چگونه درگیری حوثی ها بر کشورهای ساحل دریای سرخ آفریقا - و فراتر از آن تأثیر می گذارد

در ماه سپتامبر، زمانی که شورشیان حوثی تحت حمایت ایران جزیره پریم یمن را تصرف کردند، یکی از درگیری‌های بزرگ در خاورمیانه در معرض دید آفریقا قرار گرفت.

این جزیره باریک ترین نقطه تنگه باب المندب را تشکیل می دهد که ورودی جنوبی دریای سرخ را به خلیج عدن متصل می کند. تقریبا 20 کیلومتر (12 مایل) از جیبوتی و 20 دقیقه با هوا تا اتیوپی فاصله دارد.

در اوایل اکتبر، نیروهای مسلح یمن و متحدان سعودی آنها یک حمله متقابل را آغاز کردند. حوثی های مورد حمایت ایران از زمان آغاز جنگ غزه در سال 2023 به سمت کشتی های تجاری شلیک کرده اند.

اقتصادهای آفریقا در حال حاضر از بحران در تنگه هرمز رنج می برند، که به ویژه سوخت و کود را کمیاب و گرانتر می کند.

اگر تنگه باب المندب نیز صعب العبور شود، وضعیت ممکن است بدتر شود. شرکت های کشتیرانی باید از طریق کانال سوئز که توسط مصر یا نوک جنوبی آفریقا کنترل می شود، مسیرهای انحرافی انجام دهند، همانطور که برخی قبلا انجام می دهند. هزینه های اضافی به مصرف کنندگان منتقل می شود.

هزینه انسانی تشدید تنش در یمن تقریبا بلافاصله به جیبوتی ضربه زد. به گفته آژانس پناهندگان سازمان ملل (UNHCR)، حداقل 3700 پناهجو از یمن از 10 سپتامبر به جیبوتی رفته اند. بیشتر کسانی که به منطقه اوبوک راه یافته اند زنان، کودکان و افراد مسن هستند.

UNHCR در حال آماده شدن برای کمک به 10000 نفر دیگر است که هنوز وارد جیبوتی نشده اند. اوبوک، در مرز اریتره، بسیار خشک است.

الساندرا روکاسالوو، نماینده برنامه توسعه سازمان ملل (UNDP) در جیبوتی، به دویچه وله گفت: «ما در اینجا آب زیادی نداریم؛ اصلا آب زیرزمینی وجود ندارد. همه چیز باید نمک زدایی شود.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

علیرغم وسعت، جیبوتی - کشوری با اکثریت مسلمان شاخ آفریقا با کمی بیش از یک میلیون نفر - بازیگر اصلی در منطقه است. موقعیت آن در ورودی دریای سرخ آن را به یک مرکز کشتیرانی تجاری و نظامی جذاب تبدیل کرده است.

ایالات متحده، چین، فرانسه، ایتالیا و ژاپن پایگاه های نظامی در جیبوتی دارند. بوندسوهر آلمان نیز تا سال 2021 به عنوان بخشی از ماموریت دریایی برای مبارزه با دزدی دریایی حضور داشت.

بنادر غیرنظامی کشور به‌عنوان مرکز انتقال کالا، کالاها و کانتینرهای جهانی به‌عنوان مرکز حمل و نقل یا میانی عمل می‌کنند. پیشروی حوثی ها تاکنون منجر به خالی شدن اسکله ها در جیبوتی نشده است.

روکاسالوو گفت: اما هنوز عواقب بالقوه ای وجود دارد: "اساسا در اینجا یک رونق اقتصادی وجود دارد - به این معنی که مانند هر کشوری که در حال رشد است، مصالح ساختمانی مورد نیاز است: سیمان، مواد خام و چیزهای دیگر."

کمتر از این پول وارد می شود زیرا کشتی ها اکنون باید تقریبا دو برابر بیشتر برای بیمه و بیمه اتکایی بپردازند. بسیاری از کشتی‌ها دیگر نمی‌خواهند از کانال سوئز عبور کنند، بسیاری از کشتی‌ها دیگر نمی‌خواهند از دریای سرخ عبور کنند.»

اتیوپی - پرجمعیت ترین کشور محصور در خشکی جهان - حدود 95 درصد از واردات و صادرات خود را از طریق بنادر جیبوتی انجام می دهد. افزایش قیمت ناشی از حق بیمه حمل و نقل با خطر جنگ بیشتر، کشور را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد.

مدت کوتاهی پس از تصرف پریم توسط حوثی‌ها، اقتصاد اتیوپی با تهدید دیگری و حتی فوری‌تر مواجه شد: در 23 سپتامبر، درگیری در منطقه تیگری شمالی این کشور آغاز شد.

از آن زمان، نیروهای دفاع ملی اتیوپی (ENDF) طبق گزارش‌ها در برابر ائتلاف شورشی به رهبری تیگری که هدف آن سرنگونی دولت ملی است، دستاوردهایی داشته است. شورشیان برای مدت کوتاهی به سمت کریدور اصلی که برای حمل و نقل کالا بین بنادر جیبوتی و مناطق داخلی اتیوپی استفاده می شد، پیشروی کردند.

به گفته ناظران، پیشرفت‌های ENDF خطر محاصره تجاری دیگر را کاهش داده است - اما تا زمانی که درگیری حل نشده باقی بماند، وضعیت ممکن است دوباره بدتر شود.

ماه‌هاست که اتیوپی تقریبا بیش از هر کشور آفریقایی دیگر از محاصره تنگه هرمز رنج می‌برد و قبلا مجبور شده بود سوخت را سهمیه‌بندی کند. در درازمدت، این کشور قصد دارد وابستگی خود به واردات را کاهش دهد، به عنوان مثال با برق رسانی به وسایل نقلیه با برق تولید داخل به جای بنزین وارداتی.

اتیوپی و همسایه شمالی آن، اریتره، روابط دیپلماتیک خود را قطع کرده اند. دیگر قدرت های منطقه ای مانند سودان، مصر و سومالی ممکن است خود را در کنار اریتره به جای اتیوپی ببینند.

اریتره خود را با تهدیدی روبرو می‌داند که ابی احمد، نخست‌وزیر اتیوپی بارها آن را تکرار کرده است: از آنجایی که اتیوپی از زمان استقلال اریتره از دسترسی خود به دریا محروم بوده است، ابی اغلب به اصلاح این بی‌عدالتی تلقی می‌شود - یا از طریق یک توافق سیاسی، همانطور که زمانی منطقه‌ای به‌وسیله اجباری به‌وجود آمده بود.

بندر عساب در لبه کشتی اریتره قرار دارد - و اغلب به عنوان محتمل ترین هدف در صورت انتخاب ابی مسیر تهاجم توصیف می شود. اگر نبرد در اتیوپی بیشتر به یک جنگ منطقه‌ای تمام عیار تبدیل شود، می‌تواند منجر به محدودیت‌های اضافی برای عبور امن از تنگه باب المندب و آب‌های اطراف شود.

کارشناسان همچنین درباره همکاری فزاینده حوثی های شیعه با گروه تروریستی سنی الشباب که در سومالی مستقر است، ابراز نگرانی کرده اند. اگرچه ایدئولوژی های آنها اساسا متفاوت است، اما دشمنی آنها با اسرائیل و ایالات متحده در میان چیزهای دیگر با یکدیگر متحد می شوند.

سه عضو آفریقایی غیردائم شورای امنیت سازمان ملل متحد - جمهوری دموکراتیک کنگو، لیبریا و سومالی - در اواسط سپتامبر یک نشست اضطراری در مورد این موضوع برگزار کردند که طی آن مشترکا خواستار ایجاد خطوط کشتیرانی رایگان شدند و این درخواست را برای حل بحران یمن تحت نظارت سازمان ملل تأیید کردند.

وضعیت در باب المندب و شمال اتیوپی بار دیگر از آفریقا انعطاف پذیری می طلبد. در واقع، برخی از اقتصادهای آفریقایی نیز می‌توانند از فعالیت‌های جابه‌جایی سود ببرند: به عنوان مثال، بنادر کنیا و تانزانیا برای حمل و نقل جذاب‌تر می‌شوند.

و در حالی که بسیاری از کشورها از قیمت بالای نفت رنج می برند، گروه Dangote نیجریه عرضه اولیه عمومی و یک پالایشگاه جدید در کنیا را اعلام کرده است.

این مقاله در اصل به زبان آلمانی منتشر شده است. به روز شده است.