چگونه رژیم های باستانی حشرات خوار می توانستند سیستم های غذایی پایدارتری را الهام بخشند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

تحقیقات جدید دانشگاه دورهام نشان می دهد که چگونه حشرات برای هزاران سال بخشی از رژیم غذایی انسان بوده اند، علیرغم اینکه برای بسیاری از مردم غیرعادی به نظر می رسند.

مطالعه ای که توسط پروفسور لیزا ماری شیلیتو از گروه باستان شناسی دانشگاه دورهام در مجله جهانی باستان شناسی منتشر شده است، بررسی می کند که چگونه شواهدی از مصرف حشرات در گذشته می تواند به تغییر طرز تفکر ما در مورد غذا و رژیم های غذایی پایدار کمک کند.

از آنجایی که جهان به دنبال راه‌های پایدارتری برای تولید مواد غذایی است، این تحقیق نشان می‌دهد که باستان‌شناسی می‌تواند بینش‌های ارزشمندی در مورد تاریخ طولانی خوردن حشرات و نقش بالقوه آنها به عنوان منبع جایگزین پروتئین ارائه دهد.

شواهد به دست آمده از سایت های باستان شناسی در سراسر جهان نشان می دهد که مردم برای هزاران سال از حشرات می خورند.

محققان آثاری را در ضایعات انسان باستانی، بر روی ابزار و تجهیزات پخت و پز، و شواهدی از برداشت و نگهداری حشرات یافته اند.

در آمریکای شمالی، اکتشافات باستان شناسی نشان می دهد که مردم در گذشته ملخ، سوسک و سایر حشرات را می خوردند.

شواهدی از استرالیا نیز حاکی از آن است که پروانه ها در حدود 2000 سال پیش پخته شده و به صورت غذا آسیاب شده اند.

حشرات بخش مهمی از رژیم غذایی سنتی در بسیاری از مناطق آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین هستند. برای مثال ملخ ها در کشورهایی از جمله اوگاندا و مکزیک خورده می شوند.

با این حال، نگرش نسبت به حشرات به عنوان غذا در فرهنگ ها متفاوت است و در طول زمان تغییر کرده است. در بسیاری از جوامع غربی، علیرغم سابقه طولانی آنها به عنوان منبع غذایی، اغلب با انزجار به حشرات نگاه می شود.

شیلیتو، نویسنده این مطالعه از دانشگاه دورهام، گفت: «ما اغلب در مورد حشرات خوراکی به عنوان غذای آینده می شنویم، اما برای بسیاری از مردم آنها بخشی از یک میراث طولانی آشپزی هستند.

"من می خواستم نشان دهم که چگونه باستان شناسی می تواند فرضیات ما را در مورد آنچه به عنوان غذا به حساب می آید - از جمله فرضیات خودمان به عنوان باستان شناسان را به چالش بکشد. اگر حشرات را به عنوان غذا در نظر نگیریم، می توانیم شواهدی را که نشان می دهد مردم آنها را خورده اند نادیده بگیریم. شناخت این تاریخ می تواند به ما کمک کند در مورد آنچه در آینده می خوریم متفاوت فکر کنیم."

حشرات همچنین می توانند مزایای زیست محیطی را در مقایسه با بسیاری از سیستم های دام معمولی ارائه دهند. بسته به گونه و نحوه پرورش آنها، پرورش حشرات می تواند از زمین کمتری استفاده کند و انتشار گازهای گلخانه ای کمتری را به ازای هر واحد پروتئین خوراکی تولید کند.

این تحقیق استدلال می کند که شناخت حشرات به عنوان بخشی از میراث غذایی ما می تواند به مردم کمک کند تا در مورد پروتئین های جایگزین متفاوت فکر کنند.

به جای اینکه حشرات را فقط به عنوان یک غذای جدید ناآشنا ببینیم، می توانیم آنها را به عنوان بخشی از تاریخ طولانی انتخاب های غذایی انسان درک کنیم.

محققان امیدوارند با شناخت حشرات به عنوان بخشی از میراث غذایی بشریت، درک گسترده‌تری از پروتئین‌های جایگزین و نقش بالقوه آنها در ساختن سیستم‌های غذایی متنوع‌تر و انعطاف‌پذیرتر را تشویق کنند.

لیزا-ماری شیلیتو، حشرات خوراکی به عنوان غذاهای میراثی: به سمت باستان شناسی پروتئین های جایگزین برای پایداری غذا، باستان شناسی جهانی (2026). DOI: 10.1080/00438243.2026.2753745

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →