چگونه خواهر و برادر بزرگتر ممکن است جهت گیری جنسی را از طریق سیستم ایمنی بدن مادر شکل دهند

ترتیب تولد جنین ممکن است بر تمایلات جنسی در زندگی بعدی تأثیر بگذارد

برای دهه‌ها، محققان می‌دانستند که هر چه برادران بزرگ‌تر یک مرد بیشتر باشد، احتمال همجنس‌گرا بودن او بیشتر می‌شود. اخیرا این موضوع با داشتن خواهران بزرگتر نیز مرتبط بوده است. اکنون، یک مطالعه مدل‌سازی نشان می‌دهد که پیوند دوم را می‌توان به این دلیل توضیح داد که خواهران بزرگ‌تر به عنوان نماینده مادرشان که قبلا چندقلو باردار بوده‌اند، که برخی از آنها ممکن است شامل جنین‌های مذکر سقط شده باشد، توضیح داده شود. با این حال، دانشمندان تاکید کرده اند که این فقط یک ایده است و تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

تصور می‌شود حمل پسران در دوران بارداری باعث واکنش ایمنی نسبت به پروتئین‌های خاص مردانه دخیل در رشد مغز جنین می‌شود که با بارداری‌های متوالی مردانه قوی‌تر می‌شود. اگر آنتی بادی های حاصل وارد مغز جنین پسر شوند، می توانند بعدا بر تمایلات جنسی او تأثیر بگذارند. اما این پیوند به خواهران بزرگتر را توضیح نمی دهد.

یک توضیح پیشنهادی این است که خواهران بزرگتر سرنخ هایی در مورد سابقه باروری مادر ارائه می دهند. این ایده می‌گوید که هر چه یک زن بچه‌های بیشتری داشته باشد، تعداد دفعات بیشتری باردار شده است، که برخی از آن‌ها ممکن است به سقط جنین منجر شوند، از جمله سقط‌های بسیار زودرس. اگر جنین های نر سقط می شدند، ممکن است سیستم ایمنی بدن او را در برابر پروتئین های نر حساس کرده باشند. میشل ریموند از دانشگاه مونپلیه در فرانسه می‌گوید: «در حال حاضر چیزی بیش از یک امکان نیست».

برای بررسی این موضوع، ریموند و همکارانش مدلی ساختند تا کشف کنند که آیا سقط جنین می تواند تأثیر خواهر بزرگتر را برای گرایش جنسی مردانه ایجاد کند یا خیر. ریموند می گوید برای سادگی، فرض بر این بود که همه زنان در هر بارداری احتمال سقط جنین یکسان دارند. او می‌گوید در واقعیت، خطر سقط جنین احتمالا در بین زنان متفاوت است، حتی در صورت محاسبه سن، که باید در تحقیقات بیشتر مورد بررسی قرار گیرد.

محققان پیش‌بینی‌های مدل را با داده‌های هشت جمعیت مقایسه کردند. این نشان می‌دهد که هر برادر بزرگ‌تر با حدود 30 درصد افزایش احتمال همجنس‌گرا بودن یک مرد همراه است، در حالی که هر خواهر بزرگتر بیشتر با حدود 20 درصد افزایش مرتبط است. این تیم محاسبه کرد که بین 37 تا 58 درصد از تخمک های بارور شده باید سقط شوند تا ارتباط خواهر بزرگتر را به طور کامل توضیح دهند. اطلاعات در مورد اینکه آیا مادران شرکت‌کننده شامل افراد غیر باینری و مردان ترنس می‌شدند یا خیر، به‌طور معمول در میان هشت مجموعه داده جمعیت جمع‌آوری نمی‌شد.

حدود 10 تا 20 درصد از حاملگی های شناخته شده در ایالات متحده به سقط جنین ختم می شود، اما ریموند می گوید: «بسته به اینکه شما چه چیزی را سقط می کنید، تغییرات زیادی وجود دارد، که برخی از آنها قبل از مشخص شدن بارداری رخ می دهد.

ریموند می گوید: این مطالعه به طور قطع نشان نمی دهد که سقط جنین اثر خواهر بزرگتر را توضیح می دهد. او می گوید: «این نشان می دهد که سقط جنین به طور بالقوه یک پدیده مهم است که باید در نظر گرفته شود. با این حال، این احتمال نیز وجود دارد که فرضیه ایمنی مادر درست نباشد و در این مرحله نمی توان تصمیم گرفت.

ری بلانچارد از دانشگاه تورنتو در کانادا، که همچنین پیشنهاد کرده است که خواهران بزرگتر می توانند به عنوان نماینده ای برای حاملگی های سقط شده مرد عمل کنند، می گوید این مطالعه به ایده او اهمیت می دهد. می‌توانست به نتایجی برسد که بگوید فرضیه من اساسا بسیار بعید است، اما نتایجی به دست آمد که نشان می‌دهد، در حالی که فرضیه من ممکن است 100 درصد تأثیر خواهران بزرگ‌تر را به حساب نیاورد، ما در محدوده آنچه ممکن است هستیم.»

همچنین مشخص نیست که بارداری تا چه حد ممکن است نیاز به پیشرفت داشته باشد تا پاسخ ایمنی پیشنهادی مادر را تحریک کند.

مطالعه‌ای در سال 2017 نشان داد که مادران پسر همجنس‌گرا با برادران بزرگ‌تر در مقایسه با مادران پسر دگرجنس‌گرا سطوح بالاتری از آنتی‌بادی‌ها علیه پروتئین مرتبط با کروموزوم Y به نام NLGN4Y دارند. النا جازین از دانشگاه اوپسالا در سوئد بیان NLGN4Y را در جنین های انسانی 8 تا 11 هفته ای ثبت کرده است و می گوید که بیان آن احتمالا حتی زودتر شروع می شود.

یان کاباتک از دانشگاه ملبورن استرالیا قبلا دریافته بود که ترتیب تولد ممکن است بر شانس همجنس‌گرایان تأثیر بگذارد. این شامل پیوند دادن خواهر و برادرهای بزرگتر به احتمال بیشتری برای ورود یک زن به یک رابطه همجنس گرا بود که به راحتی نمی توان با پاسخ ایمنی مادر به پروتئین های خاص مرد توضیح داد. Kabátek می‌گوید این پاسخ می‌تواند به پروتئین‌هایی باشد که مختص جنسیت نیستند.

گرایش جنسی را احتمالا نمی توان با یک مکانیسم توضیح داد. تصور می‌شود که عوامل ژنتیکی در این امر نقش دارند و دوقلوهای همسان بیشتر از دوقلوهای همسان تمایلات جنسی مشترک دارند. قرار گرفتن در معرض هورمون قبل از تولد نیز مدتهاست که به عنوان یک تأثیر مورد بررسی قرار گرفته است.

بلانچارد می‌گوید: «من، احتمالا اکثر محققان در این زمینه، معتقدم که احتمالا چند دلیل بیولوژیکی مختلف برای همجنس‌گرایی وجود دارد. بنابراین، شواهد به نفع علل ژنتیکی، یا علل [مرتبط با هورمون]، شواهدی را برای علل ایمونولوژیک تأیید و یا تضعیف نمی کند.»