چگونه جشنواره سینما جنوب به مدت 25 سال در سدروت زنده مانده و رونق گرفته است

رئوما مانتزور، مدیر جشنواره Cinema South، که بیست و پنجمین دوره خود را از 1 تا 5 نوامبر در سینماتک سدروت جشن می گیرد، گفت: "اول از همه، اجازه دهید بگوییم که همه چیزهایی که اینجا اتفاق می افتد از قبل یک معجزه است."

این جشنواره باید با بیش از دو دهه بمباران های مکرر و غیرمنتظره توسط حماس از نوار غزه، و همچنین تراژدی حمله 7 اکتبر 2023، که جان بیش از 50 نفر از ساکنان، عمدتا غیرنظامیان را گرفت، مقابله کند. هنوز هم حامی و آن را اجرا می کند.

نمایش‌های جشنواره بیانگر تعهد گسترده‌تر برای کمک به فیلمسازان برای توسعه کارشان و ارائه دلایلی برای ماندن در جنوب است. منتزور در سال 2006 به عنوان دانشجو به ساپیر رسید، زمانی که جشنواره و جامعه فیلم‌سازی منطقه کوچک‌تر بودند. او گفت: «جشنواره به تدریج در واکنش به فضا و واقعیت زندگی ما توسعه یافت.

همکاری‌ها گسترش یافت و ارتباط با مدرسه اهمیت فزاینده‌ای پیدا کرد. برای دانش‌آموزانی که فیلم‌های فارغ‌التحصیلی خود را به پایان می‌رسانند، رویدادهای برگزاری جشنواره و انکوباتورهای توسعه پاسخی ممکن به این سوال ترسناک ارائه می‌دهند: بعد چه می‌آید؟ او گفت: "این مکان‌هایی هستند که آنها می‌توانند آزمایش کنند و شاید به توسعه پروژه‌ها ادامه دهند." این حمایت فراتر از فارغ‌التحصیلان اخیر است. برخی از فیلمسازان برای تحصیل به نقب غربی آمدند و ماندند، در حالی که برخی دیگر در آنجا بزرگ شدند.

آنها با هم یک جامعه خلاق را تشکیل داده‌اند که اعضای آن می‌خواهند به زندگی و کار در منطقه ادامه دهند. Mantzur می‌گوید: «در سال‌های اخیر، تا حدودی متناقض، دقیقا وقتی زندگی در اینجا دشوارتر شده است - شاید متناقض نباشد - تمایل فزاینده‌ای برای ایجاد آثار بیشتر و بیشتر وجود داشته است. انکوباتور برای فیلمسازان زن بادیه نشین. این برنامه که توسط فیلمساز سیگالیت بنایی هدایت می شود، با شرکای خود از جمله صندوق فیلم Negev همکاری می کند.

منتزور همچنین بر مشارکت مرکز اجتماعی راحت و متخصصان محلی در حمایت از کارگردانان تاکید کرد. او گفت: «کارگردانان زنان بادیه نشین هستند و همه افرادی که در اطراف آنها کار می کنند محلی هستند.» این ابتکار همچنان ادامه دارد و گروه بعدی فیلم ها برای نمایش در سال آینده فیلمبرداری شده اند. برای مخاطبان، این آثار فرصتی را برای مواجهه با زندگی در جنوب از طریق دیدگاه مردمی که در آنجا زندگی می‌کنند، فراهم می‌کند. این رابطه بین فیلم‌سازی و مکان همچنین روابط جشنواره را با فارغ‌التحصیلان و مدرسان ساپیر شکل می‌دهد.

در کنار مسابقه فیلم فارغ التحصیلی، آثار فارغ التحصیلانی را به نمایش می‌گذارد که حرفه‌ای ایجاد کرده‌اند و معلمانی که به خلق و خلق ادامه می‌دهند و در عین حال نسل دیگری را آموزش می‌دهند. مانتزور گفت: «ما همیشه ابتدا به دنبال ارتباط محلی هستیم. تأکید منطقه‌ای جشنواره به این معنا نیست که برنامه آن سرگرمی با مخاطبان ملی را حذف نمی‌کند.

افتتاحیه امسال شامل دو قسمت اول فصل دوم Bros است، سریالی توسط گای امیر و هانان ساویون که در سراسر جهان از نتفلیکس پخش می شود. مانتزور خاطرنشان کرد تماشای تلویزیون در سالن سینما تجربه مشترکی را به بینندگان می دهد که با تماشای خانه متفاوت است. از آنجایی که تلفن‌های هوشمند، پخش جریانی و تغییر عادات تماشا را تغییر می‌دهند، جشنواره‌ها نیز باید پاسخ دهند. اما جشنواره تمرکز خود را بر جامعه خود حفظ می‌کند و مراسم اختتامیه، نگبا، یک انکوباتور جدید برای فیلمسازان جوان جنوبی را راه‌اندازی می‌کند. پیش از 7 اکتبر، جشنواره بر خلاف همه شانس‌ها موفق شد افراد را جذب کند.

y مهمانان برجسته به یاد دارم که در ژوئن 2004 در آن شرکت کردم تا مهمان افتخاری آن، ریچارد گیر، را ببینم که یک کلاس استاد برگزار می کند. فضا جشن بود، در حد جنون بود، با جمعیت عظیمی در بیرون از سینماتک، اکثرا زنان، بلکه مردان و کودکان، برای استقبال از او حضور داشتند. گیر با مهربانی عکس می گرفت و امضا می گرفت. در آن روزهای قبل از گنبد آهنین، حماس هنوز به طور رسمی کنترل غزه را در دست نداشت، اما همچنان اغلب به سدروت و مناطق اطراف آن موشک شلیک می کرد.

بازدید از شهر شجاعت واقعی می‌طلبد، زیرا تمام محافظان جهان اگر در زمان نامناسب در مکان نامناسب قرار می‌گرفتند، نمی‌توانستند حتی به بزرگترین ستاره‌ها کمک کنند. درست چند ساعت قبل از شروع جشنواره، موشکی در فاصله‌ای نه چندان دور از سینماتک اصابت کرده بود و الی مویال، شهردار وقت، تکه‌ای از ترکش را به گیر اهدا کرد. گیر آن را پذیرفت و در مورد اینکه چگونه آن را در چمدانش جا می دهد شوخی کرد. در سال های بعد، مهمانان بین المللی جشنواره شامل کارگردان مستند استاد آلبرت میسلز و کارگردان تحسین شده سرگئی لوزنیتسا بودند.

امسال توماس ایمباخ کارگردان سوئیسی دو فیلم به نام‌های Nemesis و The Exposure را ارائه می‌کند و با همکاری سفارت سوئیس یک کلاس کارشناسی ارشد برگزار می‌کند. مانتزور گفت که آوردن مهمانان خارج از کشور و ایجاد همکاری‌ها بسیار دشوارتر شده است و تأکید کرد که موانع اهمیت حمایت از جامعه خلاق محلی را تقویت کرده‌اند. او تاکید کرد که بازدیدکنندگان از جاهای دیگر بسیار استقبال می کنند. حضور آنها جشن را گسترده تر می کند و مخاطبان جدیدی را به این داستان ها می آورد.

اما کیفیت متمایز آن ریشه در افرادی دارد که آن‌ها را می‌سازند. او گفت: «بیایید روی خودمان سرمایه‌گذاری کنیم.» در پاسخ به این سوال که چه چیزی جشنواره سینما جنوب را از جشنواره‌های دیگر اسرائیل متمایز می‌کند، مانتزور مؤسسه‌ای را توصیف کرد که هنوز پس از سال‌ها که بقا اولویت داشت، این سؤال را بررسی می‌کند. بین همه‌گیری و تحولات منطقه، فضای کمی برای تأمل درازمدت وجود داشت. او اذعان کرد: «تمرکز در سال‌های اخیر صرفا بر ادامه وجود بوده است.» او گفت، مرحله بعدی از خود کار رشد خواهد کرد: چگونه مردم را گرد هم می‌آورد و به آنها اجازه می‌دهد بررسی کنند.

تجربیات خود را تجربه کرده و داستان های خود را روی صفحه نمایش می دهند. او گفت: «ما می خواهیم ببینیم که در این سال ها در جنوب چه چیزی در حال توسعه است، که از جنوب بیرون آمده است.» پیوند بین فیلمسازان محلی فراتر از جغرافیا است. این بر تجربیات و احساساتی است که مردمی که در آنجا زندگی کرده‌اند در یکدیگر تشخیص می‌دهند. او گفت: «این جشنواره‌ای است که متعلق به ماست و برای ماست... این چیزی است که ما را متمایز می‌کند - آن دیدگاه جنوبی».