaceX آماده می شوند.

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، بسیار خوشحال بود که گل های خود را در این هفته به ماسک هدیه داد. او روز چهارشنبه گفت: «ایلون ماسک یک نابغه است، او فقط یک نابغه واقعی است»، اگرچه این ستایش ممکن است کمی بیشتر از بیسکویت دیپلماتیک در بحبوحه نزدیک شدن مسکو با واشنگتن باشد.

روسیه همچنین سخت در حال کار بر روی یک صورت فلکی ماهواره ای مدرن نوپا است. معادل Starlink مسکو، معروف به Rassvet یا "Dawn" تاکنون موفق شده است بیش از 30 ماهواره را در مدار قرار دهد، اما اوکراین تمام تلاش خود را می کند تا این برنامه را متوقف کند.

در 28 اکتبر، اداره اطلاعات دفاعی این سازمان جزئیات 49 شرکت روسی و بلاروسی را منتشر کرد که گفته می‌شود در توسعه راسوت دخیل بوده‌اند، که بنا بر گزارش‌ها، 23 مورد از آنها از تحریم‌های غرب دست نخورده باقی مانده‌اند. کیف می‌تواند تامین‌کنندگان را شناسایی کند و به طور بالقوه عناصر زیرساخت روسیه را مختل کند، اما محدود کردن جریان گسترده‌تر قطعات، مالی و فناوری Rassvet به شدت به همکاری ایالات متحده و اروپا بستگی دارد.

تنها چین که دو برنامه ماهواره ای را به طور همزمان اجرا می کند، به نظر می رسد می تواند به این زودی ها با مقیاس Starlink مطابقت داشته باشد.

صورت فلکی کیانفان یا «هزار بادبان» - که در حال حاضر تقریبا 250 ماهواره در مدار دارد و قصد دارد به ده‌ها هزار ماهواره برسد - هدف آن ارائه ارتباطات ماهواره‌ای تجاری با سطح بالا و بازار انبوه است. در همین حال صورت فلکی گووانگ به عنوان یک شبکه ارتباطی دولتی و نظامی مستقل طراحی شده است و همچنین دارای بیش از 200 فضاپیما در مدار است.

بدیهی است که هیچ یک از این دو شبکه راه حل ارتباطی معتبری برای ارتش های غربی ارائه نمی دهد.

پس برای اوکراین و اروپا، غصب کامل استارلینک ماسک، حداقل در کوتاه مدت، غیرممکن است. در عوض، وظیفه کاهش تدریجی آسیبی است که از دست دادن دسترسی به آن می تواند با ایجاد پیوسته جایگزین خود ایجاد کند.

آنها باید امیدوار باشند که ماسک همچنان مایل به کمک به آنها برای راه اندازی آن باشد.