چگونه با هوش مصنوعی رابطه واقعی ایجاد کنیم و توانایی شناختی خود را حفظ کنیم

هوش مصنوعی مانند این طرح آزمایشی در فرانسه به تغییر جراحی رب کمک خواهد کرد

همزیستی ایتان مولیک دبلیو اچ آلن (بریتانیا، 22 اکتبر)؛ نمونه کارها (ایالات متحده، 20 اکتبر

شاید از اعتراف به این موضوع خجالت بکشم، اما تلاش کمی برای تعامل با هوش مصنوعی انجام داده ام. من شک ندارم که متحول کننده باشد. این مقدار از قبل مشخص است. بیشتر این است که من نگران این هستم که وقتی تفکر خود را برون سپاری می کنیم چه اتفاقی می افتد، اگر اتکا به هوش مصنوعی منجر به نوعی آتروفی شناختی شود، شخصا چه چیزهایی را از دست می دهم، و اینکه وقتی تلاش فکری را تسلیم می کنیم برای همه ما چه می شود.

اتان مولیک در کتاب جدید خود همزیستی: مرحله بعدی هوش مصنوعی، قانع کننده‌ای مطرح می‌کند که من بیش از حد محتاط و از خود راضی بوده‌ام. این کتاب به منزله یک مانیفست روشن فکر برای پذیرش محتاطانه هوش مصنوعی است، یک راهنمای عملی خوشایند برای اینکه چگونه هر یک از ما می‌توانیم بدون کنار گذاشتن ارزشمندترین قابلیت‌های شناختی خود با آن همکاری کنیم، و یک کاوش گسترده در مورد معنای این رابطه جدید.

مولیک، استاد دانشکده بازرگانی وارتون در دانشگاه پنسیلوانیا، زیرمجموعه بسیار موفق "یک چیز مفید" را در مورد تأثیر هوش مصنوعی می نویسد. همزیستی اساسا دنباله‌ای بر کتاب او در سال 2024 با عنوان «هوش مشترک: زندگی و کار با هوش مصنوعی» است که بر چگونگی تفکر در مورد فناوری‌های جدید قدرتمند تمرکز داشت.

با نگاهی به هوش مصنوعی امروز، مولیک از همان ابتدا عملگرا بود. چه بخواهیم چه نخواهیم هوش مصنوعی اینجاست. به سرعت در حال بهبود است. و نحوه زندگی و کار ما را به شیوه‌هایی تغییر می‌دهد که پیش‌بینی آن دشوار است. پس سوال این نیست که آیا نوعی "ابر هوش" در نهایت همه ما را می کشد، بلکه این است که در حال حاضر و در آینده نزدیک چه نوع رابطه ای باید با هوش مصنوعی داشته باشیم.

Mollick در ارائه پاسخ، زمینه های زیادی را پوشش می دهد. او همه چیز را از مرز ناهموار - مفهومی که برای توصیف ماهیت ناهموار و غیرقابل پیش‌بینی قابلیت‌های هوش مصنوعی ابداع کرده است - تا نحوه عملکرد مدل‌های بزرگ زبان امروزی و معنای آن برای نحوه "فکر" آنها توضیح می‌دهد، از جمله یک متن آموزنده در مورد اینکه چرا یادگیری تقویتی با بازخورد انسانی آنها را تا این حد متعصب می‌کند.

او همه این کارها را با وضوح و وضوح چشمگیر انجام می دهد، و استدلال های خود را با بینش هایی از تحقیقات خود در مورد هوش مصنوعی و سایر متخصصان برجسته پشتیبانی می کند، و همه آن را با نمونه هایی از مکالمات متا لذت بخش خود با افرادی مانند کلود، جمینی و ChatGPT ارائه می دهد.

یکی از انتقادات جزئی این است که کتاب از جنبه‌های ناراحت‌کننده‌تر سر و صدا می‌کند - برای مثال، تخصیص کار نویسندگان برای آموزش داده‌ها، یا تحقیقات اولیه که نشان می‌دهد استفاده از هوش مصنوعی ممکن است توانایی‌های شناختی ما را کمرنگ کند. اما هیچکدام از اینها هدف اصلی آن را تضعیف نمی کند. هدف اصلی در اینجا این است که به ما نشان دهیم چگونه می توانیم عاقلانه با همکارانی کار کنیم که، همانطور که مولیک می گوید، «واقعا قدرتمند و واقعا غیرقابل اعتماد هستند».

ارزش واقعی کتاب در روشی است که باعث می‌شود وقتی یاد می‌گیریم همزیستی با هوش مصنوعی چه کارهایی را انجام دهیم، دوباره تصور کنیم.

در اینجا این کتاب واقعا مفید است، حداقل برای کسانی از ما که "شخصیت" خود را از "پنجره های زمینه" خود نمی شناسیم. ما در مورد رویکردهای مختلف همکاری با هوش مصنوعی به منظور انجام تحقیقات عمیق و ایجاد ایده، تکنیک‌های مختلف برای نوشتن اعلان‌هایی که بهترین پاسخ‌های ممکن را دریافت می‌کنند، یاد می‌گیریم، زمانی که باید از استفاده کامل از هوش مصنوعی خودداری کنیم و در کجا مفیدتر است. همه این‌ها بر اساس پیامی است که در کتاب منتشر می‌شود، یعنی اینکه «هوش مصنوعی جایگزینی برای تفکر شما نیست و ارزشی که ارائه می‌کند کاملا به نحوه استفاده از آن بستگی دارد».

این کتاب همچنین درباره چیزهایی که انسان‌ها هنوز روی میز می‌آورند، اطمینان بخش است، به ویژه قدرت قضاوت، سلیقه و مهم‌تر از همه، اختیار ما - که تقریبا به عنوان تمایل به عمل مستقل، بدون دستورالعمل تعریف می‌شود. او استدلال می کند که اینها مواردی است که ما باید مراقب حفظ آنها در عصر همزیستی باشیم.

Mollick در ادامه به بررسی چگونگی عملکرد روابط جدید ما با هوش مصنوعی در تجارت، سیاست، آموزش و روابط ما با یکدیگر می‌پردازد. همه چیز دقیق و سنجیده است، و او با وجود تمایل به خوش بینانه، در مورد بسیاری از عدم قطعیت ها صادق است. علاوه بر این، حتی کسانی که درک عمیق‌تری از هوش مصنوعی دارند، پاداش زیادی وجود دارد.

به عنوان مثال، بخش جالبی وجود دارد - که هوشمندانه با تبادل نظر نگران کننده با کلود پیش‌بینی شده است - در مورد آنچه آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی مرزی یاد می‌گیرند که چگونه مدل‌ها مفاهیم خاص را نشان می‌دهند، از جمله نشانه‌هایی که مدل‌ها ممکن است چیزی را توسعه دهند که بسیار شبیه قصد و درون‌نگری است.

اما برای من، و همه نگهبان‌های دیگر که بدون استفاده کامل از هوش مصنوعی از بین می‌روند، ارزش واقعی کتاب در روشی است که مولیک ما را وادار می‌کند تا زمانی که یاد می‌گیریم همزیستی با این همکاران را بیاموزیم، دوباره تصور کنیم که چگونه می‌توانیم انجام دهیم، و روشی را که او به ما نشان می‌دهد چگونه شروع کنیم. در واقع، این که کتاب را با این فکر شروع کردم که آیا درگیر شدن با هوش مصنوعی به معنای کنار گذاشتن چیزی است یا نه، گم نشد، اما اکنون به این فکر می‌کنم که ممکن است با صبر کردن، چیزی را از دست بدهم. همانطور که مولیک می‌گوید، «کسانی که بیشترین سود را می‌برند، آن‌هایی هستند که در واقع تلاش می‌کنند».

دانیل کوسینز نویسنده ای است که در لندن زندگی می کند. او رئیس سابق ویژگی های نیو ساینتیست است

هنگامی که از طریق لینک های موجود در این صفحه خرید انجام می دهید، کمیسیون دریافت می کنیم.