چگونه جنگ جهان را به مدت 500 سال به هم متصل کرده است

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

با ادامه جنگ در اوکراین و سراسر خاورمیانه، مفسران به طور فزاینده ای می پرسند که آیا ما به سمت یک جنگ جهانی سوم می رویم یا خیر. اما چه چیزی یک جنگ را «جهانی» می کند؟

مورخان جنگ جهانی اول (1914-1918) و جنگ جهانی دوم (1939-1945) را درگیری های جهانی می نامند. هر دو سرباز، نیروی کار و منابع را از سراسر امپراتوری های استعماری گسترده جذب کردند، بنابراین تأثیرات آنها تقریبا به هر گوشه از سیاره رسید.

اما درگیری هایی مانند جنگ داخلی اسپانیا (1936-1939)، جنگ داخلی آمریکا (1861-1865)، جنگ های ناپلئونی (1799-1815) و موارد دیگر نیز جهانی بودند و بازتاب های جهانی قابل توجهی داشتند.

جنگ جهانی چیز جدیدی نیست. ریشه های آن را می توان به اواخر قرن 15 و 16 میلادی، زمانی که قدرت های اروپایی شروع به ساختن امپراتوری های استعماری کردند، ردیابی کرد.

جهانی شدن معمولا جریان رو به رشد کالاها، پول، مردم و ایده ها بین کشورها را توصیف می کند. به همین دلیل است که یک گوشی را می توان در ایالات متحده طراحی کرد، در چین مونتاژ کرد و تقریبا در همه جا فروخت.

حامیان آن را با رشد اقتصادی، کالاهای ارزان‌تر و روابط نزدیک‌تر بین کشورها می‌دانند، در حالی که منتقدان به کاهش مشاغل و افزایش نابرابری اشاره می‌کنند.

اما بحث عمومی اغلب بر یک فرض ساده استوار است: جنگ جهانی شدن را مختل می کند یا حتی آن را معکوس می کند.

به نظر می رسد درگیری های کنونی که تجارت بین المللی را متزلزل کرده است از این ایده حمایت می کند. به عقیده طرفداران جهانی سازی بازار آزاد (یا نئولیبرال)، جنگ شر است و تجارت آشکار خیر ادعایی.

اما تاریخ، داستان آشفته‌تری را بیان می‌کند. مانند امپریالیسم قرون گذشته، جهانی شدن نئولیبرال گاهی به جنگ منجر شده است.

مورخان جهانی دیدگاه متفاوت تری از این پیچیدگی دارند. جهانی شدن نه خوب است و نه بد، بلکه فرآیندی طولانی مدت است که در آن جهان بیشتر به هم پیوسته می شود.

و فراتر از اقتصاد به سیاست، جامعه و فرهنگ می رسد.

به زبان ساده، جهانی شدن این است که چگونه جهان در طول زمان بیشتر به هم متصل شده است. و برای بسیاری از مورخان، جنگ هرگز واقعا این روند را متوقف یا معکوس نکرده است. به تازگی آن را متحول کرده است.

تحقیقات تاریخی اخیر من که در War & Society منتشر شده است، پنج قرن جنگ در سراسر جهان را در بر می گیرد و نشان می دهد که چگونه درگیری به طور مداوم جهانی شدن را عمیق تر و متنوع کرده است.

در زمان جنگ، سربازان، غیرنظامیان و فن‌آوری‌های نظامی ارتباطات را در سراسر جهان ایجاد می‌کنند و این الگو از سال‌های 1500 تا 2000 برقرار بوده است.

جنگ همیشه مردم را، چه سربازان و چه غیرنظامیان، اغلب در مسافت های طولانی در حرکت می کند. این جنبش جهانی شدن زمان جنگ را پیش می برد.

از اوایل دوره مدرن، دولت هایی که امپراتوری های استعماری می ساختند به دنبال مبارزان ماهر بودند.

پس از شکست در جنگ های داخلی ژاپن در اواخر دهه 1500، برخی از جنگجویان ژاپنی به خارج از کشور گریختند. مقامات پرتغالی و اسپانیایی آنها را استخدام کردند و برای خدمت به فیلیپین و کامبوج فرستادند.

در همین حال، بسیاری از مزدوران اروپایی در آسیا ترک کردند و در محلی ساکن شدند و جوامع جدیدی را تشکیل دادند که فرهنگ ها را در هم آمیخت.

مزدوران و سربازان استعماری در جنگ های 1800 و 1900 رایج بودند. قدرت های امپریالیستی غربی مردان بومی را از سرزمین هایی که مستعمره کرده بودند برای جنگیدن در ارتش خود به خدمت گرفتند.

سربازان در هر جایی که خدمت می کردند، پیوندهای نزدیکی با مردم محلی برقرار کردند و بسیاری از آنها به ازدواج و دوستی های مادام العمر منجر شد.

پس از جنگ های جهانی، کهنه سربازان روابط مستحکمی با همتایان خود در کشورهای دیگر، حتی دشمنان سابق، حفظ کردند. مورخان این را «انترناسیونالیسم جانبازان» می نامند.

جنگ غیرنظامیان را در تعداد زیادی جابجا می کند، گاهی اوقات در مسافت های طولانی، و با گذشت زمان، این افراد روابطی را که جهان را به هم پیوند می دهد، عمیق تر کرده اند.

یکی از نمونه های اولیه مربوط به مرز امپراتوری صفویه در ایران کنونی است. در اوایل دهه 1600، حاکم صفوی هزاران ارمنی را به اجبار جابه‌جا کرد، که در ادامه یک شبکه تجاری از مدیترانه تا فیلیپین ایجاد کردند.

در دوران مدرن، جنبش های کارگران و پناهندگان در زمان جنگ، مهاجرت جهانی را تغییر داده است.

به عنوان مثال، در طول جنگ داخلی آمریکا، هزاران کارگر چینی در ایالات متحده مستقر شدند، جایی که جنگ باعث کمبود کارگر شده بود. بسیاری در حال فرار از شورش تایپینگ، جنگ داخلی گسترده در جنوب چین بودند.

به عبارت دیگر، جنگ هم می تواند مردم را در سراسر جهان هل دهد و هم بکشد. نسل کشی نیز محل زندگی جوامع را دگرگون کرده است.

هولوکاست جوامع یهودی را در سراسر اروپا و جهان نابود و پراکنده کرد و کل جغرافیای قومی را در سطح جهانی دوباره ترسیم کرد. اخیرا، جنگ داخلی طولانی مدت در سومالی، یک دیاسپورای بزرگ سومالیایی ایجاد کرده است که اعضای آن اغلب بین کشورها جابجا می شوند.

جنگ همیشه فن‌آوری‌های جدید را تحریک کرده است و ابزارهای جنگ به‌ویژه جهانی شدن را ثابت کرده‌اند.

در اوایل دوره مدرن، سلاح ها و مواد استراتژیک مانند نمک و باروت در سراسر جهان مانند هر کالای دیگری معامله می شد.

با آنها دانش فنی ساخت و استفاده از آنها سفر کرد.

در دوران مدرن، سلاح‌ها دنیای مرتبط‌تری را شکل داده‌اند - از AK-47، یک تفنگ تهاجمی شوروی که آنقدر گسترده است که در پرچم ملی موزامبیک دیده می‌شود تا موشک‌های هسته‌ای.

خطر جنگ هسته ای به طور خاص به مردم احساس مشترکی از زندگی در یک سیاره واحد و در خطر انقراض داده است.

فن‌آوری‌های نظامی در زمان صلح نیز تأثیرات گسترده‌ای دارند. اشکال جدید حمل و نقل و مخابرات اغلب به عنوان نوآوری های نظامی زندگی خود را آغاز می کنند.

در اوایل دوران مدرن گالی ها و گالیون ها، کشتی های تجاری به راحتی می توانستند به کشتی های جنگی تبدیل شوند. در اواخر دهه 1800، قدرت‌های غربی در تلاش برای نقشه‌برداری و کنترل جهان، کشتی‌های جنگی بزرگ‌تری ساختند.

راه‌آهن، تلگراف و رادیو همگی برای اهداف نظامی و استراتژیک به کار گرفته شدند.

پس از جنگ جهانی دوم، تکنولوژی پشت بمب افکن های زمان جنگ به آغاز دوره جدیدی از سفرهای هوایی غیرنظامی کمک کرد.

در ژوئن 1941، یک مجله هوانوردی آمریکایی از بمب افکن غول پیکر جدید B-19 به عنوان مدلی برای "هواپیماهای زمینی بزرگ بین قاره ای و بین اقیانوسی آینده، هواپیماهایی که هر فاصله ای را تا هر نقطه از سطح کره زمین فتح خواهند کرد" ستایش کرد.

در طول قرن ها، جنگ جغرافیا را متحول کرده است.

سرمایه‌گذاری‌های نظامی دروازه‌های واقعی را برای جهانی‌سازی باز کردند و به همه چیز از غذا گرفته تا موسیقی اجازه عبور از مرزها را دادند.

پادگان های بریتانیایی و فرانسوی مستقر در خارج از کشور در اوایل دوره مدرن، و شبکه جهانی پایگاه های نظامی آمریکا در طول جنگ سرد، به مرکز ارتباطات و تبادل فرهنگی و مادی تبدیل شدند.

بشریت دارای یک سیاره واحد است و همین واقعیت ساده باعث جهانی شدن می شود.

به عنوان حیوانات اجتماعی، ما مجبوریم در سراسر جهان تعامل داشته باشیم. اینکه ما این کار را از طریق راه های صلح آمیز انجام دهیم یا از طریق خشونت و جنگ به ما بستگی دارد.

آنجل آلکالد و همکاران، جنگ و جهانی‌شدن در عصر مدرن (1500-2000): بازیگران، فناوری‌ها و فضاها، جنگ و جامعه (2026). DOI: 10.1080/07292473.2026.2717789

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله برای اولین بار در Pursuit منتشر شد. اصل مقاله را اینجا بخوانید.