چگونه شهرک نشینان خشن کرانه باختری اتحاد اسرائیل با آمریکا را تهدید می کنند

یک مرد فلسطینی پس از حمله شهرک نشینان یهودی در روستای بیت عمرین در شمال نابلس در کرانه باختری، در حال بررسی آسیب های وارد شده به خانه خود است. شهرک نشینان به خانه های فلسطینی ها حمله کردند، دیوارها و زیرساخت ها را تخریب کردند، برق را قطع کردند و محتویات خانه ها را به سرقت بردند. | ناصر اشتایه/ تصاویر سوپا/ لایت راکت از طریق گتی ایماژ

مایک هاکبی، سفیر ایالات متحده در اسرائیل، یک صهیونیست مسیحی است که معتقد است اسرائیل از نظر کتاب مقدس حق دسترسی به تمام سرزمین مقدس را دارد. او تقریبا آخرین کسی است که انتظار دارید رفتار اسرائیل در کرانه باختری را محکوم کند، جایی که شهرک نشینان دهه ها را با استفاده از ترکیبی از ساخت و ساز، اجبار و خشونت آشکار برای بیرون راندن فلسطینی ها از سرزمین خود گذرانده اند.

با این حال، در اوایل این ماه، هاکبی برای محکوم کردن رفتار برخی شهرک نشینان تلاش کرد - آنها را به عنوان "گروه تروریستی" توصیف کرد که مرتکب "فعالیت های وحشتناک با ماهیت جنایتکارانه" شده بودند.

خشم غافلگیرکننده هاکبی تا حدی از انتخاب اخیر قربانیان آنها ناشی می شود. ماه گذشته، شهرک نشینان افراطی سه خانه فلسطینی را در روستای قصره محاصره کردند که یکی از آنها متعلق به شهروند آمریکایی لو ریدی بود. حدود دو هفته بعد، شهرک نشینان نقابدار یک خدمه NBC News را در حالی که سعی داشتند با آیدا احمد عبدالله، فلسطینی که به دلیل تجاوز شهرک نشینان مجبور به ترک خانه اش شده بود، مصاحبه کنند، کتک زدند.

اما خشم هاکبی چیزی عمیق تر را منعکس می کند. تروریسم شهرک نشینان، که زمانی نسبتا غیرمعمول بود، در سال های اخیر با شدت و حدت منفجر شده است – با حمایت چشمک زدن از سوی دولت بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر.

خشونت به قدری فاحش و غیرقابل دفاع است که ژنرال های بازنشسته اسرائیلی شهرک نشینان را با نازی ها مقایسه کرده و خواستار اقدام برای توقف آنها شده اند. در اواسط سپتامبر، INSS - اندیشکده عالی امنیت ملی اسرائیل - هشداری راهبردی صادر کرد و هشدار داد که "تروریسم یهودی" به یک بحران ملی و حتی یک تهدید وجودی برای آینده اسرائیل تبدیل شده است.

هشدار می‌گوید: «همانطور که تاریخ به ما می‌آموزد، دموکراسی‌هایی که نتوانند نیروهای رادیکال درون خود را مهار کنند، زنده نمی‌مانند.

در واشنگتن، تروریسم شهرک نشینان علیه فلسطینی ها بحث اسرائیل را بر سر آن تغییر داده است. دموکرات‌های کنگره، که مدت‌ها بر سر جنگ غزه دچار اختلاف شده‌اند، گرد هم آمده‌اند تا از قانونی حمایت کنند که تحریم‌هایی را علیه سیاستمداران و شرکت‌های اسرائیلی که در خشونت‌ها نقش دارند، اعمال می‌کند. دولت ترامپ، حامی ترین کاخ سفید در تاریخ آمریکا، به طور آشکاری کنار گذاشته شده است، زیرا کانادا و کشورهای اروپایی تحریم های خود را اجرا می کنند.

در حال حاضر، شهرک نشینان عمدتا با آن کنار می آیند - زیرا دولت از آنها می خواهد.

در حال حاضر، شهرک نشینان عمدتا با آن کنار می آیند - زیرا دولت از آنها می خواهد. در حالی که اساسا همه دولت‌های اسرائیل به شهرک‌سازی‌ها اجازه رشد داده‌اند، دولت کنونی نتانیاهو شامل شرکای ائتلافی است که به طور غیرعادی با رادیکال‌ترین اهداف آنها همسو هستند: پاکسازی قومی کرانه باختری. تا زمانی که آنها تروریسم شهرک نشین را یک تاکتیک مفید برای رسیدن به این هدف بدانند و توانایی جلوگیری از اقدامات پیشگیرانه و مسدود کردن پاسخگویی را داشته باشند، حملات ادامه خواهند داشت.

اما اگر نتانیاهو در انتخابات اسرائیل در اکتبر شکست بخورد و دموکرات‌ها کاخ سفید را در سال 2028 بازپس بگیرند، ممکن است اوضاع به‌طور چشمگیری تغییر کند. ستاره‌های سیاسی می‌توانند برای تلاشی جدی برای تغییر آنچه اسرائیل در کرانه باختری انجام می‌دهد همسو شوند - نه فقط تلاش برای کاهش خشونت شهرک‌نشینان، بلکه همچنین به چالش کشیدن دستگاه گسترده‌تر اشغالگری که آن را ممکن می‌سازد.

مایکل کوپلو، افسر ارشد سیاست در انجمن سیاست اسرائیل چپ میانه، گفت: «در گفتگوهایی که من با دموکرات‌های کنگره و کارکنان آن‌ها داشته‌ام، این [خشونت شهرک‌نشینان] موضوع شماره 1 است که مطرح می‌شود، چیزی که از آن عصبانی هستند». «اگر شما یک دموکرات در کاخ سفید دارید، این چیزی است که اسرائیلی‌ها باید با آن دست و پنجه نرم کنند – چه بخواهند و چه نخواهند.»

ظهور تروریسم شهرک نشینان

طبق قوانین بین المللی، شهرک سازی اسرائیل در کرانه باختری غیرقانونی است: کشورها اجازه ندارند غیرنظامیان خود را به سرزمین هایی که پس از جنگ اشغال کرده اند منتقل کنند. با این حال، در دولت‌های پی در پی اسرائیل - از جمله دولت‌هایی که صلح‌طلب‌تر هستند - شهرک‌ها به رشد خود ادامه داده‌اند. بسیاری از نزدیکترین آنها به مرز به عنوان حومه شهرهای بزرگ اسرائیل عمل می کنند. برخی دیگر در شرق، مانند آریل، به خودی خود مانند شهرهای کوچک به نظر می رسند.

در دورانی که یک راه حل از طریق مذاکره در کوتاه مدت ممکن به نظر می رسید، رشد آنها اغلب به عنوان بخشی از تلاش برای دیکته کردن مرزهای نهایی یک کشور فلسطینی تلقی می شد - یا به طور کامل مذاکرات را منفجر می کرد - با "حقایق روی زمین" که خنثی کردن آنها دشوار است.

در حالی که شهرک نشینان فردی به دلایل مختلف در آنجا زندگی می کنند - برای بسیاری از آنها هزینه های مسکن ارزان تر است - جنبش سیاسی به طور کلی برای تصرف زمین از فلسطینی ها و بستن درها بر روی امکان راه حل دو دولتی برای درگیری وجود دارد.

در سطح کلان، مکان‌یابی فیزیکی شهرک‌ها، جوامع فلسطینی را از یکدیگر جدا می‌کند و ساختن یک کشور فلسطینی به هم پیوسته را تا زمانی که پابرجا می‌مانند، دشوار - اساسا غیرممکن می‌کند. در سطح خرد، شهرک‌ها اغلب به گونه‌ای قرار می‌گیرند که برای بیرون راندن فلسطینی‌ها از سرزمین‌شان طراحی شده‌اند - برای مثال، با قرار دادن زمین‌های متعلق به فلسطینی‌ها در مناطق ممنوعه‌ای که توسط ارتش اسرائیل اعمال می‌شود.

و از نظر سیاسی، رشد جمعیت در شهرک‌ها یک حوزه قدرتمند در سیاست اسرائیل ایجاد می‌کند که کل شیوه زندگی آن به جلوگیری از یک توافق صلح که مستلزم تخلیه شهرک‌ها است بستگی دارد.

خشونت شهرک نشینان لبه ی واقعی این استراتژی کلی است. شهرک نشینان خشن در جوامع به هم ریخته، دهکده های کوچک بر فراز تپه ها یا پاسگاه های گله داری که به زمین های کشاورزی فلسطین تجاوز می کنند، زندگی می کنند، که اغلب حتی بر اساس قوانین داخلی اسرائیل غیرقانونی هستند. مردمی که در آنجا زندگی می کنند سخت ترین شهرک نشینان هستند: متعصبانه به این ایده که زمین به حق الهی آنهاست و اینکه آنها حق دارند از زور برای بیرون راندن همسایگان فلسطینی خود استفاده کنند.

تاکتیک های آنها شامل همه چیز از کشتن دام های فلسطینی گرفته تا قطع آب آنها تا آتش زدن خانه هایشان تا ضرب و شتم و کشتن آنها است. خشونت مستقل است، به این دلیل که شهرک نشینان فردی تصمیم می گیرند که چه کاری انجام دهند، اما توسط برنامه استراتژیک کلی جنبش شهرک سازی امکان پذیر است.

یهودا شائول، یکی از مدیران اندیشکده اسرائیلی جنبش شهرک سازی افک و ناظر پیشرو، گفت: "هیچ سلسله مراتبی برای تصمیم گیری در مورد حمله به این خانه [مشخص] وجود ندارد. تصمیم این است که این منطقه منطقه مورد علاقه ما است، بنابراین ما باید به مزارع گله داری در آنجا یارانه بدهیم. و این خشونت ها منجر به آوارگی" فلسطینی های محلی می شود.

تروریسم شهرک نشین جدید نیست، اما قبلا نسبتا نادر بود. در سال 2012، ناتان ساکس - کارشناس برجسته سیاست اسرائیل در اندیشکده انستیتوی خاورمیانه - مقاله‌ای نوشت و هشدار داد که رشد شهرک‌ها و رادیکالیزه شدن برخی شهرک‌نشینان، یک جنبش خشونت‌آمیز خطرناک جدید از شهرک‌نشینان ایجاد می‌کند.

ساکس به من می گوید: «در آن زمان، این یک چیز حاشیه ای در میان مهاجران بود. "این بسیار جریان اصلی شده است."

دولت کنونی اسرائیل، که در اواخر سال 2022 قدرت را در دست گرفت و تا حد زیادی رادیکال ترین دولت در تاریخ اسرائیل است، مسئولیت بزرگی بر عهده دارد.

یوسف منیر، مدیر برنامه اسرائیل/فلسطین در اندیشکده مرکز عربی در دی سی گفت: «این دولت خاص خشونت شهرک نشینان را فراتر از هر چیزی که تا به حال دیده ایم را ممکن می سازد.

بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی، شهرک نشینی که در خانه ای غیرقانونی زندگی می کند و از مدافعان قدیمی پاکسازی قومی فلسطینیان در کرانه باختری، در حال حاضر مسئول اداره غیرنظامی در کرانه باختری است. در واقع، این به او اجازه می دهد تا از منابع دولتی برای سازماندهی توسعه تاریخی شهرک ها در سراسر کرانه باختری - از جمله پاسگاه های غیرقانونی که بسیاری از شهرک نشینان خشن آنها را خانه می نامند، استفاده کند.

Mairav ​​Zonszein، تحلیلگر ارشد اسرائیل-فلسطین در گروه بین المللی بحران گفت: «این کار زندگی اوست. او کاملا وقف این کار است و دقیقا می داند که دارد چه می کند.»

ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی، که او نیز یک شهرک نشین است، افراطی تر از این است: او سال ها تصویری از باروخ گلدشتاین، تروریستی که 29 فلسطینی را در مکان مقدسی در الخلیل قتل عام کرد، در اتاق نشیمن خود آویزان کرد. بن گویر از جمله به نیروهای پلیس تحت اختیار خود دستور داده است که شهرک نشینان خشن را دستگیر نکنند و هزاران سلاح به خود شهرک نشینان داده است.

از نظر تئوری، نهادهای نظامی و اطلاعاتی اسرائیل باید کنترلی بر افراط گرایان باشد. خشونت شهرک نشینان نه تنها غیرقانونی است، بلکه یک تهدید امنیت ملی نیز هست. خشونت شهرک نشینان باعث انتقام گیری فلسطینی ها می شود و حتی گاهی خود سربازان و پلیس اسرائیل را نیز هدف قرار می دهد. این می تواند منجر به حوادث بین المللی شود، مانند آنچه اخیرا دیده شده است، که حمایت اسرائیل از متحدان کلیدی خارج از کشور را تضعیف می کند. ارتش اسرائیل قدرت نهایی در کرانه باختری است. اگر بخواهد می تواند به این نگرانی ها عمل کند.

با این حال، در عمل، آنها کمک چندانی نمی کنند. داده‌های دولت اسرائیل نشان می‌دهد که بین سال‌های 2005 تا 2025، 94 درصد از تمام تحقیقات در مورد خشونت شهرک‌نشینان، کیفرخواست صادر نمی‌کنند. ارتش اتصال شهرک های غیرقانونی به شبکه برق را تسهیل خواهد کرد. و صفوف آن به طور فزاینده‌ای از اسرائیلی‌های یهودی «مذهبی ملی» تشکیل می‌شود، جمعیتی که از نظر الهیات با شهرک‌سازی همراه است، در مقابل اسرائیلی‌های سکولارتر که عمدتا درگیری را از دریچه امنیتی می‌بینند.

و پس از 7 اکتبر، ارتش با افزایش چشمگیر تعداد «یگان‌های دفاع منطقه‌ای» - اساسا گروه‌هایی از شهرک‌نشینان مسلح که می‌توانند به‌جای سربازان عادی، مسئولیت امنیت محلی در کرانه باختری را بر عهده بگیرند، با بحران نیروی انسانی مقابله کرد. این خشونت را دقیقا به همان شکلی که شما فکر می کنید جسور می کند.

بنابراین، در حالی که افزایش اخیر در تروریسم شهرک نشینان را می توان به طور عادلانه به گردن دولت نتانیاهو انداخت، این پدیده خود نتیجه رشد ساختاری شهرک سازی است که اسرائیل برای دهه ها از آن چشم پوشی کرده یا فعالانه دنبال کرده است.

ایلان گلدنبرگ، معاون ارشد و مدیر ارشد سیاست در J Street، یک لابی آمریکایی که طرفدار راه‌حل دو کشوری برای درگیری است، گفت: «همه اینها یک مجموعه از سیاست‌ها هستند.

چگونه خشونت می تواند به شکاف عمیق تر بین آمریکا و اسرائیل منجر شود

به غیر از خود دولت اسرائیل، مهمترین بازیگر در همه اینها دولت آمریکاست. به عنوان متحد ارشد دیپلماتیک و تامین‌کننده نظامی اسرائیل، اهرم‌های بسیار زیادی دارد که می‌تواند برای تأثیرگذاری بر کرانه باختری (یا هر جای دیگر) استفاده شود. بنابراین، تغییر سیاست آمریکا در مورد اسرائیل می تواند کاملا مستقیما تحولی در صحنه ایجاد کند.

از 7 اکتبر، غزه بر گفتمان آمریکایی‌ها بر اسرائیل مسلط شده است - و مسلما این موضوع تفرقه‌انگیزترین موضوع در هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه است. بسیاری از دموکرات ها (و اکثریت رای دهندگان درجه یک) اقدامات اسرائیل در غزه را نسل کشی می نامند، برچسبی که دیگران در این حزب به شدت آن را رد می کنند. در حالی که دولت ترامپ و اکثر جمهوری‌خواهان منتخب پشت نتانیاهو ایستاده‌اند، یک جناح - از جمله معاون رئیس‌جمهور جی دی ونس، تاکر کارلسون، و تعداد قابل توجهی از رای‌دهندگان جوان جمهوری‌خواه - به طور فزاینده‌ای از حمایت نظامی آمریکا از اقدامات اسرائیل انتقاد کرده‌اند.

اما خشونت شهرک نشینان، به طور خاص، ممکن است جهان سیاسی دیگری باشد.

در سمت دموکرات، اساسا اتفاق آرا آنچه در کرانه باختری در حال وقوع است محکوم می شود. حتی اکثریت دموکراتیک برای اسرائیل (DMFI)، یک گروه مدافع پیشرو طرفدار اسرائیل، معتقد است که اسرائیل در اینجا اشتباه می کند.

برایان رومیک، رئیس DMFI، به من گفت: "DMFI به صراحت حملات شهرک نشینان خشن اسرائیلی علیه فلسطینیان در کرانه باختری را محکوم می کند. دولت اسرائیل باید فراتر از کلمات صرف عمل کند و اقدامات قطعی را برای محافظت از غیرنظامیان انجام دهد و اطمینان حاصل کند که مسئولین پاسخگو هستند."

سال گذشته، جری نادلر، نماینده ایالات متحده (D-NY) - یک صدای مترقی و مترقی طرفدار اسرائیل در کنگره، جایی که او مدت‌ها نماینده برخی از بزرگترین جوامع یهودی کشور بوده است - قانون حفاظت از خشونت در کرانه باختری، قانونی را که شهرک نشینان خشن و توانمندسازان آنها را تحریم می‌کند، تدوین کرد. این قانون عملا فرمان اجرایی صادر شده توسط رئیس جمهور جو بایدن در سال 2024 را تدوین می کند، اما پس از روی کار آمدن دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا لغو شد.

سوال کلیدی آینده این است که این پویایی سیاسی چه معنایی برای سیاست دارد.

بیش از 170 دموکرات مجلس نمایندگان و 45 سناتور از آن حمایت کرده اند که اکثریت قریب به اتفاق دموکرات ها در هر دو مجلس هستند. گلدنبرگ، که لباس جی استریت او صدای پیشرو در حمایت از قانون بوده است، می گوید که حمایت از آن آسان بوده است.

در مقابل، هیچ جمهوری خواه از این لایحه حمایت نکرده است. زمانی که شما آن را با تغییر دستور بایدن توسط ترامپ و امکان گسترش شهرک‌سازی توسط ترامپ ترکیب کنید، ممکن است فکر کنید که دولت مایل است در بحث بر سر خشونت شهرک‌نشینان طرف اسرائیل را بگیرد.

با این حال، اینطور نبوده - و فقط کار آزاد Huckabee نیست. در اوایل ماه جاری، زمانی که کانادا، بریتانیا و فرانسه تحریم‌های قابل توجهی را علیه شهرک‌سازی‌ها اعمال کردند، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، به‌صراحت از محکوم کردن این سیاست‌های متحدان خودداری کرد و گفت که نه او و نه ترامپ هیچ اظهارنظری درباره تصمیم‌های خود ندارند.

او در 8 سپتامبر به خبرنگاران گفت: "بدیهی است که ما کاری را که بریتانیا انجام داد انجام نخواهیم داد. [اما] هدف ما ثبات است: ما شاهد افزایش خشونت، درگیری یا تنش در کرانه باختری نیستیم."

بنابراین، تروریسم شهرک نشین تأثیر قابل توجهی بر هر دو حزب دارد: دموکرات‌ها در کنگره از حالت متخاصم علیه اسرائیل به متحد می‌روند، و دولت ترامپ از مدافع اصلی اسرائیل به عاملی ضمنی برای کمپین‌های فشار متفقین علیه آن تبدیل می‌شود. چرا؟

من این سوال را از همه کارشناسانی که با آنها صحبت کردم مطرح کردم، و همه توضیحی مشابه ارائه کردند: خشونت شهرک نشینان از نظر اخلاقی و سیاسی ساده است. حتی تندروترین حامیان طرفدار اسرائیل، کسانی که کشتار جمعی غیرنظامی در غزه را برای نابودی حماس و بازگرداندن امنیت اسرائیل ضروری می‌دانند، از فیلم‌های شهرک‌نشینان مسلح که فلسطینیان بی‌دفاع را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند، که نمی‌توان آن‌ها را بر همین مبنا توجیه کرد، سفید می‌شمرد.

عملا هیچ کس در سیاست آمریکا نمی‌خواهد در موقعیتی قرار گیرد که مجبور باشد از این نوع چیزها دفاع کند، و بسیاری از بانفوذترین صداهای طرفدار اسرائیل در طرف آمریکایی با ایدئولوژی افراطی شهرک نشینان مشترک نیستند.

Koplow از انجمن سیاست اسرائیل گفت: "دو طرف وجود ندارد ... فقط یک طرف طرف دیگر را وحشت زده می کند." «به معنای واقعی کلمه گروه‌های واتس‌اپ و گروه‌های سیگنالی وجود دارند که توسط اسرائیلی‌ها انجام می‌شود که خشونت را انجام می‌دهند، جایی که خودشان به آن افتخار می‌کنند.»

On the White House side, there are also Trump priorities that the violence complicates. روبیو در اظهارات خود در مورد تحریم‌های متحدان گفت که بی‌ثباتی در کرانه باختری «همچنین بر توانایی ما برای پیشرفت در غزه، در طرح 20 ماده‌ای و شورای صلح که بسیار به آن متعهد هستیم، تأثیر دارد». هر چقدر هم که فکر می کنید این ابتکارات جدی هستند - دلایل بسیار خوبی برای شک وجود دارد - به نظر می رسد کاخ سفید حداقل علنا نگران خشونت هایی است که آن را از مسیر خارج می کند.

سوال کلیدی آینده این است که این پویایی سیاسی چه معنایی برای سیاست دارد. در حالی که دولت ترامپ ممکن است مایل نباشد که از راه خود برای دفاع از خشونت شهرک نشینان دست بردارد، اما آنها دقیقا تلاش نمی کنند تا آن را تعطیل کنند. اظهارات هاکبی در مورد "تروریست ها" به طور نمادین قابل توجه است، اما لغو فرمان اجرایی بایدن در مورد محدودیت های این موضع برای سیاست واقعی صحبت می کند.

در مقابل، دموکرات‌ها به وضوح با این موضوع متحرک هستند و مایل به اقدام در مورد آن هستند. سوال این است که این اقدامات دقیقا شامل چه چیزی می شود - به ویژه اگر آنها کنگره را در سال 2026 و کاخ سفید را در سال 2028 بازپس گیرند.

در اینجا، اختلاف نظر واقعی بین کارشناسان وجود دارد.

شکاکان معتقدند که ممکن است در اینجا ماده کمتری از آنچه به نظر می رسد وجود داشته باشد. تحریم های هدفمند علیه برخی شهرک نشینان خشونت آمیز ممکن است در حاشیه مهم باشد، اما اگر به طور گسترده تری به حل و فصل و روابط ایالات متحده و اسرائیل نپردازند، علت اصلی مشکل را دست نخورده باقی می گذارند. در بدترین حالت، تمرکز بر خشونت شهرک نشینان به طور خاص حتی ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد - به عنوان نوعی دریچه کاهش فشار عمل می کند که به دموکرات ها اجازه می دهد پایگاه حیاتی خود را که به طور فزاینده ای برای اسرائیل حیاتی است، بدون انجام کار مهمی اشباع کنند.

منیر مرکز عرب گفت که چنین تمرکزی "از بسیاری جهات، بیشتر از آن که حل کند، مشکلاتی ایجاد می کند." این ایده را از نظر سیاسی تقویت می کند که از نظر سیاسی بسیار خطرناک است که تصمیم گیرندگان واقعی در دولت اسرائیل و فرآیندهای واقعی در حال بازی در اینجا - که توسط دولت هدایت می شوند، پاسخگو باشند.

دیگران این را به‌عنوان برداشت نادرست از پویایی‌های سیاسی می‌دانند – چیزی که ساکس از موسسه خاورمیانه آن را «بیش از حد بدبینانه» خواند. در این خط فکری، اقدام هدفمند در مورد خشونت شهرک نشینان صرفا از نظر اخلاقی ضروری است: خشونت واقعا وحشتناک است، و اگر ایالات متحده بتواند حتی در حاشیه آن را محدود کند، مهم است.

علاوه بر این، آنها استدلال می‌کنند که چیزی شبیه تحریم‌ها بر شهرک‌نشینان کرانه باختری، راه را برای اقدامات گسترده‌تر باز می‌کند: ایجاد یک سابقه واقعی برای مجازات بازیگران بد در اسرائیل که می‌تواند نوعی پویایی برای اقدامات آتی ایجاد کند که بر روی سیاست‌های عمیق‌تر اسرائیل در پشت خشونت شهرک‌نشینان است.

از قبل نمی توان گفت که کدام یک از این دیدگاه ها درست است. کارشناسان در هر دو اردوگاه می گویند که در اینجا ابهامات زیادی وجود دارد: ما نمی دانیم که در نوامبر امسال چه اتفاقی خواهد افتاد، چه رسد به اینکه نامزد دموکرات 2028 چه کسی خواهد بود یا اینکه آیا آنها پیروز خواهند شد. ترفکتای دموکرات با رئیس جمهور الکساندریا اوکاسیو کورتز احتمالا کاملا متفاوت از مثلا یک دولت تقسیم شده با رئیس جمهور مارک کلی خواهد بود.

اما در هر صورت، نحوه برخورد دموکرات‌ها با مسئله خشونت شهرک‌نشین‌ها می‌تواند به خوبی نشان‌دهنده این باشد که حزب قرار است به طور گسترده‌تری در روابط ایالات متحده و اسرائیل پیش برود – و در نتیجه، آینده برای اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها به طور یکسان.