چگونه بزرگترین پروژه انرژی تجدیدپذیر در تاریخ ایالات متحده سرانجام ساخته شد

وقتی خورشید غروب می‌کند، باد در مرکز نیومکزیکو بالا می‌آید و با زوزه‌ای شبح‌آسا از میان دره‌های خشک می‌پیچد که برای قرن‌ها، مردم محلی آن را به ناله‌های روح فولکلور لالورونا تشبیه کرده‌اند.

چند ساعت در شرق آلبوکرکی، در ژوئن امسال، آن تندبادها شروع به کارکرد بزرگترین مزرعه بادی که این قاره تاکنون دیده است، با بیش از 900 توربین فولادی عظیم به چرخش درآورد. ارتفاع هر کدام به اندازه مجسمه آزادی است که در تکه ای از بیابان به اندازه شیکاگو پراکنده شده است. آنها به یک خط انتقال 550 مایلی که در سرتاسر جنوب غربی دوخته شده است وصل می‌شوند و اکنون بیش از یک میلیون خانه - به دورتر از کالیفرنیا - برق رسانی می‌کنند.

پروژه باد و انتقال SunZia یک پیروزی نادر از زیرساخت های آمریکا در قرن بیست و یکم است، یک شگفتی مهندسی که برق بیشتری از سد هوور تولید می کند. هنگامی که توربین‌ها در بهار امسال آنلاین شدند، بلافاصله رکوردهای انرژی تولید شده توسط باد را در منبع انرژی کالیفرنیا شکستند، جایی که انرژی خورشیدی ممکن است بر روز حاکم باشد، اما بادهای نیومکزیکو به طور فزاینده‌ای شب را تامین می‌کنند.

خوراکی های کلیدی

SunZia، بزرگ‌ترین پروژه انرژی پاک در تاریخ ایالات متحده، سرانجام در ژوئن امسال آنلاین شد و نیروی بادی نیومکزیکو را برای مشتریان در آریزونا و کالیفرنیا ارسال کرد.

برای بیش از یک دهه و نیم، این پروژه به دلیل مجوز دادن به مسائل، شکایت های حقوقی و مهمتر از همه، بازار انرژی که برای قدرتی که ارائه می کرد آماده نبود، به تعویق افتاد.

با افزایش سرسام آور تقاضای برق در کشور، همکاری SunZia با حافظان محیط زیست ممکن است طرحی برای ساخت کلان پروژه های بیشتر ارائه دهد.

پس از سال‌ها رشد رکودی برق، ایالات متحده کاملا گرسنه برای برق بیشتر است، با پیش‌بینی افزایش تقاضا تا پایان این دهه 25 درصد و تا سال 2050 به 78 درصد افزایش یابد. منابع انرژی مانند خورشید و باد.

به گفته Pattern Energy، توسعه دهنده پروژه، تا تابستان آینده، این پروژه از ورود حدود 9 میلیون تن دی اکسید کربن به جو جلوگیری می کند.

با این حال، برای چندین دهه، به نظر می رسید که این پروژه کمی بیشتر از یک رویا طیفی باقی می ماند.

"این کار می کند!" این تماسی بود که هانتر آرمیستد، مدیر عامل Pattern، زمانی که توربین ها برای اولین بار آنلاین شدند، از مهندس ارشد خود به یاد می آورد. ما در حال ایجاد قدرت بودیم، و در فاصله 550 مایلی در فونیکس خود را نشان می داد، تقریبا انگار یک جادو بود.» در طول بریدن روبان برای مزرعه بادی، برخی از کارگران ساختمانی خالکوبی های عظیم توربین را به نمایش گذاشتند. آرمیستد گفت: «مایه غرور آنهاست که تا آخر عمرشان می توانند رانندگی کنند و به فرزندشان بگویند من این کار را کردم.

اما SunZia تقریبا اصلا ساخته نشد. این فقط مقیاس پروژه نیست که آن را قابل توجه می کند، بلکه ظلم کاملی است که توسعه دهندگان آن برای آنلاین کردن آن تلاش کردند. این پروژه شامل پنج دولت ریاست جمهوری، تغییر مالکیت، تغییر مسیر اصلی و بن بست با یک پایگاه نظامی ایالات متحده بود.

این همچنین شامل مجموعه ای از دعاوی از جوامع قبیله ای محلی و حامیان محیط زیست می شود که برخی از آنها حتی با وجود چرخش توربین ها در حال بررسی هستند. ساخت هر پروژه بزرگ تجدیدپذیر به حجم وسیعی از فضا و شرایط طبیعی فوق‌العاده خاص نیاز دارد، مانند بادی که در شب می‌وزد یا دشت‌های بیابانی غرق در آفتاب. سپس رساندن این انرژی به شهرهای بزرگ به معنای عبور از برخی از بکرترین و دیدنی‌ترین دالان‌های طبیعی است که این کشور به جا گذاشته است، و به‌ویژه در جنوب غربی، با زمین‌های مقدس جوامع قبیله‌ای محلی برخورد می‌کند.

حماسه دهه‌ها برای حل برخی از این تنش‌ها، SunZia را به درس مفیدی تبدیل کرده است، و برای بسیاری، چه شایسته یا نه، آن را به بهترین فرزند پوستری برای اجازه اصلاحات تبدیل کرده است. و برای سال‌های متمادی، به نظر نمی‌رسید که نیاز کشور به قدرت به چنین پروژه‌ای بلندپروازانه نیاز داشته باشد. اما در این میان، با تغییر جهان، SunZia نیز تغییر کرد و - حداقل در برخی جاها - به پروژه ای بهتر و مشارکتی تر از زمانی که شروع شد تبدیل شد.

و اکنون، با توجه به اینکه کشوری در نهایت بر ساخت پروژه های بزرگ انرژی پاک بیشتر متمرکز شده است، می تواند نگاهی اجمالی به آنچه در آینده خواهد داشت، حتی طرحی از آنچه می تواند باشد، ارائه دهد.

دلیل(های) واقعی ساخت SunZia خیلی طول کشید

هنگامی که SunZia برای اولین بار در سال 2006 پیشنهاد شد، در همان سالی که توییتر آنلاین شد، زغال سنگ همچنان مهمترین منبع برق در آمریکا بود و اشتهای ملت برای برق سال به سال تقریبا ثابت مانده بود.

و برای 17 سال آینده، SunZia شکست خورد، حتی هرگز شکسته نشد. بین برزخ‌های مالی و نظارتی که اکثر مفسران آن را به تأخیر بی‌پایان جواز نسبت می‌دهند، پینگ‌پنگ زد. به‌عنوان‌مثال، چند خرابی مجوز در سطح ایالت وجود داشت که نیومکزیکو مسیر انتقال اولیه SunZia را در سال 2018 رد کرد. حتی پس از اینکه چنین خطوط برق بین‌ایالتی تأیید فدرال را دریافت کردند، آنها اغلب باید سال‌ها بیشتر برای تأییدیه‌های هر ایالتی که پروژه‌شان در آن انجام می‌شود منتظر بمانند.

سناتور مارتین هاینریش از نیومکزیکو، برای اولین بار، از SunZia به عنوان یک انگیزه کلیدی برای حمایت از طرح جدید سنا برای اجازه اصلاحات نام برده است. این امر هماهنگی فرآیندهای تصویب خطوط انتقال بین ایالتی را برای دولت فدرال آسان‌تر می‌کند و تضمین می‌کند که این خطوط به طور همزمان اتفاق می‌افتند و از عقب‌نشینی یک ایالت جلوگیری می‌کند.

این پروژه با یک چالش بزرگ و مهم مجوز مواجه بود: دریافت نیرو از طریق برد موشک های White Sands. اما این و سایر چالش ها در نهایت نسبتا سریع حل شدند. و برای دیوید هیز، که در دوران دولت اوباما به عنوان معاون وزیر کشور خدمت می کرد، این نشان می دهد که تامین مالی پروژه را حتی بیشتر از تشریفات اداری مختل کرده است.

هیز گفت: «حقایق حقایق هستند، و آنها مجوز خود را گرفتند. "پس ما بالاخره مجوز را گرفتیم. هورا، درست است؟ و بعد هیچ اتفاقی نمی افتد. هیچ اتفاقی نمی افتد."

بخشی از آن این واقعیت بود که دو ایالتی که SunZia می‌خواست خطوط انتقال خود را بسازد، به طور کامل با هم نبودند. اما این هزینه‌های هنگفتی نیز برای ساخت این پروژه بود، به‌ویژه با توجه به اینکه تصویب فدرال مستلزم دفن بخش‌هایی از خط انتقال در نزدیکی برد موشک بود. به‌علاوه، حتی اگر همه‌چیز کاملا با پروسه مجوز پروژه پیش می‌رفت، ممکن بود در آن زمان ساخت SunZia غیرممکن باشد، زیرا «ما واقعا نیاز بازار به آن را نداشتیم».

ایالات متحده به سادگی به اندازه کنونی برای برق جدید مشتاق نبود، و اهمیت ساخت آینده انرژی به تنهایی برای سرمایه گذاران به اندازه کافی جذاب نبود.

اما، با امتناع از مرگ آهسته هزاران محاصره یا شکست مالی، SunZia در عوض تکامل یافت. Pattern Energy، که در ابتدا تنها مسئول توسعه بخش مزرعه بادی پروژه بود، پروژه خط انتقال را در سال 2022 به عهده گرفت. در همان زمان، SunZia برای یک مجوز تجدید نظر شده فدرال درخواست کرد، مجوزی که برد موشک را دور می زد و در کمتر از دو سال - یک سرعت نسبی برای بوروکراسی فدرال - آنها مجوز جدیدی در دست داشتند. سپس 11 میلیارد دلار از چندین موسسه مالی جهانی، صندوق های بازنشستگی و سرمایه گذاران انرژی پاک تامین مالی شد.

سپس، چند سال بعد از زمان ساخت، سرانجام بزرگترین مزرعه بادی قاره آمریکا روشن شد.

آرمیستد به من گفت و پروژه‌های عظیم‌تری مانند این مورد نیاز خواهند بود، زیرا امروزه «دیگر بهانه‌ای وجود ندارد» که بازاری برای حجم بالای انرژی پاک آماده نیست. زمان بازی فرا رسیده است و ما باید این کار را انجام دهیم.»

بزرگترین پروژه انرژی پاک آمریکا درست شد

یکی از رازهای موفقیت نهایی SunZia در نیومکزیکو، توانایی این پروژه برای دستیابی به مصالحه، حتی با برخی از اولین منتقدان آن بود. در برخی موارد، یک دسته از پرندگان.

در حال حاضر، اولین پرندگان مهاجر، مانند جرثقیل شنی با کلاهک سرمه ای، شروع به رسیدن به مناطق زمستان گذرانی جنوب غربی خود کرده اند، نه چندان دور از برخی از خطوط انتقال فشار قوی SunZia که به تازگی عملیاتی شده اند.

این جرثقیل قبلا تقریبا منقرض شده بود که بخشی از آن به دلیل انفجار سدهای برق آبی جدید در اوایل قرن بیستم بود که ساخت آنها باعث خشک شدن تالاب های محلی شد. مسیر اولیه SunZia که در یکی از شلوغ ترین راه های پرواز در کشور برنامه ریزی شده بود، آنها را دوباره تهدید کرد، پرندگان نگران بودند، در کنار سایر گونه های مهاجر که ممکن است به طور تصادفی به خطوط برق جدید پرواز کنند، تهدیدی که تصور می شود هر ساله میلیون ها پرنده را در سراسر کشور می کشد.

سارا رز، معاون آب و هوا در انجمن ملی Audubon، گفت: در حالی که توسعه‌دهنده اصلی SunZia، Southwestern Power Group، تا حد زیادی از این نگرانی‌ها متاثر نشد، این سازمان غیرانتفاعی شریک غیر انتفاعی را برای سازش پیدا کرد که وقتی Pattern Energy قدرت را در دست گرفت.

او گفت: «آنها نقش خود را به عنوان توسعه‌دهنده پروژه واقعا جدی گرفتند، و من فکر می‌کنم که آنها با صداقت و حسن نیت زیادی با ما درگیر شدند.» تحت یک طرح تغییر مسیر، خطوط اصلی برق به شمال منتقل شدند، در کنار زیرساخت‌های موجود نصب شدند، یا به سیستم‌های هشدار بصری یا منحرف‌کننده‌های پرنده متصل شدند.

این تغییرات نه تنها حامیان پرنده را خوشحال کرد، بلکه برای کمک به متقاعد کردن کمیسیون مقررات عمومی نیومکزیکو، که درخواست مجوز SunZia را چند سال قبل تا حدی به دلیل این نگرانی‌ها رد کرده بود، کمک کرد تا به اتفاق آرا این پروژه را در سال 2022 تأیید کند.

برای روشن بودن، همه بر این باور نبودند که پترن همیشه مصالحه های مناسب را انجام داده است، به خصوص در آریزونا، جایی که مسیر SunZia تحت مدیریت جدید بدون تغییر باقی ماند. پیتر الس، یک محیط‌بان محلی، سال‌ها را صرف مبارزه با سانزیا در دادگاه به خاطر نفوذ آن به دره خوش‌منظره سن پدرو کرده است، منطقه‌ای که برای جوامع بومی مانند قوم توهون اوودهام و قبیله سان کارلوس آپاچی مقدس است. الس گفت که دیدن آن که توسط خطوط برق بیشتر در مناظر خدشه دار شده است، مانند "سوگواری برای مرگ" است، "مانند یک قتل زیست محیطی".

او دوست داشت سان زیا را ببیند که خطوط برق جدید دره را در کنار خطوط برق موجود اجرا کند، همانطور که در بخش‌هایی از نیومکزیکو انجام داد، فرآیندی که آرمیستد به من گفت امکان‌پذیر نبود زیرا بخش آریزونا از خط «قبلا در بستر قرار گرفته بود» و مجوز اصلی فدرال نشان می‌داد که دره «کم‌تاثیرترین و بهترین مسیر» است. شکایتی از سوی ملت توهونو اودهام و قبیله سان کارلوس آپاچی که سونزیا و وزارت کشور را به ناکامی در حفاظت از دره متهم می کند، همچنان در حال بررسی است.

البته تغییرات آب و هوایی بیشتر از یک خط برق، بسیاری از این مناطق را تهدید می کند. در دو دهه‌ای که SunZia شروع به پمپاژ انرژی پاک در خطوط ایالتی کرد، امواج گرمای شدید جان ده‌ها هزار آمریکایی را گرفته است و کل جنوب غرب در یک خشکسالی بزرگ که در 1200 سال گذشته دیده نشده است ادامه داشته است.

اینها برخی از نگرانی هایی هستند که SunZia تا حدی به دنبال مبارزه با آنهاست. و اگر بخواهیم از مرگ و میرهای ناشی از گرما، خشکسالی های شدید، سیل های ناگهانی بیشتر و تخریب زیستگاه های بیشتر جلوگیری کنیم، احتمالا به امکانات بسیار بیشتری مانند آن نیاز خواهیم داشت که برخی از آنها به معاوضه های سخت نیاز دارند.

اما آنها همیشه محکوم به این نیستند. شاید بیش از یک دهه طول کشیده باشد تا SunZia این درس را بیاموزد، اما برای کلان پروژه های آینده، طرح اولیه ممکن است از قبل وجود داشته باشد. پروژه انتقال نیرو 280 مایلی ساوث لاین در نزدیکی بخش‌هایی از آریزونا و نیومکزیکو قرار است ساخت و ساز را در سال آینده آغاز کند و آنقدر عمدی برای به حداقل رساندن تأثیرات زیست‌محیطی و فرهنگی آن انجام شده است که حتی دیگران آن را به عنوان یک ایده خوب تحسین کردند. و این رویکرد می‌تواند راه را برای پروژه‌های در مقیاس بزرگی مانند آن هموار کند.

رز گفت: «اگر افراد بیشتری می‌توانستند به دنبال راه‌حل‌هایی بر خلاف انتظار درگیری باشند، فکر می‌کنم ما می‌توانیم خیلی سریع‌تر حرکت کنیم.» در حالت ایده آل، 20 سال دیگر طول نخواهد کشید.

این داستان با کمک مالی Arnold Ventures پشتیبانی شد. Vox در مورد محتوای این گزارش اختیار کامل داشت.