چگونه «بازگشایی یک هیولا: آیلین وورنوس» از هوش مصنوعی برای زنده کردن یک قاتل سریالی استفاده کرد

در ابتدا، Unmasking a Monster: Aileen Wuornos، مستند جنایی واقعی جدید ID، نگاهی آشنا به مشهورترین قاتل زنجیره ای زن آمریکایی به نظر می رسد. با شروع قسمت اول، صدای آرشیوی از وورنوس، که در سال 2001 اعدام شد، وجود دارد که اقرار می‌کند باید حقیقت را در مورد هفت قتلی که متهم به ارتکاب انجام داده است بگوید. یک کارآگاه قتل وجود دارد که در این پرونده حضور داشت و نحوه تماس او با قاتل را بازگو می کند. یکی از دوستان وورنوس در مورد ناباوری که وقتی متوجه جنایاتش شد صحبت می کند.

در کلیپ‌های صوتی، تصاویری بین فیلم‌های آزمایشی، مصاحبه‌های امروزی، و اجرای مجدد صحنه‌سازی شده بریده می‌شوند.

اما این بازسازی ها توسط بازیگران انجام نمی شود. در عوض، همانطور که در کارت عنوان اولیه که استفاده از "VFX مولد پیشرفته" را افشا می‌کند، اشاره شد، آنها دیجیتالی‌سازی صحنه‌های بازآفرینی شده از زندگی Wuornos را با هوش مصنوعی ارائه می‌کنند. وقتی سریال Wuornos را به تصویر می کشد که اسلحه را به سمت دوربین نشانه می رود تا نشان دهد که یک قربانی در آخرین لحظات خود چه چیزی را می دید، این آیلین وورنوس واقعی است. تقریبا

Unmasking a Monster که برای اولین بار در ID نمایش داده شد و اکنون در HBO Max پخش می شود، اولین مستندی است که از این نوع فناوری جلوه های بصری با کمک هوش مصنوعی استفاده می کند - چیزی که استفن دوست، معاون Arrow Media، شرکتی که این فرآیند را توسعه داده است، "ماسک دیجیتال" می نامد - برای قرار دادن یک لایه واقعی تر روی صحنه های بازآفرینی شده توسط بازیگران. جیسون سارلانیس، رئیس Investigation Discovery، که به تولید سریال کمک کرد، توضیح می دهد که رسانه های جنایت واقعی در دهه گذشته تغییر کرده اند.

دیگر بینندگان به مصاحبه‌های تخصصی و اجرای مجدد صحنه‌ای که قوس یک داستان را در 44 دقیقه پوشش می‌دهند، قانع نمی‌شوند. او می گوید: «آنچه برای ما تغییر کرده است، از نظر نحوه تحقیق و توسعه این داستان ها، دسترسی به مواد و دسترسی به افراد نزدیک به پرونده است. "شنیدن دیدگاه بدون رنگ آنها و سپس تکمیل آن با تا آنجایی که ممکن است با مواد آرشیوی واقعی." انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

اما آنچه هوش مصنوعی ارائه کرد راهی برای آن ها بود تا حس دیدن مطالب آرشیوی را در زمانی که هیچ کدام وجود نداشت به بیننده القا کنند. به گفته سارلانیس، بینندگان ID به طور مداوم شکایت کرده اند که با نمایش مجدد آنها خاموش شده اند. او می گوید: «آنها فقط علاقه ای ندارند. آن‌ها چیزی را می‌خواهند که تا حد امکان از نظر بصری معتبر باشد. چیزی که این پروتزهای دیجیتال به ما اجازه داده‌اند این است که بیننده را به یکپارچه‌ترین و معتبرترین روشی که می‌توانستیم در بازسازی‌هایی که قبلا نمی‌توانستیم انجام دهیم، به آنجا منتقل کنیم.»

سارلانیس توضیح می‌دهد که ایده سریال حدود سه سال پیش روی نوشیدنی‌ها شکل گرفت. او در حال صحبت با دوست، که رسانه Arrow او یکی از تهیه‌کنندگان مکرر سریال‌های جنایی واقعی ID است، در مورد نمایشی که اخیرا دیده بود، کمدی بریتانیایی Deep Fake Neighbor Wars بود که از فناوری ابتدایی هوش مصنوعی استفاده می‌کرد تا چهره‌های مشهور را بر تقلید کنندگان صحنه‌ها قرار دهد. این فناوری کاملا به وجود نیامد، اما آنها می‌توانستند بگویند که در عرض چند سال، تقریبا یکپارچه خواهد بود. سارلانیس می گوید: «این یک لامپ برای ما روشن کرد.

ما می‌توانیم فناوری مشابهی را که به شیوه‌ای بسیار متفکرانه‌تر و ظریف‌تر اجرا می‌شود، در نظر بگیریم و آن را به بازآفرینی‌ها - که بخش بزرگی از تاریخ مستند است - بدهیم و روش کاملا جدیدی برای روایت داستان را باز کنیم.»

دوست پذیرفت که این فناوری ارزش کاوش را دارد و به این فکر کرد که می خواهد از چه کسی برای روایت داستان استفاده کند. او می‌گوید: «چون باید دلیل خوبی داشته باشید. "تکنولوژی به خاطر فناوری جالب نیست." یک دامپزشک جنایتکار واقعی - او کار خود را در اواسط دهه 1990 به عنوان کارآموز در تلویزیون دادگاه آغاز کرده بود - او مدام به Wuornos برمی گشت. او می‌گوید: «از همه چیزهایی که او از سر گذرانده بود - از مادرش که او را در کودکی رها کرد، تا مورد تعرض در سن 14 سالگی، [تا] رها کردن فرزند - همه این چیزهای وحشتناکی که برای او اتفاق افتاد، می‌توانستید آن را در چهره‌اش ببینید.

"چهره او داستانی را روایت می کرد."

دوست و سارلانیس از انگی که ممکن است هوش مصنوعی به پروژه وارد کند آگاه هستند. آنها می گویند، بخشی از این که چرا سه سال طول کشید، به این دلیل است که می خواستند به پیامدهای گنجاندن این نوع فناوری در نمایش خود فکر کنند. دوست می گوید: «این یک تولید انسانی بود. ما بیش از 70 نفر داشتیم. بهترین نویسندگان، مصاحبه‌کنندگان را داشتیم. علیرغم پیچیدگی جلوه‌های بصری، این یک مستند بسیار سنتی است. فکر می‌کنم دانستن اینکه هوش مصنوعی چه کاری می‌تواند انجام دهد - و مهمتر از آن، چه کارهایی نمی‌تواند انجام دهد - راهی برای استفاده درست از آن است. مطالب مرتبط سه تن از همسران او به طرز مرموزی مردند.

آیا توماس راندولف آنها را کشت؟ وکیل لیندسی کلنسی برای حکم بی گناهی استدلال می کند: «شواهد این که او این کار را انجام داده کجاست؟» زنان واقعی «هیولا: داستان لیزی بوردن» مستند گری گلیتر از انتشارات آتی نتفلیکس پس از «اطلاعات حقوقی جدید» خارج شدند.

یکی از دستورالعمل‌هایی که آنها به خود دادند این بود که کسانی که از شباهت دیجیتالشان در بازسازی‌ها استفاده می‌شود - به غیر از Wuornos، یک شخصیت عمومی - باید رضایت خود را اعلام کنند. دوست می‌گوید: «اگر می‌خواهیم از این فناوری به‌عنوان یک شخصیت استفاده کنیم، به اجازه کامل و کتبی نیاز داشتیم. هر زمان که علامت سوالی بود از آن استفاده نکردیم. یکی از این علامت‌های سوال مایک جوینر بود، یک بازپرس مخفی که روی این پرونده کار کرده بود، که چندین سال قبل برای پروژه‌ای دیگر با او مصاحبه کرده بودند، اما از آن زمان مرده بود.

دوست می‌گوید: «وقتی آن مصاحبه را فیلمبرداری کردیم، قبل از آن بود که به استفاده از این فناوری فکر کنیم. در سال 1991، جوینر به عنوان یک جنایتکار ظاهر شده بود و با Wuornos در بار Last Resort، یک پاتوق دوچرخه سواری در فلوریدا که در نهایت قاتل سریالی دستگیر شد، با وورنوس چت کرده بود، و گفتگوی طولانی آنها چیزی بود که تهیه کنندگان می دانستند که می خواستند در آن بگنجانند. اما به جای انتقال چهره واقعی جوینر به یک بازیگر، آنها ترجیح دادند فقط با بازیگری که شبیه او بود، بروند، زیرا او زنده نبود تا رضایت دهد.

دوست توضیح می‌دهد: «در ابتدا، ما فقط قصد داشتیم این فرآیند را با آیلین انجام دهیم، و سپس متوجه شدیم که دیدن شخصیت‌های دیگر جالب خواهد بود، [بنابراین] به سراغ آن‌ها رفتیم زیرا باید نسخه اصلاح‌شده‌ای را امضا کنند. "اما همه به راحتی با آن موافقت کردند."

علاوه بر این، دوست می گوید، آنها در نوشتن هیچ بخشی از برنامه از هوش مصنوعی استفاده نکرده اند. فیلمنامه‌ها بر اساس گزارش‌های خودشان نوشته شده‌اند، از جمله اسناد دادگاه، رونوشت‌های تحقیق، و مصاحبه با کارآگاهان، شاهدان و حتی لوری والدز، دوست قدیمی وورنوس که قبلا هرگز با مطبوعات صحبت نکرده بود. دوست می گوید: «هیچ چیز ساخته نشده است. همه چیز در اینجا بر اساس یک رونوشت است، بر اساس چیزی که [مصاحبه شونده] ما به ما گفته است که آنها اتفاق افتاده را به خاطر داشته اند. بنابراین تا آنجا که ممکن است معتبر باشید.

موراگ پیکوک، هنرپیشه اسکاتلندی که پایه‌ای برای بازسازی‌های Wuornos است، ساعت‌ها نوار را مطالعه کرد تا سعی کند احساسات قاتل زنجیره‌ای را تقلید کند - او توضیح می‌دهد: «عجیب‌های او، رفتارهای او، نحوه استفاده کاملا رسا از چشمانش». با این حال، حتی بعد از اینکه VFX روی عملکرد او گذاشته شد، می‌توانست خود را درخشش ببیند. می‌توانستم خودم را در آن بشناسم. «گفتم، «احساس می‌کنم این چشمان من است.» و استفان گفت: «اینطور است. ما هیچ کاری برای تغییر آنها انجام نداده‌ایم.» او می‌گوید: «این یک تصویر کاملا ساختگی نیست.

این من هستم با یک ماسک بالا." (چیزی که کمتر قابل تشخیص است صدای طاووس است؛ اگرچه او برای فیلمبرداری با لهجه آمریکایی صحبت کرد، اما سارلانیس خاطرنشان می کند که آنها «مدلی را بر روی صدای آرشیوی واقعی صدای آیلین آموزش دادند که سپس برای اصلاح اجرای آوازی او استفاده شد – اما اجرای اصلی تماما موراگ است.)

طاووس می‌گوید که به دلیل استفاده از فناوری جدید، در انتخاب این شغل مردد بوده است. "هوش مصنوعی می تواند بسیار تحریک کننده باشد، اینطور نیست؟" او می گوید. این چیزی است که می توان از آن به خوبی استفاده کرد، یا مانند هر ابزار دیگری، می توان از آن سوء استفاده کرد. اما در مجموع، او از صحنه‌هایی که می‌دید راضی بود، اگرچه وقتی ما صحبت می‌کردیم کل سریال را تماشا نکرده بود.