چگونه بفهمیم کابل USB-C ضد آب است؟

هنگام خرید کابل USB-C ضد آب، همیشه رتبه IP را بررسی کنید

برخی از کابل های USB-C ضد آب هستند، اما باید یاد بگیرید که کدام یک را تشخیص دهید. به طور گسترده از خرده فروشان آنلاین، از جمله آمازون در دسترس است، آنها احتمالا دارای مهر و موم برای محافظت از اتصال و ارسال در انواع مختلف، از جمله کابل های نر، ماده، و زاویه دار هستند. اما آیا مهر و موم ها کار می کنند؟ کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیکی (IEC) استاندارد IEC 60529 را توسعه داده است، یک کد حفاظت از نفوذ پذیرفته‌شده جهانی که نشان می‌دهد یک محفظه (مانند دوشاخه USB-C) چقدر در برابر جامدات و مایعات مقاومت می‌کند.

عدد اول در این کد نشان دهنده محافظت در برابر گرد و غبار است، در حالی که عدد دوم محافظت از آب را نشان می دهد. طبق این کد، کابل های USB-C ضد آب باید دارای رتبه IP67 یا IP68 باشند. این کابل‌ها بیشتر در محیط‌های سخت خاص، مانند تولید، ساخت و ساز، سیستم‌های شارژ وسایل نقلیه دریایی و الکتریکی - هر جایی که در معرض آب، آب و هوا یا تصادف هستند، استفاده می‌شوند. هنگام انتخاب کابل، چیزی که بیش از همه اهمیت دارد رتبه IP است (حتی برای ابزارهای دیگر، مانند تلفن شما):

استاندارد USB-C مقاومت در برابر آب را مشخص نمی کند، به این معنی که در حالی که کابل های معمولی ممکن است در برابر پاشش آب جان سالم به در ببرند، هیچ چیز تضمین نشده است و قرار گرفتن در معرض آب با خطراتی همراه است. USB-C همه کاره، همه جا حاضر و پیچیده است. یک کانکتور را جدا کنید، خواهید دید که حاوی 24 مخاطب است که ممکن است به سیم های داده یا برق داخل کابل متصل شوند. (این میزان 20 پین بیشتر از USB-A است که به انتقال سریعتر داده کمک می کند.) اگر آب داخل کانکتور شود، می تواند باعث اتصال کوتاه شود که ممکن است به تجهیزات شما آسیب برساند، در حالی که قرار گرفتن در معرض رطوبت طولانی مدت می تواند باعث خوردگی مخاطبین شود.

همچنین این خطر وجود دارد که کابل های مرطوب با اتصال کوتاه بیش از حد گرم شوند و به طور بالقوه باعث آتش سوزی شوند. هرگز نباید کابل مرطوب - حتی یک کابل ضد آب - را به دستگاه وصل کنید.

محافظت از کابل USB معمولا با یک مهر و موم لاستیکی سیلیکونی، واشر یا یقه قفل در اطراف کانکتور برای محافظت در برابر نفوذ آب به دست می آید. برخی به کوپلینگ های سرنیزه رزوه ای تکیه می کنند، با مهر و موم لاستیکی که با سفت شدن یقه فشرده می شود و پیوندی ضد آب ایجاد می کند. کابل هایی که برای قرار گرفتن در معرض آب طولانی طراحی شده اند ممکن است از لاستیک مصنوعی سخت مانند نئوپرن استفاده کنند. یک ماده حتی سخت تر به نام فلورالاستومر (FKM) اغلب در مواردی که مقاومت شیمیایی یا حلال مورد نیاز است استفاده می شود.

اگر تماس ها هیچ خوردگی نشان نمی دهند، به طور کلی می توانید پس از خشک شدن کابل، دوباره با خیال راحت از آن استفاده کنید. برای خشک کردن کابل، آن را از برق بکشید، انتهای کانکتور را تکان دهید تا آب با فشار خارج شود و اجازه دهید 24 تا 48 ساعت خشک شود. سعی نکنید کابل را با سشوار خشک کنید، زیرا گرما می تواند به کابل آسیب برساند و از برنج استفاده نکنید، زیرا می تواند شن و گرد و غبار را به کانکتور وارد کند. اگر پس از خشک شدن کابل هنگام استفاده از آن داغ شد، آن را تعویض کنید.

مارک های کابل های ضد آب، مانند Atlavox، Yale، و L-Com با درجه صنعتی تر، در خرده فروشان خوب DIY/tech و همچنین در آمازون در دسترس هستند. باید اطمینان حاصل کنید که کابلی که انتخاب می‌کنید دارای استاندارد IP است، نه اینکه صرفا در برابر آب مقاوم باشد. کابل‌های ضد آب اولیه با قیمت حدود ده دلار در دسترس هستند، در حالی که کابل‌های ضد آب فوق‌العاده مقاوم برای سخت‌ترین محیط‌ها می‌توانند ده برابر قیمت داشته باشند. در نهایت، هنگام خرید یکی از این کابل‌ها، همیشه باید رتبه IP رسمی را بررسی کنید، زیرا کابلی که این را ارائه نمی‌کند ممکن است آنچه شما نیاز دارید را ارائه ندهد.