چگونه سگ های شناسایی به محافظت از یکی از در معرض خطرترین مارمولک های استرالیا کمک می کنند

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Andrew Zinin

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

ردیابی بسیاری از حیوانات استرالیایی که بیشتر در معرض خطر انقراض قرار دارند بسیار دشوار است. این به این دلیل است که آنها در جیب‌های کوچکی از طبیعت در حال ناپدید شدن، مانند علفزارهای نادر یا جنگل‌های باستانی، به تعداد بسیار کم زندگی می‌کنند.

یکی از مبهم ترین آنها اژدهای بی گوش علفزار ویکتوریایی (Tympanocryptis pinguicolla) است. این مارمولک ها را می توان با سه نوار سفید که در امتداد بدن قهوه ای روشن آنها قرار دارد شناسایی کرد. اما اندازه کوچک آنها، با بدنی به اندازه طول انگشت صورتی شما، تشخیص آنها را دشوار می کند. این به آن‌ها اجازه می‌دهد در مکان‌هایی که می‌خوابند خلاق باشند – مکان مورد علاقه‌شان لانه‌های کوچک عنکبوت‌های گرگ است.

اژدهای بی گوش علفزار ویکتوریایی در حال حاضر تاج سنگین خطرناک ترین خزنده استرالیا را بر سر دارد. از بین رفتن علفزارهای بومی آنها دلیل اصلی این امر است.

اما پس از طفره رفتن از شناسایی برای بیش از 50 سال، این مارمولک در سال 2023 در یک چراگاه گوسفند در غرب ویکتوریا دوباره کشف شد. این تنها جمعیت شناخته شده در جهان باقی مانده است.

این مطالعه جدید، به رهبری لا تویا جیمیسون از باغ وحش ویکتوریا، بررسی کرد که آیا سگ‌های شناسایی حیات وحش می‌توانند به ما در محافظت از این اژدهایان کوچک کمک کنند یا خیر.

سگ های شناسایی حیات وحش از حس بویایی خود برای یافتن گیاهان، حیوانات و قارچ ها در محیط طبیعی خود استفاده می کنند. این سگ‌ها نقشی اساسی در تلاش‌های حفاظتی در سرتاسر جهان ایفا می‌کنند - همه این سگ‌ها برای پاداش یک اسباب‌بازی، نوازش یا تعداد انگشت شماری خوراکی‌ها.

اما برای شناسایی گونه های جانوری در خطر انقراض، همیشه نیازی نیست که حیوان واقعی را پیدا کنید. گاهی اوقات، فقط مدفوع آنها انجام می شود.

نمونه‌هایی از مدفوع حیوانات - که به عنوان اسکات نیز شناخته می‌شوند - می‌توانند اطلاعات ارزشمندی در مورد سلامت، رژیم غذایی و توزیع یک حیوان خاص یا کل جمعیت ارائه دهند. آنها همچنین می توانند تایید کنند که آیا یک گونه در یک منطقه خاص وجود دارد یا خیر.

تیم‌های سگ تشخیص به دنبال نشانه‌هایی از حیوانات مختلف مانند مدفوع در دامنه‌های سنگی و صخره‌ها، اورکا اسکات شناور در اقیانوس و حتی مدفوع کوچک پروانه نقره‌ای اورگان هستند.

از سال 2023، جوخه سگ های تشخیص حیات وحش باغ وحش ویکتوریا با هرپتولوژیست های متخصص - دانشمندانی که خزندگان و دوزیستان را مطالعه می کنند - برای آموزش تیمی از "سگ های اژدها" کار کرده است.

تا به امروز، هفت سگ اژدها برای شناسایی اژدهای بدون گوش علفزار آموزش دیده و مستقر شده اند. آنها از پیشینه ها و نژادهای مختلف، از جمله کولی مرزی، لابرادور، کلپی و حتی لاگوتو روماگنولو می آیند.

هر کدام نقاط قوت منحصر به فرد خود را دارند، اما همه آنها به این دلیل انتخاب شدند که ویژگی های شخصیتی داشتند که آنها را به ردیاب های اژدها ایده آل تبدیل می کرد. اینها شامل انگیزه جستجو در ازای پاداش و توانایی کار با خیال راحت در اطراف حیوانات است.

آخرین تحقیقات ما کار دو سگ اژدها، یک صلیب اشاره گر مو کوتاه آلمانی به نام شکر و ماس، یک سگ لابرادور را به تصویر می کشد. به هر دوی آنها وظیفه یافتن مدفوع اژدها داده شد که شبیه دانه‌های برنج قهوه‌ای و شکننده است. از بسیاری جهات، یافتن سوزن در انبار کاه کار ساده‌تری است.

هم Sugar و هم Moss توانستند تفاوت‌های بین مدفوع اژدهای بدون گوش علفزار ویکتوریایی و سایر خزندگان هم‌اندازه را به‌طور قابل اعتمادی حس کنند. بینی سگ ها آنقدر حساس بود که حتی بین اژدهای اسیر و وحشی تمایز قائل می شد.

چالش واقعی پیدا کردن لکه ها در محیط های علفزار بود. اما دلیل ممکن است شما را شگفت زده کند.

قبل از ردیابی اسکات، شوگر و ماس جلیقه جستجوی نارنجی خود را به تن می کنند و سرنخ جستجو را به دست می آورند - مدیر آنها با الهام از سریال تلویزیونی "بازی تاج و تخت" کلمه "dracarys" را می گوید.

با این حال، سگ‌های اژدها ما با مشکلی مواجه شدند: لکه‌ها اغلب قبل از اینکه سگ‌ها شروع به نگاه کردن کنند ناپدید می‌شدند. پس از انجام بیش از 100 بررسی میدانی در مناطقی که دارای اژدها هستند، آنها تنها یک اسکات را شناسایی کردند. پس این همه مدفوع کجا بود؟

برای حل معمای لکه‌های ناپدید شده، مطالعه‌ای را برای اندازه‌گیری مدت ماندگاری این نمونه‌ها در علفزارها انجام دادیم. ما همچنین بررسی کردیم که چه عواملی ممکن است باعث از بین رفتن پوسته پوسته شوند، مانند آب و هوا.

ما 44 نمونه از اژدهای اسیر را در باغ وحش ملبورن جمع آوری کردیم. اما حتی قبل از اینکه آنها را در علفزاری که گونه دوباره کشف شد قرار دهیم، متوجه شدیم که برخی توسط مورچه ها برده شده اند. در 24 ساعت بعد، بیش از یک سوم از پوسته های موجود، احتمالا توسط مورچه ها و سایر حشرات، پاک شدند.

این نیشگون گرفتن مدفوع، همراه با تراکم کلی کم اژدها، به این معنی است که تعداد بسیار کمی از اژدهای ریز به اندازه کافی طولانی باقی مانده اند تا سگ های شناسایی بتوانند آنها را پیدا کنند.

موفقیت سگ های شناسایی نه تنها به این بستگی دارد که چگونه هدف خود را تشخیص داده و تشخیص می دهند، بلکه به مدت زمانی که مدفوع برای شناسایی باقی می ماند نیز بستگی دارد. از این گذشته، سگ‌ها نمی‌توانند اسکیتی را پیدا کنند که وجود ندارد.

با توجه به این تحقیقات، ما اکنون به سگ‌های اژدهای خود آموزش می‌دهیم تا به طور ایمن خود اژدها را از جمله در گودال‌های عنکبوت گرگ و چنارهای علف‌دار پیدا کنند. تلاش آنها برای محافظت از این مارمولک های گریزان و علفزارهای محل زندگی آنها حیاتی است.

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.