چگونه دانشگاه های نخبه در سیاست و نفت گره خوردند

پس از بازگشت به قدرت در ژانویه گذشته، رئیس جمهور دونالد ترامپ به دانشگاه های آمریکا اعلام کرد که پول فدرال با رشته هایی همراه است. از آن زمان، دولت میلیاردها دلار از بودجه فدرال را از مدارس عالی مسدود یا برداشت کرده و تحقیقاتی را در مورد آنها آغاز کرده است، و از اهرم خود برای تأثیرگذاری بر پذیرش، استخدام و سیاست‌های DEI استفاده می‌کند. عواقب آن آشکار بوده است: بر اساس شاخص آزادی آکادمیک، استقلال نهادی در ایالات متحده در سال گذشته به شدت کاهش یافت و آن را در نزولی تندتر از آنچه در مجارستان، ترکیه و هند مشاهده شد، قرار داد.

یک مطالعه جدید استدلال می کند که این حمله از ناکجاآباد انجام نشده است. در مقاله‌ای که اخیرا در ژورنال Energy Research & Social Science منتشر شده است، محققان نشان می‌دهند که چگونه منافع شرکت‌ها، از جمله شرکت‌های نفتی، حداقل برای نیم قرن به دنبال تأثیرگذاری بر دانشگاه‌ها بوده‌اند و از کمک‌های مالی بزرگ برای شکل‌دهی به برنامه‌های تحقیقاتی استفاده می‌کنند. نویسندگان می گویند که این سیستم دفاعی مدارس در برابر تأثیرات خارجی را تضعیف کرد و راه را برای حمله ترامپ هموار کرد.

نوئل هیلی، نویسنده اصلی مقاله و استاد جغرافیا و پایداری در دانشگاه ایالتی سالم، در ایمیلی گفت: اهداکنندگان خصوصی برای سال‌ها نسخه کوچک‌تری از همان کتاب بازی را با ارائه بودجه در ازای اظهارنظر در مورد نحوه اجرای برنامه‌های دانشگاه تمرین می‌کردند.

این الگو که «تصرف شرکتی» نامیده می‌شود، به اهداکنندگان کمک می‌کند که چه کسی استخدام می‌شود، چه چیزی محققان مطالعه می‌کنند و چه چیزی در کلاس‌ها آموزش داده می‌شود. برخی از کارشناسان استراتژی فعلی را در یادداشتی در سال 1971 که توسط لوئیس اف. پاول به اتاق بازرگانی ایالات متحده گفت که باید با کمک مالی به محققان برای ارزیابی کتاب‌های درسی و ترغیب هیئت‌های امنا به اصلاح «عدم تعادل» ناشی از تعداد زیادی از اعضای هیئت علمی لیبرال، از سرمایه‌گذاری آزاد دفاع کند.

این مطالعه می‌گوید بنیادهای محافظه‌کار اولین، اسکایف، کوچ و برادلی به جذب سازمانی آموزش عالی کمک کردند. این بنیادها که توسط سرمایه‌دارانی که ثروت خود را در زمینه‌هایی مانند تولید مواد شیمیایی و سوخت‌های فسیلی به دست آورده‌اند، تشکیل شده‌اند، همچنین چندین دهه برای بنیاد هریتیج، اندیشکده محافظه‌کار پروژه 2025، سرمایه‌گذاری کردند.

رابرت برول، جامعه شناس محیط زیست در دانشگاه براون، می گوید: «منظورم این است که شما به عقب برگردید و یادداشت پاول را بخوانید، شما قبلا دستور کار دولت ترامپ را داشتید.

تعداد انگشت شماری از مدارس به برخی از خواسته های دولت ترامپ از جمله کلمبیا، براون و نورث وسترن تن داده اند. دولت به ویژه ابتکارات آب و هوایی را هدف قرار داده است و کمک های مالی 4 میلیون دلاری به پرینستون را تا حدودی به این دلیل لغو کرده است که گفته است این تحقیقات "اضطراب آب و هوایی" را دامن می زند.

بسیاری از سرمایه گذارانی که بر دانشگاه ها تأثیر می گذارند با صنعت سوخت های فسیلی مرتبط هستند. یک تجزیه و تحلیل نشان داد که Exxon Mobil، BP، Chevron، Shell Oil، ConocoPhillips و Koch Industries از سال 2010 تا 2020 حداقل 700 میلیون دلار به 27 دانشگاه ایالات متحده اهدا کردند. BP قبل از انقضای قرارداد، یک ربع قرن از دانشگاه پرینستون حمایت مالی کرد. ایمیلی که در تحقیقات کنگره فاش شد، نشان داد که یکی از مدیران BP در سال 2020 جشن می‌گیرد که چگونه رابطه خود با پرینستون "به طور فزاینده‌ای هم افزایی می‌شود (البته ما برنامه‌ریزی کرده بودیم!)".

یک برنامه STEM رایگان بعد از مدرسه برای دانش آموزان در هیوستون در مرکز مهندسی و فناوری نوجوانان ExxonMobil در ژانویه 2026 میزبانی می شود. Raquel Natalicchio / Houston Chronicle از طریق Getty Images

این نوع روابط می‌توانند مسیر تحقیقات را تغییر دهند و حتی به بحث‌های سیاستی شکل دهند: مطالعه‌ای در سال 2022 نشان داد که گزارش‌های منتشر شده توسط MIT، هاروارد و استنفورد در حالی که آنها از شرکت‌های نفتی بودجه دریافت می‌کردند، در مقایسه با تحقیقات مستقل به نفع گاز طبیعی مغرضانه بودند. گزارشی از MIT در سال 2011، که توسط منابع سوخت فسیلی تامین شد، چارچوب گاز طبیعی را به عنوان "سوخت پل" برای آینده ای پاک تر رایج کرد، عبارتی که باراک اوباما، رئیس جمهور سابق این کشور تکرار کرد.

در همین حال، یک مقاله معروف در سال 2004 از پرینستون، که به طور قابل توجهی توسط BP شکل گرفت، جذب کربن را در بحث های سیاست آب و هوایی بین المللی مطرح کرد - اما امروزه در مقیاس ثابت نشده است.

هیلی گفت: «تصرف شرکت‌ها لزوما یک تبلیغات آشکار نیست؛ این یک حرکت آهسته به سمت راه‌حل‌های آب و هوایی مناسب بازار و دوری از هر چیزی است که صنعت را تهدید می‌کند». این فقط شرکت‌های نفتی نیستند که آموزش عالی را شکل داده‌اند: شرکت‌های داروسازی، صنایع کشاورزی و سایر صنایع از استراتژی مشابهی پیروی کرده‌اند - در برخی موارد، برای بیش از یک قرن.

بر اساس تحقیقات کنگره در آن زمان، شرکت های برق در دهه 1920 یک کمپین تبلیغاتی گسترده برای ترویج آرمان های بازار آزاد، استخدام دانشگاهیان برای بازنویسی کتاب های درسی و توسعه برنامه های درسی انجام دادند.

علاوه بر دانشگاه‌ها، آموزش K-12 برای دهه‌ها هدف تبلیغات نفتی بوده است. سوخت های فسیلی بخشی از بافت زندگی در برخی ایالت ها هستند که تلاش های این صنعت مورد تردید قرار نمی گیرد. انجمن نفت و گاز قاره میانی لوئیزیانا ادعا کرد که «صنعت نفت و گاز طبیعی انتقال بازگشت به مدرسه را ممکن می‌سازد» در پستی در سال 2022، نشان می‌دهد که چگونه کوله‌پشتی‌ها، چسب‌ها و مداد رنگی‌ها همگی از نفت گرفته می‌شوند.

برداشتن بودجه فدرال اتکای دانشگاه ها را به این نوع اهداکنندگان خصوصی عمیق تر می کند. رایان ویشارت، یکی از نویسندگان مقاله و استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه کریتون، می‌گوید: «از آنجایی که بودجه‌ها از لحاظ تاریخی تنگ‌تر شده‌اند، این یکی از دلایلی است که مدیران دانشگاه‌ها تمایل بیشتری به انجام برخی از این معاملات با سرمایه‌گذاران دارند که رویه‌های عادی دانشگاهی را دور می‌زنند».

بسیاری از ترتیبات تأمین مالی از دید عمومی پنهان مانده است. نویسندگان مقاله خواستار تحقیقات اختصاصی کنگره در مورد تأثیر سوخت های فسیلی در آموزش عالی و از مدارس برای افشای قراردادهای اهداکنندگان و مشارکت های خارجی خود هستند. برول، که در این مقاله نقشی نداشت، هشدار داد که این راه حل ها محدودیت هایی دارند. وی خاطرنشان کرد که دانشگاه تگزاس تابع هوس های قانونگذار ایالت تگزاس است که پیوندهای عمیقی با صنعت نفت دارد.

از نظر ویشارت، اولین گام این است که مدارس قبل از اینکه از آنها خواسته شود، مطابق با دولت ترامپ نباشند. او گفت: «من فکر می‌کنم رهبران دانشگاه‌ها باید از اطاعت پیش‌بینی‌کننده [و] خودسانسوری دست بردارند.

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان چگونه دانشگاه های نخبه در سیاست و نفت در 29 سپتامبر 2026 درگیر شدند منتشر شد.