چگونه روابط کره جنوبی و اوکراین را اصلاح کنیم

انتقال دو سرباز کره شمالی به کره جنوبی یک موفقیت دیپلماتیک بی سر و صدا بود. اوکراین آنها را در ژانویه 2025 در حالی که برای روسیه در منطقه کورسک می جنگیدند دستگیر کرد. آنها پس از ماه ها مذاکره دوجانبه در اواسط سپتامبر وارد کره جنوبی شدند. ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، این انتقال را در مجمع عمومی سازمان ملل در 23 سپتامبر اعلام کرد.

این موضوع باعث شد که کره جنوبی سفیر خود از اوکراین را در 8 اکتبر فرا بخواند. این اولین فراخوان اعتراضی از سال 2008 است. سئول همچنان خواستار اعتراف و عذرخواهی است، در حالی که کیف این موضوع را بسته می‌داند. در 20 اکتبر، سئول اعلام کرد که قصد دارد تقریبا نیمی از پرسنل سفارت خود را خارج کند، و به آن اشاره کرد که به عنوان شکست اوکراین در برداشتن گام های سازنده برای حل مناقشه توصیف شده است. اوکراین منافع راهبردی آشکاری در جلب توجه جهان به مشارکت کره شمالی در جنگ روسیه داشت.

در عوض، این اپیزود چیز دیگری را فاش کرد: فقدان قوانین اساسی به اندازه کافی روشن برای مدیریت پیامدهای سیاسی حساس همکاری کره جنوبی و اوکراین. نزدیک به یک ماه پس از افشای زلنسکی، دو دولت هنوز نمی توانند در مورد آنچه که از نظر محرمانه بودن توافق کرده اند به توافق برسند. سئول می‌گوید محرمانگی از همان ابتدا بر مذاکرات حاکم بود، حتی اگر هیچ سند رسمی عدم افشای آن امضا نشده باشد. می‌گوید سوابق داخلی از آن حساب پشتیبانی می‌کنند و قبل از سخنرانی زلنسکی به کیف گفته بود که تفاهم را نقض نکند.

کیف در ابتدا وجود توافقنامه محرمانه را رد کرد. آندری سیبیها، وزیر امور خارجه، بعدا گفت که این اختلاف ناشی از تفاسیر متفاوت از الزامات محرمانگی در مراحل مختلف انتقال است. توضیح سیبیها به درس مفیدتر اشاره دارد. تفاهم دیپلماتیک غیررسمی ذاتا معیوب نیست، اما هر تفاهم و روند مشورتی وجود داشت برای جلوگیری از اختلاف افشای کافی نبود. سئول دلایل قابل توجهی برای صلاحدید داشت، از جمله خطرات احتمالی برای سربازان و بستگان آنها که در کره شمالی باقی می مانند.

اوکراین انگیزه‌های قوی برای تبلیغات داشت: نیروهای کره شمالی در جنگ روسیه و اوکراین شرکت می‌کنند و انتظار می‌رود تعداد بیشتری به خط مقدم برسند. سرویس اطلاعاتی کره جنوبی همچنین به قانونگذاران گفته است که اوکراین در ابتدا درخواست محرمانه بودن را داشته است، تا حدی به این دلیل که انتقال اسرای جنگی کره شمالی می‌تواند باعث انتقاد شود که اوکراین فرصت تبادل اسرا را رها کرده است. اگر این حساب درست باشد، انگیزه های پنهان کاری و تبلیغات در طول زمان تغییر می کند. توافق نامه هایی که باید از مشوق های تغییری جان سالم به در ببرند، باید نوشته شوند.

البته، با توجه به عدم شفافیت در مورد محرمانه بودن، کیف باید با سئول مشورت می کرد تا اینکه با اعلام عمومی اقدام کند. کره جنوبی در خواست توضیح و تدابیری برای جلوگیری از تکرار موجه بود. اوکراین بعدا عباراتی را ارسال کرد که چو هیون، وزیر خارجه کره جنوبی گفت که حاوی عذرخواهی است، اما سئول آن را ناکافی دانست. کیف بعدا این مناقشه را پایان یافته اعلام کرد. در حال حاضر، دو دولت در دفاع از روایت های ناسازگار گذشته گیر کرده اند. کاری که آنها باید انجام دهند این است که بفهمند چگونه باید به پرونده بعدی رسیدگی کنند.

مشکل عمیق تر این است که مسائلی که از کانال های دوجانبه آنها می گذرد سریعتر از شیوه های رسیدگی به آنها تکامل یافته است. هشتمین دور رایزنی های سیاسی وزارت امور خارجه در سال 2019 پس از هفت سال وقفه و تمرکز عمده بر دیپلماسی متعارف دوجانبه، برای ارائه ایده ای از استحکام - یا عدم وجود آن - مکانیسم های دوجانبه قبل از حمله روسیه. همین اواخر در 16 سپتامبر، یک هفته قبل از سخنرانی زلنسکی، مقامات اوکراینی در حال بحث در مورد احیای این رایزنی ها بودند. اما پلتفرم‌های قدیمی‌تر برای بحث دیگر برای هدف مناسب نیستند.

پس از ورود نیروهای کره شمالی به جنگ روسیه، زلنسکی و یون سوک یول، رئیس جمهور وقت کره جنوبی در اکتبر 2024 توافق کردند که تبادل اطلاعات و تخصص را تشدید کنند. وزرای خارجه آنها در مورد شرایط میدان نبرد، اسرای کره شمالی و همکاری نظامی روسیه و کره شمالی گفتگو کردند. در سال 2019، آنها در مورد "تجارت، سرمایه گذاری، علم، فناوری و کشاورزی" صحبت می کردند - موضوعات بسیار کمتر حساس. این بدان معناست که احتمالا همان سؤالات در روابط کره جنوبی و اوکراین تکرار می شود.

نیروهای اوکراینی در نبرد با سربازان و سلاح های کره شمالی روبرو می شوند. کره جنوبی می‌خواهد بداند که این برخوردها در مورد تاکتیک‌ها، عملکرد موشکی، تطبیق میدان جنگ و کمک روسیه چه چیزی را نشان می‌دهد. پرونده‌های آینده می‌توانند شامل یک زندانی دیگر، تجهیزات دستگیر شده، مطالب گزارش، اطلاعات تحریم‌ها یا شواهدی از انتقال فناوری روسیه باشد.

هر کدام می توانند سؤالات اساسی یکسانی را مطرح کنند: چه اطلاعاتی مشترکا حساس است، چه کسی ممکن است آن را افشا کند، و اگر دولت دیگر مخالفت کند چه اتفاقی می افتد؟ وزیر خارجه اوکراین این دو کشور را «متحدان طبیعی» نامیده است، اما سئول موضع استراتژیک کیف را در قبال روسیه اتخاذ نکرده است و همچنان از کمک های مستقیم مرگبار خودداری می کند. سئول دلایل خاص خود را برای حفظ فضای دیپلماتیک با مسکو و پیونگ یانگ دارد.

این دو دولت به منافع یکسانی نیاز ندارند، اما برای رسیدگی به اطلاعاتی که از قبل به اشتراک می گذارند به قوانین اساسی نیاز دارند. اول، کره جنوبی و اوکراین باید محرمانگی را به صورت کتبی تعریف کنند. برای اطلاعاتی که به طور مشترک انجام می شود یا اطلاعاتی که تحت محدودیت های توافق شده به اشتراک گذاشته می شود، دو دولت باید آنچه را که محافظت می شود، مدت زمان اعمال محدودیت و چه کسی ممکن است اجازه افشای اطلاعات را بدهد، مستند کنند. در جنگ اسرای جنگی، اولین پاسخ کیف انکار وجود هرگونه توافق بود. یک متن مکتوب به وضوح وجود و دامنه هر تعهدی را مشخص می کرد.

دوم، یک اعتراض باید یک فرآیند تشدید تعریف شده را آغاز کند. اطلاع قبلی در مورد اسرا کافی نبود. کیف هشدار داد که زلنسکی در سازمان ملل سخنرانی خواهد کرد و ممکن است این پرونده را مطرح کند و سئول با اعتراض به افشای عمومی واکنش نشان داد. اما سخنرانی ادامه یافت، اگرچه اختلافات حل نشده باقی ماند. موارد آتی باید مستلزم دور دیگری از مشورت باشد، زمانی که هر یک از دولت ها به افشاگری اعتراض دارند - ابتدا در میان مقامات مسئول رسیدگی به موضوع و در صورت لزوم، بین ادارات ارشد سیاسی.

این سازش را تضمین نمی کند، و همچنین نباید به هیچ یک از دولت ها حق وتوی نامحدودی بر اظهارات عمومی طرف مقابل بدهد. این امر اختلاف نظر را به نقطه ای می برد که مصالحه همچنان امکان پذیر باشد. سوم، کره جنوبی و اوکراین باید به همکاری امنیتی روسیه و کره شمالی در روابط دوجانبه جایگاه ثابت و آرامی بدهند.

اگر سئول و کیف رایزنی‌های سیاسی خود را احیا کنند، این گفتگوها باید شامل یک مسیر امنیتی منظم برای مقایسه ارزیابی‌های عملکرد میدان نبرد، تسلیحات، کمک روسیه، پرسنل کره شمالی در بازگشت از جنگ و سایر درس‌های مرتبط با شبه جزیره کره باشد. تبادل اطلاعات و تخصص موجود آنها باید در این مسیر تغذیه شود. نکته تداوم است: مقامات نباید هر بار که یک حادثه جدید باعث ایجاد مشکل می شود، اولویت ها، تماس ها و مرزهای افشا را بازسازی کنند.

همان مسیر باید میزبان شرایط مکتوب و تماس‌های تشدید باشد، بنابراین مقاماتی که یکدیگر را می‌شناسند می‌توانند قبل از رسیدن به رهبران، ایراد را حل کنند. این اصول می تواند به حل بن بست فعلی کمک کند. سئول از اوکراین می خواهد که بپذیرد محرمانه بودن بخشی از مذاکرات بوده است. کیف معتقد است که هرگز توافق قطعی وجود نداشته است. مصالحه احتمالی می‌تواند اذعان کند که محرمانگی مورد بحث قرار گرفته است، دو طرف دامنه آن را به گونه‌ای متفاوت درک کرده‌اند، و اینکه پرونده‌های حساس آینده قبل از هر گونه افشاگری از شرایط مکتوب و فرآیند مشاوره تعریف‌شده استفاده خواهند کرد.

دو عنصر اول به طور کلی با فرمول خود Sybiha مطابقت دارند، بنابراین این بیانیه از کیف می خواهد کمتر از آنچه به نظر می رسد تسلیم شود. اوکراین همچنین می تواند از هرگونه خطر اضافی برای بستگان سربازان ابراز تأسف کند. این با تاسفی که وزارت خارجه کیف تا کنون ابراز کرده است متفاوت است و بر تشدید مناقشه به انتقاد عمومی متمرکز شده است و به سئول چیزی نزدیکتر به اعترافی که به دنبال آن بوده است می دهد. چنین بیانیه ای نباید سئول را ملزم کند که گزارش خود از مذاکرات را کنار بگذارد یا کیف به نقض عمدی خود بپذیرد.

گزارش ها حاکی از آن است که سه دولت اروپایی پیشنهاد کمک به کاهش تنش ها را ارائه کرده اند که نشان می دهد ممکن است کمک های خارجی در دسترس باشد. با وجود اینکه سئول حضور دیپلماتیک خود در کیف را کاهش می دهد، می گوید که حمایت های بشردوستانه و بازسازی از اوکراین ادامه خواهد داشت. با این حال، رویارویی در حال گسترش نشان می‌دهد که حفظ یک شکایت از تحت الشعاع قرار دادن همکاری گسترده‌تر چقدر می‌تواند دشوار باشد.

قوانین زمینی اختلافات بزرگتر بین دو دولت - علاقه سئول به حفظ فضای گفتگو با پیونگ یانگ و کیف در افشای نقش کره شمالی در جنگ - را از بین نمی برد و رهبران همیشه می توانند رویه ها را نادیده بگیرند. اما یک توافق مکتوب و رویه‌های شفاف برای رسیدگی به افشای موارد مشابه، قبل از اینکه در معرض دید عموم قرار گیرند، کمک خواهد کرد. روسیه و کره شمالی شراکتی متناسب با جنگی که اکنون با هم می‌جنگند، ایجاد کرده‌اند.

سئول و کیف نیازی به اتحاد رسمی ندارند، اما آنها به کانال‌های بهتری برای رسیدگی به اطلاعات حساسی نیاز دارند که اکنون بخشی از شراکت آنهاست: زندانی بعدی، سلاح دستگیر شده بعدی، یافته‌های اطلاعاتی بعدی، و اختلاف نظر بعدی در مورد اینکه چه کسی باید به جهان بگوید.