چگونه جوامع هندی از بیش از چوب جنگلی امرار معاش می کنند

هر سال بین فوریه و مه، زمانی که گل های ماهوا شروع به ریزش می کنند، مامتا تیگا آنها را جمع آوری می کند. مامتا از دهکده ای در گوملا در ایالت جارکند هند می آید و در سه سال گذشته ماهوا (گلی از مادهوکا لانگفولیا)، گتی کاندا (یا سیب زمینی هوا، Dioscorea bulbifera) و برگ های تندو را از درخت آبنوس هندی (Diospyros melanoxylon) جمع آوری کرده است. همه این گیاهان منابع مهم غذا، دارو و سایر مصارف سنتی در فرهنگ او هستند. مامتا فقط یک گردآورنده قبیله نیست، بلکه خانه دار و مادر دو فرزند است.

در طول سال ها، او متوجه تغییری در آنچه که جنگل به او می دهد، شده است. او می گوید: «ماهاوا کمتر از قبل وجود دارد،» و مقدار آن با آب و هوا تغییر می کند. وقتی گرمای بیشتر باشد، ماهوا بیشتر می‌بارد و وقتی باران می‌بارد، گل ماهوا می‌ریزد. امسال ماهاوا کمتر بود، بین مارس تا آوریل ما معمولا حدود 4-5 کوینتال [100 کیلوگرم یا 220 پوند] جمع آوری می کنیم، اما این بار به دلیل باران بیش از حد، حدود 25 کیلوگرم ماهوا دریافت کردیم. محصولات جنگلی یک منبع درآمد ضروری برای خانواده هایی مانند مامتا است.

شوهرش یک راننده است و اغلب، وقتی پولشان کم است، وجوهی که با فروش ماهوا جمع‌آوری می‌شود به آنها کمک می‌کند تا زنده بمانند. اما چه اتفاقی می‌افتد وقتی منابعی که مردم به آنها وابسته هستند شروع به تغییر می‌کنند، در حالی که تقاضا برای آن محصولات همچنان در حال رشد است؟ بررسی اخیر در مجله Frontiers in Sustainable Food Systems این سوال را در ایالت های جارکند هند بررسی می کند… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.