چگونه شرکت سیگنال 134 سوریه جاسوس اسرائیلی الی کوهن را ردیابی کرد

یک فرکانس رادیویی، پیام‌های رمزگذاری‌شده و یک فرستنده ناشناس تنها سرنخ‌هایی بودند که وقتی یک واحد سیگنال‌های ارتش سوریه شروع به ردیابی کرد که در نهایت به الی کوهن جاسوس اسرائیلی می‌رسید.

بیش از شش دهه بعد، سعید جاویش، افسر بازنشسته سوری، شرح مفصلی از این عملیات ارائه کرده است و توضیح می دهد که چگونه شرکت سیگنال 134 به مدت سه سال پیش از یافتن آپارتمان کوهن در دمشق، انتقالات را دنبال می کرد.

جاویش گزارش خود را در مصاحبه ای چند قسمتی با مجله المجالا مستقر در عربستان سعودی ارائه کرد. اولین قسمت در 30 سپتامبر و 1 اکتبر منتشر شد.

کوهن بین سال‌های 1962 تا 1965 با نام کامل امین ثابت در سوریه زندگی می‌کرد. او که به عنوان یک تاجر ثروتمند سوری که از خارج بازگشته بود ظاهر شد، با شخصیت‌های ارشد سیاسی و نظامی روابط برقرار کرد و اطلاعاتی را به اسرائیل مخابره کرد.

جاویش گفت که این عملیات در سال 1956 آغاز شد، زمانی که او به دانشجویان آکادمی نظامی در حمص آموزش می داد که چگونه یک دستگاه رادیویی کانادایی را که مربوط به جنگ جهانی دوم است، کار کنند.

در طول یک درس، او علائم تماس نظامی را که اسرائیلی بودن آنها را شناسایی کرد، رهگیری کرد.

این کشف او را بر آن داشت تا بپرسد که چرا ارتش سوریه ارتباطات نظامی اسرائیل را به طور سیستماتیک رصد نمی کند.

پیشنهاد اولیه او توسط فرماندهان ارشد رد شد، اما جاویش به دنبال حمایت خود ادامه داد.

افسری که قبلا در سپاه سیگنال خدمت کرده بود، سرانجام از این طرح حمایت کرد و در 30 سپتامبر 1957 به مأموریت رسمی جاویش منجر شد.

Jawish یک موقعیت شنیداری اولیه را در Na’ran در بلندی‌های جولان ایجاد کرد، و تحت یک داستان پوششی قرار داشت که هدف واقعی پست را پنهان کند.

پس از صرف حدود یک سال برای نظارت و ضبط ارتباطات، او 44 افسر درجه دار را در مراحل رادیویی اسرائیل آموزش داد.

ایستگاه‌های شنود متعاقبا در اسکوفیه، ناران و زائورا در بلندی‌های جولان و همچنین در دمشق تأسیس شد.

آنها با هم شرکت سیگنال 134 را تشکیل دادند که زیر نظر سپاه سیگنال ارتش به جای سرویس های اطلاعاتی آن فعالیت می کرد.

این شرکت ارتباطات نظامی اسرائیل، برنامه های رادیویی و خبرگزاری ها را زیر نظر داشت. همچنین ارسال‌های ناشناس با کد مورس متشکل از گروه‌های پنج حرفی یا پنج عددی را رهگیری کرد.

اگرچه این واحد می‌توانست سیگنال‌ها را ضبط کند، اما جاویش گفت که نمی‌تواند سیستم رمزگذاری اسرائیل را بشکند.

این واحد اولین پیامی را که بعدا به کوهن متصل شد در سال 1962 رهگیری کرد، اما بازرسان هویت فرستنده، مکان یا محتوای ارسال را نمی‌دانستند.

به هر فرستنده ناشناخته یک کد اختصاص داده شد، در حالی که فرکانس و تاریخ ارسال آن ثبت شد.

کپی‌هایی از پیام‌های رهگیری شده برای یک تیم ارسال شد که تلاش می‌کرد آن‌ها را رمزگشایی کند و دیگری با استفاده از تجهیزات مسیریابی شوروی برای یافتن منبع آنها.

طی سه سال، منطقه جستجو به تدریج از دمشق به بخشی از منطقه ابورمانه و سپس به یک ساختمان مسکونی محدود شد.

بازرسان در ابتدا به یک خلبان هواپیمایی سوریه یونانی الاصل که در آنجا زندگی می کرد مشکوک شدند.

به نظر می‌رسد سوابق سفر او با وقفه‌هایی در ارسال‌ها مطابقت دارد: سیگنال معمولا هنگام سفر وجود نداشت و هنگامی که در دمشق بود برمی‌گشت.

جاویش و تیمش با استفاده از تحقیقات مواد مخدر به عنوان پوشش، آپارتمان خلبان را جستجو کردند.

آنها همچنین خانه های یک افسر خارجی وابسته به یک ماموریت نظارتی بین المللی و یک دیپلمات سفارت ترکیه را در همان ساختمان جستجو کردند اما هیچ تجهیزات رادیویی پیدا نکردند.

جست‌وجوها شکایت‌هایی را به همراه داشت و فرمانده جاویش را بر آن داشت تا تحقیقات را ببندد.

جاویش با این وجود به کار روی پرونده ادامه داد.

او به ساختمان بازگشت و سقف آن را بررسی کرد و در آنجا آنتنی پیدا کرد که به نظر می رسید به طور حرفه ای نصب شده است و با آنتن های بداهه استفاده شده توسط ساکنان دیگر تفاوت دارد.

یک کابل کواکسیال مشکی از آنتن به آپارتمانی در طبقه چهارم که به نام کامل امین ثابت ثبت شده بود منتهی شد.

صبح روز بعد، تیم جاویش حدود ساعت 7 صبح، زمانی که انتظار می رفت اپراتور ناشناس ارسال کند، بازگشت.

هنگامی که سیگنال شروع شد، جاویش برق آپارتمان را سه بار با استفاده از یک قطع کننده مدار خارجی قطع کرد.

سه وقفه در ضبط واحد ظاهر شد و تأیید کرد که انتقال از داخل آپارتمان منشا گرفته است.

جاویش و دو همکار از ترس وقفه که ممکن است به گیرندگان سیگنال هشدار دهد و به اپراتور اجازه فرار بدهد، به زور وارد داخل شدند.

آنها کوهن را در یک اتاق کم مبلمان پیدا کردند.

جست‌وجوی اولیه هیچ نتیجه‌ای نداشت، اما جاویش متوجه یک شی تیره در داخل یک پرده چوبی بالای پنجره شد.

یک ظرف فیلم کداک که در آنجا پنهان شده بود یک کلید مورس کوچک و یک دستگاه رادیویی را در خود جای داده بود.

به گفته جاویش، کوهن سپس فاش کرد که این تجهیزات یک فرستنده پشتیبان بوده است. فرستنده اصلی درون یک جعبه سند با پوشش چرمی سبز رنگ روی یک میز پنهان شده بود.

محققان همچنین کریستال های فرکانس، فرکانس اضطراری، دفترچه ای حاوی اطلاعات رمز روزانه و اشیایی شبیه صابون های رنگی که حاوی چاشنی های انفجاری بودند، پیدا کردند.

جاویش گفت که کوهن پس از کشف تجهیزات همکاری کرد و به بازرسان گفت که در ابتدا پیام ها را با استفاده از نسخه فرانسوی The Three Musketeers به ​​عنوان کتاب رمز رمزگذاری کرده است.

کوهن پس از آن در سوریه تحت پیگرد قانونی قرار گرفت و در 18 مه 1965 در دمشق اعدام شد.

انتظار می‌رود مجموعه مصاحبه‌های المجالا جزئیات بیشتری در مورد بازجویی، پیام‌های رهگیری شده و عملیات ضد جاسوسی گسترده‌تر در بخش‌های باقی‌مانده ارائه دهد.