چگونه خط پیشروی «مطلق» دی سی کمیک های مدرن را احیا کرده است

در یک روز آفتابی در باغ وحش شهر، گروهی از دانش‌آموزان کلاس پنجمی با هیجان برای یک گردش علمی جمع می‌شوند. همراه آنها، توماس، فقط یک معلم نیست، بلکه پدر و مادری مغرور است که کسب مقام اول پسرش در یک مسابقه علمی باعث شد تا کل کلاس این سفر را انجام دهد. وقتی صدای شلیک گلوله به گوش می رسد، شادی کوتاه می شود. مشخص نیست چه کسی شلیک می کند. بی تفاوت است در میان خرابی، بچه ها به داخل محوطه فرار می کنند، معلم آنها در را از بیرون به هم می زند. آخرین شات قبل از پایان اکو می شود.

این نوع صحنه ای است که در آمریکای مدرن به یک هنجار وحشتناک تبدیل شده است، صحنه ای که اغلب مردم نسبت به اخبار دوسوگرا شده اند. اما در این مثال، این یک هدف منحصر به فرد را دنبال می کند: این داستان منشا بتمن است. حداقل یک نسخه از او.

بتمن مطلق که توسط نویسنده اسکات اسنایدر و هنرمند نیک دراگوتا طراحی شده است، تراژدی اصلی محبوب‌ترین ابرقهرمان دی‌سی را به‌عنوان چیزی حتی تاریک‌تر تجسم می‌کند و مضامینی را برمی‌انگیزد که از سرفصل‌های خبری جدا شده و ترس و اضطراب خوانندگان امروزی را منعکس می‌کند. در این فرآیند، مجموعه کاملی از سریال‌ها آغاز شده است که علاقه را به کمیک‌های ابرقهرمانی جوان‌تر کرده است - به‌ویژه در بینندگان جدیدتر و جوان‌تر.

اسنایدر – که هیچ ارتباطی با زک، کارگردان لیگ عدالت ندارد – به رولینگ استون می‌گوید: «این ایده حدود چهار سال پیش، در دوران بی‌حالی پس از اوج‌گیری دنیای سینمایی مارول به وجود آمد، و به نظر می‌رسید که این گفتگوی فرهنگی درباره چگونگی پایان ابرقهرمانان در جریان است. "این از محل عصبانیت در مورد آن نشات گرفته است. در آن لحظاتی که [فرهنگ عامه] بزرگتر احساس می کند از ابرقهرمانان خسته شده اند، معمولا زمانی است که کمیک ها آنها را دوباره اختراع می کنند."

طرح اسنایدر برای یک دنیای کاملا جدید DC بود، در مجاورت دنیای اصلی که بیشتر کمیک های این برند در آنجا اتفاق می افتد. در اینجا، او می‌تواند فهرستی از نویسندگان و هنرمندان را به خدمت بگیرد تا به قول اسنایدر «شخصیت‌ها را به هسته‌ی اصلی بردارند، سپس آن‌ها را به گونه‌ای بازسازی کنند که احساس قهرمانی‌تر، پرطنین‌تر، هیجان‌انگیزتر از آنچه بوده‌اند» داشته باشند. این قهرمانان ممکن است متفاوت از آنچه خوانندگان انتظار دارند به نظر برسند یا عمل کنند، اما ویژگی های اساسی آنها - خواه اعتقاد نظامی یا ظرفیت امید آنها باشد - دست نخورده باقی می ماند.

انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

بتمن مطلق در اکتبر 2024 راه اندازی شد و به سرعت زن شگفت انگیز مطلق از نویسنده کلی تامپسون و هنرمند هیدن شرمن و سپس سوپرمن مطلق توسط نویسنده جیسون آرون و هنرمند رافا سندووال دنبال شد. از بین سه بزرگ دی سی، بتمن به عنوان پرفروش ترین کمیک سال 2024 با فروش نزدیک به 400000 نسخه پیشتاز شد، اگرچه همه عناوین به اندازه کافی خوب عمل کردند تا DC بتواند به سرعت خط Absolute را با نسخه هایی از Flash، Green Lantern و Martian Manhunter که در 20 سال عرضه می شود، گسترش دهد.

در طی دو سال، دنیای مطلق دی‌سی بر چارت‌های فروش تسلط پیدا کرده است - علاوه بر نامزدی چندین نامزدی و برنده شدن در جوایز آیزنر و هوگو این صنعت - با ردپای فرهنگی که برای این دوره بسیار بزرگ به نظر می‌رسد. ما انتظار داریم که فیلم‌های ابرقهرمانی میلیاردها دلار در گیشه به دست آورند، اما مردمی که به فروشگاه‌های آجر و ملات برای محصولات کاغذی سرازیر می‌شوند، تقریبا غیرواقعی به نظر می‌رسد.

جرمین اگزوم، مالک Acme Comics در گرینزبورو، کارولینای شمالی، می‌گوید: «هفته به هفته، مردم بیرون در صف کشیده‌اند و منتظرند ما آن کلید را ساعت 10 صبح بچرخانیم. "من 30 سال است که در اینجا پشت پیشخوان هستم. من تعداد زیادی راه اندازی مجدد شماره یک را دیده ام، اما هرگز چیزی شبیه به آنچه که در ماده Absolute اتفاق می افتد ندیده ام."

چیزی که شور و شوق را برای کمیک‌های Absolute ایجاد می‌کند، مسلما دو جنبه دارد: آزادی از محدودیت‌های چند دهه تداوم، و چیزی عمیقا فرهنگی – گرایش اجتماعی آگاهانه به بیشتر عناوین این دنیای جدید DC. دشمن بتمن یک میلیاردر است که جزیره شخصی خود را برای ارتکاب جنایات دارد. سوپرمن در حال سفر به سراسر جهان برای مبارزه با سوء استفاده شرکتی از کارگران است. افزوده جدید امسال، پیکان سبز، مدیران عامل را شکار می کند.

مطالب مرتبط وینس استیپلز: «هیپ هاپ واقعا هیچ قانونی ندارد» تماشای «Clayface» مانند خوردن پلی دوه است - الکس وارن و مگان مورونی می‌خواهند همه چیزهایی را که می‌دانید به اشتراک بگذارند روزالیند الازار از «اسب‌های آهسته». او شما را در «سبز مه‌آلود» خواهد برد.

با سیاسی شدن بیشتر از چیزی که کمیک های رایج معمولا اجازه می دهند، DC ممکن است کلید دسترسی به نسل کاملا جدیدی از خوانندگان را یافته باشد.

این اولین باری نیست که اسنایدر وظیفه معرفی مجدد جهان به بتمن را بر عهده دارد. از سال 2011 تا 2016، او این شخصیت را از طریق یک راه‌اندازی مجدد در سراسر شرکت - یکی از چندین دی‌سی که در طول دهه‌ها انجام داده بود - به عنوان نویسنده اصلی سری اصلی بتمن طی یک رویداد داستانی متقاطع به نام The New 52 حمایت کرد. برداشت او از جنبه‌های گیلاس‌چینی بتمن از نسخه‌های قدیمی‌تر و در عین حال اختراع چیزهای جدید، از دادگاه جغدها مانند ایلومیناتی گرفته تا نسخه وحشتناک جوکر که صورت خود را مانند یک ماسک می‌پوشد.

اما بتمن مطلق یک جانور کاملا متفاوت است. این پرچمدار یک جهان کاملا جدید DC است. تصور از جهان مطلق این است که به موازات جهان اولیه وجود دارد و مستقیما توسط بزرگترین شرور DC، Darkseid ایجاد شده است. تحت تأثیر او، مقیاس کیهانی به نفع تاریکی منحرف می‌شود و سرنوشت همه، از ابرقهرمان‌ها تا جوهای معمولی، بسیار تلخ‌تر می‌شود. این زمینه در شماره یکباره، DC All In Special تنظیم شده است، که تولد این واقعیت جدید را به تصویر می‌کشد - اما غیر ضروری است.

هر کتاب نقطه شروع تازه خود را ارائه می دهد، و همه خوانندگان واقعا باید بدانند این است که برای قهرمانان ما، همه چیز لعنتی است.

اسنایدر توضیح می‌دهد: «[Darkseid] به نوعی خدای این جهان است، و مانند این است، «اگر خدا کمکی نباشد چه؟» خدا تا حدی با شما مخالف است. "این نوعی از دنیایی است که در آن شما یک قوس انجام نمی‌دهید و آنها پیروز می‌شوند و این یک پیروزی است، و سپس وارد قوس بعدی می‌شوید. بیشتر شبیه آنهاست که برنده می‌شوند، اما این یک قدم به جلو است، دو قدم به عقب، زیرا هدف پیروزی نیست. نکته در این دنیا جنگیدن است."

همانطور که اسنایدر و یکی از خالقانش دراگوتا تصور می کنند، بتمن مطلق یک جانور است: یک جوان 24 ساله که شش فوت و نه قد دارد، 420 پوند را فشار می دهد و در میخ ها پیچیده شده است. او بسیار پرخاشگر است، استخوان‌ها را به هم می‌ریزد و چشم‌هایش را به هم می‌ریزد، در حالی که با شعارهای ناهنجار فریاد می‌زند. نماد سینه نمادین او حتی به عنوان یک تبر جداشدنی برای بریدن دست و پا عمل می کند. این بروس وین که میلیاردها دلار ندارد، از یک پیشینه یقه آبی می آید که توسط یک معلم و مددکار اجتماعی، قبل از مرگ نابهنگام پدرش در یک تیراندازی جمعی بزرگ شده است. و اگر این بتمن بزرگ باشد، تبهکارانش حتی بزرگتر، خشن تر و، صادقانه بگویم، باهوش تر از همیشه هستند.

جوکر این دنیا بیشتر شبیه بتمن اصلی است: یک میلیاردر بشردوست از یک طرف و یک وحشت شیطانی از طرف دیگر.

این نوع وارونگی به تمام تصویرهای قهرمانان کلاسیک در خط مطلق گسترش می یابد. زن شگفت‌انگیز کلی تامپسون به جای بزرگ شدن در جزیره بهشتی Themyscira، در جهنم توسط جادوگر Circe - که از نظر تاریخی یکی از بزرگترین دشمنان او است، بزرگ می‌شود. او برای انطباق، علاوه بر مبارزه، در جادو نیز ماهر شده است و اغلب از جادوها برای حل مشکلات، علاوه بر شمشیری به اندازه آسمان خراش، استفاده می کند. او همچنین یک قطع عضو است، که یک بازوی خود را برای کمک به یک فانی برای فرار از عالم اموات قربانی کرده است. نقطه‌ای که او استفاده می‌کند تخیل است - ضعفی که می‌توان از آن بهره‌برداری کرد.

اما وفادار به همتای اصلی خود، دیانا مطلق شخصیتی امیدوارتر از مثلا بتمن دلقور است. تامپسون می‌گوید: «من افراد زیادی را می‌بینم که می‌گویند: «اوه، دایانا فقط اوقات خوبی را سپری می‌کند در حالی که بقیه در حال مبارزه هستند». "و، من می‌خواهم اینطور بگویم: "این عوضی حتی قبل از اینکه ظاهر شود دستش را قطع کرد! به من نگویید که کارش آسان بوده است."

برخلاف برداشت های فیزیکی بزرگتر از بتمن و زن شگفت انگیز، سوپرمن جیسون آرون تقریبا عجیب به نظر می رسد. سوپرمن مطلق کوتاه‌تر از همسالانش (با بلندقدترین دایانا)، محتاط‌تر و اعتماد به‌نفس‌تر از آنهاست - اما به همان اندازه شکنجه شده است. این Kal-El که تا نوجوانی خود در کریپتون بزرگ شده، عزادار مرگش است و در هیچ کجای کانزاس یا کنت به زمین نمی رسد. او که شخصیت سنتی کلارک کنت و تربیت آمریکایی همراهش را از دست داده است، زیر بار همسان سازی با دنیای بیگانه است.

داستان کال ال با حس عمیق‌تری از حافظه فرهنگی که دیدگاه او را مشخص می‌کند، بیشتر به هویت مهاجری که در ابتدا شخصیت را تعریف می‌کرد، متمایل می‌شود، و او به حال خود رها می‌شود بدون اینکه مردمی به او بگویند.

آرون می‌گوید: "می‌خواستم او برخی از این دوگانگی‌ها را بپذیرد. او کریپتون را کاملا به یاد می‌آورد. او در آنجا نوجوان بود، بنابراین تا حدودی شخصیتی کاملا شکل‌گرفته داشت." چیزهایی که او دوست داشت، چیزهایی که برایش سخت بود. من می‌خواستم او از مجموعه سنتی سوپرمن جدا شود، جایی که شخصیت کلارک کنت نقشی است که او بازی می‌کند، یک محبت.

شاید سورئال ترین انحراف از DCU اصلی، نویسنده دنیز کمپ و هنرمند خاویر رودریگز، خاویر رودریگز، شکارچی مطلق مریخی باشد. مریخی که در ابتدا در دهه پنجاه خلق شد، یک نیروگاه رواقی و تغییر شکل است که در نمایش هایی مانند انیمیشن لیگ عدالت محبوبیت داشت، اما شناخت جریان اصلی همتایان خود را ندارد.

این دو با در اختیار گرفتن آزادی های گسترده، شخصیت را به موجودی باطنی تر تبدیل کردند، که در درون سر یک مامور بدبخت FBI به نام جان جونز زندگی می کند - که پس از جان سالم به در بردن از یک بمب گذاری انتحاری، از نظر عاطفی از خانواده و خود انسانیت جدا می شود.

"این دنیایی است که در آن قوس نمی‌زنید و آنها پیروز می‌شوند و این یک پیروزی است. نکته برنده شدن نیست. نکته در این دنیا جنگیدن است."

کمپ می‌گوید: "در تداوم عادی، Martian Manhunter بیگانه‌ای است که تظاهر به یک انسان می‌کند و در این مورد، او یک بیگانه است. او ترکیبی از یک مرد، یک انسان انسانی است که توسط دنیای دیگری، بیگانه مورد تهاجم قرار گرفته است." من می‌خواستم بیگانگی او را تقویت کنم و در عین حال انسانیت او را تقویت کنم - بنابراین، آنها را به دو قسمت تقسیم کردم و آنها را تبدیل به موقعیت رفیق-پلیس، زوج عجیب و غریب نهایی کردم.

خارج از آن، همه چیزهای دیگری بود که سال‌ها درباره آگاهی، اراده آزاد، توهم اراده آزاد، معنای گناه و بی‌گناهی و مجازات در دنیایی مانند دنیای ما، اگر اراده آزاد وجود نداشته باشد، می‌خواندم.»

شکارچی انسان مریخی کمپ و رودریگز با قرار دادن وحشت در دنیای واقعی در رویای تب بصری به این موضوعات می پردازد. شماره دوم در مینی سریال آنها مردی به نام تریگر تیلور را به تصویر می‌کشد که با تئوری‌های توطئه افراطی شده، متقاعد می‌شود که فرازمینی‌ها جایگزین بشریت شده‌اند و او را به کشتار پناهندگان سوری در محله‌ای به نام دمشق کوچک سوق می‌دهند. مرد مسلح قربانیان خود را به طور درونی انسانیت زدایی کرده و خود را متقاعد کرده که آنها بیگانه هستند، اما ریشه آن زمانی که مریخی سبز روان قاتل را بررسی می کند، کشف می شود.

تیلور توسط رسانه ها و نژادپرستی نهادی مشروط شده است تا تعصب را در خود جای دهد. تصور او به راحتی توسط موجودی به نام مریخی سفید، شرور کتاب، که تجسم یک نیهیلیسم مسری است که در پس ذهن هر فرد زندگی می کند، به سلاح تبدیل شده است.

سازندگان تصمیم می‌گیرند مریخی بد را به‌عنوان یک دایره سفید به‌ظاهر بی‌ضرر برای بیشتر داستان نشان دهند، و در همین سادگی است که وحشت نهفته است. رودریگز توضیح می‌دهد: «ما در مورد چگونگی ایجاد این دشمن ترسناک صحبت می‌کردیم، و در پایان روز متوجه شدیم که هیچ چیز ترسناک‌تر از یک دایره سفید وجود ندارد - زیرا این خلأ است». "خلأ چیزی است که ما را بیش از همه می ترساند، زیرا هیچ معنایی ندارد. هیچ چیز ممکن نیست. در مورد من، من از آن دسته آدم هایی هستم که معتقدم، وقتی می میرید، هیچ چیز دیگری وجود ندارد.

بنابراین، این خلأ، ترسناک ترین چیز این است که زندگی وجود ندارد.»

دو سال بعد، واضح است که خطوط Absolute موفقیت آمیز بوده است، اما مشخص کردن دلایل دقیق آن کار آسانی نیست. برای برخی، گسست از تداوم است که جذاب است. ویل آزگود از Dragon’s Lair Comics & Fantasy in Austin قهرمان دسترسی به یک جهان کاملا جدید است. آزگود می‌گوید: «در سری‌های اصلی، مثل این است که از کجا شروع می‌کنی؟ مرد عنکبوتی تقریبا در شماره 1000 است. "با این ها، شما از شماره یک شروع می کنید و تا آخرین شماره می خوانید. این برای خوانندگان جدید و برای ما مفید بوده است."

اما راه‌اندازی مجدد تداوم یا ایجاد جهان‌های کاملا جدید از ابتدا، در حالی که تاکتیک‌های خوب برای ارائه یک راه‌پیمایی به تازه‌واردها، به یک امر عادی تبدیل شده‌اند. برای ایجاد نوعی گودال که امروزه توسط DC دیده می‌شود، باید قلاب عمیق‌تری وجود داشته باشد. چیزی که کمیک‌های Absolute را از همتایان اصلی‌شان جدا می‌کند، سیاست‌گرایی تعیین‌کننده‌ای است که به نظر می‌رسد با مخاطبان طنین‌انداز می‌شود. این ترفند بافندگی ماهرانه در مواد سنگین بدون انحصار به موعظه یا شیرین کاری بوده است.

آشر ویلسون، 20 ساله، از گرینزبورو، می‌گوید: «هر کسی که [این داستان‌ها] را می‌خواند، می‌تواند احساس کند که دیدگاه‌های خود، خودشان، آن‌ها فقط به گونه‌ای نشان داده شده‌اند که من فکر نمی‌کنم در بسیاری از کمیک‌های دیگر خیلی خوب اجرا شود. آنها به دنبال موضوعاتی هستند که، بدیهی است، مردم از آنها می ترسند، اما از صحبت کردن در مورد آنها نیز می ترسند.

همه اینها از بازی اولیه اسنایدر نشات می گیرد، که منشأ بروس را بر یک تیراندازی در مدرسه متمرکز کرد - که بعدا به باغ وحش شهر گاتهام منتقل شد. اما، برخلاف بسیاری از کمیک‌هایی که ارزش شوکه‌کننده‌ای دارند، الهام اسنایدر بیشتر از محل تجربه‌ای بود.

"این از زندگی واقعی گرفته شده است. بچه های من دریل های نقطه قرمز دارند که در نقطه ای از کلاس جمع می شوند که گلوله ای نمی تواند از آن عبور کند. آدرس دادن که کتاب را مرتبط تر می کند."

اسنایدر توضیح می‌دهد: «اولین بار بتمن را نوشتم که انگار من بودم و جوان‌تر بودم؛ مثل این بود که بتمن با ترس‌های خودم مقابله می‌کنم. اما اکنون، 15 سال بعد، من از دنیایی که فرزندانم وارد آن می‌شوند بسیار بیشتر می‌ترسم. شما فقط دنیایی بسیار دشوارتر، چالش‌برانگیزتر، پرفراز و نشیب‌تر، بسیار ترسناک‌تر را می‌بینید [که] آن‌ها در هر جبهه وارد آن می‌شوند. چه جنبه‌های عمل‌گرایانه، مانند بازار کار، یا نگرانی‌های وجودی‌تر وجودی‌تر مانند تغییرات آب و هوایی.

غرق در تشابهات ناخوشایند، جهان مطلق اغلب مسائل بسیار واقعی را بیان می کند که نویسندگان - و خوانندگان - روزانه با آن روبرو هستند. این یک نوسان جسورانه است که شخصیتی مانند بتمن را به چیزی به شدت احساسی مانند یک حادثه تلفات جمعی وابسته کنیم، اما آیا غیرواقعی است؟ بدیهی است که نه. دراگوتا می افزاید: «این برگرفته از زندگی واقعی است. اولین باری را به یاد می‌آورم که متوجه شدم [بچه‌هایم] مته‌های نقطه قرمز دارند. همه آن‌ها باید دور این نقطه قرمز جمع شوند، زیرا این نقطه‌ای از اتاق است که گلوله نمی‌تواند این نقطه را از پنجره یا در عبور دهد.

و شما شروع به درک می کنید که بچه های ما با چیزهایی بزرگ می شوند که ما بزرگ نمی شویم. پرداختن به این موضوع کتاب را مرتبط تر می کند.»

برای بسیاری از خوانندگان، کمیک ها می توانند نوعی حواس پرتی یا برآورده شدن آرزوها باشند، با قهرمانان بزرگتر از زندگی که برای نجات روز، شاهکارهای خداگونه انجام می دهند. اما در چند سال گذشته، پنهان شدن از تنگناهای وخیم زندگی روزمره سخت تر شده است. طرفداران غرق در پیمایش بی‌پایان عذاب و چرخه اخبار تلخ و بی‌امان، فقط به دنبال نوعی توجیه هستند که فانتزی مصور بتواند از عهده آن برآید.

نیکیتا کوهمبان، 31 ساله، خواننده کمیک از بروکلین، می گوید: «من برای اولین بار در زمستان 2025 پس از روی کار آمدن دولت ترامپ، این خط را انتخاب کردم. "من یک زن ترنس هستم، [بنابراین] فورا احساس می‌کردم تمام دنیای من زیر و رو شده است. راستش را بخواهید، هر روز احساس گمراهی و ترس می‌کردم. در واقع به دنبال فرار به‌عنوان مکانیزمی برای مقابله بودم که باعث شد دوباره وارد کتاب‌های کمیک شوم. [زن شگفت‌انگیز مطلق] و بعدها، من یک زن و شوهر از منهون مریخی را واقعا پشت سر گذاشتم."

به اعتبار آن‌ها، ذهن‌های خلاق پشت سری Absolute به خود زحمت نمی‌دهند سیاست‌های خود را پنهان کنند - این حرکتی مخصوصا جسورانه برای هر کسی که در صنعتی با هواداران اغلب واکنش‌پذیر و فرار کار می‌کند. خود اسنایدر در رسانه‌های اجتماعی بسیار باز و فعال است (او می‌گوید: «من یک نیویورکی بزرگ چپ هستم») و تامپسون با محبت تلاش زن شگفت‌انگیز او برای تحول مثبت را با کار زهران ممدانی شهردار نیویورک مقایسه می‌کند: «همه چیز نمی‌تواند برنده باشد، اما من فکر می‌کنم این نگرش درستی است که باید از طعنه‌زدایی‌ها جلوگیری کرد.»

این اولین باری نیست که سیاست های دنیای واقعی از نوشتن کمیک خبر می دهند. اسنایدر به فرانک میلر در دهه هشتاد اشاره می کند، که اثر اصلی او شوالیه تاریکی بازگشت (1986) اساسا شخصیت پس از عصر برنز را به هوشیاری بی امان که امروز می شناسیم، بازسازی کرد. تصویر میلر از دنیای بتمن، رونالد ریگان، رئیس جمهور وقت آمریکا را در نوری انتقادی نشان داد و سوپرمن به عنوان دستیار او بود. در دهه 2000، شبح سپتامبر.

11 به شدت بر صنعت آویزان بود و آثاری الهام‌بخش مانند جنگ داخلی مارول (2006 تا 2007) که در آن ابرقهرمانان با موضوعی تمثیلی دفاع از آزادی مدنی بر امنیت روبرو بودند.

برای جیسون آرون، نوشتن یک داستان اصیل سوپرمن به معنای نگاه کردن به ریشه‌های سیاسی ذاتی این شخصیت بود که به دهه سی میلادی بازمی‌گردد. در مورد سوپرمن چه انتخاب هایی متفاوت از [جری] سیگل و [جو] شوستر در سال 1938 دارید؟ هارون می گوید. "بعضی از آنها به دنبال این بودند که آن شخصیت برای آنها به عنوان پسران مهاجر چه معنایی داشت. این یک داستان ایده آل برای مهاجران بود."

سوپرمن از همان ابتدا آزمایشات مهاجران و مردم عادی را منعکس می کرد. آرون می‌افزاید: «او همیشه در حال مبارزه با دانشمندان فوق‌العاده نبود، او دنبال مردی می‌رفت که همسرش را کتک می‌زد. سوپرمن قبل از اینکه به این مرد تبدیل شود که در اطراف کیهان پرواز می کند و خدایان را مشت می کند، حل مشکلات مردم واقعی روی زمین بود.

برای کسانی مانند آرون که دانش تاریخی عمیقی از کمیک دارند، دیدن سیاست و امور جاری در رسانه نباید تعجب آور باشد. ممکن است خوانندگان جوان تر به Absolute جذب شوند زیرا با اینجا و اکنون همسو می شود، اما طرفداران باتجربه می توانند نقاط را به روزهای اولیه صنعت متصل کنند. ارل روفوس، 41 ساله، یکی از طرفداران بروکلین می‌گوید: «این کار کمیک‌ها و ابرقهرمان‌ها را به اصول خود بازمی‌گرداند. "به عبارت مدرن، [آنها] اساسا جنگجویان عدالت اجتماعی هستند."

فراتر از نژادپرستی، تبعیض جنسی، فساد، و شکست های نهادی، برخی از داستان های مطلق به مسائل انتزاعی تری می پردازند. مطمئنا، قهرمانی مانند سوپرمن یا زن شگفت‌انگیز می‌تواند شخصا یک رئیس‌جمهور یا مدیر اجرایی را تعیین کند، اما چگونه می‌توانیم راه‌هایی را که در آن افراد با یکدیگر شکست می‌خورند، بررسی کنیم؟ این تپه ای است که انسان شکارچی مطلق مریخی امیدوار است از آن بالا برود.

کمپ می‌گوید: «ما در این کشور [و] در سطح بین‌المللی در حال حاضر به دلایل مختلف یک اپیدمی تنهایی داریم. عدم ارتباط با مردم شما را عصبانی می‌کند، و شما را غمگین می‌کند، و همچنین به دیگران اجازه می‌دهد تا به راحتی گروه‌ها را از انسانیت خارج کنند، زیرا شما با آنها ارتباط ندارید. "وقتی در حال حاضر به برخی از ترس‌سازان اطراف نگاه می‌کنم، روشی که آنها به موفقیت دست یافته‌اند این است که چقدر همه منزوی هستند و چقدر احساس آسیب‌پذیر بودن می‌کند. این یک چیز جهانی است."

کمپ در مورد طاعون انزوا اشتباه نمی کند. روش‌هایی که ما در حال حاضر از طریق آن رسانه‌ها را مصرف می‌کنیم و در مورد آنها بحث می‌کنیم، کاملا غیرممکن است. مردم در حال تماشا کردن، خواندن و گوش دادن با تلفن های خود هستند، و اگر با یکدیگر درگیر هستند، همه اینها در رسانه های اجتماعی است. و با این حال، تا حدودی، این طرز فکر همیشه آنلاین ممکن است یکی از قوی‌ترین محرک‌ها برای ورود مخاطبان به کمیک‌های امروزی باشد. بالاخره این روزها اگر نه از طریق گفتمان مجازی، شفاهی به کجا می رسد؟

آزگود می‌گوید: «به تازگی یک روند بزرگ در رسانه‌های اجتماعی وجود دارد. مثل این است که «اوه خدای من، بتمن مطلق نسخه خود را از این شخصیت فاش کرد و این دیوانه‌کننده و ترسناک‌ترین چیزی است که تا به حال دیده‌اید.» آنها فقط یک عکس از آن را در اطراف پخش می‌کنند و این باعث می‌شود که مردم واقعا هیپ بزنند.»

"این کار کمیک ها و ابرقهرمانان را به اصول خود بازمی گرداند. به عبارت مدرن، [آنها] اساسا جنگجویان عدالت اجتماعی هستند."